Ksiega Przyslów 31:11

Polska Biblia Gdanska

Serce męża jej ufa jej, a na korzyściach schodzić mu nie będzie.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 2 Krl 4:9-9 : 9 Bo rzekła była do męża swego: Oto teraz wiem, że ten mąż Boży święty jest, który tędy przechodzi często. 10 Proszę, uczyńmy gmaszek mały, a postawmy mu tam łóżko i stół, i krzesło i lichtarz, że kiedy przyjdzie do nas, skłoni się tam.
  • 2 Krl 4:22-23 : 22 Potem przyzwała męża swego, i rzekła: Proszę cię, poślij ze mną jednego z sług, i jednę oślicę, że pobieżę aż do męża Bożego, i wrócę się zaś. 23 Który rzekł: Po cóż chcesz jechać do niego? Dziś nie masz nowiu miesiąca, ani sabatu. Ale ona rzekła: Daj pokój.
  • 1 P 3:1-7 : 1 Także i żony! bądźcie poddane mężom swoim, aby i ci, którzy nie wierzą słowu, przez pobożne obcowanie żon, bez słowa byli pozyskani, 2 Obaczywszy czyste w bojaźni Bożej obcowanie wasze. 3 Których ochędostwo niech będzie nie ono zwierzchne, w splecieniu włosów i obłożeniu się złotem, albo w ubieraniu się w szaty: 4 Ale on skryty serdeczny człowiek, zależący w nieskażeniu cichego i spokojnego ducha, który jest przed obliczem Bożem kosztowny. 5 Albowiem tak niekiedy i one święte małżonki, które nadzieję miały w Bogu, zdobiły się, będąc poddane mężom swoim. 6 Jako Sara była posłuszną Abrahamowi nazywając go panem; której wy stałyście się córkami, gdy dobrze czynicie, nie bojąc się żadnego postrachu. 7 Także i wy, mężowie! mieszkajcie z niemi umiejętnie, a jako mdlejszemu naczyniu niewieściemu oddawajcie uczciwość, jako też spółdziedziczkom łaski żywota, aby się modlitwy wasze nie przerywały.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 31:12-31
    20 wersety
    81%

    12Dobrze mu czyni,a nie źle, po wszystkie dni żywota swego.

    13Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.

    14Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi żywność swoję.

    15I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.

    16Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.

    17Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.

    18Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.

    19Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.

    20Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.

    21Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.

    22Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.

    23Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.

    24Płótno robi, i sprzedaje, także pasy sprzedaje kupcowi.

    25Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.

    26Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.

    27Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.

    28Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,

    29Mówiąc: Wiele niewiast grzecznie sobie poczynały; ale je ty przechodzisz wszystkie.

    30Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.

    31Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

  • 10Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?

  • 4Żona stateczna koroną jest męża swego; ale która go do hańby przywodzi, jest jako zgniłość w kościach jego.

  • 14Dom i majętność dziedzictwem przypada po rodzicach; ale żona roztropna jest od Pana.

  • 16Niewiasta uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa.

  • 22Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.

  • Prz 3:15-17
    3 wersety
    70%

    15Droższa jest nad perły, a wszystkie najmilsze rzeczy twoje nie zrównają się z nią.

    16Przedłużenie dni w prawicy jej, a w lewicy jej bogactwa i zacność.

    17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.

  • 11Lecz jeźliby, póki była w domu męża swego, ślub uczyniła, i obowiązała obowiązkiem duszę swoję z przysięgą;

  • 6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.

  • 11Gdyby się powadzili z sobą dwaj jacy mężowie, a przybieżałaby żona jednego, aby wyrwała męża swego z ręki onego, co go bije, a ściągnąwszy rękę swą, uchwyciłaby go za łono jego,

  • 3Żona twoja będzie jako winna macica płodna po bokach domu twego; dziatki twoje jako latorośle oliwne około stołu twego.

  • Hi 31:9-10
    2 wersety
    69%

    9Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:

    10Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.

  • 7Ale gdyby mająca męża ślub jaki uczyniła, albo wyrzekła co usty swemi, czem by obowiązała duszę swoję;

  • Prz 6:25-26
    2 wersety
    69%

    25Nie pożądaj piękności jej w sercu twojem, a niech cię nie łowi powiekami swemi.

    26Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.

  • 14Wszelkiego ślubu i wszelkiej przysięgi obowiązku na utrapienie duszy, mąż jej potwierdzi go, i mąż jej wzruszy go.

  • 9Przyda głowie twojej wdzięczności, koroną ozdoby obdarzy cię.

  • 5Albowiem tak niekiedy i one święte małżonki, które nadzieję miały w Bogu, zdobiły się, będąc poddane mężom swoim.

  • 1Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.

  • 3Mąż niech żonie powinną chęć oddaje, także też i żona mężowi.

  • 28Tak powinni mężowie miłować żony swoje, jako swoje własne ciała; kto miłuje żonę swoję, samego siebie miłuje.

  • Prz 5:18-19
    2 wersety
    68%

    18Niech nie będzie zdrój twój błogosławiony, a wesel się z żony młodości twojej.

    19Niechżeć będzie jako łani wdzięczna, i sarna rozkodzna; niech cię nasycają piersi jej na każdy czas, w miłości jej kochaj się ustawicznie.

  • 33A wszakże i każdy z was z osobna niechaj miłuje żonę swoję jako siebie samego, a żona niech się boi męża swego.

  • 7Słysząc złe nowiny, nie boi się; stateczne serce jego ufa w Panu.

  • 10Jeźliby też inną wziął mu za żonę, tedy pożywienia jej, odzienia jej, i prawa małżeńskiego nie umniejszy jej.

  • 29Tak kto wchodzi do żony bliźniego swego, nie będzie bez winy, ktokolwiek się jej dotknie.