መክብብ ሰሎሞን 11:8

Amharic KJV

ሰው ብዙ ዓመታት ቢኖር በእነርሱ ሁሉ ቢደሰትም፣ የጨለማ ቀናትን ግን ያስታውስ፤ እነርሱ ብዙ ይሆናሉና። የሚመጣ ሁሉ ከንቱ ነው።

ተጨማሪ ምንጮች

ሌሎች ትርጉሞች

የተጠቀሱ አይቶች

  • ዳግ 32:29 : 29 ብቻ ጥበበኞች ቢሆኑ ኖሮ፥ ይህን ቢረዱ ኖሮ፥ ፍጻሜያቸውን ቢያስቡ ኖሮ!
  • ኢዮብ 10:22 : 22 ጨለማ የሆነች ምድር፤ ጨለማዋ ራሷ እንደ ጨለማ የሆነች፤ የሞት ጥላ ያለባት፣ ሥርዓት የሌለባት፤ ብርሃኗም እንደ ጨለማ የሆነች።
  • ኢዮብ 14:10 : 10 ነገር ግን ሰው ይሞታል እና ይረግፋል፤ አዎን፥ ሰው ነፍሱን ይሰጣል እና እርሱ የት ነው?
  • ኢዮብ 15:23 : 23 ምግብን በመፈለግ ይቅበዘበዛል፤ “የት ነው?” ይላል፤ የጨለማ ቀን ቀርቦ እንዳለ ያውቃል።
  • ኢዮብ 18:18 : 18 ከብርሃን ወደ ጨለማ ይነዳል፤ ከዓለምም ይተከዳል።
  • መክብ 2:1-9 : 1 በልቤ እንዲህ አልሁ፤ እስቲ አሁን በሐሴት እፈትናለሁ፤ ስለዚህ ደስ ይበለኝ። ነገር ግን እነሆ፣ ይህም ከንቱነት ነው። 2 ሣቅን “እብድነት ነው” አልሁ፤ ሐሴትንም “ምን ያደርጋል?” አልሁ። 3 ልቤን ከጥበብ ጋር እያሳወቅሁ ራሴን ለወይን መጠጥ ልሰጥ ፈለግሁ፤ ሰው ልጆች ከሰማይ በታች በሕይወታቸው ቀኖች ሁሉ ምን መሆን እንደሚገባ ያለ መልካም ምን እንደሆነ እስክረዳ ድረስ ሞኝነትንም ለመያዝ ተነሳሁ። 4 ታላላቅ ሥራዎች አበጅኩ፤ ቤቶች ሠራሁ፤ ወይን ቦታዎች ተከልሁ። 5 አትክልት እና ፍሬ ቦታዎች አደረግሁ፤ በእነርሱም ከሁሉ ዓይነት ፍሬ የሚሰጡ ዛፎች አተከልሁ። 6 ዛፎች የሚያበቁበትን ዱር ለማጠጣት የውሃ ገንዳዎች አሠራሁ። 7 ባሪያዎችና በቤት ገረዶች አገኘሁ፤ በቤቴ ውስጥ የተወለዱ ባሪያዎችም ነበሩኝ፤ እንዲሁም ከእኔ በፊት በኢየሩሳሌም የነበሩትን ሁሉ ከላይ የሚበልጥ ብዙ ታላቅና ትናንሽ እንስሳ ንብረት ነበረኝ። 8 ብርና ወርቅ እንዲሁም የነገሥታትና የአውራጃዎች ልዩ መዝገብ ሰበሰብሁ፤ ወንድና ሴት መዘምራን አገኘሁ፤ የሰው ልጆች ደስታም የሆኑ የሙዚቃ መሳሪያዎች ከተለያዩ አይነቶች ነበሩኝ። 9 እንግዲህ ታላቅ ሆንሁ፤ በኢየሩሳሌም ከእኔ በፊት የነበሩትን ሁሉ ከላይ የበለጠ ጨምሬ ነበር፤ ጥበቤም ከእኔ ጋር ቆይታ አደረገች። 10 ዓይኖቼ የሻሉትን ሁሉ አላከለክልሁላቸውም፤ ልቤንም ከማናቸውም ደስታ አላገመገመሁትም፤ ልቤ በሥራዬ ሁሉ ደስ ስለ አለበት፥ ከሥራዬ ሁሉ የተረፈልኝ ይህ ነበር። 11 ከዚያ እጆቼ የሠሩትን ሥራ ሁሉ እና ለማድረግ የተደከመሁባቸውን ሥራዎች ተመለከትሁ፤ እነሆ፣ ሁሉ ከንቱነትና የነፍስ መከራ ነበር፤ ከፀሐይ በታች እርቅ አልነበረም።
  • መክብ 2:15 : 15 በዚያን ጊዜ በልቤ አልሁ፣ ሞኑን የሚደርስ እንደሚደርስ እኔንም እንዲሁ ይደርሰኛል፤ እንግዲህ ከዚያ በላይ ጠቢብ ለመሆኔ ለምን? ከዚያም በልቤ አልሁ፣ ይህም ከንቱነት ነው።
  • መክብ 2:17 : 17 ስለዚህ ሕይወትን ጠላሁ፤ ምክንያቱም ከፀሐይ በታች የሚደረገው ሥራ ለእኔ ከባድ ነው፤ ሁሉ ከንቱነትና የነፍስ መከራ ነው።
  • መክብ 2:19 : 19 እሱ ጠቢብ ይሆን ወይስ ሞኝ ይሆን ማን ያውቃል? ነገር ግን ከፀሐይ በታች የተደከመሁበትንና ጥበብ አሳይቼ የሠራሁትን ሁሉ ላይ ይነግሣል። ይህም ከንቱነት ነው።
  • መክብ 2:21-23 : 21 ሰው አለ በጥበብና በእውቀት በቅንነትም የሠራ፤ ነገር ግን በዚህ ያልተደከመ ለሌላ ሰው ርስት እንዲሆን ይተወዋል። ይህም ከንቱነትና ታላቅ ክፉ ነገር ነው። 22 ሰው ከፀሐይ በታች ያደረገው ሥራ ሁሉና የልቡ ስቃይ ሁሉ ከሆነው ምን ያገኛል? 23 ዘመኑ ሁሉ ሀዘን ነው፤ ድካሙ ሕመም ነው፤ እንኳን በሌሊት ልቡ ዕረፍት አይወስድም። ይህም ከንቱነት ነው።
  • መክብ 2:26 : 26 እግዚአብሔር በፊቱ መልካም የሆነውን ሰው ጥበብና እውቀት እንዲሁም ደስታ ይሰጠዋል፤ ለኃጢአተኛው ግን ለማሰብሰብና ለመደግፍ ድካም ይሰጠዋል፣ ከዚያም በፊቱ መልካም የሆነውን ሰው እንዲሰጠው። ይህም ከንቱነትና የነፍስ መከራ ነው።
  • መክብ 3:12-13 : 12 እኔ የምወቀው ከእነዚህ ውስጥ መልካም የለም፤ እንጂ ሰው በሕይወቱ ደስ ይለውና በጎ ያድርግ ብቻ ነው። 13 እንዲሁም እያንዳንዱ ሰው ይበላና ይጠጣ፤ የድካሙንም መልካም ፍሬ ይደሰትበት፤ ይህ የእግዚአብሔር ስጦታ ነው።
  • መክብ 4:8 : 8 አንድ ብቻ ያለ ሰው አለ፤ ሁለተኛ የለውም፤ ልጅም ወንድምም የለውም፤ ነገር ግን ድካሙ ሁሉ መጨረሻ የለውም፤ ዐይኑም በሀብት አይጠግብም፤ እንዲሁም፣ ‘ለማን እደክማለሁ? ነፍሴንስ ከመልካም ለምን እነሳታለሁ?’ አልሚልም። ይህም ደግሞ ከንቱነት ነው፤ እንኳን የሚያሰቃይ ድካም ነው።
  • መክብ 4:16 : 16 ሕዝብ ሁሉ እንዲሁም ከፊት ያሉት ሁሉ ብዛታቸው መጨረሻ የለውም፤ ነገር ግን የሚመጡ ከኋላ ስለ እርሱ አይደሰቱበትም። እርግጥ፣ ይህም ከንቱነትና መናድ ነው።
  • መክብ 5:15-16 : 15 እንደ እናቱ ማኅጸን እንዳወጣ እንግዲሁ ዕራቁ ሆኖ እንዲመለስ ይሄዳል፤ ሲሄድም ከድካሙ በእጁ ሊወስድ የሚችለውን ምንም አይወስድም። 16 ይህም እንዲሁ ከፍተኛ ክፉ ነው፤ እንዳመጣ እንዲሁ ይሄዳል በሁሉም ነገር፤ እንግዲህ ነፋስን ለሠራ ሰው ምን ትርፍ አለው?
  • መክብ 5:18-20 : 18 እነሆ ያየሁት ይህ ነው፤ ለሰው መብላትና መጠጥ እና በፀሐይ በታች በዘመኑ ሁሉ እየደከመ ከድካሙ የሚወጣውን መልካም ነገር መደሰት መልካምና ውብ ነው—እግዚአብሔር ሰጥቶታልና፤ ይህ ድርሻው ነው። 19 እግዚአብሔር ለማንኛውም ሰው ሀብትና ብዝበዛ ካበረከተለት፣ ከእርሱም ለመብላት ኃይል፣ ድርሻውን ለመውሰድ እና በድካሙ ለመደሰት ሰጥቶት—ይህ የእግዚአብሔር ስጦታ ነው። 20 ሕይወቱ ቀናት እጅግ አይዘኙትም፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር ልቡን በደስታ ይሞላዋልና።
  • መክብ 6:6 : 6 እንኳን ሺህ ዓመት ሁለት ጊዜ ቢኖርም በጎ ነገር አላየም፤ ሁሉም ወደ አንድ ቦታ አይሄዱምን?
  • መክብ 6:11 : 11 ከንቱነትን የሚያበዙ ነገሮች ብዙ ስለሆኑ፣ ለሰው ምን ጥቅም አለ?
  • መክብ 7:14 : 14 በብልጽግና ቀን ደስ በል፤ በመከራ ቀን ግን ተመልከት፤ እግዚአብሔር ይህንና ያን እርስ በርስ አቆሞታል፣ ሰውም ኋላ የሚሆነውን እንዳይገነዘብ።
  • መክብ 8:12 : 12 ኀጢአተኛ መቶ ጊዜ ክፉ ቢያደርግ ዕድሜውም ቢረዝም፣ ነገር ግን እግዚአብሔርን የሚፈሩ፣ በፊቱ የሚፈሩ ሰዎች ግን መልካም እንደሚሆን በእርግጥ አውቃለሁ.
  • መክብ 8:15 : 15 ከዚያ ደስታን መመክር ጀመርሁ፤ ምክንያቱም ሰው በፀሐይ በታች ከመብላትና ከመጠጣት እና ከመደሰት በላይ የሚሻለው ነገር የለውም፤ ይህ ደስታ እግዚአብሔር በፀሐይ በታች የሰጠውን የሕይወቱን ዕለታት ሁሉ በድካሙ ላይ ከእርሱ ጋር ይኖራል.
  • መክብ 12:1-5 : 1 በወጣትነትህ ዕለታት ፈጣሪህን አስብ፤ ክፉ ዕለታት ሳይመጡና ‘በእነርሱ ደስ አይለኝም’ ብለህ በምትልበት ዓመታት ሳይቀርቡ አሁን አስብ። 2 ፀሐይም ወይም ብርሃን ወይም ጨረቃ ወይም ከዋክብት ሳይጨልሙ፣ ከዝናብ በኋላም ደመናዎች ሳይመለሱ። 3 ቤቱን የሚጠብቁ ሲንቀጠቀጡ፣ ኃያላኑ ራሳቸውን ሲጐነበሱ፣ በጥቂት ስለቀሩ የሚፈጩት ሲቆሙ፣ ከመስኮቶች ወደ ውጭ የሚመለከቱት ሲጨልሙ በሚሆነ ቀን። 4 መንገዶች ላይ በሮቹ ይዘጋሉ፤ የመፍጫው ድምጽ ሲታነስ የወፍ ድምጽ ሲሰማ ይነሣል፣ የሙዚቃ ድምጾችም ሁሉ ዝቅ ይላሉ። 5 እንዲሁም ከፍ ያለውን ነገር ይፈራሉ፣ በመንገድም ፍርሀቶች ይኖራሉ፤ የአልሞንድ ዛፍ ይነበሳል፣ አንበጣም እንኳ ጭነት ትሆናለች፣ ፍላጎትም ይደክማል፤ ሰው ወደ ረጅሙ ቤቱ ስለሚሄድ አልቅሾችም በመንገዶች ላይ ይዞራሉ።
  • ኤርም 13:16 : 16 እግዚአብሔርን አምላካችሁን ክብሩ፤ እርሱ ጨለማ ከሚያመጣ በፊት፣ እግሮቻችሁም በጨለማ ተራሮች ላይ ከሚሰናከሉ በፊት፣ ብርሃን ሲፈልጉ እርሱ ወደ ሞት ጥላ ከሚያለውጥ እና ወደ ጭጭቅ ጨለማ ከሚያደርግ በፊት.
  • ዮኤል 2:2 : 2 ጨለማና ጭጋግ የተሞላበት ቀን፣ ደመናና ዝልቅ ጨለማ የሚኖረው ቀን፤ እንደ ማለዳ በተራሮች ላይ ሲዘረጋ፣ ታላቅና ጠንካራ ሕዝብ ይመጣል። ከዚህ በፊት እንደዚህ ያለ አልነበረም፤ ከዚህም በኋላ እስከ ብዙ ትውልዶች ዓመታት ድረስ እንዲሁ የሚመጣ አይኖርም።
  • ማቴ 22:13 : 13 ከዚያም ንጉሡ ለአገልጋዮቹ አለ፦ እጁንና እግሩን አስርቱት፥ ውጭ ጨለማ ጥለቁት፤ በዚያ እንባና ጥርስ መንቀጥቀጥ ይሆናል።
  • ዮሐ 12:35 : 35 ኢየሱስ አላቸው፦ ጥቂት ጊዜ ብቻ ብርሃን ከእናንተ ጋር አለ፤ ብርሃን ሳላችሁ ሂዱ ጨለማ እንዳይደርስባችሁ፤ በጨለማ የሚሄድ ወዴት እንደሚሄድ አያውቅም።
  • ይሁ 1:18 : 18 በመጨረሻው ዘመን ራሳቸው ያለ እግዚአብሔር ምኞታቸውን የሚከተሉ የሚያስቀልቁ ሰዎች እንደሚኖሩ ነገሯችሁ ነበር።

ተመሳሳይ አይቶች (AI)

እነዚህ አይቶች በAI የሚመራ ትርጓሜና አካባቢ መሠረት ያለው የትርጓሜ ተመሳሳይነት በመጠቀም ተገኝተዋል። አንዳንድ ጊዜ ውጤቶቹ ያልተጠበቁ ግንኙነቶችን ሊያካትቱ ይችላሉ።

  • መክብ 11:9-10
    2 አይቶች
    83%

    9ወጣት ሆይ፥ በወጣትነትህ ደስ ይበልህ፤ በወጣትነትህ ቀናት ልብህ ደስ ይበለው፥ ልብህ በሚመራህ መንገድ ሂድ፣ ዓይኖችህም የሚያዩትን አከተል፤ ነገር ግን ስለ እነዚህ ሁሉ እግዚአብሔር ወደ ፍርድ ያቀርብህ እንደሆነ ዕወቅ።

    10ስለዚህ ሐዘንን ከልብህ አርቅ፥ ክፋትንም ከሥጋህ አስወግድ፤ ልጅነትና ወጣትነት ከንቱ ናቸውና።

  • መክብ 11:7
    80%

    7ብርሃን በእውነት ጣፋጭ ነው፤ ፀሐይን በዓይኖች ማየትም ደስ የሚል ነገር ነው።

  • መክብ 6:11-12
    2 አይቶች
    79%

    11ከንቱነትን የሚያበዙ ነገሮች ብዙ ስለሆኑ፣ ለሰው ምን ጥቅም አለ?

    12በዚህ ሕይወት ለሰው ምን መልካም እንደሆነ ማን ያውቃል? ከንቱ ሕይወቱ ቀናት ሁሉ እንደ ጥላ ሲያልፉ ሳሉ፣ ከፀሓይ በታች ከእርሱ በኋላ የሚሆነውን ማን ሊነግረው ይችላል?

  • መክብ 12:8
    78%

    8ከከንቱ የበለጠ ከንቱ! ይላል መካሪው፤ ሁሉም ከንቱ ነው።

  • መክብ 8:14-15
    2 አይቶች
    78%

    14በምድር ላይ የሚደረገ ከንቱነት አንድ ነገር አለ፤ ጻድቃን ላይ እንደ ክፉዎች ሥራ የሚደርስ ነገር ይከሰታል፤ እንዲሁም ክፉዎች ላይ እንደ ጻድቃን ሥራ የሚደርስ ይከሰታል፤ ይህም እንዲሁ ከንቱ ነው አልሁ.

    15ከዚያ ደስታን መመክር ጀመርሁ፤ ምክንያቱም ሰው በፀሐይ በታች ከመብላትና ከመጠጣት እና ከመደሰት በላይ የሚሻለው ነገር የለውም፤ ይህ ደስታ እግዚአብሔር በፀሐይ በታች የሰጠውን የሕይወቱን ዕለታት ሁሉ በድካሙ ላይ ከእርሱ ጋር ይኖራል.

  • መክብ 2:21-24
    4 አይቶች
    78%

    21ሰው አለ በጥበብና በእውቀት በቅንነትም የሠራ፤ ነገር ግን በዚህ ያልተደከመ ለሌላ ሰው ርስት እንዲሆን ይተወዋል። ይህም ከንቱነትና ታላቅ ክፉ ነገር ነው።

    22ሰው ከፀሐይ በታች ያደረገው ሥራ ሁሉና የልቡ ስቃይ ሁሉ ከሆነው ምን ያገኛል?

    23ዘመኑ ሁሉ ሀዘን ነው፤ ድካሙ ሕመም ነው፤ እንኳን በሌሊት ልቡ ዕረፍት አይወስድም። ይህም ከንቱነት ነው።

    24ሰው ቢበላና ቢጠጣ፣ በሥራውም ነፍሱ መልካምን ቢደስ ይሻለው ከዚህ የሚበልጥ የለም። ይህም ከእግዚአብሔር እጅ መሆኑን አየሁ።

  • መክብ 5:16-18
    3 አይቶች
    77%

    16ይህም እንዲሁ ከፍተኛ ክፉ ነው፤ እንዳመጣ እንዲሁ ይሄዳል በሁሉም ነገር፤ እንግዲህ ነፋስን ለሠራ ሰው ምን ትርፍ አለው?

    17የቀኑን ሁሉ በጨለማ ይበላል፤ ብዙ ሐዘንና ቍጣ ከበሽታው ጋር አለው።

    18እነሆ ያየሁት ይህ ነው፤ ለሰው መብላትና መጠጥ እና በፀሐይ በታች በዘመኑ ሁሉ እየደከመ ከድካሙ የሚወጣውን መልካም ነገር መደሰት መልካምና ውብ ነው—እግዚአብሔር ሰጥቶታልና፤ ይህ ድርሻው ነው።

  • መክብ 12:1-2
    2 አይቶች
    77%

    1በወጣትነትህ ዕለታት ፈጣሪህን አስብ፤ ክፉ ዕለታት ሳይመጡና ‘በእነርሱ ደስ አይለኝም’ ብለህ በምትልበት ዓመታት ሳይቀርቡ አሁን አስብ።

    2ፀሐይም ወይም ብርሃን ወይም ጨረቃ ወይም ከዋክብት ሳይጨልሙ፣ ከዝናብ በኋላም ደመናዎች ሳይመለሱ።

  • መክብ 7:14-15
    2 አይቶች
    77%

    14በብልጽግና ቀን ደስ በል፤ በመከራ ቀን ግን ተመልከት፤ እግዚአብሔር ይህንና ያን እርስ በርስ አቆሞታል፣ ሰውም ኋላ የሚሆነውን እንዳይገነዘብ።

    15በከንቱነቴ ዘመን ሁሉን አይቻለሁ፤ በጽድቁ የሚጠፋ ጻድቅ አለ፤ በክፋቱ ዕድሜውን የሚዘርጋ ክፉ ሰውም አለ።

  • መክብ 4:16
    77%

    16ሕዝብ ሁሉ እንዲሁም ከፊት ያሉት ሁሉ ብዛታቸው መጨረሻ የለውም፤ ነገር ግን የሚመጡ ከኋላ ስለ እርሱ አይደሰቱበትም። እርግጥ፣ ይህም ከንቱነትና መናድ ነው።

  • መክብ 5:20
    77%

    20ሕይወቱ ቀናት እጅግ አይዘኙትም፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር ልቡን በደስታ ይሞላዋልና።

  • መክብ 6:3-6
    4 አይቶች
    77%

    3ሰው መቶ ልጆች ቢወልድ፣ ብዙ ዓመታት ቢኖር እና የዓመታቱ ቀኖች ቢበዙም፣ ነፍሱ በጎ ነገር ባይጠግብ እና እንኳን ካልተቀበረም፣ እኔ እላለሁ፤ በጊዜው በፊት የወጣ ፅንስ ከእርሱ ይሻላል።

    4እርሱ ከንቱነት ጋር ይመጣል፤ በጨለማም ይሄዳል፤ ስሙም በጨለማ ይሸፈናል።

    5እንዲሁም ፀሓይን አላየም፣ ምንም አላወቀም፤ ይህ ከሌላው ይልቅ ዕረፍት አለው።

    6እንኳን ሺህ ዓመት ሁለት ጊዜ ቢኖርም በጎ ነገር አላየም፤ ሁሉም ወደ አንድ ቦታ አይሄዱምን?

  • መክብ 9:9
    76%

    9ሚስትህን የምትወዳትን ከንቱነትህ የሕይወት ቀኖች ሁሉ ከእርሷ ጋር በደስታ ኑር፤ ይህን ከፀሐይ በታች የሰጠህ ከንቱነትህ የሕይወት ቀናት ሁሉ ናቸው፤ ምክንያቱም ይህ በዚህ ሕይወት ድርሻህ ነው, ከፀሐይ በታች የምታደርገው ሥራ ውስጥም ይህ ድርሻህ ነው.

  • መክብ 2:16-17
    2 አይቶች
    76%

    16ያለአሁን ያለው ሁሉ በሚመጡ ዘመናት ይረሳልና፣ ጠቢቡ ከሞኑ በላይ ለዘላለም የሚታሰብ አይኖርለትም፤ ጠቢቡ እንዴት ይሞታል? እንደ ሞኑ።

    17ስለዚህ ሕይወትን ጠላሁ፤ ምክንያቱም ከፀሐይ በታች የሚደረገው ሥራ ለእኔ ከባድ ነው፤ ሁሉ ከንቱነትና የነፍስ መከራ ነው።

  • መክብ 3:12
    76%

    12እኔ የምወቀው ከእነዚህ ውስጥ መልካም የለም፤ እንጂ ሰው በሕይወቱ ደስ ይለውና በጎ ያድርግ ብቻ ነው።

  • መክብ 3:22
    75%

    22ስለዚህ ሰው በራሱ ሥራ ደስ ይለው እንጂ የሚሻል ነገር የለም ብዬ ተረድቻለሁ፤ ይህ ድርሻው ነው፤ ከእርሱ በኋላ የሚሆነውን ለማየት እርሱን ማን ያመጣዋል?

  • መዝ 144:4
    75%

    4ሰው ከንቱን ይመስላል፤ ዕድሙ እየዘረፈ የሚያልፍ ጥላ ነው.

  • መክብ 2:11
    75%

    11ከዚያ እጆቼ የሠሩትን ሥራ ሁሉ እና ለማድረግ የተደከመሁባቸውን ሥራዎች ተመለከትሁ፤ እነሆ፣ ሁሉ ከንቱነትና የነፍስ መከራ ነበር፤ ከፀሐይ በታች እርቅ አልነበረም።

  • መክብ 8:10
    75%

    10ክፉዎች ተቀብረው እንዲሁ አየሁ፤ ወደ ቅዱስ ስፍራ የሚገቡና የሚወጡ ነበሩ፤ ነገር ግን እንዲህ ያደረጉበት በከተማ ውስጥ ተረሱ፤ ይህም እንዲሁ ከንቱ ነው.

  • መክብ 8:6
    75%

    6ለእያንዳንዱ ነገር ጊዜና ፍርድ አለ፤ ስለዚህ የሰው መከራ በእርሱ ላይ ታላቅ ነው.

  • መክብ 2:19
    75%

    19እሱ ጠቢብ ይሆን ወይስ ሞኝ ይሆን ማን ያውቃል? ነገር ግን ከፀሐይ በታች የተደከመሁበትንና ጥበብ አሳይቼ የሠራሁትን ሁሉ ላይ ይነግሣል። ይህም ከንቱነት ነው።

  • መክብ 1:2-3
    2 አይቶች
    74%

    2መካሪው ይላል፦ ከንቱ ከንቱዎች! ከንቱ ከንቱዎች! ሁሉም ከንቱ ነው።

    3ሰው በፀሐይ በታች የሚያደርገው ከሥራው ሁሉ ምን ጥቅም ያገኛል?

  • መክብ 1:14
    74%

    14በፀሐይ በታች የሚደረጉትን ሥራዎች ሁሉ አየሁ፤ እነሆ፥ ሁሉ ከንቱ ነው እና መንፈስን የሚያዘን ነው።

  • መክብ 4:3
    74%

    3እንኳን ገና ያልነበረ እና በፀሐይ በታች የሚደረገውን ክፉ ሥራ ያላየ ያን ሰው ከሁለቱም ይሻላል።

  • መክብ 7:2
    74%

    2ወደ የሐዘን ቤት መሄድ ከወደ መክብብ ቤት መሄድ ይሻላል፤ ምክንያቱም ይህ ሁሉ ሰው መጨረሻው ነው፤ በሕይወት ያሉትም ይህን በልባቸው ይያዛሉ።

  • መክብ 6:9
    74%

    9ዐይኑ የሚያይው ከምኞት መዘለል ይሻላል፤ ይህም ደግሞ ከንቱነትና መንፈስ መዘናጋት ነው።

  • መክብ 2:1
    73%

    1በልቤ እንዲህ አልሁ፤ እስቲ አሁን በሐሴት እፈትናለሁ፤ ስለዚህ ደስ ይበለኝ። ነገር ግን እነሆ፣ ይህም ከንቱነት ነው።

  • መዝ 39:6
    73%

    6እውነት ሁሉም ሰው እንደ ጥላ ይመላለሳል፤ እውነት በከንቱ ይታወካሉ፤ ሀብትን ያከማቻል፤ ነገር ግን ማን እንደሚሰበስባቸው አያውቅም.

  • መክብ 2:14
    73%

    14ጠቢቡ ዓይኖቹ በጭንቅላቱ ውስጥ ናቸው፤ ሞኙ ግን በጨለማ ይጓዛል፤ እኔም ራሴ ደግሞ አንድ ክስተት ሁሉንም ይደርሳቸዋል መሆኑን ተመለከትሁ።

  • መክብ 9:3
    73%

    3ይህ ከፀሐይ በታች የሚደረጉ ሁሉ መካከል የሚገኝ ክፉ ነገር ነው፤ ለሁሉም አንድ መጨረሻ መሆኑ። እንዲሁም የሰው ልጆች ልብ ክፋት ተሞልቶባቸዋል፤ በሕይወታቸው ሳሉ ስንኩላት በልባቸው አለ፤ ከዚያም ወደ ሙታን ይሄዳሉ.

  • መክብ 2:26
    73%

    26እግዚአብሔር በፊቱ መልካም የሆነውን ሰው ጥበብና እውቀት እንዲሁም ደስታ ይሰጠዋል፤ ለኃጢአተኛው ግን ለማሰብሰብና ለመደግፍ ድካም ይሰጠዋል፣ ከዚያም በፊቱ መልካም የሆነውን ሰው እንዲሰጠው። ይህም ከንቱነትና የነፍስ መከራ ነው።

  • መክብ 4:7-8
    2 አይቶች
    73%

    7ከዚያ ተመለስሁ በፀሐይ በታች ከንቱነትን አየሁ።

    8አንድ ብቻ ያለ ሰው አለ፤ ሁለተኛ የለውም፤ ልጅም ወንድምም የለውም፤ ነገር ግን ድካሙ ሁሉ መጨረሻ የለውም፤ ዐይኑም በሀብት አይጠግብም፤ እንዲሁም፣ ‘ለማን እደክማለሁ? ነፍሴንስ ከመልካም ለምን እነሳታለሁ?’ አልሚልም። ይህም ደግሞ ከንቱነት ነው፤ እንኳን የሚያሰቃይ ድካም ነው።

  • መክብ 8:17
    73%

    17ከዚያ የእግዚአብሔር ሥራ ሁሉን አየሁ፤ ሰው በፀሐይ በታች የሚደረገውን ሥራ ሊያገኝ እንደማይችል ተገነዘብሁ፤ ሰው ለመፈለግ ቢደክም እንኳ አያገኘውም፤ እንኳን ጠቢብ ሰው ሊያውቀው ቢያስብ እንኳ ማግኘት አይችልም.

  • መክብ 3:19
    72%

    19ሰው ልጆችን የሚያጋጥም ነገር እንስሳትን ያጋጥማል፤ እነርሱም እነርሱም አንድ ነገር ይደርሳቸዋል፤ አንዱ እንደሚሞት ሌላውም እንዲሁ ይሞታል፤ ሁሉም አንድ ንፋስ አላቸው፤ ስለዚህ ሰው ከእንስሳ በላይ ምንም በላይነት የለውም፤ ሁሉ ከንቱ ነው።