Ksiega Przyslów 20:29
Ozdobą młodzieńców jest ich siła, a strojem starców siwy włos.
Ozdobą młodzieńców jest ich siła, a strojem starców siwy włos.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
31Wspaniałą koroną jest siwy włos; można go zdobyć na drodze sprawiedliwości.
6Koroną starców są wnuki, a ozdobą dzieci ich rodzice.
32Powstań przed sędziwym, uszanuj osobę starca i obawiaj się twego Boga; Ja jestem WIEKUISTY.
28Króla strzeże miłosierdzie i prawda; on wspiera miłosierdziem swój tron.
10I między nami są starcy oraz sędziwi, nawet starsi w lata niż twój ojciec.
9Jego siłę pożerali cudzoziemcy, a on się nie zorientował; posiała go już siwizna, a on nie zmiarkował.
8Widząc mnie, młodzi się ukrywali, a sędziwi podnieśli się i stali.
30Wrzynające się pręgi leczą zło cięgi wnikające do tajników wnętrza.
9Ciesz się młodzieńcze w twojej młodości, bądź wesołej myśli w twoich młodzieńczych latach; chodź, dokąd cię ciągnie serce i za widokiem twoich oczu; lecz pamiętaj, że za to wszystko Bóg cię przyprowadzi na sąd.
10Tak więc usuń z twojego serca gniew oraz oddal złośliwość od twojej cielesnej natury gdyż wiek dziecięcy i młodzieńczy także są marne.
1Teraz mnie wyśmiewają młodsi ode mnie w latach; nawet ci, których ojców nie chciałbym postawić z psamimojej trzody.
2Więc na co by mi się przydała siła ich rąk? Czy przy nich przepada starość?
6Więc uczynisz według swojej mądrości i nie pozwolisz by w jego sędziwości zszedł w pokoju do grobu.
18Także podczas starości i sędziwości, Boże, mnie nie opuścisz, aż ogłoszę Twoją potęgę pokoleniom; Twoją wszechmoc każdemu z potomnych.
17W Twym Imieniu zawsze się weselą oraz chlubią się Twoją sprawiedliwością.
17Jakże to będzie piękne i wspaniałe! Zboże wyhoduje młodzieńców, a moszcz dziewice.
11Rozum człowieka hamuje jego porywczość i jest dla niego chwałą, kiedy przebaczy uchybienie.
9Nie zawsze znakomici są mądrzy; nie zawsze starcy rozumieją oceny.
12Mądrość przebywa u sędziwych, a podczas długiego życia – i roztropność.
27Dobrze też człowiekowi w jego młodości dźwigać jarzmo.
20Przy mnie odświeży się moja cześć i odnowi się łuk w mojej ręce.
30Spracują się chłopcy i strudzą, a młodzieńcy potkną i upadną;
10Przystrój się więc, we wspaniałość i wielkość, i przyodziej się w blask, i majestat.
25wtedy jego cielesna natura odświeża się szybciej niż za młodu i znowu wraca do swej młodzieńczej siły.
12Młodzieńcy i dziewice, starcy i młodzież.
35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
2Bohatera i wojownika, sędziego oraz proroka, wróżbiarza oraz starszego,
10Liczba naszego wieku jest niekiedy siedemdziesiąt lat, a przy siłach i osiemdziesiąt lat, a ich chlubą męka i boleść; bowiem szybko nas spędzasz, zatem ulatujemy.
6Przed Jego obliczem chwała i urok; w Jego świątyni potęga i wspaniałość.
27Przed Nim chwałai cześć, na Jego miejscu moc i wesele.
5Prosił Cię o życie, więc dałeś mu długie dni na wieki wieków.
27Oto co zbadaliśmy – że nie jest inaczej. Słuchaj tego i rozważ sam u siebie.
20Odejmuje mowę nieodmiennym i pozbawia starców zdrowego sądu.
16Przed Twoimi sługami niech się objawi Twoje dzieło, a Twoja świetność nad ich synami.
28Wspaniałość króla opiera się na wielkości ludu; nicość narodu jest ruiną władcy.
2Wykipiało z mojego serca wdzięczne słowo, mój wiersz wypowiadam Królowi; oby mój język był jak rylec biegłego pisarza.
1Starszemu nie przyganiaj, ale zachęcaj jak ojca, zaś młodszych jak braci.
2Starcy, bądźcie trzeźwymi, szanowanymi, rozsądnymi; tymi, co są zdrowymi wiarą, miłością, wytrwałością.
13Lepszy młodzieniec ubogi, a mądry niż król stary, a głupi, który już jest niezdolny przyjmować przestrogi.
5Tego dnia WIEKUISTY Zastępów będzie wspaniałą koroną i okazałym wieńcem dla pozostałych ze Swego narodu.
9Uroczym wieńcem otoczy twoją głowę i obdarzy cię wspaniałą koroną.
5Mądry człowiek jest siłą, a mąż roztropny objawia moc.
30Ułudą jest wdzięk, a piękność ulotna; lecz bogobojna niewiasta godna jest chwały.
29A jeżeli sprzed mego oblicza zabierzecie i tego, a spotka go nieszczęście, wtedy w niedoli strącicie do grobu mą siwiznę.
14Ci, zaszczepieni w domu WIEKUISTEGO, zakwitną na dziedzińcach prawdziwego Boga.