Ksiega Hioba 32:1

Biblia Gdanska (1632/1881)

A gdy ci trzej mężowie zaprzestali odpowiadać Jobowi, ponieważ uważał się za sprawiedliwego w swoich oczach;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 10:7 : 7 Przecież wiesz, że jestem niewinny i że nie ma nikogo, kto by wybawił z Twojej ręki.
  • Hi 33:9 : 9 Powiedziałeś: Ja jestem czysty, wolny od występku, nieskazitelny i nie ma we mnie winy.
  • Hi 6:29 : 29 O, zwróćcie się! Nie bądźcie nadal niesprawiedliwi ! Tak, zwróćcie się, bo w tym jednym jeszcze przysługuje mi sprawiedliwość.
  • Hi 10:2 : 2 Powiem Bogu: Nie potępiaj mnie; powiedz mi, czemu mnie zwalczasz?
  • Hi 13:15 : 15 Przecież i tak mnie uśmierci; już nie mam nadziei. BG Ale przed Jego obliczem chcę obronić moje postępowanie.
  • Hi 23:7 : 7 wtedy ja, będąc prostolinijny, bym się z Nim prawował, więc zostałbym przez mojego sędziego uwolniony na zawsze.
  • Hi 27:4-6 : 4 moje usta nie wypowiedzą niesprawiedliwości, ani mój język nie wymyśli obłudy. 5 Dalekim to jest ode mnie, abym wam słuszność przyznawał; póki nie skonam, nie pozwolę sobie zabrać mej niewinności. 6 Trzymam się mojej sprawiedliwości i jej nie puszczę, a me sumienie nie potępia żadnego z moich dni.
  • Hi 29:11-17 : 11 Tak, ucho co mnie słyszało – było szczęśliwe; a oko, które mnie widziało – dawało mi świadectwo. 12 Bo wybawiałem strapionego, który wołał i sierotę, za którą nikt się nie ujmował. 13 Do mnie przychodziło błogosławieństwo dla tego, co się tułał oraz rozweselałem serce wdowy. 14 Przyodziałem się w sprawiedliwość; zdobiła mnie niby płaszcz, zaś mój wyrok był jak korona. 15 Byłem okiem dla ślepego i nogą dla chromego. 16 Byłem ojcem ubogich, a sprawę nieznanego mi – badałem. 17 Kruszyłem szczęki krzywdziciela i wydzierałem zdobycz z jego zębów.
  • Hi 31:1-9 : 1 Zawarłem przymierze z moimi oczyma; w jakim celu mamzwrócić uwagę na dziewicę? 2 Czym byłby u góry dział od Boga i dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości? 3 Czy nie jest to nieszczęściem dla niegodziwców i srogą klęską dla złoczyńców? 4 Czyżby nie widział moich dróg i nie liczył wszystkich moich kroków? 5 Jeśli postępowałem z fałszem i ma noga spieszyła się do obłudy, 6 niech mnie zważy na sprawiedliwej wadze, aby Bóg poznał mą niewinność. 7 Jeśli mój krok zboczył z właściwej drogi, albo me serce szło za moimi oczyma, a do mych rąk przylgnęła jakaś zmaza, 8 niech sieję, a inny niech spożywa, oraz niech moje latorośle będą wykorzenione. 9 Jeśli me serce dało się uwieść z powodu jakiejś kobiety i jeśli czyhałem u drzwi mojego sąsiada, 10 niech moja żona miele innemu i niech inni się nad nią schylają. 11 Gdyż to czyn sprośny; tak, występek, już i sądownie karany. 12 Bo to jest ogień, co pożera aż do zniszczenia oraz wyplenia cały dobytek. 13 Jeślibym pomiatał prawem sługi, albo mej służebnicy, gdy prowadzili ze mną spór, 14 co bym zrobił, gdyby powstał Bóg i gdyby to badał; co bym Mu odpowiedział? 15 Czyż Ten sam, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył i jego; czyż nie Jeden nas ukształtował w łonie matki? 16 Czy odmówiłem pragnieniu ubogich, lub pozwoliłem zbyt wyczekiwać oczom wdowy; 17 czy sam kosztowałem swoją kromkę, a nie jadał z niej i sierota? 18 Raczej, od mej młodości, podrastała mi jako ojcu, a z łona mojej matkiprzewodziłem wdowie. 19 Jeśli widziałem ginącego bez odzieży, lub ubogiego bez przykrycia; 20 jeśli nie błogosławiły mi jego biodra i nie zagrzewał się wełną moich owiec; 21 jeśli podniosłem przeciw sierocie moją rękę, gdym widział w bramie, że potrzebna jest pomoc – 22 niech odpadnie moja łopatka od swego grzbietu, a me ramię niech będzie odtrącone od łokcia! 23 Niechybnie padła by na mnie trwoga przed karą Boga i nie mógłbym się ostać w obliczu Jego majestatu. 24 Jeśli moją nadzieję pokładałem w złocie, a do błyszczącego kruszcu mawiałem: Moja ufności! 25 Jeśli się cieszyłem, że wzrosło moje mienie i że wiele dopięła moja ręka; 26 jeślim się zbytnio wpatrywał w blask słońca, gdy świeciło, albo w księżyc, gdy się wspaniale toczył; 27 i dało się potajemnie uwieść moje serce, by się w hołdzie do moich ustskładała moja ręka – 28 to byłby to występek do osądzenia, bo bym się tym zaparł Boga na wysokości. 29 Czy się cieszyłem z upadku mojego nieprzyjaciela oraz tryumfowałem, gdy go spotkała klęska? 30 Nigdy nie dopuszczałem, by zgrzeszyło me podniebienie i zażądało przekleństwa jego duszy. 31 Czy ludzie mego namiotu nie mawiali: Kto nam pokaże tego, co nie nasycił się z jego mięsiwa? 32 Obcy nie przenocował na dworze, moje drzwi trzymałem otwarte dla przechodnia. 33 Czy przemilczałem, jak to zwykli ludzie, swoje wykroczenia, by w moim wnętrzu ukryć winę – 34 by się lękać licznego tłumu, albo trwożyć przed najpośledniejszą z rodzin – i dlatego milczałem oraz nie wychodziłem za drzwi? 35 O, gdybym także miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto mój podpis – Wszechmocny niech mi odpowie! Gdybym także miał pismo, które napisał mój oskarżyciel; 36 zaprawdę, na mym ramieniu bym je nosił i uwieńczył się nim jak diademem. 37 Liczbę moich kroków bym mu objawił i podszedł do niego jak książę. 38 Jeżeli moja ziemia podniosła na mnie skargę, a razem z nią płakały nade mną jej zagony; 39 jeśli jej plon spożywałem bez zapłaty, lub do wzdychania prowadziłem jej właściciela – 40 wtedy zamiast pszenicy niech mi wzejdzie oset, a zamiast jęczmienia kąkol. Tu skończyły się mowy Ijoba.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 32:2-6
    5 wersety
    79%

    2wtedy zapłonął gniewem Elihu, syn Berachela z Buz, z rodu Rama. Jego gniew zapłonął przeciw Jobowi, gdyż swą osobę czynił sprawiedliwą przed Bogiem.

    3Jego gniew zapłonął także przeciwko trzem swoim przyjaciołom, bo nie znaleźli właściwej odpowiedzi, a jednak potępili Ijoba.

    4Zaś Elihu czekał z wystosowaniem słów do Ijoba, gdyż oni byli starsi od niego w latach.

    5Więc kiedy Elihu zobaczył, że nie ma już odpowiedzi w ustach trzech owych mężów, wtedy zapłonął jego gniew.

    6I Elihu, syn Berachela z Buz, tak się odezwał, mówiąc: Ja jestem młody w latach, a wy jesteście starcami, dlatego się nie odważyłem i obawiałem się wypowiedzieć wam swoje zdanie.

  • Hi 40:1-3
    3 wersety
    75%

    1I dalej WIEKUISTY odpowiedział Jobowi, mówiąc:

    2Czy ten, który wiedzie spór chce jeszcze krytykować Wszechmocnego? Niech odpowie ten, co strofuje Boga.

    3Zatem Ijob odpowiedział WIEKUISTEMU, mówiąc:

  • 5Ponieważ Ijob powiedział: Jestem sprawiedliwy, ale Bóg odsunął moją sprawę.

  • Hi 42:6-8
    3 wersety
    73%

    6Dlatego odwołuję co powiedziałem; pokutuję w pyle i prochu.

    7A gdy WIEKUISTY w tych słowach rozprawił się z Ijobem, WIEKUISTY powiedział do Elifaza z Themanu: Mój gniew zapłonął przeciw tobie i przeciwko twoim dwóm przyjaciołom, bo nie mówiliście o Mnie tak utwierdzeni, jak Mój sługa Ijob.

    8Dlatego teraz weźcie sobie siedem cielców i siedem baranów, idźcie do Mojego sługi Ijoba oraz złóżcie za siebie całopalenie. Zaś Ijob, Mój sługa, niech się za wami, pomodli bo uwzględnię tylko jego oblicze; bym z wami nie postąpił według waszej nieuczciwości, bo nie mówiliście o Mnie tak utwierdzeni, jak Mój sługa Ijob.

  • 1Zatem Ijob odparł, mówiąc:

  • Hi 9:1-3
    3 wersety
    72%

    1Zatem Ijob odparł, mówiąc:

    2Zaiste, ja wiem, że tak jest – bo jak człowiek ma być pełny sprawiedliwości wobec Boga?

    3Gdyby zechciał toczyć z Nim spór, nie zdoła Mu odpowiedzieć na jedno z tysiąca pytań.

  • 1Zatem Ijob odparł, mówiąc:

  • 1Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc:

  • 1Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc:

  • Hi 35:1-2
    2 wersety
    72%

    1I Elihu ciągnął dalej, mówiąc:

    2Czy uważasz za słuszne, gdy powiadasz: Moja sprawiedliwość od Boga?

  • 72%

    1Zatem Ijob odparł, mówiąc:

  • 1Zatem Ijob odpowiedział WIEKUISTEMU, mówiąc:

  • 1Zatem Ijob odparł, mówiąc:

  • 1Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc:

  • Hi 33:31-32
    2 wersety
    70%

    31Rozważ to Jobie i mnie posłuchaj; zamilknij i daj mi mówić.

    32Jeśli masz słowo – zechciej mi zaprzeczyć; zatem mów, bo byłbym rad przyznać ci słuszność.

  • Hi 34:35-36
    2 wersety
    70%

    35że Ijob nierozsądnie mówi, a jego słowa nie są roztropne.

    36Oby Ijob był ustawicznie doświadczany, z powodu swoich zarzutów, które mówi na sposób ludzi nikczemnych.

  • 69%

    2Potem się odezwał, mówiąc:

  • 1Potem Elihu ciągnął dalej, mówiąc:

  • Hi 33:12-13
    2 wersety
    69%

    12Oświadczam ci, że w tym nie jesteś sprawiedliwy; Bóg zawsze jest wyższy niż człowiek.

    13Czemu zatem prowadziłeś z Nim spór? Przecież On wszystkich spraw nie objawia.

  • 22W tym wszystkim Ijob nie zgrzeszył oraz nie rzucił Bogu złorzeczenia.

  • Hi 32:12-14
    3 wersety
    69%

    12Uważałem na was, ale oto nie było między wami ani jednego, który by przekonał Ijoba i trafnie odpowiedział na jego mowy.

    13Znowu powiecie: My znaleźliśmy mądrość; tylko Bóg rozwiewa wątpliwości, a nie człowiek.

    14Ijob nie do mnie wystosował swe mowy, więc nie odpowiem mu waszymi słowami.

  • 1I Ijob dalej prowadził swoją pouczającą przypowieść, mówiąc:

  • 32Gdyż On nie jest jak ja – człowiekiem, abym Mu mógł odpowiedzieć, byśmy razem stanęli do sądu.

  • 15Jemu choćbym miał słuszność – nie wolno odpowiedzieć, więc Tego, co mnie potępia, muszę błagać o miłosierdzie.

  • 1I Ijob dalej prowadził swoją pouczającą przypowieść, mówiąc:

  • 1Zatem odparł Elifaz z Themanu, mówiąc:

  • 3Czy już koniec tych czczych mów? Bo cóż cię pobudza do takiej wypowiedzi?

  • 16Zatem Ijob na próżno otwiera swoje usta oraz mnoży bezmyślne słowa.

  • 3Czy to jest korzyść dla Wszechmocnego, gdy jesteś sprawiedliwy? Albo pożytek dla Niego, gdy czynisz zacnymi swoje drogi?

  • 2Zgodzisz się by to mnóstwo słów zostało bez odpowiedzi? Miałby zachować słuszność ten gadatliwy szermierz?

  • 1Wtedy, spośród orkanu, WIEKUISTY odpowiedział Ijobowi, mówiąc:

  • 1Wtedy odparł Elifaz z Themanu, mówiąc:

  • 12Utyskują więc, nad hardością nikczemnych i nie znajdują odpowiedzi.

  • 25Dlatego WIEKUISTY oddaje mi według mojej sprawiedliwości, według mojej czystości przed Jego oczyma.