Ksiega Psalmów 44:14

Polska Biblia Gdanska

Podałeś nas na wzgardę sąsiadom naszym, na szyderstwo i na pośmiech tym, którzy są około nas.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Jr 24:9 : 9 Podam ich, mówię, na utrapienie, i na ucisk po wszystkich królestwach ziemi, na pohańbienie i na przypowieść, na przysłowie i na przeklęstwo po wszystkich miejscach, do których ich zapędzę;
  • 2 Krl 19:21 : 21 A teć są słowa, które mówił Pan o nim: Panna, córka Syońska, wzgardziła cię, śmiała się z ciebie, kiwała głową za tobą córka Jeruzalemska.
  • Hi 16:4 : 4 Azażbym ja tak mówił, jako wy, gdybyście wy byli na miejscu mojem? azażbym zbierał przeciwko wam słowa, i kiwałlibym nad wami głową swoją?
  • Hi 17:6 : 6 Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.
  • Ps 22:7 : 7 Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.
  • Ps 109:25 : 25 Nadto stałem się im pośmiewiskiem; gdy mię widzą, kiwają głowami swemi.
  • Iz 37:22 : 22 Tedy to jest słowo, które mówił Pan o nim: Panna, córka Syońska, wzgardziła cię, śmiała się z ciebie, kiwała głową za tobą córka Jeruzalemska.
  • 2 Krn 7:20 : 20 Tedy ich wykorzenię z ziemi mojej, którąm im dał; a ten dom, którym poświęcił imieniowi memu, odrzucę od oblicza mego, i podam go na przypowieść, i na baśń między wszystkie narody.
  • Pwt 28:37 : 37 I będziesz dziwowiskiem, baśnią, i przysłowiem u wszystkich narodów, do których cię zawiedzie Pan.
  • 1 Krl 9:7 : 7 Tedy wytracę Izraela z ziemi, którąm im dał, a dom, którym poświęcił imieniowi memu, odrzucę od oblicza mego, a będzie Izrael przypowieścią i baśnią między wszystkimi narodami.
  • Lm 2:15-17 : 15 Klaskają nad tobą rękoma wszyscy, którzy idą drogą, świstają, a chwieją głową swoją nad córką Jeruzalemską, mówiąc: A onoż to miasto, o którem powiadano, że jest doskonałej piękności, i weselem wszystkiej ziemi? 16 Otworzyli na cię usta swe wszyscy nieprzyjaciele twoi, świstają i zgrzytają zębami, mówiąc: Pożryjmy je; tenci jest zaiste on dzień, któregośmy czekali, znaleźliśmy i oglądaliśmy go. 17 Uczynił Pan, co był umyślił, wypełnił słowo swoje, które był przykazał ode dni dawnych; zburzył bez litości, a rozweselił nad tobą nieprzyjaciela, wywyższył róg przeciwników twoich.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 44:9-13
    5 wersety
    90%

    9Przetoż chlubimy się w tobie, Boże! na każdy dzień, a imię twoje na wieki wysławiamy. Sela.

    10Ale teraz odrzuciłeś i zawstydziłeś nas, a nie wychodzisz z wojskami naszemi.

    11Sprawiłeś, żeśmy tył podali nieprzyjacielowi, a ci, którzy nas mają w nienawiści, rozchwycili między się dobra nasze.

    12Podałeś nas jako owce na żer, a między pogan rozproszyłeś nas.

    13Sprzedałeś lud twój za nic, a nie podniosłeś ceny ich.

  • 6Nakarmiłeś ich chlebem płaczu, i napoiłeś ich łzami miarą wielką.

  • 4Staliśmy się pohańbieniem u sąsiadów naszych; śmiechowiskiem i igrzyskiem u tych, którzy są około nas.

  • Ps 44:15-17
    3 wersety
    80%

    15Wystawiłeś nas na przypowieść między poganami, tak, że nad nami narody głową kiwają.

    16Na każdy dzień wstyd mój jest przedemną, a hańba twarzy mojej okrywa mię.

    17Dla głosu tego, który mię sromoci i potwarza, dla nieprzyjaciela, i tego, który się mści.

  • Lm 3:45-46
    2 wersety
    79%

    45Za śmieci i za pomiotło położyłeś nas w pośrodku tych narodów.

    46Otworzyli na nas usta swoje wszyscy nieprzyjaciele nasi.

  • 37I będziesz dziwowiskiem, baśnią, i przysłowiem u wszystkich narodów, do których cię zawiedzie Pan.

  • 16Tak, abym podał ziemię ich na spustoszenie, na świstanie wieczne, aby każdy, ktoby szedł przez nią, zdumiał się, i kiwał głową swoją.

  • 6Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

  • 14Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.

  • 25Nadto stałem się im pośmiewiskiem; gdy mię widzą, kiwają głowami swemi.

  • 14A podam cię w spustoszenie i w pohańbienie narodom, które są około ciebie, przed oczyma każdego mijającego.

  • 19Nie cofnęło się nazad serce nasze, ani się uchyliły kroki nasze od ścieżki twojej,

  • 7Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.

  • 41Roztargałeś wszystkie płoty jego, i basztyś jego rozwalił.

  • 72%

    4Wysłuchajże, o Boże nasz! bośmy wzgardzeni, a obróć pohańbienie ich na głowę ich, a daj ich na łup w ziemi niewoli.

  • Ps 44:24-25
    2 wersety
    72%

    24Ocuć się; przeczże śpisz, Panie! Przebudź się, nie odrzucaj nas na wieki.

    25Przeczże oblicze twoje ukrywasz, a zapominasz utrapienia naszego i ucisku naszego?

  • 51Rzeczcie: Wstydzimy się, że słyszymy urąganie; hańba okryła twarzy nasze, bo cudzoziemcy wchodzą do świątnic domu Pańskiego.

  • 8Oto blegocą usty swemi, miecze są w wargach ich; albowiem mówią: Któż słyszy?

  • 16Którzy cię ujrzą, za tobą się oglądać, i przypatrywać ci się będą mówiąc: Onże to mąż, który trwożył ziemię? który trząsał królestwami?

  • 15Bo oto sprawię, abyś był najlichszym między narodami, i wzgardzonym miedzy ludźmi.

  • 7Bom w łuku moim nie ufał, ani miecz mój obronił mię;

  • Dn 9:7-8
    2 wersety
    71%

    7Tobie, Panie! sprawiedliwość, a nam zawstydzenie twarzy należy, jako się to dzieje dnia tego mężom Judzkim i obywatelom Jeruzalemskim i wszystkiemu Izraelowi, bliskim i dalekim we wszystkich ziemiach, do którycheś ich wygnał dla przestępstwa ich, którem wystąpili przeciwko tobie.

    8Panie! namci należy zawstydzenie twarzy, królom naszym, książętom naszym i ojcom naszym, bośmy zgrzeszyli przeciwko tobie:

  • 27Bo azaż w pośmiewisku nie był u ciebie Izrael? Izali go między złodziejami zastano? że, ilekroć mówisz o nim, wyskakujesz.

  • 3Już dziesięćkroć zawstydziliście mię, i nie wstydże was, że się tak zatwardzacie przeciwko mnie?

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi na Sussanedut złota pieśń Dawidowa do nauczania;

  • 5Biliskie i dalekie od ciebie będą się naśmiewać z ciebie, o miasto złej sławy i zwad pełne!

  • 22Tedy to jest słowo, które mówił Pan o nim: Panna, córka Syońska, wzgardziła cię, śmiała się z ciebie, kiwała głową za tobą córka Jeruzalemska.

  • 3Boże! odrzuciłeś nas, rozproszyłeś nas, i rozgniewałeś się; nawróćże się zasię do nas.

  • 18Wspomnijże na to, że nieprzyjaciel zelżył Pana, a lud szalony jako urąga imieniowi twemu.

  • 44Tyś mię od sporu ludu mego wyrwał; zachowałeś mię, abym był głową narodów; lud, któregom nie znał, służy mi.

  • 3Czemuż nas poczytają jako bydło? zdajemy się mu przemierzłymi, jako sami widzicie.

  • 15Klaskają nad tobą rękoma wszyscy, którzy idą drogą, świstają, a chwieją głową swoją nad córką Jeruzalemską, mówiąc: A onoż to miasto, o którem powiadano, że jest doskonałej piękności, i weselem wszystkiej ziemi?

  • 8Przetoż był gniew Pański nad Judą, i nad Jeruzalemem, a podał ich na rozproszenie, na spustoszenie, i na pośmiech, jako sami widzicie oczyma waszemi.

  • 4Bardzo jest nasycona dusza nasza pośmiewiskiem bezbożnych, i wzgardą pysznych.

  • 22Bo izali nas cale odrzucisz, a gniewać się będziesz na nas tak bardzo?

  • 20Uznajemy, Panie! niezbożność swoję, i nieprawość ojców naszych, iżeśmy zgrzeszyli przeciw tobie.

  • 11Albowiem zwątlało od boleści zdrowie moje, a lata moje od wzdychania; zemdlała dla utrapianie mego siła moja, a kości moje wyschły.

  • 21A teć są słowa, które mówił Pan o nim: Panna, córka Syońska, wzgardziła cię, śmiała się z ciebie, kiwała głową za tobą córka Jeruzalemska.

  • 16Tak ich ty wichrem twoim ścigaj, a burzą twą zatrwóż ich.

  • 69%

    4W on dzień urośnie o was przypowieść, i narzekać będą nad wami płaczem żałośnym, mówiąc: Spustoszeniśmy do szczętu, Pan odmienił dział ludu mojego; o jakoć mi go odjął! jakoć wziąwszy pole nasze rozdzielił!

  • 16Wszyscy się oni zawstydzą, i pohańbieni będą; czyniciele bałwanów społu z hańbą odstąpią.