Ksiega Psalmów 139:2

Biblia Gdanska (1632/1881)

Ty znasz mój odpoczynek, moje wstawanie i z daleka rozumiesz mą myśl.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 2 Krl 19:27 : 27 Znałem twe legowisko, twoje wyjście i twoje wejście oraz twą popędliwość względem Mnie.
  • Mt 9:4 : 4 A Jezus widząc ich myśli, powiedział: Czemu myślicie złe rzeczy w waszych sercach?
  • Ps 94:11 : 11 WIEKUISTY zna zamysły ludzi, że są marne.
  • Prz 15:3 : 3 Na każdym miejscu są oczy WIEKUISTEGO, spoglądają na złe i dobre.
  • J 2:24-25 : 24 Ale sam Jezus nie powierzał im samego siebie, dlatego, że on znał wszystkich; 25 także nie miał potrzeby, aby ktoś miał zaświadczyć o człowieku, bo sam wiedział, co było w człowieku.
  • Lk 9:47 : 47 Zaś Jezus poznał myśl ich serca, zatem wziął dziecko, postawił je przy sobie,
  • Za 4:10 : 10 Bo kto by śmiał gardzić dniem dobrych początków? Oto z radością spoglądają na ten kamień, stopmetalu w ręce Zerubabela. Owe siedem to są oczy WIEKUISTEGO przepatrujące całą ziemię.
  • Iz 37:28 : 28 Lecz znałem twe legowisko, twoje wyjście i wejście, i twoją wściekłość na Mnie.
  • Ez 38:10-11 : 10 Tak mówi Pan, WIEKUISTY: Owego czasu będzie, że w twym sercu powstaną myśli, po czym uknujesz niegodziwy plan. 11 Powiesz: Wyruszę przeciw ziemi otwartych wsi; wtargnę do cichych, co spokojnie mieszkają; przecież oni wszyscy mieszkają bez murów i nie mają zaworów oraz bram.
  • Ps 56:8 : 8 Za krzywdę - rozprosz ich, w gniewie roztrąć te ludy, Boże.
  • Rdz 16:13 : 13 Więc nazwała Imię WIEKUISTEGO, który do niej przemawiał: Ty jesteś Bogiem widzenia; bo mówiła: Przecież i tu spoglądałam za Tym, który mnie widział.
  • 2 Krl 6:12 : 12 Zatem jeden z jego sług odpowiedział: Nie, mój panie i królu; lecz jest w Israelu prorok Elisza, co powtarza królowi israelskiemu słowa, które wypowiadasz w komnacie swojej sypialni.
  • Ez 38:17 : 17 Tak mówi Pan, WIEKUISTY: Czy ty nie jesteś tym, o którym mówiłem za dawnych dni przez Moje sługi, proroków Israela, a oni przez całe lata prorokowali za tamtych dni, że przyprowadzę cię na nich!
  • 1 Kor 4:5 : 5 Tak, że nie osądzajcie czegoś przed czasem, aż przyjdzie Pan, który oświetli sekretne ciemności oraz wyjawi zamiary serc; a wtedy każdy będzie miał uznanie od Boga.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 139:3-18
    16 wersety
    90%

    3Ty wyśledziłeś mój chód, moje leżenie i uważasz na wszystkie me drogi.

    4Bo zanim wyraz pojawi się na mym języku, WIEKUISTY, Ty już go cały znasz.

    5Ze wszystkich stron mnie opasałeś i położyłeś na mnie Twoją dłoń.

    6Niedościgłym jest dla mnie tego zrozumienie, i tak wzniosłe, że temu nie podołam.

    7Dokąd ujdę przed Twoim Duchem; dokąd się schronię przed Twym obliczem?

    8Gdybym się wzniósł ku niebu Ty tam jesteś; gdybym sobie usłał w Krainie Umarłych jesteś tuż.

    9Gdybym wziął skrzydła jutrzenki i spoczął na krańcu morza

    10nawet tam zaprowadzi mnie Twoja ręka i ujmie Twoja prawica.

    11A gdybym powiedział: Przecież ukryje mnie ciemność – i nocą stanie się światło wokół mnie.

    12Bo ciemność nie zaciemnia przed Tobą, a noc jaśnieje jak dzień; ciemność jest dla Ciebie jak światło.

    13Ty ukształtowałeś moje nerki, uformowałeś mnie w łonie mej matki.

    14Sławię Cię, bo jestem dziwnie cudowny; cudowne są Twoje twory, a moja dusza dobrze to poznaje.

    15Moja istota nie była tajna przed Tobą, kiedy się tworzyłem w skrytości, zawiązywałem się w dolnej ziemi.

    16Twoje oczy widziały mój zarodek; a w Twej księdze, gdzie są zapisane wszystkie przyszłe przeznaczenia, i dla niego było jedno wśród nich.

    17Jak cenne były dla mnie Twe zamysły, Boże, i jak potężna ich liczba.

    18Gdybym je zliczył byłyby liczniejsze od piasku; powstałem oraz wciąż jestem z Tobą.

  • 1Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida. WIEKUISTY, Ty mnie zbadałeś i znasz.

  • Ps 139:23-24
    2 wersety
    80%

    23Doświadcz mnie, Boże, poznaj moje serce, wypróbuj mnie i poznaj moje myśli.

    24Patrz, czy jest we mnie droga przekory, i po drodze wieczności mnie prowadź.

  • 28Lecz znałem twe legowisko, twoje wyjście i wejście, i twoją wściekłość na Mnie.

  • 27Znałem twe legowisko, twoje wyjście i twoje wejście oraz twą popędliwość względem Mnie.

  • 3Ale Ty, WIEKUISTY, mnie poznałeś; widzisz mnie i względem Ciebie doświadczasz moje serce. Na rzeź ich porwij jak stado oraz przygotujna dzień mordu.

  • 3Przed Nim wylewam mój żal; przed Nim moją niedolę wypowiadam.

  • 5Liczniejsi niż włosy mojej głowy są ci, co mnie bez przyczyny nienawidzą, wzmogli się moi ciemięzcy, moi wrogowie bez powodu; mam zwrócić to, czego nigdy nie zagrabiłem.

  • 16Ale teraz liczysz moje kroki i czuwasz nad moją winą.

  • 8Za krzywdę - rozprosz ich, w gniewie roztrąć te ludy, Boże.

  • 13Chociaż to skryłeś w swoim sercu; wiem, że tak sobie umyśliłeś.

  • 3Kiedy zbadasz me serce, nawiedzisz mnie w nocy i doświadczysz – nic nie znajdziesz, zła myśl nie przeszła przez moje usta.

  • 27Oto znam wasze myśli i zamysły, którymi mnie krzywdzicie.

  • 23Jeden Bóg prawdziwy świadom jest do niej drogi; On jeden zna jej siedzibę.

  • 11WIEKUISTY zna zamysły ludzi, że są marne.

  • 27Bo moje nogi kładziesz w pęta i śledzisz wszystkie me ścieżki, na terenie wyrzeźbiając ślady mych stóp.

  • 7Nienawidzę oddanych próżnym marnościom, ponieważ ja ufam WIEKUISTEMU.

  • 6Tobie samemu zgrzeszyłem i czyniłem zło w Twoich oczach; bo jesteś sprawiedliwy w Twym wyroku oraz czysty w Twoim osądzie.

  • 19Zbliż się do mojej duszy i ją wybaw; wyzwól mnie z powodu wrogów.

  • 6że poszukujesz mej winy i pytasz o mój grzech?

  • 5Ponieważ uratowałeś mnie, WIEKUISTY, Twoimi czynami; o dziełach Twoich rąk będę śpiewał.

  • 20Ale co jeszcze więcej ma Ci powiedzieć Dawid? Przecież Ty sam znasz Twojego sługę, Panie, WIEKUISTY!

  • 73Twoje ręce stworzyły mnie i umocniły; oświeć mnie, bym się nauczył Twych przykazań.

  • 2Uznaję, że możesz wszystko i że nie jest dla ciebie niedościgłym każdy zamysł.

  • 12Przez to poznam, że we mnie Sobie upodobałeś, gdy mój wróg nie zatriumfuje nade mną.

  • 6Gdyż WIEKUISTY przebywa wysoko, a uważa na poniżonych i z daleka rozpoznaje wyniosłego.

  • 9Zdrętwiałem, wielce się skruszyłem, jęczę ze wzburzenia mego serca.

  • 4Czyżby nie widział moich dróg i nie liczył wszystkich moich kroków?

  • 60Widziałeś całą ich zawziętość i wszystkie ich zamysły przeciw mnie.

  • 4Rozpaliło się serce w moim wnętrzu, w mym umyśle zapłonął ogień i przemówiłem moim językiem:

  • 15Ty mnie znasz, WIEKUISTY! Wspomnij i spojrzyj na mnie oraz pomścij się za mnie nad moimi prześladowcami; wskutek Twojej pobłażliwości dla nich, nie zechciej mnie usunąć; uprzytomnij Sobie, jaką hańbę dla Ciebie znosiłem!

  • 14Bo słyszę obelgi tłumu i zbiegowiska dokoła; jak się razem na mnie zmawiają, planując, by odebrać mi życie.

  • 2Doświadcz mnie, WIEKUISTY, i wypróbuj, oczyść moje wnętrze i serce.

  • 23Ale Tobie, WIEKUISTY, znane są wszystkie ich knowania przeciwko mnie, ku zgubie; nie przebaczaj ich winy, a ich grzechu nie wymazuj sprzed Twojego oblicza, aby padli przed Tobą; w chwili Twojego gniewu działaj przeciwko nim.