Ksiega Psalmów 42:4

Biblia Gdanska (1632/1881)

Moja łza była mi pokarmem dniem i nocą, gdyż codziennie mi mówią: Gdzie twój Bóg?

📖 Analiza gramatyczna

Tekst oryginalny

הָֽיְתָה־לִּ֬י דִמְעָתִ֣י לֶ֭חֶם יוֹמָ֣ם וָלָ֑יְלָה בֶּאֱמֹ֥ר אֵלַ֥י כָּל־הַ֝יּ֗וֹם אַיֵּ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃

Transliteracja

hāyətâ-to-me dimʿātî leḥem yômām wā-lāylâ in-ʾĕmōr to-me all-the-yôm where ʾĕlōheykā

Szczegóły gramatyczne

• *hāyətâ*: verb, qal perfect, 3rd person feminine singular - 'has been'
• *dimʿātî*: noun, feminine singular with 1st person singular possessive suffix - 'my tear/tears'
• *leḥem*: noun, masculine singular - 'bread/food'
• *yômām*: adverb - 'by day/daily'
• *wā*: conjunction with prefixed vav - 'and'
• *lāylâ*: noun, masculine singular - 'night'
• *ʾĕmōr*: infinitive construct with prefixed bet - 'in the saying/when it is said'
• *yôm*: noun, masculine singular with definite article - 'the day'
• *ʾĕlōheykā*: noun, masculine plural with 2nd person masculine singular possessive suffix - 'your God'

Znaczenia słów

• *hāyətâ*: has been/became
• *dimʿātî*: my tear/my tears (collective singular)
• *leḥem*: bread/food/sustenance
• *ʾĕlōheykā*: your God/your gods

Wersety referencyjne

• Iz 30:29 : 29 A wy będziecie śpiewać, jak w noc obchodzenia uroczystości oraz serdecznie się weselić jak ci, co pielgrzymują przy odgłosie fletu, zdążając do góry WIEKUISTEGO, do israelskiej Skały.
• Ps 62:8 : 8 W Bogu jest moja pomoc i moja chwała, Skała mojej obrony; moja ucieczka jest do Pana.
• Ps 122:1 : 1 Pieśń pielgrzymia Dawida.Radowałem się tymi, którzy mi mówili: Pójdziemy do domu WIEKUISTEGO.
• Ps 81:1-3 : 1 Przewodnikowi chóru Gitejczyków; psalm Asafa. 2 Zaśpiewajcie prawdziwemu Bogu, naszej potędze, wykrzykujcie Bogu Jakóba. 3 Wznieście pieśń, uderzcie w bębny, we wdzięczne cytry i lutnie.
• Ps 100:4 : 4 Z dziękczynieniem wejdźcie do Jego bram, z uwielbieniem na Jego dziedzińce;dziękujcie Mu, wychwalajcie Jego Imię.
• Lm 2:19 : 19 Wstań, wykrzykuj głośno w nocy, wykrzykuj na początku straży; przed obliczem Pana, jak wodę, wylewaj twoje serce; podnieś ku Niemu twoje ręce z powodu życia twoich dzieci, które pomdlały z głodu na rogach wszystkich ulic.
• Lm 4:1 : 1 Jakże sczerniało złoto, zmienił się kruszec kosztowny; święte kamienie zostały rozrzucone po rogach wszystkich ulic.
• Lk 16:25 : 25 Ale Abraham powiedział: Dziecko, przypomnij sobie, że twoje dobra odebrałeś w twoim życiu; a Łazarz, podobnie nieszczęścia. Zaś teraz, on tutaj jest pocieszany, a ty cierpisz.
• Pwt 16:11 : 11 Na tym miejscu, które wybierze WIEKUISTY, twój Bóg, by tam ustanowić Swoje Imię, będziesz się weselił przed WIEKUISTYM, twoim Bogiem ty, twój syn, twoja córka, twój sługa, twoja służebnica i Lewita, który jest w twoich bramach; cudzoziemiec, sierota i wdowa, która jest pośród ciebie.
• Pwt 16:14-15 : 14 I będziesz się weselił w twoje święto ty, twój syn, twoja córka, twój sługa, twoja służebnica, Lewita, cudzoziemiec, sierota i wdowa, którzy będą w twoich bramach. 15 Siedem dni świętuj dla WIEKUISTEGO, twojego Boga, na tym miejscu, które wybierze WIEKUISTY; gdyż WIEKUISTY, twój Bóg, będzie ci błogosławił we wszystkich twoich plonach i w każdym dziele twych rąk, i będziesz zawsze wesoły.
• Rt 1:21 : 21 Wyszłam bogata lecz WIEKUISTY przyprowadził mnie próżną. Czemu macie mnie nazywać Naemi, skoro WIEKUISTY mnie zgnębił oraz Wszechmocny mnie utrapił.
• 1 Sm 1:15-16 : 15 Jednak Hanna odpowiadając, rzekła: Nie, mój panie! Jestem kobietą zgnębionego ducha; nie piłam wina, ani upijającego napoju, ale wylewałam moją duszę przed obliczem WIEKUISTEGO. 16 Nie miej twej służebnicy za nikczemną kobietę, bo dotąd mówiłam tylko z nadmiaru utrapienia oraz mojego smutku.
• 1 Krn 15:15-28 : 15 A synowie Lewitów nieśli Skrzynię Boga na swych ramionach; na drążkach, co przy niej były, jak rozkazał Mojżesz według słowa WIEKUISTEGO. 16 Dawid także powiedział przedniejszym z Lewitów, aby ustanowili ze swych braci śpiewaków z instrumentami muzycznymi z lutniami, cytrami i z cymbałami, by z radością wydawać podniosły głos. 17 Zatem Lewici ustanowili Hemana, syna Joela; a z jego braci Asafa, syna Berekjasza, zaś z synów Merariego, ich braci – Ethana, syna Kuszajasza, 18 i z nim, stróżami w drugim rzędzie, jego braci: Zacharjasza, Bena, Jaazjela, Szemiramota, Jechjela, Unni, Eljaba, Benajahu, Masejasza, Mattitjasza, Elifelego, Miknejasza, Obed Edoma i Jejela. 19 A śpiewacy: Heman, Asaf i Ethan, głośno grali na miedzianych cymbałach. 20 Zaś Zacharjasz, Jaazjel, Semiramot, Jechjel, Unni, Eljab, Masejasz i Benajahu grali na lutniach w wysokich tonach. 21 Natomiast Mattitjasz, Elifele, Miknejasz, Obed Edom, Jejel i Azazjasz grali na cytrach w niższych oktawach. 22 A Kenanjasz przedniejszy z Lewitów, którzy nieśli Skrzynię zarządzał jak nieść, ponieważ posiadał wiedzę. 23 Zaś Berekjasz i Elkana byli stróżami przy Skrzyni. 24 Natomiast kapłani: Szebanjasz, Joszafat, Nathanael, Amasaj, Zacharjasz, Benajasz i Eliezer, trąbili w trąby przed Skrzynią Boga. Również Obed Edom i Jechiasz byli stróżamiprzy skrzyni. 25 Tak Dawid, starsi Israela i dowódcy nad tysiącami szli z weselem, by przeprowadzić Skrzynię Przymierza WIEKUISTEGO z domu Obed Edoma. 26 A kiedy Bóg przyszedł z pomocą Lewitom, niosącym Skrzynię Przymierza WIEKUISTEGO, stało się, że ofiarowali siedem byków i siedem baranów. 27 Dawid był ubrany w szatę z bisioru, jak również wszyscy Lewici, co nieśli Skrzynię śpiewacy i Kenanjasz – rządca noszących śpiewaków; nadto Dawid miał na sobie lniany efod. 28 Więc cały Israel z weselem prowadził Skrzynię Przymierza WIEKUISTEGO; z dźwiękiem kornetu, trąby oraz cymbałów, grając na lutniach i cytrach.
• 1 Krn 16:1-9 : 1 A kiedy wprowadzili Skrzynię Boga i wstawili ją do środka namiotu, który Dawid dla niej rozbił, wtedy przynosili przed Boga całopalenia oraz dziękczynne ofiary. 2 Zaś gdy Dawid dokończył ofiarowanie całopaleń oraz dziękczynnych ofiar, sławił ludowi Imię WIEKUISTEGO. 3 I rozdzielił wszystkim mężom izraelskim, od męża aż do niewiasty, każdemu po bochenku chleba, sztuce mięsa oraz po placku z rodzynkami. 4 Nadto ustanowił przed Skrzynią WIEKUISTEGO sługi z Lewitów, aby wspominali, wyznawali i chwalili WIEKUISTEGO, Boga Israela. 5 Asaf był pierwszym, a drugimi: Zacharjasz, Jejel, Szemiramot, Jechjel, Mattityjasz, Eljab, Benajahu, Obed Edom i Jechjel; ci grali na instrumentach, lutniach, harfach, a Asaf na cymbałach. 6 Zaś kapłani Benajahu i Jachazjel ustawiczne byli z trąbami przed Skrzynią Bożego Przymierza. 7 Dopiero tego dnia wódz Dawid postanowił, by przez Asafa i jego braci tym psalmem chwalony był WIEKUISTY: 8 Wysławiajcie WIEKUISTEGO, wzywajcie Jego Imienia, pomiędzy narodami opowiadajcie Jego sprawy. 9 Śpiewajcie Mu, grajcie Mu, rozmawiajcie o całej Jego cudowności. 10 Chlubcie się w Jego świętem Imieniu, i niech się rozraduje serce tych, co szukają WIEKUISTEGO. 11 Szukajcie WIEKUISTEGO i Jego mocy; zawsze szukajcie Jego oblicza. 12 Wspominajcie nadzwyczajność Tego, który czynił; Jego znakii sądy Jego ust. 13 O israelskie nasienie, Jego słudzy! O synowie Jakóba, Jego wybrani! 14 On, WIEKUISTY, naszym Bogiem; Jego sądyna całej ziemi. 15 Na wieki pamiętajcie Jego przymierze; i słowo, które polecił do tysiącznego pokolenia; 16 którym zajął stanowisko przy Abrahamie oraz na Jego przysięgę Ic’hakowi. 17 Ustanowił to Jakóbowi za Prawo, a Israelowi za Wieczne Przymierze, 18 mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaanu za sznurwaszego dziedzictwa. 19 Chociaż była was mała liczba oraz przez krótki czas byliście w niej przychodniami, 20 przechodząc od narodu do narodu i od królestwa do innego ludu 21 nikomu nie pozwolił, aby ich uciskał i z ich powodu karał królów; 22 mówiąc: Nie dotykajcie Moich pomazańców, a Mym prorokom nie czyńcie złego. 23 Cała ziemio śpiewaj WIEKUISTEMU; dzień za dniem opowiadajcie Jego zbawienie. 24 Pomiędzy narodami opowiadajcie Jego chwałę oraz pośrodku wszystkich ludzi niezwykłe Jego sprawy. 25 Bo WIEKUISTY – On jest wielki oraz bardzo chwalebny; godzien respektu nad wszystkich bogów. 26 Gdyż bogowie pogan są bezwartościowi; a WIEKUISTY uczynił niebiosa. 27 Przed Nim chwałai cześć, na Jego miejscu moc i wesele. 28 Pokolenia narodów! Przynieście WIEKUISTEMU, przynieście WIEKUISTEMU chwałęi swoją moc. 29 Przynieście WIEKUISTEMU chwałę Jego Imienia; przynieście dary i przychodźcie przed Jego oblicze; w ozdobie świętości kłaniajcie się WIEKUISTEMU. 30 Bój się Jego oblicza cała ziemio,a okrąg ziemi zostanie utwierdzony, aby się nie poruszył. 31 Niech się rozradują niebiosa i niech się rozweseli ziemia; niechaj mówią w narodach: Króluje WIEKUISTY! 32 Niech zaszumi morze i wszystko, co w nim jest; niechaj się rozraduje pole i wszystko, co na nim żyje. 33 Wtedy się rozweselą przed WIEKUISTYM drzewa leśne;bowiem przyszedł osądzić ziemię. 34 Wysławiajcie WIEKUISTEGO; bo jest dobry, bo na wieki trwa Jego miłosierdzie. 35 Mówcie: Zachowaj nas, Boże naszego zbawienia! Zgromadź nas i wyrwij nas od pogan, abyśmy wielbili Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale. 36 Uwielbiony WIEKUISTY, Bóg Israela, od wieków aż po wieczność. A cały lud powiedział: Amen, oraz chwalił WIEKUISTEGO. 37 I tam, przed Skrzynią Przymierza WIEKUISTEGO, Dawid zostawił Asafa i jego braci, by ustawicznie służyli przed Skrzynią, według potrzeby każdego dnia. 38 Natomiast Obed Edoma i sześćdziesięciu ośmiu jego braci, Obed Edoma mówię, syna Jedutuna oraz Hosę, uczynił odźwiernymi. 39 A kapłana Cadoka oraz jego braci, kapłanów, postawił przed Przybytkiem WIEKUISTEGO na wyżynie, która była w Gibeonie, 40 aby ofiarowali całopalenia WIEKUISTEMU na ołtarzu całopalenia, ustawicznie, rano i wieczorem; według wszystkiego, co napisano w Prawie WIEKUISTEGO, które nakazał dla Israela. 41 A z nimi Hemana, Jedutuna i innych wybranych, którzy byli ustanowieni z imienia, by chwalili WIEKUISTEGO dlatego, że na wieki trwa Jego miłosierdzie. 42 Między nimi Heman oraz Jedutun trąbili i grali Bogu na trąbach, cymbałach, i innych instrumentach muzycznych. A synów Jedutuna postawił przy bramie. 43 I rozszedł się cały lud, każdy do swego domu. Także Dawid zawrócił, by wysławiać Boga swojemu domowi.
• 2 Krn 7:10 : 10 A dwudziestego trzeciego dnia, siódmego miesiąca, rozpuścił lud do swych mieszkań; radosny i cieszący się w swoim sercu z dobrodziejstwa, które WIEKUISTY uczynił Dawidowi, Salomonowi oraz swojemu ludowi, Israelowi.
• 2 Krn 30:23-26 : 23 I całe zgromadzenie uradziło, by to jeszcze czynili przez drugie siedem dni; więc znowu obchodzili z weselem siedem dni. 24 Bowiem Chiskjasz, król Judy, dał zgromadzeniu tysiąc cielców i siedem tysięcy owiec; także i władcy dali zgromadzeniu tysiąc cielców i dziesięć tysięcy owiec. Nadto poświęciło się bardzo wielu kapłanów. 25 Zatem weseliło się całe zgromadzenie Judy, kapłani, Lewici i całe zgromadzenie, które przyszło z Israela, nadto przychodnie, którzy przyszli z ziemi israelskiej oraz mieszkali w Judzie. 26 Więc stało się wielkie wesele w Jeruszalaim; ponieważ od dni Salomona, syna Dawida, króla Israela, niczego takiego w Jeruszalaim nie było.
• Hi 29:2-30:31 : 2 Kto mi to da, abym był jak za dawnych miesięcy, za owych dni, kiedy Bóg się mną opiekował? 3 Kiedy Jego pochodnia jeszcze świeciła nad mą głową; gdym jeszcze w Jego świetle szedł przez ciemność. 4 Taki, jak za dni mej młodości, gdy zgromadzenie Boga było na terenie mego namiotu. 5 Kiedy Wszechmocny był jeszcze ze mną, a wokół mnie moje dzieci. 6 Gdy moje stopy kąpały się w śmietance, a skała przy mnie wylewała potoki oliwy. 7 Kiedy z bramy wychodziłem na miasto, a na rynku stawiano moje krzesło. 8 Widząc mnie, młodzi się ukrywali, a sędziwi podnieśli się i stali. 9 Przywódcy powstrzymywali swe mowy, przykładając rękę do swoich ust. 10 Milkły głosy władców, a ich język przylegał im do podniebienia. 11 Tak, ucho co mnie słyszało – było szczęśliwe; a oko, które mnie widziało – dawało mi świadectwo. 12 Bo wybawiałem strapionego, który wołał i sierotę, za którą nikt się nie ujmował. 13 Do mnie przychodziło błogosławieństwo dla tego, co się tułał oraz rozweselałem serce wdowy. 14 Przyodziałem się w sprawiedliwość; zdobiła mnie niby płaszcz, zaś mój wyrok był jak korona. 15 Byłem okiem dla ślepego i nogą dla chromego. 16 Byłem ojcem ubogich, a sprawę nieznanego mi – badałem. 17 Kruszyłem szczęki krzywdziciela i wydzierałem zdobycz z jego zębów. 18 Wtedy uważałem: Skonam w mym gnieździe, a me dni rozmnożę niczym piasek. 19 Mój korzeń rozkrzewi się ku wodom, a na moich gałęziach będzie nocować rosa. 20 Przy mnie odświeży się moja cześć i odnowi się łuk w mojej ręce. 21 Słuchano mnie, czekano, i milczano wobec mojego zdania. 22 Po moim słowie nie odezwano się powtórnie, a ma mowa spadała na nich jak krople. 23 Wypatrywali mnie jak deszczu i otwierali swe usta jakby na późny deszcz. 24 Uśmiechałem się do nich, kiedy tracili odwagę, bo nie mogli przytłumić jasności mego oblicza. 25 Gdy przychodziłem do nich, zasiadałem na najprzedniejszym miejscu; przebywałem jak król wśród hufców; jako ten, co raduje smutnych. 1 Teraz mnie wyśmiewają młodsi ode mnie w latach; nawet ci, których ojców nie chciałbym postawić z psamimojej trzody. 2 Więc na co by mi się przydała siła ich rąk? Czy przy nich przepada starość? 3 Przy tych, co żyją samotnie z powodu niedostatku i głodu; co uciekają na step, w mrok grozy i opuszczenia. 4 Tych, co po krzakach zrywają na pokarm lebiodę oraz korzonki jałowca. 5 Z koła ludzi ich wypędzają oraz krzyczą za nimi, jak za złodziejem. 6 Mieszkają w łożyskach potoków, w podziemnych jamach lub skałach. 7 Jęczą między krzakami i cisną się pod pokrzywy. 8 Synowie bezecnych wraz z synami ludzi bez nazwy – biczem wygnani z ziemi. 9 A tu, stałem się teraz ich pieśnią oraz służę im za przedmiot gawędy. 10 Brzydzą się mną, usuwają ode mnie i przed moim obliczem nie powstrzymują plwociny. 11 Bowiem Bóg rozwiązał moją przewagę oraz mnie upokorzył; dlatego i oni skierowali przede mnie wędzidło. 12 Po mej prawicy powstaje banda młodzików, potrącają me nogi i ku mnie torują swoje zgubne drogi. 13 Zburzyli moją ścieżkę; przyczyniają się do mej nędzy; oni, co sami nie mają nikogo, kto by ich wspomógł. 14 Napadli i z wrzaskiem się zwalili, jak przez otwarty wyłom muru. 15 Przeciw mnie zwróciły się strachy; jak wiatr ścigają moją godność, więc jak obłok zanika moje zwycięstwo. 16 Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli. 17 Noc przewierca we mnie me kości, lecz i żyły nie mają pokoju. 18 Wskutek przemożnej siły Boga zmieniła się moja szata i mnie ściska jak szyjny otwór mojej tuniki. 19 Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu. 20 Wołam do Ciebie, lecz mi nie odpowiadasz; stoję przed Tobą, lecz na mnie nie spoglądasz. 21 Zmieniłeś się w okrutnego względem mnie; prześladujesz mnie mocą Twej ręki. 22 Podnosisz mnie, zawieszasz w powietrzu oraz niweczysz mój rozsądek. 23 Otóż ja wiem, że chcesz mnie podać śmierci i wprowadzić do domu wyznaczonego wszystkim żyjącym. 24 Ale czyż każdy nie wyciąga jeszcze ręki w upadku; albo czy ginąc, nie podnosi jeszcze błagalnego krzyku? 25 Czy nie płakałem nad udręczonym przez los; czy moja dusza nie bolała nad ubogim? 26 Tak, spodziewałem się szczęścia, a oto nadeszła niedola; oczekiwałem światła, a oto przyszła ciemność. 27 Wrą moje wnętrzności oraz nie mogą się uciszyć, gdyż wyszły mi na spotkanie dni utrapienia. 28 Błądzę sczerniały, lecz nie od słońca; dźwigam się i publicznie wołam o pomoc. 29 Stałem się bratem szakali i towarzyszem młodych strusi. 30 Moja skóra poczerniała i ze mnie spada, a me kości spieczone są od żaru. 31 Tak ma cytra zmieniła się w pieśń żałobną, a mój flet stał się dźwiękiem skargi.
• Ps 55:14 : 14 Lecz ty, mój rówieśnik i mąż, towarzysz i mój przyjaciel,