Ksiega Hioba 30:20
Wołam do Ciebie, lecz mi nie odpowiadasz; stoję przed Tobą, lecz na mnie nie spoglądasz.
Wołam do Ciebie, lecz mi nie odpowiadasz; stoję przed Tobą, lecz na mnie nie spoglądasz.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
7Oto wołam o zarzut S, lecz nie znajduję odpowiedzi; krzyczę, ale nie ma sądu.
8Zagrodził moją drogę tak, że nie mogę przejść, a nad moją ścieżką mrok rozpostarł.
19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.
21Zmieniłeś się w okrutnego względem mnie; prześladujesz mnie mocą Twej ręki.
22Podnosisz mnie, zawieszasz w powietrzu oraz niweczysz mój rozsądek.
1Przewodnikowi chóru, na nutę „Łanio zorzy”. Pieśń Dawida.
2Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi?
8WIEKUISTY, w Twojej łasce ustanowiłeś potęgę na mej górze; ale ukryłeś Twe oblicze, zatem byłem strwożony.
28Błądzę sczerniały, lecz nie od słońca; dźwigam się i publicznie wołam o pomoc.
1Od Dawida. Do Ciebie wołam, WIEKUISTY, moja Skało, nie bądź dla mnie głuchym. Bo gdy milcząc, odwrócisz się ode mnie, stanę się podobnym do schodzących do dołu.
2Słuchaj głosu mych próśb, kiedy do Ciebie wołam, gdy wznoszę moje ręce do świętego Twego Przybytku.
8Chociaż krzyczę i wołam On tamuje moją modlitwę.
22Błogosławiony WIEKUISTY, Ten, który w oblężonym mieście cudownie okazał mi Swoją łaskę.
2Wysłuchaj moją modlitwę, Boże, nie odwracaj się od mojego błagania.
6Wzywam Cię, bo mnie wysłuchasz, mój Boże; skłoń do mnie Twoje ucho oraz wysłuchaj moje słowa.
56Usłyszałeś mój głos, więc nie zatulaj Twojego ucha przed westchnieniem i moim krzykiem.
1Pieśń Dawida. Wzywam Cię, WIEKUISTY, pospiesz do mnie;kiedy Cię wzywam słuchaj mojego głosu.
41Podałeś mi kark moich nieprzyjaciół, a więc zgładziłem moich wrogów.
16Kiedy wołam mojego sługę – nie odzywa się, choć go błagam moimi ustami.
1Czemu, BOŻE, stoisz z daleka i ukrywasz się w czasach niedoli?
16Zwróć się do mnie i zlituj się nade mną, bo jestem samotny i żebrak.
2Wynosić Cię będę, WIEKUISTY, gdyż mnie wyprowadziłeś z toni, a moich nieprzyjaciół nie uratowałeś.
16Gdybym Go wzywał oraz gdyby mi odpowiedział – jeszcze nie uwierzyłbym, że wysłucha mojego głosu.
10Jaki pożytek z mojej krwi, kiedy zejdę do grobu? Czyż może Cię wielbić proch oraz wygłaszać Twoją prawdę?
1Przewodnikowi chóru Jedutunów. Pieśń Asafa.
42Oglądali się, ale nikt nie pomógł – na Boga, ale im nie odpowiedział.
24Ponieważ wołałem, a wyście się wzbraniali; wyciągałem Moją rękę, a nikt nie zważał.
28Wtedy będą Mnie wzywać, ale nie odpowiem; będą Mnie szukać, ale nie znajdą.
4Gdy zwątpił we mnie mój duch a Ty znasz moją ścieżkę na drodze, którą chodzę ukryli na mnie sidła.
24Ale czyż każdy nie wyciąga jeszcze ręki w upadku; albo czy ginąc, nie podnosi jeszcze błagalnego krzyku?
25Czy nie płakałem nad udręczonym przez los; czy moja dusza nie bolała nad ubogim?
1Pieśń pielgrzymia.W mojej niedoli wołałem do BOGA i mnie wysłuchał
2Bo Ty, Boże, jesteś mój Wszechmocny. Czemu mnie porzucasz? Czemu chodzę w żałobie pod uciskiem wroga?
22Wtedy zawołaj – a odpowiem, albo ja będę mówił – a Ty mi odpowiadaj.
15Stałem się jak człowiek, który nie rozumie i w ustach nie ma odpowiedzi.
7Usłysz, BOŻE, mój głos, kiedy wołam; zmiłuj się nade mną i mnie wysłuchaj.
10Popiół jadam jak chleb, a mój napój zakrapiam łzami.
1Pieśń pielgrzymia. WIEKUISTY, wzywam Cię z głębin.
1Dumanie Dawida; modlitwa, kiedy pozostawał w jaskini.
2Usłysz moje słowa, WIEKUISTY, zrozum me westchnienia.
1Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida.
22Widzisz to BOŻE, zatem nie milcz; nie oddalaj się ode mnie, Panie.
24Czemu zakrywasz Twoje oblicze i uważasz mnie za Swojego wroga?
1Przewodnikowi chóru, w towarzystwie instrumentów smyczkowych. Psalm Dawida.
14Ja więc, wołam do Ciebie, WIEKUISTY, oraz z ranka uprzedza Cię ma modlitwa.
1Modlitwa strapionego, gdy zwątpił i wylewa swój żal przed WIEKUISTYM.
12Odsuwasz człowieka karami za winy i jak mól – niweczysz jego wspaniałość, zaprawdę, każdy człowiek jest znikomością. Sela.
19Rozdzielają między siebie me odzienie, a o moje szaty los rzucają.
12Czyż ja jestem morzem, albo potworem, że obsadziłeś mnie strażą?
13Czyż nie jestem zupełnie pozbawiony oparcia, a wytrwałość usunięto daleko ode mnie?