መክብብ ሰሎሞን 3:4

Amharic KJV

ለማልቀስ ጊዜ አለ፣ ለመሳቅ ጊዜ አለ፤ ለመዘን ጊዜ አለ፣ ለመዝለል ጊዜ አለ።

ተጨማሪ ምንጮች

ሌሎች ትርጉሞች

የተጠቀሱ አይቶች

  • ዘጸ 15:20 : 20 ነቢይት ሚርያም፣ የአሮን እህት፣ ከበሮ በእጅዋ ወሰደች፤ ሴቶች ሁሉ ከእርሷ በኋላ በከበሮዎችና በዘፈኖች ወጡ.
  • ሮሜ 12:15 : 15 ከሚደሰቱ ጋር ተደሰቱ፤ ከሚያለቅሱ ጋር አልቅሱ።
  • ዮሐ 16:20-22 : 20 እውነት እውነት እላችኋለሁ፤ እናንተ ትኸያያላችሁ ትዝለቅላላችሁ፤ ዓለም ግን ደስ ታለባታለት፤ እናንተም ታዝናላችሁ፤ ነገር ግን ሃዘናችሁ ወደ ደስታ ይለወጣል። 21 ሴት ሲወልድ ሰዓቷ ስለ ደረሰ ታዝናለች፤ ነገር ግን ልጅዋ ከተወለደ በኋላ ሰው ልጅ ወደ ዓለም ስለ ተወለደ ሥቃዯን ከዚያ በኋላ አትዘንግይም። 22 እናንተም አሁን ታዝናላችሁ፤ ነገር ግን ዳግም እመለከታችኋለሁ ልባችሁም ደስ ይላችሁ፤ ደስታችሁንም ማንም ከእናንተ ሊወስድ አይችልም።
  • መዝ 30:5 : 5 ቍጣው ለጥቂት ጊዜ ብቻ ይቆያል፤ በሞገሩ ግን ሕይወት አለ። ልቅሶ ለአንድ ሌሊት ሊቆይ ይችላል፥ ጥዋት ግን ደስታ ይመጣል።
  • 2 ቆሮ 7:10 : 10 ለእግዚአብሔር የሚስማማ ሀዘን ወደ መዳን የሚያመጣና ሊዘነጉበት የማይገባ ንስሐን ያፈርሳል፤ የዓለም ሀዘን ግን ሞትን ያስከትላል።
  • ያዕ 4:9 : 9 ተቸገሩ፣ ልቅሱ እና አለቀሱ፤ ሳቅያችሁ ወደ ልቅሶ ይቀየር፣ ደስታችሁም ወደ ከባድ ሐዘን።
  • መዝ 126:5-6 : 5 በእንባ የሚዘሩ በደስታ ይከተማሉ። 6 ውድ ዘር ተሸክመ እያለቀሰ የሚወጣ እርግጥ በደስታ ነዶቹን ይዞ ዳግም ይመለሳል።
  • ኢሳ 22:12-13 : 12 በዚያ ቀን የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር ወደ ልቅሶና ወደ ሐዘን፣ ወደ ጸጉር መዋርና ወደ ማቅ መታጠብ ጠራ። 13 እነሆ ግን ደስታና ሐሤት ነበረ— በሬዎችን በመታረድና በጎችን በመግደል፣ ሥጋ በመብላት የወይን ጠጅም በመጠጣት— «እንብላ እንጠጣ፤ ነገ እንሞታለን» ብላችሁ።
  • ማቴ 9:15 : 15 ኢየሱስም አላቸው፦ ሙሽራው ከእነርሱ ጋር እስከሚኖር ድረስ የሙሽራ ልጆች ሊያዝኑ ይችላሉን? ግን ሙሽራው ከእነርሱ በተወ ቀኖች ይመጣሉ፤ በዚያኑ ጊዜ ይጾሙ.
  • ማቴ 11:17 : 17 ‘እንዲህ ሲሉ፦ ለእናንተ መለከት ነፍን አልዘፈናችሁም፤ ለእናንተ አለቀስን አልለቀሳችሁም ይላሉ።’
  • ሉቃ 1:13-14 : 13 ነገር ግን መልአኩ እንዲህ አለው፣ አትፍራ ዘካርያስ፤ ጸሎትህ ተሰማ፤ ሚስትህ ኤልሳቤጥ ለአንተ ወንድ ልጅ ታወልዳለች፥ ስሙንም ዮሐንስ ትሰይምበታለህ። 14 አንተም ደስና ሐሤት ይሆንልሃል፥ ብዙዎችም በልደቱ ደስ ይላቸዋል።
  • ሉቃ 1:58 : 58 ጎረምሳዎቿና ዘመዶቿም ጌታ ታላቅ ምሕረት እንዳሳየባት ሰምተው ከእርሷ ጋር ደስ አላቸው።
  • ሉቃ 6:21-25 : 21 አሁን የምትራቡ ሆይ፥ ብፁዓን ናችሁ፤ ትጠግባላችሁና። አሁን የምታለቅሱ ሆይ፥ ብፁዓን ናችሁ፤ ትሳቅላችሁና። 22 ሰዎች ቢጠሏችሁ፣ ከሕብረታቸው ቢለዩአችሁ፣ ቢሰድዷችሁና ስማችሁን ስለ ሰው ልጅ ክፉ ብለው ቢጥሉት፥ ብፁዓን ናችሁ። 23 በዚያ ቀን ደስ ይበላችሁ ዘልቁም፤ እነሆ፥ ዋጋችሁ ታላቅ ነው በሰማይ፤ ምክንያቱም አባቶቻቸው ለነቢያት እንዲሁ አደረጉ። 24 ነገር ግን ሀብታሞች ሆይ፥ ወዮ ላችሁ! መጽናናታችሁን ቀብራችኋልና። 25 አሁን የተጠገባችሁ ሆይ፥ ወዮ ላችሁ! ትራባላችሁና። አሁን የምትሳቁ ሆይ፥ ወዮ ላችሁ! ታለቅሳላችሁና ታልቃላችሁ።
  • 2 ሳሙ 6:16 : 16 የጌታ ታቦት ወደ ዳዊት ከተማ ሲገባ ሚካል የሳኦል ልጅ ከመስኮት ተመለከተች፤ ንጉሥ ዳዊት በጌታ ፊት እየዘለለና እየዘፈነ አየችው እና በልቧ ናቀችው።
  • ነህም 8:9-9 : 9 ቲርሻታው ነህምያና ካህኑ ጸሐፊው ኤዝራ እና ሕዝቡን የሚያስተምሩ ሌዋውያን ለሕዝቡ ሁሉ እንዲህ አሉ፤ ይህ ቀን ለጌታ አምላካችሁ ቅዱስ ነው፤ አታዝኑ አትለቅሱ፤ ሕዝቡ ሁሉ የሕጉን ቃል ሲሰሙ እያለቀሱ ነበርና። 10 ከዚያም እንዲህ አላቸው፤ መንገዳችሁን ሂዱ፤ ክቡር ምግብ ብሉ ጣፋጭም መጠጥ ጠጡ፤ ለምንም አልተዘጋጀላቸውም ለሚሉ ክፍሎች ላኩላቸው፤ ይህ ቀን ለጌታችን ቅዱስ ነውና፤ አትዘኑ፤ ምክንያቱም የጌታ ደስታ ኃይላችሁ ነው። 11 ሌዋውያኑም ሕዝቡን ሁሉ አሳረቁ እንዲህ ሲሉ፤ ዝም በሉ፤ ቀኑ ቅዱስ ነው፤ አታዝኑ። 12 ሕዝቡም ሁሉ ለመብላትና ለመጠጣት እንዲሁም ክፍሎች ለመላክ የታላቅ ደስታም ለመሥራት መንገዳቸውን ሄዱ፤ ምክንያቱም ላቸው የተነገሩትን ቃላት አስተውለው ነበር።
  • ነህም 9:1-9 : 1 በዚያ ወር ሃያአራተኛው ቀን የእስራኤል ልጆች በጾምና በማቅ ለብሰው፣ ራሳቸውንም በአፈር ሸፈኑ እየሆነ ተሰበሰቡ። 2 የእስራኤል ዘርም ከእንግዶች ሁሉ ተለዩ፤ ቆሞ ኃጢአታቸውንና የአባቶቻቸውን በድሎች አመኑ። 3 በስፍራቸው ቆሞ እየሆኑ፣ በቀኑ አንድ አራተኛ ክፍል የእግዚአብሔር አምላካቸው የሕግ መጽሐፍ አነበቡ፤ ሌላ አንድ አራተኛ ክፍል ግን አመኑ እና ለእግዚአብሔር አምላካቸው ሰገዱ። 4 ከሌዋውያን የሆኑ የሱዓ፣ ባኒ፣ ቀድሚኤል፣ ሼበናያ፣ ቡኒ፣ ሼረብያ፣ ባኒ እና ኬናኒ በደረጃዎቹ ላይ ቆሙ፤ ወደ እግዚአብሔር አምላካቸውም በታላቅ ድምፅ ጮኹ። 5 ከዚያም ሌዋውያኑ የሱዓና ቀድሚኤል፣ ባኒ፣ ሐሻብንያ፣ ሼረብያ፣ ሆዲያ፣ ሼበናያ እና ፔታሕያ እንዲህ አሉ፦ ቁሙ እግዚአብሔርን አምላካችሁን እስከ ዘላለም ባርኩ፤ ከሁሉ አመስጋናና ምስጋና በላይ የተደረገ ክቡር ስምህም የተባረከ ይሁን። 6 አንተ ብቻ እግዚአብሔር ነህ፤ ሰማይንና ሰማዩን ሰማያት ከሠራዊታቸው ጋር፣ ምድርንና በእርሷ ያለ ሁሉን፣ ባሕሮችንና በእነርሱ ያለ ሁሉን አንተ ሠርተህ፤ ሁሉንም አንተ ታስቀራቸዋለህ፤ የሰማይ ሠራዊትም ይሰግዱልህ። 7 አንተ እግዚአብሔር አምላክ ነህ፤ አብራምን መርጠህ ከከልድያውያን ከኡር አወጣህ፤ ስሙንም አብርሃም ብለህ ሰጠህ። 8 ልቡንም በፊትህ ታማኝ አግኝተህ፣ በእርሱ ጋር ኪዳን አደረግህ—ለዘርው የከነዓናውያን፣ የኬጢያውያን፣ የአሞራውያን፣ የፌርዛውያን፣ የኢያቡስያውያንና የጊርጋሻውያን ምድር እንዲሰጠው፤ ቃልህንም ፈጽሞ አከናወንህ፤ አንተ ጻድቅ ነህና። 9 አባቶቻችን በግብፅ ያገኙትን መከራ አይተህ፣ በቀይ ባሕር አጠገብም ጩኸታቸውን ሰማህ። 10 በፈርኦን፣ በባሪያዎቹና በምድሩ ሕዝብ ሁሉ ላይ ምልክቶችና ድንጋጤዎችን አሳየህ፤ በእነርሱ ላይ በትዕቢት እንዳሰቡ ታውቀው ነበርና፤ እንዲሁም እስከ ዛሬ ድረስ የሚታሰብ ስም ተገኘህ። 11 ባሕሩንም በፊታቸው ፈለግህ፣ በባሕሩ መካከል በደረቅ መሬት እንዲሄዱ አደረግህ፤ የሚያሳድዱአቸውንም እንደ ድንጋይ ወደ ጥልቅ ውሃ ጣልህ። 12 በቀን በደመና ዓምድ መሪ ሆነህ መንዳቸው፤ በሌሊትም በእሳት ዓምድ ብርሃን ሰጠህላቸው ሊሄዱበት የሚገባቸውን መንገድ እንዲያዩ። 13 ወደ ሲናይ ተራራ ደግሞ ወረድህ፤ ከሰማይም ከእነርሱ ጋር ተናገርህ፤ ትክክለኛ ፍርዶችን፣ እውነተኛ ሕጎችን፣ መልካም ሥርዓቶችና ትእዛዞችን ሰጠሃቸው። 14 ቅዱስ ሰንበቴንም አሳወቅኻቸው፤ በባሪያህ በሙሴ እጅ ትእዛዞችን፣ ሥርዓቶችንና ሕጎችን አዘዝህላቸው። 15 ራባቸውን ለማርካት ከሰማይ እንጀራ ሰጠሃቸው፤ ጥማታቸውን ለማጥናት ከድንጋይ ውሃ አወጣህላቸው፤ መስጠት የማለከክህ ወደ ምድሩ ገብተው እንዲወርሱት ተስፋ ሰጥተሃቸው። 16 ነገር ግን እነርሱና አባቶቻችን ተታበዩ፤ አንገታቸውንም አጠነክረው ትእዛዛትህን አልሰሙም። 17 መታዘዝ እንቢ አሉ፤ በመካከላቸው ያደረግህንም ድንቆች አልታሰቡም፤ አንገታቸውን አጠነክረው በመቃወማቸው ወደ ባርነታቸው ለመመለስ አለቃ ሾሙ፤ አንተ ግን ይቅር ለማለት ዝግጁ፣ ቸርና ሩኅሩኅ፣ የቍጣ ዝግር እና በታላቅ ቸርነት የተሞላ አምላክ ነህ፤ እነርሱንም አልተውህም። 18 እንኳ የተቀለጠ ጥጃ ሠርተው፣ “ይህ ከግብፅ ያወጣህ አምላክህ ነው” ብለው ታላቅ ማስቈጣት አደረጉ ጊዜም፣ 19 አንተ ግን በብዙ ምሕረቶችህ በምድረ በዳ አልተውኸውም፤ የደመና ዓምድ በቀን መንገዳቸውን ለማመራት ከእነርሱ አልለየም፤ የእሳት ዓምድም በሌሊት ብርሃን ለመስጠት እና የሚሄዱበትን መንገድ ለማሳየት ከእነርሱ አልለየም። 20 መልካም መንፈስህን ለማስተማር ሰጠሃቸው፤ መናህንም ከአፋቸው አልከለከልህም፤ ጥማታቸውን ለማጥናት ውሃ ሰጠሃቸው። 21 አርባ ዓመታት በምድረ በዳ አስተናገድሃቸው፤ ምንም አላጎሩም፤ ልብሶቻቸው አልበረሱም፣ እግሮቻቸውም አልፈነዱም። 22 መንግሥታትንና ሕዝቦችን ሰጥተሃቸው፤ እስከ ዳር ዳርም አካፈልሃቸው፤ የኬሽቦን ንጉሥ ሴዎን ምድርንና የባሳን ንጉሥ ኦግ ምድርን ወረሱ። 23 ልጆቻቸውንም እንደ ሰማይ ከዋክብት አበዛህ፤ ወደ አባቶቻቸው እንዲወርሱት የተስፋ ቃል የሰጥኸው ምድር ውስጥ አገባሃቸው። 24 ልጆቻቸውም ገብተው ምድሩን ወረሱ፤ የምድሩን ነዋሪዎች ከነዓናውያንን በፊታቸው ተዋረድሃቸው፤ ነገሥታታቸውንና የምድሩን ሕዝብ በእጃቸው ሰጥተሃቸው ፈቃዳቸው መሠረት እንዲያደርጉባቸው። 25 ጽኑ ከተሞችንና ስብስባ ምድርን ወሰዱ፤ ከመልካም ነገር የተሞሉ ቤቶች፣ የተቆፈሩ ጒድጓዶች፣ የወይንና የወይራ ተክሎች፣ ብዙ የፍራፍሬ ዛፎች ወርሱ፤ በሉ ጠገቡ፣ ወፍረው በታላቅ ቸርነትህ ሐሴት አደረጉ። 26 ነገር ግን አልታዘዙም፤ በአንተ ላይ ተቃወመው፤ ሕግህን ከጀርባቸው ጣሉ፤ ወደ አንተ እንዲመለሱ እየመሰከሩ የነበሩ ነቢያትህን ገደሉ፤ ታላቅ ማስቈጣትም አደረጉ። 27 ስለዚህ በጠላቶቻቸው እጅ አሳልፈሃቸው፥ እነርሱም አሳዩአቸው፤ ነገር ግን በመከራቸው ጊዜ ወደ አንተ ሲጮኹ ከሰማይ ሰማህአቸው፤ እንደ ብዙ ምሕረቶችህም ከጠላቶቻቸው እጅ የሚያድኑ መድኃኒቶች ሰጠህ። 28 እነርሱ ግን ዕረፍት ካገኙ በኋላ ደግሞ በፊትህ ክፉ አደረጉ፤ ስለዚህ ጠላቶቻቸው በእነርሱ ላይ ይገዙ ዘንድ በእጃቸው ተውሃቸው፤ ነገር ግን ተመልሰው ወደ አንተ ሲጮኹ ከሰማይ ሰማህአቸው፤ እንደ ምሕረትህም ብዙ ጊዜ አዳንሃቸው። 29 ወደ ሕግህ እንዲመለሱ ተመስክሮ ተረጋገጥህባቸው፤ ነገር ግን ትዕቢት አደረጉ ትእዛዛትህንም አልሰሙም፤ ሰው ቢያደርጋቸው በእነርሱ ይኖራል የሚሉ ፍርዶችህን በመቃወም ኃጢአት አደረጉ፤ ክንዳቸውን መለሱ፣ አንገታቸውን አጠነክረው መስማት እንቢ አሉ። 30 ነገር ግን ብዙ ዓመታት ታገስሃቸው፤ በነቢያትህ ውስጥ በመንፈስህ ተመስክሮ ተረጋገጥህባቸው፤ እነርሱ ግን አልደመጡም፤ ስለዚህ ወደ የምድራት ሕዝቦች እጅ አሳልፈሃቸው። 31 ነገር ግን ስለ ታላቅ ምሕረትህ ፈጽሞ አልጠፋህአቸውም፤ አልተውሃቸውም፤ አንተ ርህሩህና ቸር አምላክ ነህና። 32 አሁንም፣ ኪዳንንና ምሕረትን የምትጠብቅ አምላካችን—ታላቁ፣ ኃያሉና አስፈሪው—ከአሦር ነገሥታት ዘመን ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ በነገሥታታችን፣ በአለቆቻችን፣ በካህናታችን፣ በነቢያታችን፣ በአባቶቻችን እና በሕዝብህ ሁሉ ላይ የመጣ መከራ ሁሉ በፊትህ ትንሽ አይታይ። 33 ነገር ግን በላያችን የመጣ ሁሉ ውስጥ አንተ ጻድቅ ነህ፤ አንተ ቅን ነገር አድርገሃል፤ እኛ ግን ክፉ አድርገናል። 34 ነገሥታታችንም ወይም አለቆቻችን ወይም ካህናታችን ወይም አባቶቻችን ሕግህን አልጠበቁም፤ ትእዛዛትህንና በእነርሱ ላይ ያመሰከርህ ምስክሮችህን አልሰሙም። 35 በመንግሥታቸው ሳሉ አንተን አልሠሩህም፤ ሰጥተሃቸው በታላቅ ቸርነትህ እና በፊታቸው ያደረግህ በሰፊና ስብስባ ምድር ውስጥ እንኳ ከክፉ ሥራቸው አልመለሱም። 36 እነሆ በዚህ ቀን ባሪያዎች ነን፤ እነሆም ከፍሬዋና ከበረከቷ እንድንበላ ለአባቶቻችን የሰጠኸው ምድር ውስጥ ባሪያዎች ነን። 37 እርሷም በኃጢአታችን ምክንያት በላያችን ያስነሣሃቸው ነገሥታት ለእነርሱ ብዙ ምርት ታፈራለች፤ እነርሱም በሰውነታችንና በእንስሳታችን እንደ ፈቃዳቸው ይመራሉን፤ እኛም በታላቅ ጭንቀት ውስጥ ነን። 38 ስለዚህ ይህ ሁሉ ስለ ሆነ ጸንተኛ ኪዳን እናደርጋለን እና እንጻፈዋለን፤ አለቆቻችን፣ ሌዋውያንና ካህናታችንም በማኅተም ያደርጉበታል።
  • መዝ 126:1-2 : 1 እግዚአብሔር የጽዮንን ምርኮ በመመለሱ ጊዜ እኛ እንደ ሕልም ሆነን። 2 በዚያን ጊዜ አፋችን በሣቅ ተሞላ፣ ምላሳችንም በዝማሬ። አሕዛብም፣ ‘እግዚአብሔር ለእነርሱ ታላላቅ ነገሮችን አድርጓል’ አሉ።
  • ዘፍ 21:6 : 6 ሳራም አለች፦ እግዚአብሔር ሳቅ አደረገልኝ፤ ይህን የሚሰማ ሁሉ ከእኔ ጋር ይሳቅ ይሆናል.

ተመሳሳይ አይቶች (AI)

እነዚህ አይቶች በAI የሚመራ ትርጓሜና አካባቢ መሠረት ያለው የትርጓሜ ተመሳሳይነት በመጠቀም ተገኝተዋል። አንዳንድ ጊዜ ውጤቶቹ ያልተጠበቁ ግንኙነቶችን ሊያካትቱ ይችላሉ።

  • መክብ 3:1-3
    3 አይቶች
    86%

    1ለነገር ሁሉ ዘመን አለ፣ ሰማይ ስርም ለአላማ ሁሉ ጊዜ አለ።

    2መወለድ ጊዜ አለ፣ መሞት ጊዜ አለ፤ መተክል ጊዜ አለ፣ የተተከለውን መነቀል ጊዜ አለ።

    3መግደል ጊዜ አለ፣ መፈወስ ጊዜ አለ፤ ማፈርስ ጊዜ አለ፣ መገንባት ጊዜ አለ።

  • መክብ 3:5-13
    9 አይቶች
    85%

    5ድንጋዮችን ለመጣል ጊዜ አለ፣ ድንጋዮችን አብሮ ለመሰብሰብ ጊዜ አለ፤ ለመተባበር ጊዜ አለ፣ ከመተባበር ለመቆጠብ ጊዜ አለ።

    6ለማግኘት ጊዜ አለ፣ ለማጣት ጊዜ አለ፤ ለመጠበቅ ጊዜ አለ፣ ለመጣል ጊዜ አለ።

    7ለመቀደድ ጊዜ አለ፣ ለመጥበብ ጊዜ አለ፤ ዝም ለማለት ጊዜ አለ፣ ለመናገር ጊዜ አለ።

    8ለመውደድ ጊዜ አለ፣ ለመጥላት ጊዜ አለ፤ የጦርነት ጊዜ አለ፣ የሰላም ጊዜ አለ።

    9በሚደክሙበት ሥራ ላይ የሚሠራ ሰው ምን ትርፍ አለው?

    10እግዚአብሔር ለሰው ልጆች እንዲሠሩበት የሰጣቸውን ድካም አየሁ።

    11ነገር ሁሉን በወቅቱ ያማረው ነው፤ ደግሞ ዓለምን በልባቸው አኖረ፤ ሰው ማንም እግዚአብሔር ከመጀመሪያ እስከ መጨረሻ የሚያደርገውን ሥራ ለመረዳት እንዳይችል።

    12እኔ የምወቀው ከእነዚህ ውስጥ መልካም የለም፤ እንጂ ሰው በሕይወቱ ደስ ይለውና በጎ ያድርግ ብቻ ነው።

    13እንዲሁም እያንዳንዱ ሰው ይበላና ይጠጣ፤ የድካሙንም መልካም ፍሬ ይደሰትበት፤ ይህ የእግዚአብሔር ስጦታ ነው።

  • መክብ 7:2-4
    3 አይቶች
    74%

    2ወደ የሐዘን ቤት መሄድ ከወደ መክብብ ቤት መሄድ ይሻላል፤ ምክንያቱም ይህ ሁሉ ሰው መጨረሻው ነው፤ በሕይወት ያሉትም ይህን በልባቸው ይያዛሉ።

    3ሐዘን ከሣቅ ይሻላል፤ ምክንያቱም የፊት ሐዘን ልብን ያሻሽለዋል።

    4የጥበበኛ ልብ በየሐዘን ቤት ነው፤ የሞኞች ልብ ግን በእልልታ ቤት ነው።

  • ያዕ 4:9
    72%

    9ተቸገሩ፣ ልቅሱ እና አለቀሱ፤ ሳቅያችሁ ወደ ልቅሶ ይቀየር፣ ደስታችሁም ወደ ከባድ ሐዘን።

  • መክብ 8:14-15
    2 አይቶች
    72%

    14በምድር ላይ የሚደረገ ከንቱነት አንድ ነገር አለ፤ ጻድቃን ላይ እንደ ክፉዎች ሥራ የሚደርስ ነገር ይከሰታል፤ እንዲሁም ክፉዎች ላይ እንደ ጻድቃን ሥራ የሚደርስ ይከሰታል፤ ይህም እንዲሁ ከንቱ ነው አልሁ.

    15ከዚያ ደስታን መመክር ጀመርሁ፤ ምክንያቱም ሰው በፀሐይ በታች ከመብላትና ከመጠጣት እና ከመደሰት በላይ የሚሻለው ነገር የለውም፤ ይህ ደስታ እግዚአብሔር በፀሐይ በታች የሰጠውን የሕይወቱን ዕለታት ሁሉ በድካሙ ላይ ከእርሱ ጋር ይኖራል.

  • ምሳ 14:13
    71%

    13ቢሣቅ እንኳ ልብ ይዘን ነው፤ የዚያ ደስታ መጨረሻ ግን ድብደባ ነው።

  • መክብ 2:1-2
    2 አይቶች
    71%

    1በልቤ እንዲህ አልሁ፤ እስቲ አሁን በሐሴት እፈትናለሁ፤ ስለዚህ ደስ ይበለኝ። ነገር ግን እነሆ፣ ይህም ከንቱነት ነው።

    2ሣቅን “እብድነት ነው” አልሁ፤ ሐሴትንም “ምን ያደርጋል?” አልሁ።

  • መክብ 8:6
    70%

    6ለእያንዳንዱ ነገር ጊዜና ፍርድ አለ፤ ስለዚህ የሰው መከራ በእርሱ ላይ ታላቅ ነው.

  • መዝ 30:11
    70%

    11ሀዘኔን ለእኔ ወደ መሳደግ ቀየርህልኝ፤ ከላዬ ማቅን አስወገድህ፥ በደስታ አቀፈከኝ።

  • ሰቆ 5:15
    70%

    15የልባችን ደስታ ተቋርጧል፤ ዳንሳችን ወደ ልቅሶ ተለውጧል.

  • መክብ 3:16-17
    2 አይቶች
    69%

    16እንዲሁም በፀሐይ በታች በፍርድ ስፍራ ክፉነት እንዳለ አየሁ፤ በጽድቅ ስፍራም ዓመፅ እንዳለ አየሁ።

    17በልቤ አልሁ፤ ጻድቁንም ክፉውንም እግዚአብሔር ይፈርዳል፤ ስለ ነገር ሁሉና ስለ ሥራ ሁሉ የተወሰነ ጊዜ እንዳለ ነው።

  • መክብ 7:14
    69%

    14በብልጽግና ቀን ደስ በል፤ በመከራ ቀን ግን ተመልከት፤ እግዚአብሔር ይህንና ያን እርስ በርስ አቆሞታል፣ ሰውም ኋላ የሚሆነውን እንዳይገነዘብ።

  • መክብ 3:22
    69%

    22ስለዚህ ሰው በራሱ ሥራ ደስ ይለው እንጂ የሚሻል ነገር የለም ብዬ ተረድቻለሁ፤ ይህ ድርሻው ነው፤ ከእርሱ በኋላ የሚሆነውን ለማየት እርሱን ማን ያመጣዋል?

  • ኤርም 31:13
    69%

    13በዚያን ጊዜ ድንግል በመሳደብ ደስ ትያለች፥ ጎልማሶችና ሽማግሌዎችም በአንድነት፤ ምክንያቱም ኀዘናቸውን ወደ ደስታ እመለሳለሁ፥ እመጽናቸዋለሁ፥ ከሐዘናቸውም ደስ እላቸዋለሁ።

  • መክብ 8:9
    68%

    9ይህን ሁሉ አየሁ፤ በፀሐይ በታች የሚደረገውን ሥራ ሁሉ ላይ ልቤን አኖርሁ፤ አንድ ሰው በሌላ ላይ ሲገዛ ለራሱ ጉዳት የሚሆን ጊዜ አለ.

  • ምሳ 15:13
    68%

    13ደስ የሚለው ልብ ፊትን ደስ ያሰኛል፤ የልብ ሐዘን ግን መንፈስን ይሰብራል።

  • መክብ 11:8-10
    3 አይቶች
    68%

    8ሰው ብዙ ዓመታት ቢኖር በእነርሱ ሁሉ ቢደሰትም፣ የጨለማ ቀናትን ግን ያስታውስ፤ እነርሱ ብዙ ይሆናሉና። የሚመጣ ሁሉ ከንቱ ነው።

    9ወጣት ሆይ፥ በወጣትነትህ ደስ ይበልህ፤ በወጣትነትህ ቀናት ልብህ ደስ ይበለው፥ ልብህ በሚመራህ መንገድ ሂድ፣ ዓይኖችህም የሚያዩትን አከተል፤ ነገር ግን ስለ እነዚህ ሁሉ እግዚአብሔር ወደ ፍርድ ያቀርብህ እንደሆነ ዕወቅ።

    10ስለዚህ ሐዘንን ከልብህ አርቅ፥ ክፋትንም ከሥጋህ አስወግድ፤ ልጅነትና ወጣትነት ከንቱ ናቸውና።

  • ምሳ 17:22
    68%

    22ደስ የሚል ልብ እንደ መድሀኒት ይጠቅማል፤ ተሰባሰበ መንፈስ ግን አጥንቶችን ያደርቃል።

  • ኢዮብ 3:22
    67%

    22መቃብርን ሲያገኙ እጅግ የሚደሰቱና ደስ የሚላቸው?

  • መዝ 126:5
    67%

    5በእንባ የሚዘሩ በደስታ ይከተማሉ።

  • ሮሜ 12:15
    67%

    15ከሚደሰቱ ጋር ተደሰቱ፤ ከሚያለቅሱ ጋር አልቅሱ።

  • መክብ 9:3
    67%

    3ይህ ከፀሐይ በታች የሚደረጉ ሁሉ መካከል የሚገኝ ክፉ ነገር ነው፤ ለሁሉም አንድ መጨረሻ መሆኑ። እንዲሁም የሰው ልጆች ልብ ክፋት ተሞልቶባቸዋል፤ በሕይወታቸው ሳሉ ስንኩላት በልባቸው አለ፤ ከዚያም ወደ ሙታን ይሄዳሉ.

  • መክብ 9:7
    67%

    7ሂድ፣ እንጀራህን በደስታ ብላ, የወይን ጠጅህንም በደስተኛ ልብ ጠጣ፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር አሁን ሥራህን ተቀብሎአል.

  • መክብ 4:1
    67%

    1እንግዲህ ተመለስሁ በፀሐይ በታች የሚደረጉትን ግፍ ሁሉ አሰላስልሁ፤ እነሆም የተጨቈኑት እንባቸውን አየሁ እና የሚያጽናናቸው የለም ነበር፤ በግፈኞቻቸው በወገን ኃይል ነበር፤ ነገር ግን የሚያጽናናቸው የለም ነበር።

  • ኢዮብ 8:21
    67%

    21አፍህ በሣቅ፣ ከንፈሮችህም በደስታ እስኪሞሉ ድረስ።

  • መዝ 149:3
    67%

    3በዳንስ ስሙን ያመስግኑ፤ በመሸቀጫና በበገና ይዘመሩለት።

  • ኢሳ 24:8
    67%

    8የመንኳኳ ደስታ ያቆማል፤ የሐሤት ድምፅ ይዝለቃል፤ የበገና ደስታ ይቆማል።

  • ማቴ 5:4
    67%

    4የሚያለቅሱ ብፁዓን ናቸው፤ እነርሱ ይጽናናሉና።

  • መክብ 2:24
    66%

    24ሰው ቢበላና ቢጠጣ፣ በሥራውም ነፍሱ መልካምን ቢደስ ይሻለው ከዚህ የሚበልጥ የለም። ይህም ከእግዚአብሔር እጅ መሆኑን አየሁ።

  • ኢዮብ 21:12
    66%

    12ከንኳርና በገና ይይዛሉ፤ የመሰንቆ ድምፅንም ሲሰሙ ደስ ይላቸዋል።

  • ማቴ 11:17
    66%

    17‘እንዲህ ሲሉ፦ ለእናንተ መለከት ነፍን አልዘፈናችሁም፤ ለእናንተ አለቀስን አልለቀሳችሁም ይላሉ።’

  • መክብ 7:6
    66%

    6ምክንያቱም እንደ ማሰሮ ስር ሾላ ሲነጠቅ የሚሰማው ድምጽ ነው የሞኑ ሣቅም፤ ይህም ደግሞ ከንቱ ነው።

  • መክብ 2:26
    66%

    26እግዚአብሔር በፊቱ መልካም የሆነውን ሰው ጥበብና እውቀት እንዲሁም ደስታ ይሰጠዋል፤ ለኃጢአተኛው ግን ለማሰብሰብና ለመደግፍ ድካም ይሰጠዋል፣ ከዚያም በፊቱ መልካም የሆነውን ሰው እንዲሰጠው። ይህም ከንቱነትና የነፍስ መከራ ነው።