Ksiega Przyslów 25:2

Biblia Gdanska (1632/1881)

Chwałą Boga jest rzecz zataić, lecz chwałą króla rzecz zbadać.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Krl 3:9-9 : 9 Daj więc Twojemu słudze serce, które by umiało sądzić Twój lud i rozróżniać między szlachetnym S, a złym; bo kto zdoła inaczej sądzić ten Twój ogromny lud. 10 I spodobało się Panu, że Salomon prosił o taką rzecz. 11 Więc Bóg powiedział do niego: Ponieważ o to prosiłeś, a nie uprosiłeś sobie długich lat, ani nie uprosiłeś sobie bogactwa, ani nie uprosiłeś sobie śmierci twoich wrogów – lecz prosiłeś o rozum, aby zrozumieć Prawo; 12 oto uczynię według twojego słowa; dam ci mądre i rozumne serce, takie, że podobnego do ciebie nie było przed tobą, ani nie powstanie po tobie. 13 Ale dam ci i to, o co nie prosiłeś; zarówno bogactwo jak i chwałę, aby podobnego do ciebie nie było między królami po wszystkie twoje dni. 14 A gdy będziesz chodził Moimi drogami, przestrzegając Moich wyroków i przykazań, jak postępował twój ojciec Dawid – wtedy przedłużę i twoje dni. 15 I Salomon się obudził, bo to był sen. Zaś gdy przybył do Jeruszalaim, stanął przed Arką Przymierza WIEKUISTEGO, złożył całopalenia, zarządził ofiary opłatne i wyprawił ucztę dla wszystkich swoich sług. 16 Wtedy to przyszły do króla dwie nierządne kobiety oraz stanęły przed jego obliczem. 17 A jedna z owych kobiet powiedziała: Błagam, mój panie! Ja i ta kobieta mieszkamy w jednym domu, więc u niej, w tym domu urodziłam. 18 A trzeciego dnia po moim porodzie się zdarzyło, że urodziła i ta kobieta – a byłyśmy razem i oprócz nas nie było z nami nikogo obcego w domu. 19 Otóż w nocy umarł syn tej kobiety, ponieważ się na nim położyła. 20 Zatem wstała wśród nocy, zabrała od mego boku mojego syna, kiedy twa służebnica spała oraz położyła go na swym łonie; zaś swego martwego syna położyła na moim łonie. 21 A kiedy rano wstałam, by nakarmić mojego syna – oto był martwy. Ale gdy mu się z rana przypatrywałam, okazało się, że to nie był mój syn, którego urodziłam. 22 Wtedy druga kobieta zawołała: Nie, ten jest moim synem, ten żywy, a twój syn jest martwy! Zaś tamta zawołała: Nie! Ale ten syn żywy! I tak się spierały wobec króla. 23 A król powiedział: Ponieważ ta powiada: Ten żywy jest moim synem, a twój syn jest martwy; zaś tamta powiada: Nie! Ten martwy to twój syn, a mój syn to ten żywy! 24 Dlatego powiedział król przynieście mi miecz! Więc przyniesiono miecz przed króla. 25 Zaś król rzekł: Rozetnijcie to żywe dziecko na dwoje i oddajcie połowę jednej oraz połowę drugiej. 26 Wtedy kobieta, której syn był żywy zawołała do króla bowiem zapłonęła jej litość nad swym synem – mówiąc: Błagam, mój panie! Jej oddajcie to żywe dziecko i go nie zabijajcie! A druga wołała: Rozetnijcie, niech nie będzie ani moim, ani twoim! 27 Wtedy król się odezwał, mówiąc: Oddajcie tamtej to żywe dziecko, nie zabijajcie go; ta jest jego matką. 28 A gdy cały Israel usłyszał o wyroku, który wydał król – uszanowali króla; bo widzieli, że jest w nim mądrość Boża, aby wymierzał sprawiedliwość.
  • Hi 29:16 : 16 Byłem ojcem ubogich, a sprawę nieznanego mi – badałem.
  • Rz 11:33-34 : 33 O głębio bogactwa, mądrości oraz poznania Boga; jak nie do zbadania są Jego wyroki i niezbadane Jego drogi. 34 Bo kto poznał sposób myślenia Pana? Albo kto stał się Jego doradcą?
  • Hi 38:4-39:30 : 4 Gdzie byłeś, gdy utwierdzałem ziemię? Powiedz, jeśli posiadłeś mądrość. 5 Kto ustanowił jej rozmiary, jeśli to znasz? Albo kto rozpiął nad nią sznur mierniczy? 6 Na czym są ugruntowane jej podstawy? Albo, kto rzucił jej kamień węgielny, 7 gdy razem zaśpiewały poranne gwiazdy i radośnie zagrzmiały wszystkie istoty Boże? 8 Kto zastawił wrotami morze, kiedy się wytoczyło, gdy wystąpiło jak z matczynego łona? 9 Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką? 10 Gdy wyznaczyłem mu granicę, ustanowiłem zawory oraz wrota. 11 I powiedziałem: Dotąd wolno ci dojść, ale nie dalej, bo tu jest położona tama wzdęciu twoich fal. 12 Czy kiedyś, za swoich dni, powołałeś świt, albo wyznaczyłeś zorzy jej miejsce? 13 By ogarnęła kraje ziemi oraz zostali z niej strąceni niegodziwi; 14 aby się odmieniała jak glina pod pieczęcią, a wszystko stanęło jakby w świeżym przebraniu; 15 by niegodziwym zostało zabrane ich światło i było pokruszone ramię, które jest podniesione. 16 Czy dotarłeś do źródeł morza i przechadzałeś się po dnie otchłani? 17 Czy odsłoniły się przed tobą bramy Krainy Umarłych S, albo czy oglądałeś wrota śmiertelnej pomroki? 18 Czy ogarnąłeś rozumem przestworza ziemi? Powiedz, jeśli to wszystko wiesz. 19 Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce, 20 byś je sprowadził do swej granicy, jeżeli zrozumiałeś ścieżki do ich domu? 21 Ty je znasz, na to wygląda; bo już wtedy się urodziłeś i wielka jest liczba twoich dni. 22 Czy dotarłeś do składów śniegu? Czy widziałeś spichlerze gradu, 23 które przechowuję na czas ucisku, na dzień zapasów i boju? 24 Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher? 25 Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów; 26 by zrosić deszczem ziemię przez nikogo nie zamieszkałą; pustynię, na której nie ma człowieka? 27 By orzeźwić opuszczone i puste rozłogi oraz rozkrzewić świeżą ruń. 28 Czy deszcz ma ojca, albo kto płodzi krople rosy? 29 Z czyjego łona wychodzi mróz i kto zrodził szron nieba? 30 Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal. 31 Potrafisz związać więzy plejad, czy rozerwać okowy Oriona? 32 Zdołasz wyprowadzić gwiazdy zodiaku w swojej porze i poprowadzić Niedźwiedzicę wraz z jej młodymi? 33 Czy znasz porządek niebios, albo czy ustanawiasz jego panowanie na ziemi? 34 Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód? 35 Czy możesz rozpętać błyskawice, aby przyszły i powiedziały do ciebie: Oto jesteśmy? 36 Kto złożył w ukrytym miejscu mądrość, kto udzielił rozumowi bystrości? 37 Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia; 38 kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby? 39 Czy łowisz zdobycz dla lwicy? Czy zaspakajasz żądzę lwiąt; 40 gdy czają się w jaskiniach, lub w gęstwinie rozkładają się na czatach? 41 Kto krukowi przygotowuje jego pokarm, kiedy jego pisklęta wołają do Boga, tułając się bez pożywienia? 1 Czy znasz porę kiedy rodzą skalne kozice? Czy dozorowałeś czas porodu u łań? 2 Czy możesz obliczyć miesiące, które muszą spełnić, i znasz czas, kiedy rodzą? 3 Kurczą się, rzucają swoje młode i szybko pozbywają się swoich bólów. 4 Ich młode nabierają sił, odchowują się na otwartym polu; odbiegają i do nich już nie wracają. 5 Kto puścił na wolność dzikiego osła? A pęta szybkobiegacza – kto je rozwiązał? 6 Na dom przeznaczyłem mu step, a ziemię bezpłodną na siedlisko. 7 Ze zgiełku miasta się wyśmiewa i wrzasku poganiacza nie słyszy. 8 Co wypatrzył po górach – to jest jego paszą, więc śledzi wszelką zieleń. 9 Czy żubrzechce ci służyć, albo czy przenocuje u twego żłobu? 10 Czy twym sznurem zaprzęgniesz żubra do zagonu, lub czy za tobą będzie bronował bruzdy? 11 Czy możesz na nim polegać oraz mu powierzyć swój trud, ponieważ wielką jest jego siła? 12 Czy możesz mu zawierzyć, że zwiezie ci twój wysiew i zgromadzi go do twojej stodoły? 13 Rześkie jest skrzydło strusich samic, lecz czy są to bocianie lotki i upierzenie? 14 Ona znosi swe jaja na ziemi, po czym daje się im wygrzewać w piasku. 15 Nie pamięta, że może je zgnieść ludzka noga oraz zadeptać dzicz stepu. 16 Srogo postępuje ze swoimi młodymi, jakby były nie jej; a jeśli jej trud jest daremny – nie zaznaje trwogi. 17 Bo Bóg pozbawił ją mądrości i nie użyczył jej rozumu. 18 Przy pierwszej sposobności unosi się wysoko, urąga z konia i jego jeźdźca. 19 Czy dajesz rumakowi dzielność? Czy jego szyję przystrajasz w falującą grzywę? 20 Czy puszczasz go w podskokijak szarańczę? A przenikliwość jego rżenia wzbudza trwogę. 21 Jego kopyta ryją grunt, cieszy się swoją siłą i wyrusza na spotkanie zbroi. 22 Urąga trwodze i się nie lęka; nie ustępuje także przed ostrzem miecza. 23 Nad nim chrzęści kołczan, błyszczy włócznia i lanca. 24 Z drżeniem i gniewem wchłania pył i nie daje się zatrzymywać na głos trąby. 25 Kiedy uderzy trąba, zarży, że hej! Z daleka wyczuwa bój, gromkie okrzyki wodzów i wrzawę bitwy. 26 Czy mocą twego rozumu wzbija się jastrząb, rozwijając swe skrzydła ku południu? 27 Czy na twój rozkaz wzlatuje orzeł i wysoko ściele swoje gniazdo? 28 Zamieszkuje na skale i przebywa na urwiskach skał, jakby w zamczysku. 29 Stamtąd wypatruje żeru, jego oczy śledzą daleko, 30 a jego młode chlipią krew; bo gdzie polegli, tam i on.
  • Hi 42:3 : 3 Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.
  • Ezd 4:15 : 15 byś podjął poszukiwania w księgach historii twoich przodków i się dowiedział, że to miasto jest miastem buntowniczym oraz szkodliwym dla królów i krain, gdyż w nim się wstrzymały bunty od dawnych dni, i dlatego to miasto zostało zburzone.
  • Ezd 4:19 : 19 Dlatego rozkazałem, by szukano i znaleziono, że to miasto od dawna powstawało przeciwko królom, i że bywały w nim bunty oraz rozruchy.
  • Hi 11:7-8 : 7 Czyżbyś chciał zgłębić istotę Boga, lub zbadać nieskończoność Wszechmocnego? 8 Ona jest wyższą niż niebiosa, zatem co poczniesz? Ona jest głębszą niż Kraina Umarłych, zatem cóż możesz wiedzieć?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 25:3-4
    2 wersety
    85%

    3Niebo wzwyż – ziemia w głąb, i serce królów niezbadane.

    4Niech wydzielą się żużle ze srebra, a złotnikowi uda się naczynie.

  • 1Oto również przysłowia Salomona, które spisali mężowie Chiskjasza, judzkiego króla.

  • 27Niezdrowe jest zbytnie objadanie się miodem, a zbyt natężone poszukiwanie sławy – niesławą.

  • 23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.

  • Iz 29:14-15
    2 wersety
    71%

    14dlatego nadal będę osobliwie czynił z tym ludem osobliwie i nadzwyczajnie; tak, że przepadnie mądrość jego mędrców oraz zniknie roztropność jego roztropnych.

    15Biada tym, co głęboko przed WIEKUISTYM ukrywają swoje zamysły i są w ciemności ich sprawy, a powiadają: Kto nas widzi i kto nas zna?

  • Koh 7:24-25
    2 wersety
    70%

    24Dalekim jest, co dalekim było, oraz głębokim, tak, głębokim. Kto to zbada?

    25Zwróciłem się moim sercem, aby poznać, zbadać i poszukać mądrości oraz wyniku wszystkiego; lecz tylko po to, aby poznać, że niegodziwość jest głupotą, a głupota szałem.

  • Dn 2:29-30
    2 wersety
    69%

    29Tobie, o królu, przychodziła na łożu myśl o tym, co ma się stać potem; a Ten, co odkrywa tajemnice, oznajmił ci, co się stanie.

    30Także mniezostała objawiona tajemnica nie przez mądrość, która by przy mnie była większa niż u wszystkich ludzi, ale poprzez modlitwę, aby to wyjaśnienie zostało oznajmione królowi oraz abyś zrozumiał myśli twojego serca.

  • 22On odsłania to, co głębokie i skryte; wie, co jest w ciemnościach, u Niego mieszka światło.

  • 8Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?

  • 7ale w tajemnicy mówimy mądrość Boga, tą, co jest zakryta, którą Bóg przed wiekami przeznaczył dla naszej chwały;

  • 11Rozum człowieka hamuje jego porywczość i jest dla niego chwałą, kiedy przebaczy uchybienie.

  • 12Aby zwiastować synom ludzkim Twą moc i chwałę blasku Twojego królestwa.

  • 14WIEKUISTY zgromadza tych, którzy się Go boją, by im objawić Swe Przymierze.

  • 21Gdybyśmy zapomnieli Imienia naszego Boga, a nasze dłonie wyciągnęli do cudzego bóstwa,

  • 6By zrozumiano przypowieść i przenośnię, orzeczenia mędrców oraz ich głębokie mowy.

  • 17Aby odwieść człowieka od złego czynu i uchronić męża od pychy.

  • 23Dlatego wszyscy ziemscy królowie pragnęli widzieć Salomona, aby słuchać jego mądrości, którą Bóg dał w jego serce.

  • 20Wielką jest Twoja dobroć, którą zachowałeś dla bogobojnych, jaką przygotowałeś dla tych, co Ci ufają wobec synów ludzkich.

  • Prz 28:11-12
    2 wersety
    68%

    11Człowiek bogaty uważa się za mądrego, lecz rozumny ubogi go przenika.

    12Gdy radują się sprawiedliwi – wzmaga się świetność; gdy podnoszą się niegodziwi – ludzie się ukrywają.

  • 3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.

  • 18Co mędrcy nie zataili – lecz przekazali, jako tradycję od swoich ojców,

  • 17Bowiem nic nie jest ukryte co nie stanie się widocznym; ani zakryte co by nie zostało zrozumiane oraz nie przeszło na widoczne.

  • 13I zwróciłem moje serce ku temu, by mądrością zbadać oraz wyśledzić wszystko, co się dzieje pod niebem; ten czczy popęd, który Bóg złożył w synach ludzkich, aby się nim trapili.

  • Prz 2:4-5
    2 wersety
    68%

    4jeśli będziesz Jej szukał jak srebra i poszukiwał niby ukrytych skarbów

    5wtedy zrozumiesz bojaźń WIEKUISTEGO i zdobędziesz Boże poznanie.

  • 2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.

  • 17przekonałem się w każdym dziele Boga, że człowiek nie jest w stanie doścignąć tego dzieła, które się spełnia pod słońcem. Człowiek, jakkolwiek by się trudził, aby dojść nie odkryje; nawet mędrzec, który sądzi, że je poznał jednak nie jest w stanie tego zbadać.

  • 27wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.

  • 35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.

  • 10Bóg nam to objawił przez swojego Ducha; bo Duch bada wszystko, także głębie Boga.

  • 24A cały świat pragnął zobaczyć Salomona, aby usłyszeć jego mądrość, którą Bóg złożył w jego sercu.

  • 28Wspaniałość króla opiera się na wielkości ludu; nicość narodu jest ruiną władcy.

  • 10Wejdź w skałę, skryj się w prochu w trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu.

  • 12Ale mądrość – gdzie ją znaleźć? I gdzie jest siedlisko poznania?

  • 2By poznawano mądrość i pouczanie, by pojmowano rozumne słowa.

  • 10Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.

  • 21Zakryta jest przed oczami wszystkich żyjących i utajona przed ptactwem nieba.

  • 1Kto jest takim jak mędrzec? Kto zrozumie znaczenie rzeczy? Mądrość człowieka rozjaśnia jego oblicze i łagodzi surowość jego twarzy.

  • 9Prowadź twój spór z bliźnim, lecz cudzej tajemnicy nie zdradzaj;

  • 15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.

  • 3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.

  • 12mądrość i umiejętność zostanie ci dana; do tego dam ci bogactwa oraz majętność i sławę; zatem takim się nie stanie żaden z królów, którzy byli przed tobą i potem będą po tobie.

  • 4Bo zamknąłeś ich serce dla zrozumienia; dlatego im nie pozwolisz mnie przemóc.

  • 2Gdyż nic nie jest całkowicie zasłonięte co nie będzie otwarcie ukazane, oraz ukryte co nie będzie poznane.