Ksiega Przyslów 8:24

Biblia Gdanska (1632/1881)

Czekałam z niecierpliwością gdy jeszcze nie istniały tonie, kiedy nie było źródeł, co obfitują w wody,

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 1:2 : 2 Zaś ziemia była niewidoczna, bezładna i ciemność nad otchłanią; a Duch Boga unosił się nad wodami.
  • Ps 2:7 : 7 Ogłaszam ten wyrok: WIEKUISTY do mnie powiedział: Ty jesteś Moim Synem, Ja cię dzisiaj wydałem na świat.
  • Prz 3:20 : 20 Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą.
  • J 1:14 : 14 A Słowo pełne łaski i prawdy stało się cielesną naturą oraz rozbiło wśród nas namiot. Więc oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę jako jedynaka u Ojca.
  • J 3:16 : 16 Bowiem Bóg tak umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy nie zginął, ale miał życie wieczne.
  • J 5:20 : 20 Gdyż Ojciec miłuje Syna i wszystko mu ukazuje, co sam czyni, oraz pokaże mu większe od tych dzieła, abyście wy podziwiali.
  • Hbr 1:5 : 5 Bo któremu z aniołów powiedział kiedykolwiek: Ty jesteś moim Synem, Ja cię dzisiaj zrodziłem? Psalm 2,7 I znowu: Ja będę Nim ku Ojcu, a On będzie Mną ku Synowi?
  • 1 J 4:9 : 9 Miłość Boga w tym została pośród nas objawiona, że Bóg wysłał na świat swego jedynego Syna, abyśmy przez niego żyli.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 8:25-30
    6 wersety
    90%

    25i zanim góry zostały utwierdzone. Urodziłam się przed pagórkami,

    26zanim stworzył pierwiastkowe pyłki świata, lądy i obszary.

    27Byłam obecna gdy urządzał niebiosa, kiedy zakreślał łuk nad powierzchnią otchłani.

    28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.

    29Kiedy morzu wyznaczył jego kres, by wody nie przekroczyły jego wybrzeża; gdy ugruntował posady ziemi.

    30Wtedy byłam przy Nim mistrzynią; wtedy byłam Jego zachwytem dzień po dniu, igrając przed Nim w każdym czasie.

  • Prz 8:22-23
    2 wersety
    84%

    22WIEKUISTY miał mnie w pierwocinach, przed pierwszym ze Swoich dzieł, jako początek Swoich dróg.

    23Ja jestem pomazana od wieczności, od początku, od prastarych początków ziemi.

  • 4Gdzie byłeś, gdy utwierdzałem ziemię? Powiedz, jeśli posiadłeś mądrość.

  • Ps 139:15-16
    2 wersety
    72%

    15Moja istota nie była tajna przed Tobą, kiedy się tworzyłem w skrytości, zawiązywałem się w dolnej ziemi.

    16Twoje oczy widziały mój zarodek; a w Twej księdze, gdzie są zapisane wszystkie przyszłe przeznaczenia, i dla niego było jedno wśród nich.

  • Hi 38:8-10
    3 wersety
    71%

    8Kto zastawił wrotami morze, kiedy się wytoczyło, gdy wystąpiło jak z matczynego łona?

    9Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?

    10Gdy wyznaczyłem mu granicę, ustanowiłem zawory oraz wrota.

  • Jon 2:5-6
    2 wersety
    71%

    5Już myślałem: Jestem odrzucony sprzed Twojego oblicza! Czy jeszcze kiedykolwiek ujrzę Twój święty Przybytek?

    6Ogarnęły mnie wody aż do duszy, otoczyła mnie przepaść, moją głowę owijało sitowie.

  • 7Czy urodziłeś się jako pierwszy z ludzi oraz zostałeś utworzony jeszcze przed pagórkami?

  • 2Zanim się góry narodziły, nim stworzyłeś ziemię i świat, Ty od wieku jesteś Bogiem do wieku.

  • Ps 22:9-10
    2 wersety
    70%

    9Niech to powierzy WIEKUISTEMU! Niech go wybawi! Ocali go, ponieważ go sobie upodobał!

    10Ty wyprowadziłeś mnie z łona oraz bezpiecznie mnie złożyłeś u piersi mojej matki.

  • 16Albo czemu jak zagrzebany płód, nie byłem jak niemowlęta, które nigdy nie ujrzały światła?

  • 16Czy dotarłeś do źródeł morza i przechadzałeś się po dnie otchłani?

  • 24Ja kopałem i piłem cudze wody; ja też, krokiem mych stóp, wysuszę wszystkie strumienie Macoru.

  • 23Spoglądam na ziemię a oto zamęt i bezład; i ku niebiosom a oto zniknęło ich światło!

  • 2 Sm 22:16-17
    2 wersety
    68%

    16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.

    17Sięgnął z wysokości i mnie ujął; wydobył z wielkiej topieli.

  • Ps 18:15-16
    2 wersety
    68%

    15Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.

    16Ukazały się też łożyska wód, a od Twej groźby, WIEKUISTY, i od zadęcia wichru Twego gniewu obnażyły się posady świata.

  • 6Urządziłem sobie stawy wodne, aby zraszać z nich sad porosły drzewami.

  • 30Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal.

  • 2Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia.

  • 6Na Tobie się wspieram za życia; od łona mojej matki Ty jesteś moim przewodnikiem; w Tobie zawsze była moja chwała.

  • 5Bo ja znam moje występki, a mój grzech zawsze jest obecny przede mną.

  • 25Ja kopałem i piłem wody; ja też, krokiem mych stóp wysuszę wszystkie strumienie Macoru.

  • 54Wody wezbrały nad mą głową, zatem sądziłem, żem zginął.

  • 18Czemu więc, wyprowadziłeś mnie z łona matki? Bodajbym skonał, zanim ujrzało mnie oko!

  • 3I powiedział: Z mojej niedoli wołałem do WIEKUISTEGO, a odezwał się do mnie; błagałem z wnętrza przepaści, a usłyszałeś mój głos.

  • 18Na nagich wierzchołkach otworzę strumienie i źródła pośród dolin; step przemienię w jeziora wód, a wyschłą ziemię w zdroje.

  • 14Głębina woła: We mnie jej nie ma; a morze powiada: Przy mnie jej nie ma.

  • Hi 29:4-6
    3 wersety
    67%

    4Taki, jak za dni mej młodości, gdy zgromadzenie Boga było na terenie mego namiotu.

    5Kiedy Wszechmocny był jeszcze ze mną, a wokół mnie moje dzieci.

    6Gdy moje stopy kąpały się w śmietance, a skała przy mnie wylewała potoki oliwy.

  • 8który przemienia skałę w jezioro, a krzemień w źródło wód.

  • 1Pieśń pielgrzymia. WIEKUISTY, wzywam Cię z głębin.

  • 7Teraz się tworzą, a nie przedtem; nie słyszałeś o nich nawet przed dniem, byś nie powiedział: Te rzeczy były mi znane.

  • 18Czemu wyszedłem z łona, bym doznawał tylko pracy i utrapienia, a me dni strawione były w hańbie!

  • 5Oto drżąnawet duchy zmarłych, głęboko pod wodami oraz ich mieszkańcami.

  • 7Panie mój, zgnębiona jest we mnie moja dusza, kiedy Ciebie wspominam na ziemi Jardenu i Chermonu oraz na górze Micar.

  • 2Zaś ziemia była niewidoczna, bezładna i ciemność nad otchłanią; a Duch Boga unosił się nad wodami.

  • 66%

    5Zanim cię utworzyłem w łonie – poznałem cię; a zanim wyszedłeś z łona – poświęciłem cię; dałem cię na proroka narodom.