Ksiega Hioba 39:17
Który niesie na ziemi jajka swoje, a w prochu ogrzewa je.
Który niesie na ziemi jajka swoje, a w prochu ogrzewa je.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
14Izali się spuścisz nań, przeto, że wielka moc jego? albo poruczyszli mu robotę twoję?
15Powierzyszże mu się, żeby zwiózł nasienie twoje, a do gumna twojego zgromadził?
16Izaliś dał pawiowi piękne skrzydła, a pierze bocianowi i strusiowi?
18A nie pomni na to, że je noga zetrzeć, a zwierzę polne zdeptać może.
18Nikt go nie prowadził ze wszystkich synów, których napłodziło, i nikt go nie ujął za rękę jego ze wszystkich synów, które wychowało.
19Dwie rzeczy są, które cię spotkały; (któż się ciebie użalił?) Spustoszenie i skruszenie, głód i miecz; któż cię pocieszy?
28Albowiem ten naród ginie przez rady swe, i nie ma rozumu.
13Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;
14A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,
20Skądże tedy mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu?
2Zaistem jest głupszy nad innych, a rozumu człowieczego nie mam.
3I nie nauczyłem się mądrości, a umiejętności świętych nie umiem.
12Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?
17Która opuszcza wodza młodości swojej, a przymierza Boga swojego zapomina.
18Bo się nachyla ku śmierci dom jej, a do umarłych ścieszki jej.
4Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.
13Azaż obrony mojej niemasz przy mnie? azaż rozsądek oddalony odemnie?
35Że Ijob nie mówi mądrze, a słowa jego nie są roztropne.
16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?
13Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.
6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.
19Pan mądrością ugruntował ziemię, a roztropnością umocnił niebiosa.
13Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.
5Owszem i łani, co na polu porodziła, opuści; bo na polu trawy nie będzie.
6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.
30Niemasz mądrości, ani rozumu, ani rady przeciwko Panu.
2Nie słucha głosu, ani przyjmuje karności, w Panu nie ufa, do Boga swego nie przybliża się.
1Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.
36Któż złożył we wnętrznościach ludzkich mądrość, a kto dał rozumowi bystrość?
9Zacni nie zawsze mądrzy, a starcy nie zawżdy rozumieją sądu.
22Niewiasta piękna a głupia jest jako kolce złote w pysku u świni.
3Bym jej snać nago nie zewlekł a nie postawił jej, jaką była w dzień narodzenia swego, i nie uczynił jej jako pustynia, i nie zostawił jej jako ziemia sucha, i nie umorzył jej pragnieniem:
20Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.
12Człowiek nierozumny nabywa rozumu, choć się jako źrebię leśnego osła rodzi człowiek.
22Bo głupi lud mój nie zna mię, synowie niemądrzy i nierozumni są; mądrzy są do czynienia złego, ale dobrze czynić nie umieją.
18(Albowiem sierota z młodości mojej rosła ze mną, jako u ojca; a jakom wyszedł z żywota matki mojej, byłem wdowie za wodza.)
9Kogoż zawstydzili ci mędrcy? Którzyż są przestraszeni i pojmani? Oto słowo Pańskie odrzucają; cóż to tedy za mądrość ich?
17On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.
4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:
1Izali mądrość nie woła, i roztropność nie wydaje głosu swego?
11Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;
6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.
10Iż nie zawarła drzwi żywota mego, a nie skryła boleści od oczu moich.
14Daj im Panie! Cóż im dasz? Daj im żywot niepłodny a piersi wyschłe.
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
19Albowiem mądrość tego świata głupstwem jest u Boga; bo napisano: Który chwyta mądrych w chytrości ich;
57I łożyska swego, które wychodzi z niej przy porodzeniu, i synów swych, które urodzi; bo je poje w niedostatku wszystkiego potajemnie w oblężeniu i ściśnieniu, którem cię ściśnie nieprzyjaciel twój w bramach twoich.
16Grób, i żywot niepłodny, ziemia też nie bywa nasycona wodą, a ogień nie mówi: Dosyć.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
20Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;