Ksiega Przyslów 31:3
Nie oddawaj kobietom swojej siły; ani twych zabiegów tym, którzy niszczą królów.
Nie oddawaj kobietom swojej siły; ani twych zabiegów tym, którzy niszczą królów.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
4Nie królom, Lemuelu, nie królom przystoi pić wino, ani panom pytać o mocny napój.
5By pijąc, nie zapomniał, co jest Prawem oraz nie spaczył Prawa wszystkich dzieci niedoli.
25Niech ku jej drogom nie zboczy twoje serce; nie tułaj się po jej ścieżkach.
8Oddalaj od niej twą drogę i nie zbliżaj się do drzwi jej domu;
9byś nie oddawał obcym twego wdzięku, a twoich lat – okrutnemu.
10By obcy nie nasycali się twoim mieniem, a twe trudy nie przeszły na cudzy dom.
1Słowa Lemuela, króla Masy, którymi napomniała go jego matka.
2Co ci mam powiedzieć, mój synu? Co, synu mojego łona? Co mam ci powiedzieć; temu, dla którego uczyniłam tyle ślubów?
24By cię uchować od niecnej kobiety, od gładkiego języka cudzej.
25Nie pożądaj jej piękności w swoim sercu i niech cię nie ujmie swoimi rzęsami.
26Gdyż przez nierządną kobietę schodzi się aż do bochenka chleba; a wiarołomna kobieta usidla i cenne życie.
30Ułudą jest wdzięk, a piękność ulotna; lecz bogobojna niewiasta godna jest chwały.
31Oddajcie jej owoc jej rąk, a w bramach niechaj ją sławią jej czyny.
20Bo czemu, Mój synu, miałbyś odurzać się obcą i pieścić łono cudzej?
5By cię ustrzegły od cudzej żony; od obcej, która łagodnie przemawia.
15Mój synu! Nie udawaj się z nimi w drogę, powstrzymuj swoją nogę od ich ścieżki!
26Oddaj Mi, Mój synu, twoje serce, a twe oczy oby umiłowały Moje drogi.
3Nie spowinowacaj się z nimi; twojej córki nie wydawaj za jego syna i jego córki nie bierz dla twego syna.
16Nadobna niewiasta zyskuje cześć, tak jak łupieżcy zyskują bogactwo.
6Nie zaniechaj jej, a będzie cię strzec; umiłuj ją, a cię ochroni.
33Twoje oczy zaczynają widzieć dziwadła, a twe serce mówi przewrotności.
12Dlatego nie dawajcie waszych córek ich synom, ani nie bierzcie dla waszych synów ich córek. I nie szukajcie ich pokojuoraz ich wspaniałościaż na wieki, abyście zostali umocnieni, spożywali dobra tej ziemi i na wieki oddali ją w dziedzictwo waszym synom.
6Nie pysznij się wobec króla i nie stawaj na miejscu wielkich.
16Aby cię także ocaliła do cudzej kobiety; od obcej, która łagodnie przemawia;
17I niech nie mnoży sobie żon, by się nie odwróciło jego serce; także niech sobie nadmiernie nie nabywa srebra i złota.
5Nie ufajcie już przyjacielowi, nie polegajcie na towarzyszu! Nawet przed tą, która spoczywa na twym łonie, strzeż wyjścia twych ust!
14Nie wstępuj na ścieżkę niegodziwych i po drodze niecnych się nie przechadzaj.
15Opuść go, nie chodź obok niego; odwróć się od niego i przejdź.
10niech moja żona miele innemu i niech inni się nad nią schylają.
17Niech należą do ciebie samego, a nie do obcych przy tobie.
3Kto miłuje mądrość – sprawia radość swojemu ojcu; a kto się ugania za nierządnicami – trwoni mienie.
21Mój synu! Niech to nie ustąpi sprzed twych oczu – strzeż Mądrości i roztropności,
29Nie kalaj swojej córki poddając ją uprawianiu prostytucji S, by ziemia nie stała się sprośną oraz nie napełniała się nierządem.
4Nie użyczaj twym oczom snu, ani drzemki twoim powiekom.
12Mój naród – jego niedorostki to ciemiężcy; zapanowały nad nim kobiety. Mój narodzie! Twoi przywódcy prowadzą na bezdroża, pokrzywili kierunek twoich ścieżek.
10Mój synu, jeśli będą cię kusić grzesznicy – nie daj się uwieść.
32Ty, wszeteczna kobieto, która jesteś podległa swojemu mężowi, a brałaś od cudzych!
16Nie ratuje króla wielkie wojsko, a bohatera pełnia sił nie ocala.
19Czyżby Bóg miał cenić twoje bogactwo? Ani złoto, ani żadna siła mienia nic dla Niego nie znaczą.
17Mocą przepasuje swe biodra i krzepko porusza swe ramiona.
6Chwieją się jej manowce, byś nie wyrównał sobie drogi życia; nie zdołasz jej poznać.
11Nierząd, wino i moszcz odbierają rozum.
28Nie przesuwaj odwiecznej granicy, którą ustanowili twoi przodkowie.
31Nie zazdrość krzywdzicielowi i jego dróg sobie nie upodobaj.
3Nie polegajcie na możnych; ani na synu człowieka, u którego nie ma pomocy
27Czuwa nad porządkiem swojego domu i chleba próżniactwa nie jada.
25abyś się nie nauczył jego ścieżek oraz nie przygotował sideł dla twej duszy.
19Żaden z tych, co do niej wchodzą – nie wraca, i nie dosięgną już ścieżek życia.
2Nie pojmiesz sobie żony, na tym miejscu nie będziesz miał synów i córek.