Ksiega Psalmów 16:7
Będę błogosławił Pana, który mi dał radę, gdyż i w nocy ćwiczą mię nerki moje.
Będę błogosławił Pana, który mi dał radę, gdyż i w nocy ćwiczą mię nerki moje.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5Pan jest cząstką dziedzictwa mego, i kielicha mego, ty zatrzymujesz los mój.
6Sznury mi przypadły na miejscach wesołych, a dziedzictwo wdzięczne przyszło na mię.
6Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.
8Stawiałem Pana zawsze przed oczyma swemi; a iż on jest po prawicy mojej, nie będę wzruszony.
16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.
3Doświadczyłeś serca mego, nawiedziłeś je w nocy; doświadczyłeś mię ogniem, aleś nic nie znalazł; myśli moje nie uprzedzają ust moich.
6Jako tłustością i sadłem byłaby tu nasycona dusza moja, a radosnem warg śpiewaniem wychwalałyby cię usta moje.
24Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię.
8Przepaść przepaści przyzywa, na szum upustów twoich: wszystkie powodzi twoje i nawałności twoje na mię się zwaliły.
2Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał.
1Psalm Dawidowy, gdy sobie odmienił postawę przed Abimelechem, od którego będąc wygnany, odszedł.
62O północy wstaję, abym cię wysławiał w sądach sprawiedliwości twojej.
7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.
8Dam ci rozum, i nauczę cię drogi, po której masz chodzić; dam ci radę, obróciwszy na cię oko moje.
17Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.
6Błogosławiony Pan; albowiem wysłuchał głos próśb moich.
7Pan jest mocą moją i tarczą moją, w nim, nadzieję ma serce moje, a jestem poratowany; przetoż się rozweseliło serce moje, a pieśnią moją chwalić go będę.
5Głosem swym wołałem do Pana, a wysłuchał mię z góry świętej swojej. Sela.
11Albo rzekłlibym: Wżdyć ciemności zakryją mię; aleć i noc jest światłem około mnie,
8Spraw, abym rano słyszał miłosierdzie twoje, bo w tobie ufam; oznajmij mi drogę, którąbym miał chodzić; bo do ciebie podnoszę duszę moję.
1Złota pieśń Dawidowa.
7Będę cię wysławiał w szczerości serca, gdy się nauczę praw sprawiedliwości twojej.
34O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.
13Gdym rzekł: Pocieszy mię łoże moje, i ulży mi narzekania mego pościel moja:
17Boże! uczyłeś mię od młodości mojej, i opowiadam aż po dziś dzień dziwne sprawy twoje.
21Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:
19W wielkości utrapienia mego, we wnętrznościach moich, pociechy twoje rozweselały duszę moję.
7Nawróć się, duszo moja! do odpocznienia swego; albowiem ci Pan dobrze uczynił.
2Ale w zakonie Pańskim jest kochanie jego, a w zakonie jego rozmyśla we dnie i w nocy.
12Błogosławionyś ty, Panie! nauczże mię ustaw twoich.
24Świadectwa twoje zaiste są mojem kochaniem, i radcami mymi.
14Przy mnie jest rada, i prawdziwa mądrość; jam jest roztropność, a moc jest moja.
2Dobra rzecz jest wysławiać Pana, a śpiewać imieniowi twemu, o Najwyższy.
13Ty zaiste w nocy masz nerki moje; okryłeś mię w żywocie matki mojej.
14Wysławiam cię dlatego, że się zdumiewam strasznym i dziwnym sprawom twoim, a dusza moja zna je wybornie.
9Dusza moja żąda cię w nocy, owszem, duchem swym, który jest we mnie, rano cię szukam; albowiem gdy się sądy twoje odprawiają na ziemi, sprawiedliwości się uczą obywatele okręgu ziemskiego.
6Ale ja w miłosierdziu twojem ufam: rozraduje się serce moje w zbawieniu twojem; będę śpiewał Panu, że mi dał wiele dobrego.
148Uprzedzają straż nocną oczy moje, przeto, abym rozmyślał o wyrokach twoich.
13W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,
15O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.
1Psalm Dawidowy. Pan jest pasterzem moim, na niczem mi nie zejdzie.
164Chwalę cię siedm kroć przez dzień, dla sądów twoich sprawiedliwych.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
16Niech oni ciekają, chcąc się najeść, wszakże głodni będąc ukłaść się muszą.
11Oznajmisz mi drogę żywota; obfitość wesela jest przed obliczem twojem, rozkoszy po prawicy twojej aż na wieki.
21Ukrywasz ich w skrytości oblicza twego, przed hardością człowieczą ukrywasz ich, jako w namiocie, przed swarliwemi językami.
18Pokarałci mię Pan srodze; ale mię na śmierć nie podał.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
2Spróbuj mię, Panie! i doświadcz mię: wypław ogniem nerki moje i serce moje.
16Chociażem Ja tego nie zabiegał, abym był pasterzem twoim, anim dnia boleści pragnął, ty wiesz, cokolwiek wyszło z ust moich, przed obliczem twojem jest.