Ksiega Psalmów 106:12
I chociaż uwierzyli Jego słowom oraz śpiewali Jego chwałę,
I chociaż uwierzyli Jego słowom oraz śpiewali Jego chwałę,
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
9Zatem zgromił morze Czerwone, aż wyschło, i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.
10Tak wyswobodził ich z ręki nieprzyjaciela, wyzwolił ich z ręki wroga,
11a wody pokryły ich ciemięzców; ani jeden z nich nie pozostał.
13szybko zapomnieli o Jego dziełach oraz nie polegali na Jego radach.
24Wzgardzili także rozkoszną ziemią i nie wierzyli Jego Słowu.
32Mimo tego jeszcze grzeszyli i nie wierzyli w Jego cuda.
31I lud uwierzył; a słysząc, że WIEKUISTY spojrzał na synów Israela i że zobaczył ich nędzę ukorzyli się oraz pokłonili.
6Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.
21Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
22Niech składają dziękczynne ofiary i w radości opowiadają Jego dzieła.
13Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.
22Bo nie wierzyli Bogu i na Jego pomocy nie polegali.
2Śpiewajcie Mu, przygrywajcie Mu, rozpamiętujcie wszystkie Jego cuda.
6Przemienił morze w ląd, a rzekę przeszli pieszo; i w Nim się tam uradowali.
30Więc ucieszyli się, że zamilkły, i doprowadził ich do celu ich pragnień.
31Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
32Niechaj Go wywyższają w zborze ludu i niech Go chwalą na radzie starszych.
1Wtedy Mojżesz razem z synami Israela zaśpiewał pieśń WIEKUISTEMU. Powiedzieli w tych słowach: Zaśpiewam WIEKUISTEMU, gdyż wielce się wywyższył; wtrącił w morze rumaka i jego jeźdźca.
44Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę.
45I pamiętał Swoje przymierze z nimi, i pożałował w Swojej wielkiej litości.
46Zatem zjednał im miłosierdzie u wszystkich ich panów.
9Śpiewajcie Mu, grajcie Mu, rozmawiajcie o całej Jego cudowności.
21Zapomnieli swojego wybawcę – Boga, który w Micraim wypełnił wielkie dzieła;
45by strzegli Jego ustaw oraz zachowali Jego nauki.HALLELUJA!
19Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.
28Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.
11Zapomnieli o Jego dziełach oraz o Jego cudach, które im pokazał.
15Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
7Rozgłoszą pamięć Twej wielkiej dobroci, zatem będą opiewać Twoją sprawiedliwość.
4A jednak Ty jesteś święty; Ten, co zasiada wśród chwały Israela.
5Tobie ufali nasi ojcowie; ufali, zatem ich wybawiłeś.
2Wtedy napełniły się radością nasze usta, a nasz język śpiewem; wtedy mawiano pomiędzy narodami: WIEKUISTY dokonał z nimi wielkich rzeczy.
3Niechaj chwalą Jego Imię fletem, bębnem i cytrą; niech Mu grają.
8Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
53Prowadził ich bezpiecznie oraz się nie trwożyli, a ich wrogów pokryło morze.
7Nasi przodkowie w Micraim nie zważali na Twoje cuda, nie pamiętali mnóstwa Twych łask, i byli oporni nad morzem, nad owym morzem Czerwonym.
1HALLELUJA ! Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobrym, bowiem na wieki Jego łaska.
2Kto wysłowi wszechmoc BOGA, kto wygłosi całą Jego chwałę?
35Wspomnieli, że Bóg jest ich Opoką, Pan Najwyższy ich Zbawcą.
5Będą śpiewać o drogach BOGA i jak wielkim jest majestat BOGA.
3Wydobył mnie z ogłuszającej otchłani, z grząskiego bagna, i postawił moje nogi na skale oraz upewnił moje kroki.
42Nie pamiętali Jego ręki oraz dnia, w którym ich wybawił od ciemięzcy.
3kiedy zapłonął na nas ich gniew wtedy żywcem by nas pochłonęli.
17Wtedy Israel zaśpiewał tą pieśń: „Wzbieraj studnio, zaśpiewajcie o niej!
12Niech składają cześć WIEKUISTEMU i głoszą po wybrzeżach Jego chwałę.
1HALLELUJA! Śpiewajcie WIEKUISTEMU nową pieśń, Jego chwałę w zgromadzeniu świętych.
10Zadąłeś Twoim tchnieniem i okryło ich morze; w potężnych wodach pogrążyli się jakby ołów.
43Więc wyprowadził Swój lud w radości, Swoich wybranych w weselu.
10Wierzyłem, kiedy wołałem: Jak bardzo jestem biedny.