Ksiega Psalmów 105:27
by spełnili pośród nich słowa Jego znaków i cudów w ziemi Chama.
by spełnili pośród nich słowa Jego znaków i cudów w ziemi Chama.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
21Zapomnieli swojego wybawcę – Boga, który w Micraim wypełnił wielkie dzieła;
22cuda na ziemi Chama, wspaniałe rzeczy nad morzem Czerwonym.
23Więc powiedział, że ich wygubi; lecz Mojżesz – Jego wybraniec, stanął przed Nim przy wyłomie, aby odwrócić Jego gniew, by nie tępił.
43Kiedy w Micraim dawał Swoje znaki, a Swe cuda spełniał na polu Coan,
44gdy przemienił ich rzeki w krew, więc nie mogli pić swoich wód.
23Tak Israel wszedł do Micraimu; Jakób zagościł w ziemi Chama.
24I bardzo rozmnożył swój naród, uczynił go możniejszym ponad jego ciemięzców.
25Więc odwróciło się ich serce, by nienawidzić Jego lud oraz knuć przeciwko Jego sługom.
26Zatem posłał Mojżesza Swojego sługę i Aarona, którego wybrał,
8Ten, który poraził pierworodne w Micraim – od człowieka, aż do bydlęcia.
9Pośród ciebie, Micraimie, zesłał znaki i cuda na faraona oraz na wszystkie jego sługi.
11ze względu na wszystkie znaki i cuda, dla których go WIEKUISTY wysłał, aby je spełnił w ziemi Micraim, nad faraonem, nad wszystkimi sługami oraz nad całym jego krajem;
12jak i ze względu na całą przemożną siłę oraz na wszystkie wspaniałe i wielkie czyny, które Mojżesz spełnił na oczach całego Israela.
28Wysłał ciemność i się ściemniło, lecz nie poddali się Jego Słowu.
29Zamienił ich wody w krew oraz uśmiercił ich ryby.
3Nadto Jego znaki, które w Micraim spełnił nad faraonem oraz nad całą jego ziemią.
22Nadto WIEKUISTY czynił nad faraonem oraz nad całym jego domem wielkie znaki na naszych oczach i wielkie oraz dotkliwe dla Micraim cuda.
11Zapomnieli o Jego dziełach oraz o Jego cudach, które im pokazał.
12Bowiem przed ich ojcami czynił cuda w ziemi Micraimu oraz na polu Coan*.
20Ty, który uczyniłeś znaki i cuda na ziemi Micraim oraz aż po dzisiejszy dzień, tak pośród Israela, jak i pośród innych ludzi, i uczyniłeś sobie Imię jak Ten dziś.
21Znakami, cudami, przemożną ręką, wyciągniętym ramieniem oraz z wielkim strachem wyprowadziłeś Twój israelski lud z ziemi Micraim.
51I pobił wszystko pierworodne w Micraim, pierwiastki siły w namiotach Chama.
36To ten ich wyprowadził, uczynił cuda i znaki w ziemi Egiptu, na morzu Czerwonym oraz czterdzieści lat na pustkowiu.
10Uczyniłeś znaki i cuda na faraonie, na wszystkich jego sługach oraz na całym narodzie jego ziemi. Bo wiedziałeś, że hardzie postępowali przeciw nim; więc uczyniłeś sobie Imię, jak to jest dzisiaj.
8i WIEKUISTY wyprowadził nas z Micraim potężną ręką, podniesionym ramieniem, wielkim strachem, znakami oraz cudami.
3Ale WIEKUISTY aż po dzisiejszy dzień nie dał wam serca, by to zrozumieć; ani oczu, by widzieć; ani uszu, by słyszeć.
15Wtedy pozwolę mu zobaczyć cuda, jak za dni wyjścia z Micraim.
20Zatem wyciągnę Moją rękę oraz porażę Micraim wszystkimi Moimi cudami, które dokonam pośród niego. A potem was wypuści.
3Ale Ja uczyniłem twardym serce faraona, więc rozmnożę Moje znaki i Moje cuda w ziemi Micraim.
38Zaś Micraim się cieszył ich wyjściem, bowiem przypadła na nich trwoga.
39Rozpostarł obłok na osłonę, a ogień aby rozświetlał noc.
32Dał im grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich kraj.
34Albo czy któryś bóg pokusił się przyjść oraz wziąć sobie naród spośród narodów próbami, znakami, cudami, wojną, przemożną ręką, wyciągniętym ramieniem oraz wielkimi strachami jak dla was w Micraim uczynił WIEKUISTY, wasz Bóg, przed twoimi oczami?
43Więc wyprowadził Swój lud w radości, Swoich wybranych w weselu.
7Mojżeszowi objawił Swoje drogi, a synom Israela Swe pragnienia.
5Wspominajcie cuda, które dokonał, znaki oraz wyroki Jego ust.
17Wysłał przed nimi męża Josefa, który był sprzedany na niewolnika.
9I WIEKUISTY powiedział do Mojżesza: Nie usłuchał was faraon, aby pomnożyły się Moje cuda w ziemi Micraim.
10Choć Mojżesz i Ahron spełnili przed faraonem wszystkie cuda, ale WIEKUISTY uczynił twardym serce faraona i nie uwolnił synów Israela ze swej ziemi.
23Zatem Mojżesz wyciągnął ku niebu swoją laskę, a WIEKUISTY zesłał gromy, grad oraz ogień, który zstąpił na ziemię. WIEKUISTY spuścił grad na ziemię Micraim.
5Potem posłałem Mojżesza i Ahrona, i poraziłem Micraim; a gdy to spełniłem pośród niego, zaraz was wyprowadziłem.
7Nasi przodkowie w Micraim nie zważali na Twoje cuda, nie pamiętali mnóstwa Twych łask, i byli oporni nad morzem, nad owym morzem Czerwonym.
3Zaś WIEKUISTY użyczył ludowi łaski w oczach Micrejczyków, a i ów mąż, Mojżesz, był także bardzo wielkim w oczach sług faraona oraz w oczach ludu ziemi Micraim.
40Więc znaleźli obfite, wyborne pastwiska, a ziemię przestronną, spokojną i urodzajną; gdyż przedtem mieszkał tam ród Chamitów.
7A gdy wołali do WIEKUISTEGO, położył gęsty mrok pomiędzy wami a Micraimczykami; po czym sprowadził na nich morze, tak, że ich pokryło. Więc widzieliście własnymi oczami, co spełniłem nad Micraim. Potem przebywaliście dłuższy czas na puszczy.
9Zatem zgromił morze Czerwone, aż wyschło, i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.
2I abyś opowiadał w uszy twojego syna oraz twojego wnuka to, co zdziałałem w Micraim, oraz o Moich znakach, które na nich okazałem; byście wiedzieli, że Ja jestem WIEKUISTY.
21A WIEKUISTY powiedział do Mojżesza: Skoro idziesz, aby powrócić do Micraimu uważaj; w obliczu faraona uczyń wszystkie cuda, które ci dałem w twą rękę. Ale ja uczynię twardym jego serce i nie uwolni ludu.
10A Bóg powiedział: Oto Ja zawieram przymierze. Wobec całego Twojego ludu zrobię cuda, jakich nie było na całej ziemi oraz u żadnych narodów; zatem cały lud, pośród którego zostajesz, zobaczy dzieło WIEKUISTEGO; wspaniałe będzie to, co dla ciebie spełnię.