Ksiega Psalmów 107:30

Biblia Gdanska (1632/1881)

Więc ucieszyli się, że zamilkły, i doprowadził ich do celu ich pragnień.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • J 6:21 : 21 Chcieli go także wziąć do łodzi, a łódź zaraz pojawiła się przy ziemi, do której się posuwali.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 107:21-29
    9 wersety
    87%

    21Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

    22Niech składają dziękczynne ofiary i w radości opowiadają Jego dzieła.

    23Ci, co są na okrętach oraz schodzą do morza, ci co pracują na szerokich wodach,

    24oni widzieli sprawy BOGA i Jego cuda w głębinie.

    25Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;

    26piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.

    27Zataczają się, chwieją się jak pijany, a cała ich umiejętność zostaje zniweczona.

    28Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.

    29Zamienił burzę na ciszę i uśmierzyły się fale.

  • Ps 107:31
    76%

    31Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

  • Ps 65:7
    75%

    7Przepasany potęgą, Twoją mocą utwierdzasz góry,

  • Jon 1:11-13
    3 wersety
    74%

    11Potem do niego rzekli: Co mamy z tobą zrobić, żeby wokół nas uciszyło się morze? Gdyż morze burzyło się coraz silniej.

    12Wtedy im odpowiedział: Weźcie mnie oraz rzućcie do morza, a morze wokół was się uciszy. Wiadomo mi bowiem, że z mojego powodu przypadła na was ta wielka burza.

    13Lecz ci ludzie usiłowali wiosłować, aby się dostać na ląd, ale nie zdołali, gdyż morze burzyło się przeciw nim coraz silniej.

  • Mt 14:32
    74%

    32A gdy oni wstąpili do łodzi, wiatr się uciszył.

  • Jon 1:15
    74%

    15Tak zabrali Jonasza oraz wrzucili go do morza, a morze odstąpiło od swojego wzburzenia.

  • Iz 14:7
    73%

    7Spoczęła, uspokoiła się cała ziemia; zatem wybuchnęli radosnym okrzykiem.

  • Ps 107:6-8
    3 wersety
    73%

    6Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.

    7I poprowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta osiedlenia.

    8Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

  • Ps 78:53
    72%

    53Prowadził ich bezpiecznie oraz się nie trwożyli, a ich wrogów pokryło morze.

  • Ps 107:13-15
    3 wersety
    72%

    13Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.

    14Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.

    15Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

  • Mk 4:37-40
    4 wersety
    71%

    37Ale powstała wielka nawałnica wiatru i tak rzucała fale do łodzi, że już się napełniała.

    38A on był na rufie, śpiąc na podgłówku. Więc go budzą oraz mu mówią: Nauczycielu, nie zwracasz uwagi, że giniemy?

    39Zaś on się obudził, po czym zgromił wiatr i powiedział morzu: Umilknij; bądź cicho. I wiatr ustał oraz stała się wielka cisza.

    40Także im powiedział: Dlaczego jesteście tak bojaźliwi? Jakże nie macie wiary?

  • Lk 8:23-24
    2 wersety
    71%

    23Zaś gdy oni płynęli usnął. A na jezioro zeszła nawałnica wiatru i zalewała łódź, więc byli w niebezpieczeństwie.

    24Zatem podeszli oraz go obudzili, mówiąc: Mistrzu, Mistrzu, giniemy. Zaś on, rozbudzony, zgromił wiatr oraz wzburzenie wody; zatem się zatrzymały i stała się cisza.

  • Ps 89:9
    71%

    9WIEKUISTY, Boże Zastępów, któż potężny jak Ty, WIEKUISTY, a Twoim otoczeniem - prawda.

  • Mt 8:26-27
    2 wersety
    71%

    26Zatem do nich mówi: Dlaczego jesteście bojaźliwi, o małej wiary? Potem wstał, zgromił wiatry i morze, i stał się wielki spokój.

    27Zaś ludzie się dziwili, mówiąc: Kim jest ten, że mu i wiatry, i morze są posłuszne?

  • Ps 107:19
    71%

    19Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.

  • Wj 15:10
    70%

    10Zadąłeś Twoim tchnieniem i okryło ich morze; w potężnych wodach pogrążyli się jakby ołów.

  • Hi 3:17
    70%

    17Niegodziwi zaprzestali tam fukać, a wyczerpani z sił znajdują tam pokój.

  • Mt 8:24
    70%

    24A oto na morzu powstało wielkie wzburzenie, tak, że łódź była przykrywana falami; zaś on spał.

  • Ha 1:15
    69%

    15Bo on wszystkich wyciąga wędką, zagarnia ich swym niewodem, zbiera ich do swej sieci; i dlatego się cieszy, raduje.

  • Iz 32:17-18
    2 wersety
    69%

    17Pokój będzie dziełem sprawiedliwości, zaś owocem sprawiedliwości cisza i bezpieczeństwo na wieki.

    18Mój naród zamieszka w przybytku pokoju, w bezpiecznych siedzibach oraz cichych ustroniach.

  • Hi 34:29
    69%

    29Jeśli więc daje pokój, któż Go potępi? A jeśli skrywa Swoje oblicze, kto Go zobaczy? Jednak On czuwa nad narodem, jak i nad pojedynczym człowiekiem.

  • Iz 24:14
    69%

    14Zaś tamci podnoszą swój głos i się cieszą, nad morzem się weselą ze wspaniałości WIEKUISTEGO.

  • Dz 27:13
    68%

    13Zaś kiedy lekko zawiał wiatr południowy, spodziewając się dopiąć postanowienia, podnieśli żagle oraz płynęli wzdłuż, bliżej Krety.

  • Dz 27:40-41
    2 wersety
    68%

    40Zatem wyciągnęli kotwice i porzucili je na morzu; a równocześnie rozluźnili rzemienie steru, podnieśli żagiel na mniejszym maszcie i dmącym wiatrem przybijali do brzegu.

    41Ale wpadli na miejsce znajdujące się między dwoma prądami i osadzili statek na mieliźnie. Więc dziób ugrzązł oraz trwał niezachwiany, a rufa była rozbijana na skutek potęgi fal.

  • J 6:21
    68%

    21Chcieli go także wziąć do łodzi, a łódź zaraz pojawiła się przy ziemi, do której się posuwali.

  • Ps 98:7
    68%

    7Niechaj zahuczy morze i wszystko, co je zapełnia; świat oraz jego mieszkańcy.

  • Ps 106:12
    68%

    12I chociaż uwierzyli Jego słowom oraz śpiewali Jego chwałę,

  • Ps 104:7
    68%

    7Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły.

  • Mk 6:51
    68%

    51Także wszedł koło nich do łodzi, a wiatr się uciszył. Ale oni odtąd niezmiernie się w sobie zdumiewali i dziwili.