2 Ksiega Samuela 22:39

Biblia Gdanska (1632/1881)

Zgładziłem ich i skruszyłem tak, że nie mogli powstać; padli pod moimi stopami.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 18:37 : 37 Rozszerzyłeś moje kroki pode mną i nie zachwiały się moje stawy.
  • Ps 110:1 : 1 Pieśń Dawida. WIEKUISTY oświadczył memu Panu: Usiądź po Mej prawicy, dopóki twoich wrogów nie uczynię podnóżkiem twoich stóp.
  • Ps 110:5-6 : 5 Pan po twojej prawicy rozbił królów w dzień Swojego gniewu. 6 Sądził ludy, pełno poległych, zgruchotał panujące głowy ziem.
  • Ps 118:10-12 : 10 Wszystkie ludy mnie otoczyły; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO. 11 Obległy mnie oraz otoczyły; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO. 12 Obległy mnie jak pszczoły, zapłonęły jak płomień cierni; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 18:36-40
    5 wersety
    93%

    36Dałeś mi tarczę Twojego zbawienia, Twoja prawica mnie wspierała, a Twa troskliwość czyni mnie wielkim.

    37Rozszerzyłeś moje kroki pode mną i nie zachwiały się moje stawy.

    38Ścigałem moich wrogów, dogoniłem ich i nie wróciłem, aż doszczętnie ich wytępiłem.

    39Skruszyłem ich tak, że nie mogli powstać; upadli pod moimi stopami.

    40Tak do boju opasałeś mnie mocą, powaliłeś pode mnie moich wrogów.

  • 2 Sm 22:37-38
    2 wersety
    88%

    37Rozszerzyłeś pode mną moje kroki i me stawy się nie zachwiały.

    38Ścigałem moich wrogów i ich zgładziłem; nie wróciłem, aż ich nie wytępiłem.

  • 2 Sm 22:40-41
    2 wersety
    84%

    40Tak do boju opasałeś mnie mocą, a moich przeciwników powaliłeś pode mnie.

    41Podałeś mi kark moich wrogów, zatem zmiażdżyłem mych nieprzyjaciół.

  • 43Starłem ich jak proch ziemi, jak błoto ulic ich zdeptałem i rozrzuciłem.

  • 2Kiedy natrą na mnie złoczyńcy, moi wrogowie i ciemięzcy, aby pożreć moją cielesną naturę oni upadną i polegną.

  • 42Wołali, ale nikt im nie pomógł; i do BOGA, ale im nie odpowiedział.

  • Ps 118:10-13
    4 wersety
    74%

    10Wszystkie ludy mnie otoczyły; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO.

    11Obległy mnie oraz otoczyły; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO.

    12Obległy mnie jak pszczoły, zapłonęły jak płomień cierni; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO.

    13Nacierałeś, nacierałeś na mnie, aby mnie powalić; lecz BÓG mi dopomógł.

  • 2 Sm 22:48-49
    2 wersety
    73%

    48Bóg, który mi użyczył pomsty i poddał pode mnie narody;

    49który mnie wyzwolił od moich wrogów i wyniósł nad mych przeciwników; ocalił mnie przed każdym srogim mężem.

  • 7Wielkością Twojego majestatu kruszysz Twych przeciwników; wywierasz Twój gniew, więc pożera ich jakby źdźbło.

  • 8Jedni – wozami, a drudzy – rumakami, ale my chlubimy się Imieniem WIEKUISTEGO, naszego Boga.

  • Ps 73:18-19
    2 wersety
    73%

    18Zaprawdę, postawiłeś ich na śliskim i strącasz ich w przepaście.

    19Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

  • 6Więc podeptałem narody w Moim gniewie i upoiłem je Moim uniesieniem; wytoczyłem na ziemię ich posokę.

  • 72%

    3Chcę się cieszyć, radować w Tobie oraz wysławiać Twoje Imię, o Najwyższy;

  • 6Wywyż się, Panie, nad niebiosa, oraz nad całą ziemię Twoją chwałą.

  • 16Jak skorupa zaschła ma siła, mój język przylgnął do mego podniebienia, powaliłeś mnie do prochu śmierci.

  • 12Niech nie nastąpi na mnie noga pychy, a ręka bezbożnych niech mnie nie potrąca.

  • 5Ty sam jesteś moim Królem; Boże, wyznacz zbawienie Jakóbowi.

  • 14Zmarli ci nie ożyją! Cienie nie powstaną! Bowiem ich nawiedziłeś, wytępiłeś i zgładziłeś o nich wszelką pamięć.

  • 12Po mej prawicy powstaje banda młodzików, potrącają me nogi i ku mnie torują swoje zgubne drogi.

  • 11Teraz otaczają nas na każdym kroku; zwracają swoje oczy, by nas powalić na ziemię.

  • 27Jakże legli mocarze, poginęły wojenne rynsztunki!

  • 10Oniemiałem i nie otwieram moich ust, bo Ty to uczyniłeś.

  • 11Ale WIEKUISTY jest ze mną, jako groźny bohater; dlatego moi prześladowcy padną, bowiem nie podołają; zostaną wielce pohańbieni, bo im się nie powiedzie ku ich wiecznej, niezapomnianej hańbie.

  • 22Zawołałeś jakby na uroczysty dzień na trwogi, które mnie osaczają. W dzień gniewu WIEKUISTEGO nie było nikogo, kto by uszedł i się ocalił. Co wypiastowałam i wyhodowałam to mój wróg zgładził.

  • 31To też wylejęnad nimi Me rozjątrzenie; zniweczęich ogniem Mojego oburzenia, a ich postępki zwalęna ich głowę! – mówi Pan, WIEKUISTY.

  • 22Niech z ich domów rozlega się krzyk, kiedy nagle sprowadzisz na nich hufce; gdyż kopali dół, by mnie pochwycić oraz skrycie zastawiali sidła na moje nogi.

  • 37Będą padać jeden na drugiego, jak od miecza, chociaż nikt ich nie będzie gonił. Nie będziecie się mogli utrzymać przed waszymi wrogami.

  • 47Żywy WIEKUISTY, niech będzie pochwalona moja Skała, niech będzie wywyższony Bóg zbawienia.

  • 30Tobą przełamię szyki oraz w mym Bogu przejdę mury.

  • 13Z wysoka zesłał ogień w moje kości oraz je opanował. Zastawił sidła na me nogi oraz mnie odtrącił do tyłu; uczynił mnie pustkowiem oraz na zawsze zbolałą.

  • 29Tak, Ty rozświecasz moją pochodnię; WIEKUISTY, mój Bóg rozjaśnia moją ciemność.

  • 34Upodobnił me nogi do jelenich i na moich wyżynach mnie utwierdza.

  • 71%

    2Choćby się zaryli w przepaść i stamtąd by ich wydobyła Moja ręka; choćby weszli do niebios – i stamtąd bym ich strącił.

  • 16Bo Ciebie wyczekuję, WIEKUISTY; Ty, Boże, Panie mój odpowiesz.

  • 2Wielce mnie gnębili od mojej młodości, lecz mnie nie zmogli.

  • 14Napadli i z wrzaskiem się zwalili, jak przez otwarty wyłom muru.

  • 7Ścigać będziecie waszych wrogów i padną przed wami od miecza.

  • 9Wróg powiedział: Będę ich gonił; doścignę, rozdzielę łupy, nasyci się nimi moja dusza; obnażę mój miecz i wytępi ich moja ręka.

  • 26Niech ich miejsce warowne stanie się pustkowiem, a w ich namiocie nie będzie mieszkańca.