Ksiega Psalmów 66:10
Albowiemeś nas doświadczył, o Boże! wypławiłeś nas ogniem, tak jako srebro pławione bywa.
Albowiemeś nas doświadczył, o Boże! wypławiłeś nas ogniem, tak jako srebro pławione bywa.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
11Nagnałeś nas był w sieć, a ścisnąłeś uciskiem biodra nasze.
12Wsadziłeś człowieka na głowę naszę; weszliśmy byli w ogień i w wodę, wszakżeś nas wywiódł na ochłodę.
10Oto wypławię cię, ale nie jako srebro; przebiorę cię w piecu utrapienia.
3Tygiel srebra a piec złota doświadcza; ale Pan serc dośwadcza.
2Spróbuj mię, Panie! i doświadcz mię: wypław ogniem nerki moje i serce moje.
9Zachował przy zdrowiu duszę naszę, a nie dał się powinąć nodze naszej.
3Doświadczyłeś serca mego, nawiedziłeś je w nocy; doświadczyłeś mię ogniem, aleś nic nie znalazł; myśli moje nie uprzedzają ust moich.
10Gdyż on zna drogę moję; a będzieli mię doświadczał, jako złoto wynijdę.
6Dla zniszczenia ubogich, i dla wołania nędznych teraz powstanę, mówi Pan; postawię w bezpieczności tego, na którego sidła stawiają.
21Tygiel srebra a piec złota doświadcza, a człowieka wieść sławy jego.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Panie! doświadczyłeś i doznałeś mię.
6W czem weselicie się teraz maluczko, (jeźliże potrzeba) zasmuceni w rozmaitych pokusach,
7Aby doświadczenie wiary waszej daleko droższe niż złoto, które ginie, którego jednak przez ogień doświadczają, znalezione było wam ku chwale i ku czci, i ku sławie w objawienie Jezusa Chrystusa,
23Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje,
4Odejm zużelicę od srebra, a wynijdzie odlewającemu naczynie kosztowne.
22Jako się srebro topi w pośrodku pieca, tak się roztopicie w pośrodku niego, a dowiesie się, że Ja Pan wylałem na was popędliwość swoję.
45Za śmieci i za pomiotło położyłeś nas w pośrodku tych narodów.
27Dałem cię za basztę i za wieżę w ludu moim, abyś upatrywał i doświadczał drogi ich.
3Ale ty, Panie, znasz mię, wypatrujesz mię, a doświadczyłeś serca mego, że z tobą jest; ale onych ciągniesz jako owce na rzeź i gotujesz ich na dzień zabicia, i mówisz:
7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.
12Błogosławiony jest mąż, którego ty ćwiczysz, Panie! a zakonu twego uczysz go.
40Dowiadujmy się raczej, a badajmy się dróg naszych, nawróćmy się do Pana;
30Srebrem fałszywem będą nazwani; bo ich Pan odrzucił.
10Moab miednicą do umywania mego; na Edoma wrzucę buty moje; ty, Palestyno! wykrzykaj nademną.
16Który cię karmił manną na puszczy, której nie znali ojcowie twoi, aby cię trapił, i doświadczał cię, abyć na ostatek dobrze uczynił.
7Wybawiłem, mówi Bóg, od brzemienia ramię jego, a ręce jego od dźwigania kotłów uwolnione.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Sussanedut złota pieśń Dawidowa do nauczania;
30Gdyż z tobą przebiłem się przez wojsko, a z Bogiem moim przeskoczyłem mur.
12Najmilsi! niech wam nie będzie rzeczą dziwną ten ogień, który na was przychodzi ku doświadczeniu waszemu, jakoby co obcego na was przychodziło;
18Pokarałci mię Pan srodze; ale mię na śmierć nie podał.
3Boże! odrzuciłeś nas, rozproszyłeś nas, i rozgniewałeś się; nawróćże się zasię do nas.
19Nie cofnęło się nazad serce nasze, ani się uchyliły kroki nasze od ścieżki twojej,
3Wiedząc, iż doświadczenie wiary waszej sprawuje cierpliwość;
9Kiedy mię kusili ojcowie wasi, doświadczylić mię, i widzieli sprawy moje.
19Aż do onego czasu, gdy się o nim wzmianka stała; mowa Pańska doświadczała go.
119Odrzucasz jako zużelicę wszystkich niezbożników ziemi; dla tego miłuję świadectwa twoje.
31Droga Boża jest doskonała, wyrok Pański nader czysty, tarczą jest wszystkim, którzy w nim ufają.
33Acześ ty jest sprawiedliwy we wszystkiem tem, co przyszło na nas; boś sprawiedliwie uczynił, a myśmy niezbożnie czynili.
43Okryłeś się zapalczywością, i gonisz nas, mordujesz, a nie szanujesz.
1Mać w prawdzie srebro początki żył swoich, a złoto miejsce, kędy bywa pławione.
6Iż się wywiadujesz nieprawości mojej, a o grzechu moim badasz się?
10A Bóg wszelkiej łaski, który nas powołał do wiecznej chwały swojej w Chrystusie Jezusie, gdy maluczko ucierpicie, ten niech was doskonałymi uczyni, utwierdzi, umocni i ugruntuje;
9Gdzie mię kusili ojcowie wasi i doświadczali mię, i widzieli sprawy moje przez czterdzieści lat.
16Panie! w ucisku szukali cię; gdyś ich karał, wylewali modlitwy swe.
24Karz mię, Panie! ale łaskawie, nie w gniewie swym, byś mię snać wniwecz nie obrócił.
65Łaskawieś postąpił ze sługą twoim, Panie! według słowa twego.
20Który, acześ przypuścił na mię wielkie i ciężkie uciski, wszakże zasię do żywota przywracasz mię, a z przepaści ziemskich zasię wywodzisz mię.
5Pan doświadcza sprawiedliwego; ale niepobożnego i miłującego nieprawość ma w nienawiści dusza jego.
18A że go nawiedzasz na każdy zaranek? i na każdą chwilę doświadczasz go?