Ksiega Koheleta 11:5

Polska Biblia Gdanska

Jako ty nie wiesz, która jest droga wiatru, i jako się zrastają kości w żywocie brzemiennej: tak nie wiesz sprawy Bożej, który wszystko czyni.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • J 3:8 : 8 Wiatr, gdzie chce, wieje i głos jego słyszysz, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd idzie; takżeć jest każdy, który się narodził z Ducha.
  • Koh 8:17 : 17 A wszakże widziałem przy każdym uczynku Bożym, że nie może człowiek doścignąć sprawy, która się dzieje pod słońcem. Starać się człowiek chcąc tego dojść, ale nie dochodzi; owszem choćby rzekł mądry, że się chce dowiedzieć, nie będzie mógł znaleść .
  • Ps 92:5 : 5 Albowiemeś mię rozweselił, Panie! sprawami twemi; o sprawach rąk twoich śpiewać będę.
  • Ps 104:24 : 24 O jakoż wielkie są sprawy twoje, Panie! te wszystkie mądrześ uczynił, a napełniona jest ziemia bogactwem twojem.
  • Ps 139:13-16 : 13 Ty zaiste w nocy masz nerki moje; okryłeś mię w żywocie matki mojej. 14 Wysławiam cię dlatego, że się zdumiewam strasznym i dziwnym sprawom twoim, a dusza moja zna je wybornie. 15 Nie zataiła się żadna kość moja przed tobą, chociażem był uczyniony w skrytości, i misternie złożony w niskościach ziemi. 16 Niedoskonały płód ciała mego widziały oczy twoje; w księgi twoje wszystkie członki moje wpisane są, i dni, w których kształtowane były, gdy jeszcze żadnego z nich nie było.
  • Koh 7:24 : 24 A co dalekiego, i co bardzo głębokiego jest, któż to znajdzie?
  • Hi 5:9 : 9 Który czyni rzeczy wielkie i niewybadane, dziwne, którym liczby niemasz;
  • Hi 26:5-9 : 5 I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich. 6 Odkryte są przepaści przed nim, a nie ma przykrycia zatracenie. 7 Rozciągnął północy nad miejscem próżnem, a ziemię zawiesił na niczem. 8 Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi. 9 Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój. 10 Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność. 11 Słupy niebieskie trzęsą się, i chwieją się na gromienie jego. 12 Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego. 13 Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego. 14 Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?
  • Hi 36:24-33 : 24 Pamiętajże, abyś wysławiał sprawę jego, której się przypatrują ludzie. 25 Wszyscy ludzie widzą ją, a człowiek przypatruje się jej z daleka. 26 Oto Bóg jest wielki, a poznać go nie możemy, ani liczba lat jego dościgniona być może. 27 Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz, 28 Który spuszczają obłoki, a spuszczają na wiele ludzi. 29 (Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego. 30 Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa? 31 Bo przez te rzeczy sądzi narody, i daje pokarm w hojności. 32 Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.) 33 Daje o nim znać szum jego, także i bydło i para w górę wstępująca. A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.
  • Hi 37:23 : 23 Przetoż boją się go ludzie; nie ma względu na żadnego, by też był i najmędrszy.
  • Hi 38:4-39:30 : 4 Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum. 5 Któż uczynił rozmierzenie jej? powiedz, jeżli wiesz; albo kto sznur nad nią rozciągnął? 6 Na czem są podstawki jej ugruntowane? albo kto założył kamień jej węgielny? 7 Gdy wespół śpiewały gwiazdy zaranne, a weselili się wszyscy synowie Boży. 8 Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc? 9 Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego; 10 Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego, 11 I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje. 12 Izażeś za dni twoich rozkazywał świtaniu, i ukazałeś zorzy miejsce jej? 13 Aby ogarnęła kończyny ziemi, a iżby byli z niej wyrzuceni niepobożni. 14 Aby się odmieniała jako glina, do której pieczęć przykładają, a oni aby się stali jako szatą nakryci. 15 I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone. 16 Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się? 17 Azaż odkryte są tobie bramy śmierci? bramy cienia śmierci widziałżeś? 18 Izaliś rozumem twym doszedł szerokości ziemi? Powiedz mi, jeźli to wszystko wiesz? 19 Gdzież jest ta droga do miejsca światłości? a ciemności gdzie mają miejsce swoje? 20 Abyś ją ująwszy odprowadził do granicy jej, ponieważ zrozumiewasz ścieszki do domu jej. 21 Wiedziałżeś na on czas, żeś się miał urodzić? i liczba dni twoich jak wielka być miała? 22 Izaliś przyszedł do skarbów śniegów? aby skarby gradu widzałeśli? 23 Które zatrzymywam na czas ucisku, na dzień bitwy i wojny. 24 Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi? 25 Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów? 26 Aby szedł deszcz na ziemię, w której nikt nie mieszka, i na pustynię, gdzie niemasz człowieka; 27 Aby nasycił miejsce puste i niepłodne, a wywiódł z niego zieloną trawę. 28 Izali ma deszcz ojca? a krople rosy kto płodzi? 29 Z czyjegoż żywota wychodzi mróz? a szron niebieski któż płodzi? 30 Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza. 31 Możeszże związać jasne gwiazdy Bab? albo związek Oryjona rozerwać? 32 Izali wywiedziesz gwiazdy południowe czasu swego, albo Wóz niebieski z gwiazdami jego powiedziesz? 33 I znaszże porządek nieba? a możeszże rozrządzić panowanie jego na ziemi? 34 Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła? 35 Izali możesz wypuścić błyskawice, aby przyszły, i rzekłyć: Otośmy? 36 Któż złożył we wnętrznościach ludzkich mądrość, a kto dał rozumowi bystrość? 37 Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi? 38 Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły? 39 40 41 1 Izali lwowi łup łowisz, a lwiąt żywot napełniasz? 2 Gdy się tulą w jaskiniach swoich, i czyhają w cieniu jam swoich? 3 Któż gotuje krukowi pokarm jego, gdy dzieci jego do Boga wołają a tułają się, nie mając pokarmu? 4 Izali wiesz czas rodzenia kóz skalnych, a kiedy rodzą łanie, postrzegłżeś? 5 Możeszże zliczyć miesiące, jako długo płód noszą? a czas rodzenia ich wieszże? 6 Jako się kurczą, płód swój wyciskają, a rozstępując się z boleścią go pozbywają; 7 Jako moc biorą dzieci ich, i odchowywują się po zbożach, a odszedłszy nie wracają się do nich. 8 Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał? 9 Któremu dał pustynię miasto domu jego, a miasto mieszkania jego miejsca słone. 10 On się naśmiewa ze zgrai miejskiej, a na głos tego, co go goni, nic niedba. 11 Patrzy po górach pastwy, a wszelkiej zielonej trawy szuka. 12 Izalić będzie chciał jednorożec służyć, albo będzie nocował u jaśli twoich? 13 Izali możesz zaprządz w powróz swój jednorożca do orania? izali powleka będzie brózdy za tobą? 14 Izali się spuścisz nań, przeto, że wielka moc jego? albo poruczyszli mu robotę twoję? 15 Powierzyszże mu się, żeby zwiózł nasienie twoje, a do gumna twojego zgromadził? 16 Izaliś dał pawiowi piękne skrzydła, a pierze bocianowi i strusiowi? 17 Który niesie na ziemi jajka swoje, a w prochu ogrzewa je. 18 A nie pomni na to, że je noga zetrzeć, a zwierzę polne zdeptać może. 19 Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się. 20 Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia. 21 Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego. 22 Izali możesz dać koniowi moc? izali rzaniem ozdobisz szyję jego? 23 Izali go ustraszysz jako szarańczę? i owszem chrapanie nozdrzy jego jest straszne. 24 Kopie dół, a weseli się w mocy swej, i bieży przeciwko zbrojnym. 25 Śmieje się z postrachu, a ani się lęka, ani nazad ustępuje przed ostrzem miecza. 26 Choć na nim chrzęści sajdak, i błyszczy się oszczep, i drzewce. 27 Z grzmotem i z gniewem kopie ziemię, a nie stoi spokojnie na głos trąby. 28 Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk książąt, i wołanie. 29 Izali według twego rozumu lata jastrząb, i rozciąga skrzydła swe ku południowi? 30 Izali na twoje rozkazanie wzbija się orzeł w górę, i składa na wysokich miejscach gniazdo swoje? Na opoce mieszka, i bawi się na ostrej skale, jako na zamku. Stamtąd upatruje sobie pokarm, a daleko oczy jego widzą. Dzieci też jego piją krew, a gdzie są pobici, tam on jest. A tak odpowiedział Pan Ijobowi, i rzekł: Izali ten, co wiedzie spór z Wszechmogącym, uczyć go będzie? a kto chce strofować Boga, niech na to odpowie. Zatem odpowiedział Ijob Panu, i rzekł: Otom ja lichy, cóż ci mam odpowiedzieć? Rękę moję włożę na usta moje. Mówiłem raz i drugi, ale więcej nie odpowiem, i nic więcej nie przydam.
  • Ps 40:5 : 5 Błogosławiony człowiek, który pokłada w Panu nadzieję swoję, a nie ogląda się na hardych, ani na tych, którzy się unoszą za kłamstwem.
  • Iz 40:28 : 28 Izali nie wiesz? izaliś nie słyszał, że Bóg wieczny Pan, który stworzył granice ziemi, nie ustanie, ani się spracuje, i że nie może być dościgniona mądrość jego?
  • Rz 11:33 : 33 O głębokości bogactwa i mądrości, i znajomości Bożej! Jako są niewybadane sądy jego i niedoścignione drogi jego!

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Koh 11:6
    78%

    6Poranu siej nasienie twoje, a w wieczór nie dawaj odpoczynku ręce twojej, gdyż ty nie wiesz, co jest lepszego, toli, czy owo, czyli też oboje jednako dobre.

  • Koh 11:4
    77%

    4Kto upatruje wiatr, nigdy nie będzie siał; a kto się przypatruje obłokom, nie będzie żął.

  • Koh 8:7
    75%

    7Że nie wie, co ma być; bo kiedy się co stanie, któż mu oznajmi?

  • Mk 4:27
    73%

    27A spałby i wstawałby we dnie i w nocy, a nasienie by weszło i urosło, gdy on nie wie.

  • Koh 8:16-17
    2 wersety
    72%

    16A chociażem udał serce swe na to, abym doszedł mądrości, i zrozumiał kłopoty, które się dzieją na ziemi, dla których człowiek ani we dnie ani w nocy nie śpi;

    17A wszakże widziałem przy każdym uczynku Bożym, że nie może człowiek doścignąć sprawy, która się dzieje pod słońcem. Starać się człowiek chcąc tego dojść, ale nie dochodzi; owszem choćby rzekł mądry, że się chce dowiedzieć, nie będzie mógł znaleść .

  • Koh 5:14-16
    3 wersety
    72%

    14Jako nagi wyszedł z żywota matki swojej, tak się wraca, jako był przyszedł, a nie odnosi nic z pracy swojej, coby miał wziąć w rękę swoję.

    15A tak i toć jest ciężka bieda, że jako przyszedł, tak odejdzie. Cóż tedy za pożytek, że na wiatr pracował?

    16Dotego, że po wszystkie dni swoje w ciemności jadał z wielkim kłopotem, z boleścią i z gniewem.

  • J 3:8
    72%

    8Wiatr, gdzie chce, wieje i głos jego słyszysz, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd idzie; takżeć jest każdy, który się narodził z Ducha.

  • Hi 12:9
    72%

    9Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?

  • Hi 37:16
    71%

    16Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?

  • Koh 3:21
    71%

    21A któż wie, że duch synów ludzkich wstępuje w górę? a duch bydlęcy, że zstępuje pod ziemię?

  • Hi 38:20-21
    2 wersety
    70%

    20Abyś ją ująwszy odprowadził do granicy jej, ponieważ zrozumiewasz ścieszki do domu jej.

    21Wiedziałżeś na on czas, żeś się miał urodzić? i liczba dni twoich jak wielka być miała?

  • 1 Kor 2:11
    69%

    11Bo któż z ludzi wie, co jest w człowieku, tylko duch człowieczy, który w nim jest? Także też i tego, co jest w Bogu, nikt nie wie, tylko Duch Boży.

  • Hi 31:15
    69%

    15Izaż nie ten, który mię w żywocie uczynił, nie uczynił też i onego? a nie onże nas sam w żywocie wykształtował?)

  • Hi 11:7-8
    2 wersety
    69%

    7Izali tajemnice Boże wybadasz? albo doskonałości Wszechmocnego dościgniesz?

    8Wyższe są niż niebiosa, cóż uczynisz? Głębsze niż piekło, jakoż poznasz?

  • Koh 6:11-12
    2 wersety
    69%

    11Ponieważ tedy wiele rzeczy jest, które rozmnażają marność, cóż z nich za pożytek ma człowiek?

    12Albowiem któż wie, co jest dobrego człowiekowi w tym żywocie po wszystkie dni żywota marności jego, które jako cień pomijają? Albo kto oznajmi człowiekowi, co po nim będzie pod słońcem?

  • 1 Kor 15:37
    69%

    37I co siejesz, nie siejesz ciała, które ma potem wyrość, ale gołe ziarno, jako się trafi, albo pszeniczne, albo jakiekolwiek inne.

  • Hi 15:9
    69%

    9Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?

  • Hi 20:4
    69%

    4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?

  • Hi 5:9
    69%

    9Który czyni rzeczy wielkie i niewybadane, dziwne, którym liczby niemasz;

  • Hi 9:10-11
    2 wersety
    69%

    10On czyni rzeczy wielkie, a niewybadane i dziwne, którym niemasz liczby.

    11Oto, idzieli mimo mię, nie widzę go; a przychodzili, nie baczę go.

  • Jk 4:14
    69%

    14(Którzy nie wiecie, co jutro będzie; bo cóż jest żywot wasz? Para zaiste jest, która się na mały czas pokazuje, a potem niszczeje.)

  • Koh 7:13
    69%

    13Przypatrz się sprawie Bożej; bo któż może wyprostować, co on skrzywi?

  • Hi 42:3
    69%

    3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.

  • Koh 3:11
    69%

    11Wszystko dobrze czyni czasu swego; owszem i żądość świata dał do serca ich, choć człowiek dzieła tego, które Bóg sprawuje, ani początku, ani końca nie dochodzi.

  • Hi 39:2
    68%

    2Gdy się tulą w jaskiniach swoich, i czyhają w cieniu jam swoich?

  • Koh 9:10-12
    3 wersety
    68%

    10Wszystko, co przedsięweźmie ręka twoja do czynienia, czyń według możności twojej, albowiem niemasz żadnej pracy, ani myśli, ani umiejętności, ani mądrości w grobie, do którego ty idziesz.

    11Potem obróciwszy się ujrzałem pod słońcem, że bieg nie jest w mocy prędkich, ani wojna w mocy mężnych, ani żywność w mocy mądrych, ani bogactwo w mocy roztropnych, ani łaska w mocy pomyślnych; ale czas i trafunek wszystko przynosi.

    12Bo człowiek nie wie czasu swego; ale jako ryby, które bywają łowione siecią szkodliwą, i jako ptaki łapane bywają sidłem; tak ułowieni bywają synowie ludzcy we zły czas, gdy na nie nagle przypada.

  • Ps 139:15
    68%

    15Nie zataiła się żadna kość moja przed tobą, chociażem był uczyniony w skrytości, i misternie złożony w niskościach ziemi.

  • Prz 5:6
    68%

    6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.

  • Koh 12:7
    68%

    7I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

  • Prz 20:24
    68%

    24Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?

  • Koh 11:2
    68%

    2Daj cząstkę siedmiom albo ośmiom; bo nie wiesz, co złego będzie na ziemi.

  • Prz 30:4
    68%

    4Któż wstąpił na niebo, i zasię zstąpił? któż zgromadził wiatr do garści swych? Któż zagarnął wody do szaty swej? któż utwierdził wszystkie kończyny ziemi? Cóż za imię jego? i co za imię syna jego? Wieszże?

  • Koh 9:1
    67%

    1Zaprawdęm to wszystko uważał w sercu swem, abym to wszystko objaśnił, że sprawiedliwi i mądrzy z sprawami swemi są w rękach Bożych, a iż ani miłości, ani nienawiści nie zna człowiek ze wszystkich rzeczy, które są przed obliczem jego.

  • Hi 14:5
    67%

    5Gdyż zamierzone są dni jego, liczba miesięcy jego u ciebie; zamierzyłeś mu kres, którego nie może przestąpić.

  • Hi 14:1
    67%

    1Człowiek, narodzony z niewiasty, dni krótkich jest, i pełen kłopotów;

  • Ps 103:16
    67%

    16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • Hi 28:13
    67%

    13Nie wie człowiek śmiertelny ceny jej, ani bywa znaleziona w ziemi żyjących.

  • Ps 104:29
    67%

    29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

  • Hi 24:22
    67%

    22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.

  • Prz 30:18
    67%

    18Te trzy rzeczy są ukryte przedemną, owszem cztery, których nie wiem:

  • Prz 27:1
    67%

    1Nie chlub się ze dnia jutrzejszego; bo nie wiesz, coć przyniesie dzień dzisiejszy.