መዝሙረ ዳዊት 12:4
ዝብሉ እነሆም፡ ‘ብልሳና ንንዕድ፤ ከንፈራትና ናትና እዮም፤ ብላዕሊና ጌታ ማእታ ኣሎ?’
ዝብሉ እነሆም፡ ‘ብልሳና ንንዕድ፤ ከንፈራትና ናትና እዮም፤ ብላዕሊና ጌታ ማእታ ኣሎ?’
የሚሉ፦ በምላሳችን እንሸነፋለን፤ ከንፈሮቻችን የራሳችን ናቸው፤ ማን ጌታ ነው በላያችን?
እግዚኣብሄር ንዅላተን መቃበጠርቲ ኸናፍርን ነታ ዕቡይ ነገር እትዛረብ መልሓስን፣ ነቶም፣ ሳላ መልሓስና ንብርትዕ አሎና፣ ከናፍርና ናትና እየን፣ መን እዩኸ ጐይታና፣ ዚብሉን ኪምንቍሶም እዩ።
May the LORD cut off all flattering lips and the tongue that speaks with arrogance.
Who have said, With our tongue will we prevail; our li are our own: who is lord over us?
Who have said, With our tongue we will prevail; our lips are our own: who is lord over us?
Which saye: Oure toge shulde preuayle: we are they that ought to speake, who is lorde ouer vs?
Which haue saide, With our tongue will we preuaile: our lippes are our owne: who is Lord ouer vs?
Whiche say, we wyll preuayle with our tongue: our lippes are our owne, who is Lorde ouer vs?
Who have said, With our tongue will we prevail; our lips [are] our own: who [is] lord over us?
Who have said, "With our tongue we will prevail. Our lips are our own. Who is lord over us?"
Who said, `By our tongue we do mightily: Our lips `are' our own; who `is' lord over us?'
Who have said, With our tongue will we prevail; Our lips are our own: who is lord over us?
Who have said, With our tongue will we prevail; Our lips are our own: Who is lord over us?
They have said, With our tongues will we overcome; our lips are ours: who is lord over us?
who have said, "With our tongue we will prevail. Our lips are our own. Who is lord over us?"
They say,“We speak persuasively; we know how to flatter and boast. Who is our master?”
እዚኦም ጥቅሳት ብAI ዝተሓዘ ስምናዊ ተመሳሳሊነት ብመርሓ ኣብ ፍርሓትን ኣብ ኣእምሮን ዝመስሉ ተረኺቡ እዮም። እቶም ውጽኢታት እንተገናእ ዘይመርቱ ግንኙነታት ክኾኑ ይኽእሉ።
2እያንዳን ምስ ባልዕኡ ነገር ባዶ ይዛረቡ፤ ብከንፈር ርግሓንን ብልብ ክልተ ይዛረቡ።
3እግዚኣብሔር ኩሉ ከንፈር ርግሓን ይቈርጽ፣ ትዕቢተኛ ነገር ዝዛረብ ልሳን እንኳዕ።
12ብኃጢአት ኣፋቶምን ቃላ ከንፈሮምን ብዕብየትኦም ይዕወዱ፤ ዝዛረቡ ርግሓን ሓሰትን ስለ ዝኾነ።
7ርእይ፥ ኣፋቶም ይፈስሑ፤ ሰይፍታት ኣብ ከንፈሮም እዮም፤ “ማን ይሰምዓ?” እዮም ዝብሉ።
4እስከ መቼ ቃላት ክሩሳት ይናገሩ? እና ኩሉ ዝገብሩ ዓመፃ ራስኦም ይመካከሱ?
5‘ብግፍ ድኻን ምክንያት፣ ብኣሕልቕ ምስኪናት ምክንያት፣ ሕጂ እንሕዝ’ ይብል እግዚኣብሔር፤ ‘እዚ ኣብ ድሕነት እንጥልዎ ካብ እቲ ዝሕነቅዎ.’
4ነፍስና ብጣዕሚ ተሞሊና እያ ብስቅለት እቶም ብምርፋዕ ዘለዎም፣ እንዲሁን ብትንታነት ኩብእቲ።
5እዚ ግዜ ማይ ትዕቢተኛ ኣብ ነፍስና ይልፍ ነበረ።
6ይባረክ እግዚኣብሔር፣ ንጥርሳቶም እንደ ምርካብ ዘይሰጠናን ዘሎ።
2እግዚኣብሔር፣ ነፍስየ ካብ ሓሰታዊ ከንፈርታትን ካብ ተንኮሳዊ ምልላትን ኣድነኒ።
3ምንታይ ይሃብሉኻ? ወይ ምንታይ ይግበሩኻ፣ ኣንተ ሓሰተኛ ምልላት?
4ናብ መን ቃላት ኣበልካ? መንፈስ ማን ካብኻ ወጺኣ?
15ጌታ፣ ከንፈሮተይ ክፈት፤ ኣፍየ ምስጋናካ ይነግር።