መክብብ ሰሎሞን 2:1

Amharic KJV

በልቤ እንዲህ አልሁ፤ እስቲ አሁን በሐሴት እፈትናለሁ፤ ስለዚህ ደስ ይበለኝ። ነገር ግን እነሆ፣ ይህም ከንቱነት ነው።

ተጨማሪ ምንጮች

ሌሎች ትርጉሞች

የተጠቀሱ አይቶች

  • ሉቃ 12:19 : 19 ነፍሴንም፦ ነፍሴ ሆይ፥ ለብዙ ዓመታት የተዘጋጀልሽ ብዙ ንብረት አለሽ፤ ዕረፊ፤ በል፥ ጠጪ፥ ተዝናኒ እላት።
  • መክብ 8:15 : 15 ከዚያ ደስታን መመክር ጀመርሁ፤ ምክንያቱም ሰው በፀሐይ በታች ከመብላትና ከመጠጣት እና ከመደሰት በላይ የሚሻለው ነገር የለውም፤ ይህ ደስታ እግዚአብሔር በፀሐይ በታች የሰጠውን የሕይወቱን ዕለታት ሁሉ በድካሙ ላይ ከእርሱ ጋር ይኖራል.
  • መክብ 11:9 : 9 ወጣት ሆይ፥ በወጣትነትህ ደስ ይበልህ፤ በወጣትነትህ ቀናት ልብህ ደስ ይበለው፥ ልብህ በሚመራህ መንገድ ሂድ፣ ዓይኖችህም የሚያዩትን አከተል፤ ነገር ግን ስለ እነዚህ ሁሉ እግዚአብሔር ወደ ፍርድ ያቀርብህ እንደሆነ ዕወቅ።
  • ኢሳ 5:5 : 5 አሁንም ለወይን ቦታዬ ምን እሠራለሁ እነግራችኋለሁ፤ ከበባውን አስወግዳለሁ እና ይበላል፤ ግድግዳውንም እነቃነቃዋለሁ እና በእግር ይረገጣል።
  • ኢሳ 50:5 : 5 ጌታ እግዚአብሔር ጆሮዬን ከፈተ፤ እኔም አልጠማመትሁም ወይም ወደ ኋላ አልተመለስሁም.
  • ኢሳ 50:11 : 11 እነሆ፣ እሳት የምትነሡ፣ በፍንዳታዎች ራሳችሁን የምታከብቡ ሁላችሁ፤ በእሳታችሁ ብርሃን እና በአበራችሁት ፍንዳታ ሂዱ። ይህን ከእጄ ትቀበላላችሁ፤ በሐዘን ትተኛላችሁ.
  • ሉቃ 16:19 : 19 አንድ ሀብታም ሰው ነበረ፤ በሐምራዊና በተንጠልጣሊ ፍታ ይለብስ ነበር በየቀኑም በዝማኔ ይኖር ነበር።
  • ሉቃ 16:23 : 23 እርሱም በሲኦል በመከራ ሳለ ዓይኖቹን አነሣ አብርሃምንም ከሩቅ እና ልዓዛርን በእቅፉ አየ።
  • ቲቶ 3:3 : 3 እኛ ራሳችንም አንዳንድ ጊዜ ሞኞች፣ የማናታዘዝ፣ የተታለልን፣ ለየተለያዩ ምኞቶችና ደስታዎች ተገዥ ነበርን፤ በክፋትና ቅናት እየኖርን፣ የሚጠሉ ሰዎች፣ እርስ በርሳችን የምንጠላ ነበርን።
  • ያዕ 4:13 : 13 እንግዲህ ስሙ፣ “ዛሬ ወይም ነገ ወደ እንዲህ ያለች ከተማ እንሄዳለን፤ አንድ ዓመትም እንቆያለን፤ እንግዛ እንሸጥ ትርፍም እናገኛለን” የሚሉ እናንተ።
  • ያዕ 5:1 : 1 እንግዲህ እናንተ ሀብታሞች፣ ሊመጡባችሁ ስለሚሆኑ መከራዎች እዘኑና ጩኸቱ።
  • ያዕ 5:5 : 5 በምድር ላይ በመዝናናት ኖራችኋል፥ ተላለፋችሁም፤ ልባችሁን እንደ መታረድ ቀን አረጉት።
  • ራእ 18:7-8 : 7 በራሷ እንዳተከበረችና እንዳለመቹ ኖረች በእኩል መጠን መከራና ሐዘን ስጡአት፤ ልብዋ ላይ፦ እኔ ንግሥት ነኝ፥ መበለት አይደለኝም፥ ሐዘንም አላይም ትላለችና። 8 ስለዚህ መቅሠፍቶችዋ በአንድ ቀን ይመጣሉ፤ ሞትና ልቅሶ እና ራብ፤ ሙሉ በሙሉ በእሳት ታቃጥላለች፥ ምክንያቱም የሚፈርዳት ጌታ እግዚአብሔር ብርቱ ነው።
  • ዘፍ 11:3-4 : 3 እርስ በርሳቸው፦ ኑ፥ ጡብ እንሥራ በእሳትም እንቃጠል አሉ። ድንጋይ ስፍራ ጡብ ነበራቸው፥ ለመሸቀመጥም ታር ነበራቸው። 4 እንዲሁም አሉ፦ ኑ፥ ከተማ እና ግንብ እንሥራ ጫፉም እስከ ሰማይ ይድረስ፤ ስም እንሠራ እንጂ በምድር ፊት ሁሉ እንበተና እንዳንሆን።
  • ዘፍ 11:7 : 7 ኑ፥ እንወርድ፥ ቋንቋቸውንም እናደባደብ እርስ በርሳቸው እንዳይረዱ።
  • 2 ነገ 5:5 : 5 የአራም ንጉሥም፦ ሂድ፣ ሂድ፤ እኔም ወደ እስራኤል ንጉሥ ደብዳቤ እልክልሃለሁ አለው። እርሱም የብር አሥር ታላንት፣ የወርቅ ስድስት ሺህ ሰቅል እና የልብስ አሥር ለውጦች ይዞ ተነሣ።
  • መዝ 10:6 : 6 በልቡ እንዲህ ይላል፦ አልናወጥም፤ መከራ ለዘላለም አይደርሰኝም.
  • መዝ 14:1 : 1 ሰነፍ በልቡ “አምላክ የለም” አለ። እነርሱ ተበላሹ፤ አስጸያፊ ሥራዎች ሠሩ፤ መልካም የሚያደርግ የለም።
  • መዝ 27:8 : 8 “ፊቴን ፈልጉ” ባልህ ጊዜ ልቤ ለአንተ እንዲህ አለ፤ እግዚአብሔር ሆይ፥ ፊትህን እፈልጋለሁ።
  • መዝ 30:6-7 : 6 በዕድገቴ ጊዜ እኔ፣ «ከቶ አልናወጥም» አልሁ። 7 አቤቱ፣ በሞገርህ ተራራዬን ጽኑ አቆመህልኝ፤ ፊትህን ሰወርህ እኔም ተደነገጥሁ።
  • መክብ 1:16-17 : 16 ልቤን ራሴን አናገርሁ እንዲህ ስላለ፦ እነሆ፣ ወደ ታላቅ ክብር ደረስሁ፤ በኢየሩሳሌም ከነበሩ ሁሉ ይልቅ ጥበብ አበዛሁ፤ አዎን፥ ልቤ በጥበብና በእውቀት ታላቅ ልምድ ያገኘ ነበር። 17 እንዲሁም ጥበብን ለማወቅ፣ እብድነትንና ሞኝነትን ለማወቅ ልቤን አሳልፌ ሰጠሁ፤ ይህም ደግሞ መንፈስን የሚያዘን መከራ መሆኑን ተወቅቻለሁ።
  • መክብ 2:15 : 15 በዚያን ጊዜ በልቤ አልሁ፣ ሞኑን የሚደርስ እንደሚደርስ እኔንም እንዲሁ ይደርሰኛል፤ እንግዲህ ከዚያ በላይ ጠቢብ ለመሆኔ ለምን? ከዚያም በልቤ አልሁ፣ ይህም ከንቱነት ነው።
  • መክብ 3:17-18 : 17 በልቤ አልሁ፤ ጻድቁንም ክፉውንም እግዚአብሔር ይፈርዳል፤ ስለ ነገር ሁሉና ስለ ሥራ ሁሉ የተወሰነ ጊዜ እንዳለ ነው። 18 ስለ ሰው ልጆች ሁኔታ በልቤ አልሁ፤ እግዚአብሔር እነርሱን እንዲገልጥላቸው፣ እነርሱም ራሳቸው እንስሳ መሆናቸውን እንዲያዩ።
  • መክብ 7:4 : 4 የጥበበኛ ልብ በየሐዘን ቤት ነው፤ የሞኞች ልብ ግን በእልልታ ቤት ነው።

ተመሳሳይ አይቶች (AI)

እነዚህ አይቶች በAI የሚመራ ትርጓሜና አካባቢ መሠረት ያለው የትርጓሜ ተመሳሳይነት በመጠቀም ተገኝተዋል። አንዳንድ ጊዜ ውጤቶቹ ያልተጠበቁ ግንኙነቶችን ሊያካትቱ ይችላሉ።

  • መክብ 2:2-4
    3 አይቶች
    87%

    2ሣቅን “እብድነት ነው” አልሁ፤ ሐሴትንም “ምን ያደርጋል?” አልሁ።

    3ልቤን ከጥበብ ጋር እያሳወቅሁ ራሴን ለወይን መጠጥ ልሰጥ ፈለግሁ፤ ሰው ልጆች ከሰማይ በታች በሕይወታቸው ቀኖች ሁሉ ምን መሆን እንደሚገባ ያለ መልካም ምን እንደሆነ እስክረዳ ድረስ ሞኝነትንም ለመያዝ ተነሳሁ።

    4ታላላቅ ሥራዎች አበጅኩ፤ ቤቶች ሠራሁ፤ ወይን ቦታዎች ተከልሁ።

  • መክብ 2:15
    83%

    15በዚያን ጊዜ በልቤ አልሁ፣ ሞኑን የሚደርስ እንደሚደርስ እኔንም እንዲሁ ይደርሰኛል፤ እንግዲህ ከዚያ በላይ ጠቢብ ለመሆኔ ለምን? ከዚያም በልቤ አልሁ፣ ይህም ከንቱነት ነው።

  • መክብ 1:16-17
    2 አይቶች
    81%

    16ልቤን ራሴን አናገርሁ እንዲህ ስላለ፦ እነሆ፣ ወደ ታላቅ ክብር ደረስሁ፤ በኢየሩሳሌም ከነበሩ ሁሉ ይልቅ ጥበብ አበዛሁ፤ አዎን፥ ልቤ በጥበብና በእውቀት ታላቅ ልምድ ያገኘ ነበር።

    17እንዲሁም ጥበብን ለማወቅ፣ እብድነትንና ሞኝነትን ለማወቅ ልቤን አሳልፌ ሰጠሁ፤ ይህም ደግሞ መንፈስን የሚያዘን መከራ መሆኑን ተወቅቻለሁ።

  • መክብ 2:8-13
    6 አይቶች
    81%

    8ብርና ወርቅ እንዲሁም የነገሥታትና የአውራጃዎች ልዩ መዝገብ ሰበሰብሁ፤ ወንድና ሴት መዘምራን አገኘሁ፤ የሰው ልጆች ደስታም የሆኑ የሙዚቃ መሳሪያዎች ከተለያዩ አይነቶች ነበሩኝ።

    9እንግዲህ ታላቅ ሆንሁ፤ በኢየሩሳሌም ከእኔ በፊት የነበሩትን ሁሉ ከላይ የበለጠ ጨምሬ ነበር፤ ጥበቤም ከእኔ ጋር ቆይታ አደረገች።

    10ዓይኖቼ የሻሉትን ሁሉ አላከለክልሁላቸውም፤ ልቤንም ከማናቸውም ደስታ አላገመገመሁትም፤ ልቤ በሥራዬ ሁሉ ደስ ስለ አለበት፥ ከሥራዬ ሁሉ የተረፈልኝ ይህ ነበር።

    11ከዚያ እጆቼ የሠሩትን ሥራ ሁሉ እና ለማድረግ የተደከመሁባቸውን ሥራዎች ተመለከትሁ፤ እነሆ፣ ሁሉ ከንቱነትና የነፍስ መከራ ነበር፤ ከፀሐይ በታች እርቅ አልነበረም።

    12ከዚያ ወደ ጥበብና ወደ እብድነት ወደ ሞኝነትም ልመለከት ተመለስሁ፤ ምክንያቱም ከንጉሥ በኋላ የሚመጣ ሰው ምን ይሠራ ይችላል? ከዚህ በፊት የተደረገውን ብቻ።

    13ከዚያም ጥበብ ከሞኝነት እንደ ብርሃን ከጨለማ እንደሚበልጥ እስከዚያ ድረስ የሚበልጥ መሆኑን አየሁ።

  • መክብ 1:1-3
    3 አይቶች
    80%

    1የመካሪው፣ የዳዊት ልጅ፣ በኢየሩሳሌም ንጉሥ የነበረው ቃል እነዚህ ናቸው።

    2መካሪው ይላል፦ ከንቱ ከንቱዎች! ከንቱ ከንቱዎች! ሁሉም ከንቱ ነው።

    3ሰው በፀሐይ በታች የሚያደርገው ከሥራው ሁሉ ምን ጥቅም ያገኛል?

  • መክብ 8:14-16
    3 አይቶች
    80%

    14በምድር ላይ የሚደረገ ከንቱነት አንድ ነገር አለ፤ ጻድቃን ላይ እንደ ክፉዎች ሥራ የሚደርስ ነገር ይከሰታል፤ እንዲሁም ክፉዎች ላይ እንደ ጻድቃን ሥራ የሚደርስ ይከሰታል፤ ይህም እንዲሁ ከንቱ ነው አልሁ.

    15ከዚያ ደስታን መመክር ጀመርሁ፤ ምክንያቱም ሰው በፀሐይ በታች ከመብላትና ከመጠጣት እና ከመደሰት በላይ የሚሻለው ነገር የለውም፤ ይህ ደስታ እግዚአብሔር በፀሐይ በታች የሰጠውን የሕይወቱን ዕለታት ሁሉ በድካሙ ላይ ከእርሱ ጋር ይኖራል.

    16ጥበብን ለማወቅና በምድር ላይ የሚደረጉትን ሥራዎች ለማየት ልቤን ባኖርሁ ጊዜ (አንዳንድ ሰው ቀንም ሆነ ሌሊት እንቅልፍ በዓይኑ እንኳ እንዳያይ),

  • መክብ 2:19-26
    8 አይቶች
    79%

    19እሱ ጠቢብ ይሆን ወይስ ሞኝ ይሆን ማን ያውቃል? ነገር ግን ከፀሐይ በታች የተደከመሁበትንና ጥበብ አሳይቼ የሠራሁትን ሁሉ ላይ ይነግሣል። ይህም ከንቱነት ነው።

    20ስለዚህ ከፀሐይ በታች የሠራሁትን ሥራ ሁሉ ስለ ሆነ ልቤን ወደ ተስፋ መቁረጥ አሳልፌ ሰጠሁ።

    21ሰው አለ በጥበብና በእውቀት በቅንነትም የሠራ፤ ነገር ግን በዚህ ያልተደከመ ለሌላ ሰው ርስት እንዲሆን ይተወዋል። ይህም ከንቱነትና ታላቅ ክፉ ነገር ነው።

    22ሰው ከፀሐይ በታች ያደረገው ሥራ ሁሉና የልቡ ስቃይ ሁሉ ከሆነው ምን ያገኛል?

    23ዘመኑ ሁሉ ሀዘን ነው፤ ድካሙ ሕመም ነው፤ እንኳን በሌሊት ልቡ ዕረፍት አይወስድም። ይህም ከንቱነት ነው።

    24ሰው ቢበላና ቢጠጣ፣ በሥራውም ነፍሱ መልካምን ቢደስ ይሻለው ከዚህ የሚበልጥ የለም። ይህም ከእግዚአብሔር እጅ መሆኑን አየሁ።

    25እኔን በላይ ማን ሊበላ ወይም ወደዚህ ማን ሊቀልጥ ይችላል?

    26እግዚአብሔር በፊቱ መልካም የሆነውን ሰው ጥበብና እውቀት እንዲሁም ደስታ ይሰጠዋል፤ ለኃጢአተኛው ግን ለማሰብሰብና ለመደግፍ ድካም ይሰጠዋል፣ ከዚያም በፊቱ መልካም የሆነውን ሰው እንዲሰጠው። ይህም ከንቱነትና የነፍስ መከራ ነው።

  • መክብ 1:13-14
    2 አይቶች
    79%

    13በሰማይ በታች የሚደረጉትን ነገሮች ሁሉ በጥበብ እፈልግና እመረመር ዘንድ ልቤን አስረከብኩ፤ ይህን ከባድ ድካም እግዚአብሔር ለሰው ልጆች ሰጥቶአል በዚሁ እንዲተጋሉ።

    14በፀሐይ በታች የሚደረጉትን ሥራዎች ሁሉ አየሁ፤ እነሆ፥ ሁሉ ከንቱ ነው እና መንፈስን የሚያዘን ነው።

  • መክብ 3:12
    78%

    12እኔ የምወቀው ከእነዚህ ውስጥ መልካም የለም፤ እንጂ ሰው በሕይወቱ ደስ ይለውና በጎ ያድርግ ብቻ ነው።

  • መክብ 7:25
    77%

    25ልቤን ለማወቅና ለመመርመር አቀረብሁ፤ ጥበብንና የነገሮችን ምክንያት ለመፈለግ፣ እንዲሁም የሞኝነትን ክፋት፣ ሞኝነትንና እብድነትን ለማወቅ።

  • መክብ 3:22
    77%

    22ስለዚህ ሰው በራሱ ሥራ ደስ ይለው እንጂ የሚሻል ነገር የለም ብዬ ተረድቻለሁ፤ ይህ ድርሻው ነው፤ ከእርሱ በኋላ የሚሆነውን ለማየት እርሱን ማን ያመጣዋል?

  • መክብ 2:17
    77%

    17ስለዚህ ሕይወትን ጠላሁ፤ ምክንያቱም ከፀሐይ በታች የሚደረገው ሥራ ለእኔ ከባድ ነው፤ ሁሉ ከንቱነትና የነፍስ መከራ ነው።

  • መክብ 12:8
    77%

    8ከከንቱ የበለጠ ከንቱ! ይላል መካሪው፤ ሁሉም ከንቱ ነው።

  • መክብ 11:8-10
    3 አይቶች
    76%

    8ሰው ብዙ ዓመታት ቢኖር በእነርሱ ሁሉ ቢደሰትም፣ የጨለማ ቀናትን ግን ያስታውስ፤ እነርሱ ብዙ ይሆናሉና። የሚመጣ ሁሉ ከንቱ ነው።

    9ወጣት ሆይ፥ በወጣትነትህ ደስ ይበልህ፤ በወጣትነትህ ቀናት ልብህ ደስ ይበለው፥ ልብህ በሚመራህ መንገድ ሂድ፣ ዓይኖችህም የሚያዩትን አከተል፤ ነገር ግን ስለ እነዚህ ሁሉ እግዚአብሔር ወደ ፍርድ ያቀርብህ እንደሆነ ዕወቅ።

    10ስለዚህ ሐዘንን ከልብህ አርቅ፥ ክፋትንም ከሥጋህ አስወግድ፤ ልጅነትና ወጣትነት ከንቱ ናቸውና።

  • መክብ 4:7
    76%

    7ከዚያ ተመለስሁ በፀሐይ በታች ከንቱነትን አየሁ።

  • መክብ 3:18
    76%

    18ስለ ሰው ልጆች ሁኔታ በልቤ አልሁ፤ እግዚአብሔር እነርሱን እንዲገልጥላቸው፣ እነርሱም ራሳቸው እንስሳ መሆናቸውን እንዲያዩ።

  • መክብ 9:9
    75%

    9ሚስትህን የምትወዳትን ከንቱነትህ የሕይወት ቀኖች ሁሉ ከእርሷ ጋር በደስታ ኑር፤ ይህን ከፀሐይ በታች የሰጠህ ከንቱነትህ የሕይወት ቀናት ሁሉ ናቸው፤ ምክንያቱም ይህ በዚህ ሕይወት ድርሻህ ነው, ከፀሐይ በታች የምታደርገው ሥራ ውስጥም ይህ ድርሻህ ነው.

  • መክብ 6:9
    74%

    9ዐይኑ የሚያይው ከምኞት መዘለል ይሻላል፤ ይህም ደግሞ ከንቱነትና መንፈስ መዘናጋት ነው።

  • መክብ 6:11
    74%

    11ከንቱነትን የሚያበዙ ነገሮች ብዙ ስለሆኑ፣ ለሰው ምን ጥቅም አለ?

  • ምሳ 14:13
    73%

    13ቢሣቅ እንኳ ልብ ይዘን ነው፤ የዚያ ደስታ መጨረሻ ግን ድብደባ ነው።

  • መክብ 7:6
    73%

    6ምክንያቱም እንደ ማሰሮ ስር ሾላ ሲነጠቅ የሚሰማው ድምጽ ነው የሞኑ ሣቅም፤ ይህም ደግሞ ከንቱ ነው።

  • መክብ 7:4
    73%

    4የጥበበኛ ልብ በየሐዘን ቤት ነው፤ የሞኞች ልብ ግን በእልልታ ቤት ነው።

  • መክብ 4:4
    73%

    4እንደገና ሁሉንም ድካምና እያንዳንዱን ትክክለኛ ሥራ አሰላስልሁ፤ ሰው ስለዚህ ነገር ከጎረቤቱ ይቀና መሆኑን አየሁ። ይህም ደግሞ ከንቱነትና መናድ ነው።

  • መክብ 8:10
    73%

    10ክፉዎች ተቀብረው እንዲሁ አየሁ፤ ወደ ቅዱስ ስፍራ የሚገቡና የሚወጡ ነበሩ፤ ነገር ግን እንዲህ ያደረጉበት በከተማ ውስጥ ተረሱ፤ ይህም እንዲሁ ከንቱ ነው.

  • መክብ 4:16
    72%

    16ሕዝብ ሁሉ እንዲሁም ከፊት ያሉት ሁሉ ብዛታቸው መጨረሻ የለውም፤ ነገር ግን የሚመጡ ከኋላ ስለ እርሱ አይደሰቱበትም። እርግጥ፣ ይህም ከንቱነትና መናድ ነው።

  • መክብ 5:18
    72%

    18እነሆ ያየሁት ይህ ነው፤ ለሰው መብላትና መጠጥ እና በፀሐይ በታች በዘመኑ ሁሉ እየደከመ ከድካሙ የሚወጣውን መልካም ነገር መደሰት መልካምና ውብ ነው—እግዚአብሔር ሰጥቶታልና፤ ይህ ድርሻው ነው።

  • መክብ 3:10
    72%

    10እግዚአብሔር ለሰው ልጆች እንዲሠሩበት የሰጣቸውን ድካም አየሁ።

  • መክብ 9:7
    72%

    7ሂድ፣ እንጀራህን በደስታ ብላ, የወይን ጠጅህንም በደስተኛ ልብ ጠጣ፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር አሁን ሥራህን ተቀብሎአል.