Ksiega Psalmów 98:8
Rzeki niech klaskają rękoma; góry wespół niech się rozradują,
Rzeki niech klaskają rękoma; góry wespół niech się rozradują,
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
4Śpiewajże Panu wszystka ziemio; wykrzykajcie, a weselcie się i śpiewajcie.
5Grajcie Panu na harfie; na harfie, głosem przyśpiewując.
6Na trąbach i na kornetach krzykliwych głos wydawajcie przed Królem i Panem.
7Niech zaszumi morze, i co w niem jest, okrąg świata, i mieszkający na nim.
11Niech się weselą niebiosa, a niech pląsa ziemia; niech zaszumi morze, i co w niem jest.
12Niech pląsają pola, i wszystko co jest na nich; tedy niech wykrzykają wszystkie drzewa leśne,
13Przed obliczem Pańskiem; boć idzie, idzie zaiste, aby sądził ziemię. Będzie sądził okrąg świata w sprawiedliwości, a narody w prawdzie swojej.
31Niech się rozradują niebiosa, a niech się rozweseli ziemia, a niech mówią w narodach: Pan króluje!
32Niech zaszumi morze, i ze wszystkiem, co w niem jest; niech się rozraduje pole, i wszystko, co na niem jest.
33Tedy się rozweselą drzewa leśne przed Panem; albowiem przyszedł sądzić ziemię.
9Przed Panem, bo idzie sądzić ziemię. On będzie sądził okrąg świata w sprawiedliwości, i narody w prawości.
1Pan króluje; wyskakuj ziemio, a wesel się mnóstwo wysep!
1Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego pieśń.
12Przetoż w weselu wynijdziecie, a w pokoju doprowadzeni będziecie. Góry i pagórki chwałę przed wami głośno zaśpiewają, a wszystkie drzewa polne rękami klaskać będą.
1Psalm dla dziękczynienia. Wykrzykajcie Panu, wszystka ziemio!
2Służcie Panu z weselem, przychodźcie przed oblicze jego z radością.
1Pójdźcież, śpiewajmy Panu; wykrzykujmy skale zbawienia naszego.
2Uprzedźmy oblicze jego z chwałą; psalmy mu śpiewajmy.
3Podniosły rzeki, o Panie! podniosły rzeki szum swój; podniosły rzeki nawałności swoje.
4Nad szum wielkich wód, nad mocne wały morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.
8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;
9Góry, i wszystkie pagórki, drzewa rodzaje, i wszystkie cedry;
11Jakie jest imię twoje, Boże! taka też jest chwała twoja aż do kończyn ziemi; sprawiedliwości pełna jest prawica twoja.
3Jako bywa dym rozpędzony, tak ich rozpędzasz: jako się wosk rozpływa od ognia, tak niezbożnicy poginą przed obliczem Bożem.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń psalmu.
10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.
4Góry skakały jako barany, pogórki jako jagnięta.
3Przetoż się bać nie będziemy, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w pośród morza;
34Iż wysłuchiwa Pan ubogich, a więźniami swymi nie gardzi.
14Ci podniosą głos swój, wykrzykać będą, w zacności Pańskiej wykrzykać będą, i przy morzu.
2Wesel się, Izraelu! w Twórcy swoim; synowie Syońscy! radujcie się w królu swoim.
3Chwalcie imię jego na piszczałkach; na bębnie i na harfie grajcie mu.
8To usłyszawszy Syon rozweseli się, a radować się będą córki Judzkie, dla sądów twoich, Panie!
5Góry jako wosk rozpływają się przed obliczem Pańskiem, przed obliczem Pana wszystkiej ziemi.
6Niebiosa opowiadają sprawiedliwość jego, a wszystkie narody oglądają chwałę jego.
4Chwalcie go niebiosa nad niebiosami, i wody, które są nad niebem.
6Góry! żeście skakały jako barany? pagórki! jako jagnięta?
7Teraz odpoczywa i jest w pokoju wszystka ziemia, wszyscy głośno śpiewają;
3Głos Pański nad wodami; Bóg chwalebny wzbudza gromy, Pan nad wodami wielkiemi.
8Który uśmierzasz szum morski, szum nawałności jego, i wzruszenie narodów,
12Koronujesz rok dobrocią twą, a ścieżki twoje skrapiasz tłustością.
8Błogosławcież narody Boga naszego, i ogłaszajcie głos chwały jego.
9Kapłani twoi niech się obloką w sprawiedliwość, a święci twoi nie się rozradują.
6Obrócił morze w ziemię suchą; rzekę przeszli suchą nogą; tameśmyć się weselili w nim.
32Przyjdąć zacni książęta z Egiptu: Murzyńska ziemia pospieszy się wyciągnąć ręce swe do Boga.
8Niech się boi Pana wszystka ziemia; niech się go lękają wszyscy obywatele okręgu ziemi.
11Weselcie się w Panu, i radujcie się sprawiedliwi, a wykrzykajcie wszyscy, którzyście serca szczerego.
12Oddajcie cześć Panu, a chwałę jego na wyspach opowiadajcie.
8Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.
18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.