2 Ksiega Samuela 22:43

Biblia Gdanska (1632/1881)

Starłem ich jak proch ziemi, jak błoto ulic ich zdeptałem i rozrzuciłem.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Mi 7:10 : 10 Moja nieprzyjaciółka to zobaczy oraz okryje się hańbą. Ona, która powiada do mnie: Gdzież WIEKUISTY, twój Bóg? Moje oczy będą się nad nią pastwić, gdy będzie podeptana jak uliczne błoto.
  • Iz 10:6 : 6 Puszczam go na obłudny lud, wzywam go na naród Mojej zapalczywości, aby brał zdobycze, wydzierał łupy oraz dał go na podeptanie jak błoto ulic.
  • 2 Krl 13:7 : 7 Lecz Pan nie zostawił Joachazowi wojennego ludu, z wyjątkiem pięćdziesięciu jezdnych, dziesięciu wozów wojennych i dziesięciu tysięcy pieszych; król aramejski ich wygubił i uczynił ich jak proch do tratowania.
  • Za 10:5 : 5 Będą jako bohaterowie, co tratują w boju uliczne błoto; będą walczyli, gdyż WIEKUISTY jest z nimi; natomiast będą zhańbieni ci, którzy jeżdżą na koniach.
  • Lk 21:24 : 24 Polegną też od ostrza miecza oraz będą pojmani w niewolę do wszystkich narodów, a Jerozolima będzie deptana przez narody, aż się wypełnią czasy narodów.
  • Za 2:6 : 6 A kiedy zapytałem: Dokąd idziesz? Odpowiedział mi: Aby wymierzyć Jeruszalaim i zobaczyć jaka jest jej szerokość i jej długość.
  • Ps 18:42 : 42 Wołali, ale nikt im nie pomógł; i do BOGA, ale im nie odpowiedział.
  • Ps 35:5 : 5 Niech będą jak plewy na wietrze, a anioł BOGA niech ich rozproszy.
  • Iz 26:15 : 15 Rozmnożyłeś ten naród, WIEKUISTY, rozmnożyłeś ten naród; prowadziłeś tą sprawę na wszystkich krańcach ziemi.
  • Dn 2:35 : 35 Wtedy razem się skruszyło żelazo, glina, miedź, srebro i złoto; i były jak w lecie plewy na klepisku. Po czym rozniósł to wiatr, tak, że nie znaleziono ich na żadnym miejscu. A ten kamień, który uderzył w obraz, stał się wielką górą oraz napełnił całą ziemię.
  • Pwt 32:26 : 26 Mógłbym powiedzieć: Zmiotę ich, zgładzę o nich pamięć wśród ludzi,

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 18:42-43
    2 wersety
    93%

    42Wołali, ale nikt im nie pomógł; i do BOGA, ale im nie odpowiedział.

    43Więc starłem ich jak proch na przedzie wiatru, rozrzuciłem jak błoto ulic.

  • 2 Sm 22:38-42
    5 wersety
    79%

    38Ścigałem moich wrogów i ich zgładziłem; nie wróciłem, aż ich nie wytępiłem.

    39Zgładziłem ich i skruszyłem tak, że nie mogli powstać; padli pod moimi stopami.

    40Tak do boju opasałeś mnie mocą, a moich przeciwników powaliłeś pode mnie.

    41Podałeś mi kark moich wrogów, zatem zmiażdżyłem mych nieprzyjaciół.

    42Oglądali się, ale nikt nie pomógł – na Boga, ale im nie odpowiedział.

  • Ps 18:37-39
    3 wersety
    78%

    37Rozszerzyłeś moje kroki pode mną i nie zachwiały się moje stawy.

    38Ścigałem moich wrogów, dogoniłem ich i nie wróciłem, aż doszczętnie ich wytępiłem.

    39Skruszyłem ich tak, że nie mogli powstać; upadli pod moimi stopami.

  • 2 Sm 22:44-45
    2 wersety
    77%

    44Wybawiłeś mnie od zatargów w moim ludzie, zachowałeś mnie jako głowę plemion; służą mi ludy, których nie znałem.

    45Schlebiają mi synowie obczyzny, o których usłyszałem ze słuchu ucha.

  • 6Więc podeptałem narody w Moim gniewie i upoiłem je Moim uniesieniem; wytoczyłem na ziemię ich posokę.

  • 19Rozproszyłem ich między narody i zostali rozwiani po ziemiach; osądziłem ich według ich postępowania oraz według ich spraw.

  • 14W środku ich pokoleń przebijasz jego głowę, głowę ich mniejszych wodzów, co pędzą wichrem, by mnie rozproszyć. Sam ich okrzyk jak gdyby ma pochłonąć biednego, który się schował w kryjówce.

  • 15Czemu gnębicie Mój naród i ciemiężycie oblicze biednych? – mówi Pan, WIEKUISTY Zastępów.

  • 26Mógłbym powiedzieć: Zmiotę ich, zgładzę o nich pamięć wśród ludzi,

  • 9Z nimi łączy się Aszur, który stał się ramieniem synów Lota. Sela.

  • 23Podam go w rękę twoich gnębicieli, którzy mówili do twojej duszy: Nachyl się, abyśmy przeszli. Uczyniłaś twój grzbiet niczym ziemię i niczym ulicę dla przechodniów.

  • 3Sam jeden tłoczyłem prasę, nikt nie był ze Mną z narodów; a tłoczyłem je w Moim gniewie, więc ich posoka tak pryskała na Mój ubiór, że zbryzgałem wszystkie Moje szaty.

  • 2Kto pobudził ze Wschodu tego, którego na każdym kroku spotyka zwycięstwo, podbił sobie narody oraz ujarzmił królów; poddał ich jak proch pod swój miecz i pod swój łuk jak gdyby rozproszone plewy.

  • 72%

    9Roztrącisz je berłem żelaznym, skruszysz je jak garncarskie naczynia.

  • 16Tak mówi WIEKUISTY Zastępów: Rozejrzyjcie się, zwołajcie płaczki, poślijcie do biegłychkobiet, by przybyły.

  • 12Obległy mnie jak pszczoły, zapłonęły jak płomień cierni; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO.

  • 24Zatem rozproszę ich jak źdźbła, co przed pustynnym wichrem ulatują.

  • 25Chcę w Moim kraju skruszyć Aszur, zdepczę go na Moich górach; spadnie z nich jego jarzmo, a jego brzemię zostanie zdjęte z jego grzbietu.

  • 19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.

  • 14Uniosłem ich wichrem pomiędzy wszystkie narody, których nie znali, a ziemia za nimi opustoszała tak, że nie było tego, co przechodzi i wraca; zamienili uroczy kraj w pustkowie.

  • 12W gniewie kroczysz po ziemi, w zapalczywości depczesz narody.

  • 13ci, którzy powiedzieli: Zdobędziemy sobie niwy Boga.

  • 12A warownie i twoje wysokie mury pochyli, poniży, powali na ziemię, aż do prochu.

  • 15Oto cię uczynię jak ostre brony, nowe, wielosieczne; zmłócisz góry i je rozetrzesz, a wzgórza obrócisz w plewę.

  • 5Będą jako bohaterowie, co tratują w boju uliczne błoto; będą walczyli, gdyż WIEKUISTY jest z nimi; natomiast będą zhańbieni ci, którzy jeżdżą na koniach.

  • 15Oto cię uczynię nieznacznym pomiędzy narodami, wzgardzonym między ludźmi.

  • 13Zagrzeb ich razem w prochu, a ich oblicze zaplątaj w potrzask.

  • 6Puszczam go na obłudny lud, wzywam go na naród Mojej zapalczywości, aby brał zdobycze, wydzierał łupy oraz dał go na podeptanie jak błoto ulic.

  • 7Wielkością Twojego majestatu kruszysz Twych przeciwników; wywierasz Twój gniew, więc pożera ich jakby źdźbło.

  • 9Mój jest Gilead i Mój Menasze, a Efraim Moją główną twierdzą; Jehuda jest Moim berłem.

  • 26A bezsilni ich mieszkańcy, by się strwożyli i zmieszali; by się stali jak polna trawa, jak zieleniejąca się bylina, jak mech po dachach i śnieć przed powstaniem kłosów.

  • 31To też wylejęnad nimi Me rozjątrzenie; zniweczęich ogniem Mojego oburzenia, a ich postępki zwalęna ich głowę! – mówi Pan, WIEKUISTY.

  • 10Wszystkie ludy mnie otoczyły; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO.

  • 6Depce ją noga, nogi uciśnionych, stopy bezsilnych.

  • 34Kiedy się pod stopami gnębi wszystkich więźniów ziemi,

  • 15W moim środku Pan podeptał wszystkich mych bohaterów, ogłosił uroczystość przeciw mnie, aby skruszyć moich młodzieńców. Pan tłoczył prasę dziewiczej córze judzkiej.

  • 22Niech z ich domów rozlega się krzyk, kiedy nagle sprowadzisz na nich hufce; gdyż kopali dół, by mnie pochwycić oraz skrycie zastawiali sidła na moje nogi.

  • 14Napadli i z wrzaskiem się zwalili, jak przez otwarty wyłom muru.

  • 23A kiedy na pustyni podniosłem im Moja rękę, chcąc ich rzucić między narody oraz rozproszyć po ziemiach

  • 27Ich mieszkańcy są bezsilni, strwożyli się oraz zmieszali; stali się jak polna trawa, jak zieleniejąca się bylina, jak mech po dachach i śmieci przed wzejściem kłosów.

  • 3Narody pierzchną na odgłos gromu; przed Twoją wspaniałością ludy się rozproszą.