Ksiega Psalmów 78:35
Wspomnieli, że Bóg jest ich Opoką, Pan Najwyższy ich Zbawcą.
Wspomnieli, że Bóg jest ich Opoką, Pan Najwyższy ich Zbawcą.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
34Kiedy ich gromił – błagali Go, nawracali się oraz szukali Boga.
39Wspomniał, że są cielesną naturą; powiewem, co przelatuje i nie wraca.
40Ile razy drażnili Go na puszczy oraz jątrzyli Go na stepie?
41Ciągle doświadczali Boga i zakreślali granice Świętego Israela.
42Nie pamiętali Jego ręki oraz dnia, w którym ich wybawił od ciemięzcy.
18Zapomniałeś Skałę, która cię zrodziła i niepomny byłeś na Boga, swego Stwórcę.
37I powie: Gdzie ich bogowie? Skała na której polegali?
21Zapomnieli swojego wybawcę – Boga, który w Micraim wypełnił wielkie dzieła;
44Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę.
45I pamiętał Swoje przymierze z nimi, i pożałował w Swojej wielkiej litości.
7nie zapomnieli spraw Boga oraz strzegli Jego przykazań.
8By się nie stali jak ich ojcowie – rodem odstępnym i niesfornym; rodem, co nie utwierdził swego serca i nie wytrwał przy Bogu swoim duchem.
34I synowie Israela nie pamiętali o WIEKUISTYM, swoim Bogu, który ich wybawił ze wszystkich okolicznych wrogów.
24I Bóg usłyszał ich jęk oraz wspomniał na Swoje przymierze z Abrahamem, Ic'hakiem i Jakóbem.
25Bóg spojrzał także na synów Israela i Bóg poznał...
2Powiedział: WIEKUISTY! Moja Skało, moja Twierdzo, mój Wybawco!
3Boże! Moja Opoko, w którą wierzę; moja Tarczo i Rogu mojego wybawienia; moja Ucieczko i me Schronisko! Zbawco, który mnie chroni przed przemocą!
32Bo kto jest Bogiem oprócz WIEKUISTEGO; kto jest Skałą obok naszego Pana?
2Zatem powiedział: Miłuję cię WIEKUISTY, ma potęgo.
11Zapomnieli o Jego dziełach oraz o Jego cudach, które im pokazał.
36Więc swoimi ustami Mu schlebiali, swoim językiem Mu kłamali.
31Bo nie jak nasza Skała – ich skała, co nasi wrogowie osądzą.
10Czy Bóg zapomniał się litować? Czy w gniewie wstrzymał Swe miłosierdzie? Sela.
56A oni kusili oraz drażnili Boga Najwyższego i Jego Prawa nie strzegli.
10Tak wyswobodził ich z ręki nieprzyjaciela, wyzwolił ich z ręki wroga,
17Lecz jeszcze nie przestali grzeszyć przeciw Niemu i opierać się Najwyższemu na pustyni.
22Ale WIEKUISTY będzie dla mnie Twierdzą; mój Bóg Opoką mego schronienia.
31Bóg, nieskazitelna jest Jego droga, a Słowo WIEKUISTEGO czyste; On jest tarczą dla wszystkich, którzy Mu ufają.
8Pamiętajcie to i stańcie się mężami; bierzcie to do serca, odstępcy!
4A jednak Ty jesteś święty; Ten, co zasiada wśród chwały Israela.
11Bo ich Wybawca jest mocny; On poprowadzi ich sprawę z tobą.
27Mówią do drewna: Ty jesteś moim ojcem, a do kamienia: Ty mnie spłodziłeś! Bo się do mnie zwrócili plecami, a nie twarzą. Lecz w czasie niedoli wołają: Wstań i nas wybaw!
21I nie pragnęli na stepach, po których ich poprowadził wytoczył im wody ze skały; rozsadził opokę, zatem trysnęły wody.
7Nasi przodkowie w Micraim nie zważali na Twoje cuda, nie pamiętali mnóstwa Twych łask, i byli oporni nad morzem, nad owym morzem Czerwonym.
6Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.
15Podczas głodu dałeś im także chleb z niebios, a podczas ich pragnienia wyprowadziłeś im wodę ze skały. I rozkazałeś im, aby szli oraz posiedli ziemię, względem której podniosłeś rękę, że im dasz.
2Wspomnij na Twoje zgromadzenie, które niegdyś sobie zjednałeś, i które wyzwoliłeś jako szczep Twojego dziedzictwa; na górę Cyon, na której spoczywałeś.
8WIEKUISTY, nasz Boże, Ty ich wysłuchałeś, byłeś dla nich Bogiem pobłażliwym, chociaż karałeś ich postępki.
18Nawet gdy sobie zrobili ulanego cielca, mówiąc: To jest twój bóg, który cię wyprowadził z Micraimu; i dopuścili się wielkich bluźnierstw.
7Rozgłoszą pamięć Twej wielkiej dobroci, zatem będą opiewać Twoją sprawiedliwość.
13Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.
8I powiedział: Przecież to Mój naród; dzieci, które się nie sprzeniewierzą; i tak stał się ich wybawcą.
6Wspomnij na Twoje miłosierdzie, WIEKUISTY, oraz na Twoją łaskę, ponieważ są odwieczne.
28Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.
4Jednak gdyby w swym utrapieniu nawrócili się do WIEKUISTEGO, Boga Israela, i Go szukali, dałby się im znaleźć.
8który przemienia skałę w jezioro, a krzemień w źródło wód.
8Nie pamiętaj nam win naszych przodków; niech nas szybko uprzedzi Twoje miłosierdzie, bo jesteśmy bardzo wynędzniali.
19Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.