Ksiega Sedziów 5:29

Polska Biblia Gdanska

Przedniejsze i mędrsze niewiasty odpowiedziały, jako też i sama sobie odpowiadała:

Dodatkowe zasoby

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Sdz 5:24-28
    5 wersety
    77%

    24Błogosławiona między niewiastami Jael, żona Hebera Cynejczyka; nad niewiasty w namiocie mieszkające błogosławiona będzie.

    25Prosił o wodę, a ona mleka dała, a na przystawce książęcej przyniosła masła.

    26Lewą rękę swą do gwoździa ściągnęła, a prawicę swoję do młota kowalskiego, i uderzyła Sysarę, przebiła głowę jego, i przeraziła, i przekłuła skronie jego.

    27U nóg jej skurczył się, padł, leżał; u nóg jej skurczył się, padł; kędy się skurczył, tam upadł zabity.

    28Oknem wyglądała, a wołała matka Sysary przez kratę: Przeczże omieszkiwa wrócić się wóz jego? przecz się nie spieszą nogi woźników jego?

  • 30Snać trafili na łup, i dzielą go? Panienka jedna albo dwie dostaną się mężowi jednemu; łupy rozlicznych barw oddawają Sysarze, a łupy pstro haftowane, i łupy pstro z obu stron tkane dostawają się na szyję łupy biorących.

  • Sdz 4:17-20
    4 wersety
    68%

    17A Sysara uciekł pieszo do namiotu Jaeli, żony Hebera Cynejczyka; albowiem był pokój między Jabinem, królem Hasor, i między domem Hebera Cynejczyka.

    18A wyszedłszy Jael przeciwko Sysarze, rzekła do niego: Skłoń się panie mój, skłoń się do mnie, nie bój się; i skłonił się do niej do namiotu, i przykryła go kocem.

    19Tedy rzekł do niej: Daj mi proszę, napić się trochę wody, bom upragnął; a ona otworzywszy łagiew mleka, dała mu się napić, i przykryła go.

    20I rzekł do niej: Stój we drzwiach u namiotu; a jeźliby kto przyszedł, i pytał cię, mówiąc: Jestże tu kto? tedy rzeczesz: Nie masz.

  • 31Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

  • 2 Sm 20:16-18
    3 wersety
    66%

    16Wtem zawołała z miasta niektóra niewiasta mądra: Słuchajcie, słuchajcie! rzeczcie proszę do Joaba: Przystąp sam, a rozmówię się z tobą.

    17Który gdy do niej przystąpił, rzekła mu ona niewiasta: Tyżeś jest Joab? I odpowiedział: Jestem. Tedy mu rzekła: Słuchaj słów służebnicy twojej; i odpowiedział: Słucham.

    18Przetoż rzekła, mówiąc: Powiadano przedtem, mówiąc: Koniecznie pytać się będą w Abelu, a tak się wszystko sprawi.

  • 17Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.

  • Prz 9:2-4
    3 wersety
    65%

    2Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół swój przygotowała;

    3A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:

    4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:

  • 22Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.

  • 14A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,

  • Prz 31:25-27
    3 wersety
    65%

    25Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.

    26Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.

    27Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.

  • 5I rzekła do króla: Prawdziwać to mowa, którąm słyszała w ziemi mojej o sprawach twoich, i o mądrości twojej.

  • Sdz 4:4-7
    4 wersety
    65%

    4A Debora, niewiasta prorokini, żona Lapidotowa, sądziła Izraela na on czas.

    5I mieszkała pod palmą Debora między Rama i między Betel na górze Efraim, i chodzili do niej synowie Izraelscy na sąd.

    6Która posławszy przyzwała Baraka, syna Abinoemowego, z Kades Neftalim, mówiąc do niego: Izali nie rozkazał Pan, Bóg Izraelski: idź, a zbierz lud na górze Tabor, a weźmij z sobą dziesięć tysięcy mężów z synów Neftalimowych, i z synów Zabulonowych?

    7I przywiodę do ciebie ku rzece Cyson Sysarę, hetmana wojska Jabinowego, i wozy jego, i mnóstwo jego, a podam go w ręce twoje.

  • 15I rzekła Estera, aby zasię oznajmiono Mardocheuszowi:

  • 19Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.

  • 9Niewiasty spokojne! powstańcie, słuchajcie głosu mego; córki bezpieczne! bierzcie w uszy swe powieści moje.

  • 21W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:

  • 9Która odpowiedziała: Jać w prawdzie pójdę z tobą, ale nie będzie z sławą twoją ta droga, którą ty pójdziesz; albowiem w rękę niewieścią poda Pan Sysarę. A tak wstawszy Debora, szła z Barakiem do Kades.

  • 7Spustoszały wsi w Izraelu, spustoszały, ażem powstała ja Debora, ażem powstała matką w Izraelu.

  • 17Który niesie na ziemi jajka swoje, a w prochu ogrzewa je.

  • 15I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.

  • 42A gdy głos onego mnóstwa ucichł, tedy i do mężów ludu pospolitego posyłały, których przywodzono ożartych z puszczy, i kładli manele na ręce ich, i korony ozdobne ne ręce ich.

  • 19Tedy rzekł król: Izali ty tego wszystkiego nie czynisz z naprawy Joabowej? I odpowiedziała niewiasta, i rzekła: Jako żyje dusza twoja, królu, panie mój, że nie można uchylić się ani na prawo, ani na lewo od wszystkiego, co mówił król, pan mój; albowiem sługa twój Joab, on mi to rozkazał, i on nauczył służebnicy twojej tych wszystkich słów.

  • 5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.

  • 13Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.

  • Prz 8:1-2
    2 wersety
    63%

    1Izali mądrość nie woła, i roztropność nie wydaje głosu swego?

    2Na wierzchu wysokich miejsc, przy drodze i na rozstaniu dróg stoi.

  • 1Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:

  • 25I wszystkie niewiasty dowcipnego serca rękami swemi przędły, a przynosiły co naprzędły, hijacynt, i szarłat, karmazyn dwa kroć farbowany, i biały jedwab.

  • 1Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.

  • 9Przyda głowie twojej wdzięczności, koroną ozdoby obdarzy cię.

  • 1I śpiewała Debora i Barak, syn Abinoemów, dnia onego, mówiąc: