Ksiega Przyslów 30:8

Polska Biblia Gdanska

Marność i słowo kłamliwe oddal odemnie; ubóstwa i bogactwa nie dawaj mi; żyw mię tylko pokarmem według potrzeby mojej;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Mt 6:11 : 11 Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj.
  • Lk 11:3 : 3 Chleba naszego powszedniego daj nam na każdy dzień.
  • 1 Tm 6:6-8 : 6 A jestci wielki zysk pobożność z przestawaniem na swem; 7 Albowiem niceśmy nie przynieśli na ten świat, bez pochyby że też wynieść nic nie możemy; 8 Ale mając żywność i odzienie, na tem przestawać mamy.
  • Ps 62:9-9 : 9 Ufajcież w nim na każdy czas, o narody! Wylewajcie przed obliczem jego serca wasze: Bóg jest ucieczką naszą. Sela. 10 Zaprawdęć marnością są synowie ludzcy, kłamliwi synowie mocarzy; będąli pospołu włożeni na wagę, lekciejszymi będą nad marność.
  • Ps 119:29 : 29 Drogę kłamliwą oddal odemnie, a zakonem twoim udaruj mię.
  • Ps 119:37 : 37 Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.
  • Prz 21:6 : 6 Zebrane skarby językiem kłamliwym są marnością pomijającą tych, którzy szukają śmierci.
  • Prz 22:8 : 8 Kto sieje nieprawość, żąć będzie utrapienie, a rózga gniewu jego ustanie.
  • Prz 23:5 : 5 I miałżebyś obrócić oczy twoje na bogactwo, które prędko niszczeje? bo sobie uczyni skrzydła podobne orlim, i uleci do nieba.
  • Koh 1:2 : 2 Marność nad marnościami, powiedział kaznodzieja; marność nad marnościami, i wszystko marność.
  • Iz 5:18 : 18 Biada tym, którzy ciągną nieprawość powrozami marności, a grzech jako powrozem wozowym!
  • Rdz 28:20 : 20 Tedy uczynił Jakób ślub, mówiąc: Jeźliż będzie Bóg ze mną, a strzec mię będzie na tej drodze, którą ja idę, i da mi chleb ku jedzeniu, i odzienie ku obłóczeniu,
  • Rdz 48:15-16 : 15 I błogosławił Józefowi, mówią: Bóg, przed którego obliczem chodzili ojcowie moi, Abraham i Izaak, Bóg który mię żywił od młodości mojej aż do dnia tego; 16 Anioł, który mię wyrwał ze wszystkiego złego, niech błogosławi dzieciom tym, a niech będą nazywani od imienia mego, i od imienia ojców moich, Abrahama i Izaaka, a jako ryby niech się rozmnożą na ziemi.
  • Wj 16:15 : 15 Co gdy ujrzeli synowie Izraelscy, mówili jeden do drugiego: Man hu? bo nie wiedzieli, co było. I rzekł Mojżesz do nich: Tenci jest chleb, który wam dał Pan ku jedzeniu.
  • Wj 16:18 : 18 I mierzyli w Gomer, i nie zbywało temu, co więcej nazbierał, ani nie dostawało temu, co mniej; każdy według tego, co mógł zjeść, nazbierał.
  • Wj 16:21-22 : 21 A zbierali to na każdy dzień rano, każdy według tego, co mógł zjeść; a gdy się zagrzało słońce, tedy ono topniało. 22 A gdy było dnia szóstego, zbierali chleb w dwójnasób, po dwu Gomer na każdego. I zeszły się wszystkie książęta zgromadzenia, oznajmując to Mojżeszowi.
  • Wj 16:29 : 29 Patrzcie, iż wam Pan dał sabbat, dlatego w dzień szósty daje wam chleb na dwa dni; zostawajcie każdy na miejscu swem, niech nie wychodzi żaden z miejsca swego w dzień siódmy.
  • Wj 16:35 : 35 A synowie Izraelscy jedli mannę przez czterdzieści lat, aż przyszli do ziemi mieszkania; mannę jedli, aż przyszli do granic ziemi Chananejskiej.
  • 2 Krl 25:30 : 30 Obrok też jemu naznaczony ustawicznie mu dawano od króla, na każdy dzień po wszystkie dni żywota jego.
  • Hi 23:12 : 12 Od przykazania ust jego nie odchylałem się; owszem, postanowiłem u siebie zachować słowa ust jego.
  • J 2:8 : 8 Tedy im rzekł: Czerpajcież teraz, a donieście przełożonemu wesela. I donieśli.
  • Dz 14:15 : 15 I mówiąc: Mężowie! cóż to czynicie? I myśmyć ludzie, tymże biedom jako i wy poddani, którzy wam opowiadamy, abyście się od tych marności nawrócili do Boga żywego, który uczynił niebo i ziemię i morze, i wszystko co w nich jest.
  • Mt 6:33 : 33 Ale szukajcie naprzód królestwa Bożego, i sprawiedliwości jego, a to wszystko będzie wam przydano.
  • Jr 37:21 : 21 A tak rozkazał król Sedekijasz, aby wsadzony był Jeremijasz do sieni straży, a iżby mu dawano bochenek chleba na dzień z ulicy piekarskiej, pókiby nie był strawiony wszystek chleb w mieście. A tak siedział Jeremijasz w sieni straży.
  • Jr 52:34 : 34 Obrok też jemu naznaczony, obrok ustawiczny dawano mu od króla Babilońskiego na każdy dzień aż do śmierci jego, po wszystkie dni żywota jego.
  • Iz 59:4 : 4 Niemasz ktoby się zastawiał o sprawiedliwość, ani jest ktoby się zasadzał o prawdę. Ufają w próżności, a mówią kłamstwo; poczynają ucisk, a rodzą nieprawość.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 9Abym snać nasyconym będąc nie zaprzał się ciebie, i nie rzekł: Któż jest Pan? Albo zubożawszy żebym nie kradł, i nie brał nadaremno imienia Boga mego.

  • 7Dwóch rzecz żądam od ciebie, nie odmawiajże mi pierwej niż umrę.

  • 4Nie nachylaj serca mego do złej rzeczy, abym nie czynił spraw niepobożnych z mężami czyniącymi nieprawość, i żebym się nie karmił rozkoszami ich.

  • Prz 23:2-4
    3 wersety
    73%

    2Inaczej wraziłbyś nóż w gardło swoje, jeźlibyś był chciwy pokarmu.

    3Nie pragnij łakoci jego ; bo są pokarmem obłudnym.

    4Nie staraj się, abyś się zbogacił; owszem, zaniechaj opatrzności twojej.

  • 29Drogę kłamliwą oddal odemnie, a zakonem twoim udaruj mię.

  • Ps 119:36-37
    2 wersety
    72%

    36Nakłoń serce moje do świadectw twoich, a nie do łakomstwa.

    37Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.

  • 8Ale mając żywność i odzienie, na tem przestawać mamy.

  • 22Izalim mówił: Przynieście mi co, a z majętności waszej dajcie mi dary?

  • 3Chleba naszego powszedniego daj nam na każdy dzień.

  • 11Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj.

  • 6Nie jedz chleba człowieka zazdrosnego, a nie żądaj łakoci jego.

  • Hi 13:20-21
    2 wersety
    71%

    20Tylko dwóch rzeczy, o Boże! nie czyń ze mną, przed oblicznością twoją nie skryję się.

    21Rękę twoję odemnie oddal, a strach twój niech mną nie trwoży.

  • 1Pieśń stopni Dawidowa. Panie! nie wyniosło się serce moje, ani się wyniosły oczy moje, anim się kusił o rzeczy wielkie, albo wyższe nad to, niż mi należy.

  • 16Jeźliżem odmówił ubogim, czego chcieli, a oczy wdowy jeźliżem zasmucił;

  • 17Ani mów w sercu swem: Moc moja, i siła ręki mojej nabawiła mię tych dóbr;

  • 11Rozciągnij miłosierdzie twoje nad tymi, którzy cię znają, a sprawiedliwość twoję nad uprzejmymi sercem.

  • 12Od przykazania ust jego nie odchylałem się; owszem, postanowiłem u siebie zachować słowa ust jego.

  • 21A oddawając mi złem za dobre sprzeciwiają mi się, przeto, że naśladuję tego, co jest dobrego.

  • 3Przetoż dręczył cię, i głodem ci dokuczał; potem karmił cię manną, którejś nie znał, ani jej też znali ojcowie twoi, aby cię nauczył, iż nie samym chlebem żyje człowiek, ale tem wszystkiem, co pochodzi z ust Pańskich, żyć będzie człowiek.

  • 16Chociażem Ja tego nie zabiegał, abym był pasterzem twoim, anim dnia boleści pragnął, ty wiesz, cokolwiek wyszło z ust moich, przed obliczem twojem jest.

  • 3Nie zagarniaj mię z niezbożnymi, i z czyniącymi nieprawość, którzy mówią o pokoju z bliźnimi swymi a myślą złe w sercach swoich.

  • 17Bogaczom w tym teraźniejszym wieku rozkaż, aby nie byli wysokomyślnymi, ani nadziei pokładali w bogactwie niepewnem, ale w Bogu żywym, który nam wszystkiego obficie ku używaniu dodaje:

  • 12Będęli łaknął, nie rzekęć o to; bo mój jest okrąg ziemi, i napełnienie jego.

  • 23Że i najmniejszej nitki ani rzemyczka obuwia nie wezmę ze wszystkiego, co twego jest; żebyś nie rzekł: Jam zbogacił Abrama.

  • 5Obcowanie wasze niech będzie bez łakomstwa, przestwając na tem, co macie; boć sam powiedział: Nie zaniecham cię, ani cię opuszczę:

  • 8A teraz na cóż oczekuję, Panie? Tyś jest sam oczekiwaniem mojem.

  • 10Zaprawdęć marnością są synowie ludzcy, kłamliwi synowie mocarzy; będąli pospołu włożeni na wagę, lekciejszymi będą nad marność.

  • 2Gdy któremu człowiekowi Bóg dał bogactwa, i majętność, i sławę, tak że na niczem nie schodzi duszy jego, czegokolwiek żąda, jednak nie daje mu Bóg mocy pożywać tego: ale obcy człowiek pożera je. Toć jest marność i bieda ciężka.

  • 1Psalm Dawidowy. Pan jest pasterzem moim, na niczem mi nie zejdzie.

  • 10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

  • 15Żywność jego będę obficie błogosławił, a ubogich jego nasycę chlebem.

  • 12By snać, gdy jeść będziesz do sytości, i piękne domy pobudujesz, a mieszkać w nich będziesz;

  • 30Nie kładą hańby na złodzieja, jeżliż co ukradnie, chcąc nasycić duszę swoję, będąc głodnym;

  • 10Gdzie wiele majętności, wiele bywa tych, co ją jedzą. Cóż tedy za pożytek Panu z tego? jedno że na nie patrzy oczyma swemi.

  • 24Karz mię, Panie! ale łaskawie, nie w gniewie swym, byś mię snać wniwecz nie obrócił.

  • 18Bogactwo i sława przy mnie jest; majętność trwała i sprawiedliwość.

  • 9Nie odrzucajże mię w starości mojej; gdy ustanie siła moja, nie opuszczaj mię.

  • 11Sprawiedliwości twojej nie ukryłem w pośród serca mego, prawdę twoję i zbawienie twoje opowiadałem; nie taiłem miłosierdzia twego i prawdy twojej w zgromadzeniu wielkiem.

  • 68%

    8Bodajże się spełniła prośba moja! Niechże mi Bóg da, czego oczekuję!

  • 16Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje.

  • Hi 32:21-22
    2 wersety
    68%

    21Nie będę teraz miał względu na żadną osobę, a z człowiekiem bez tytułów mówić będę.

    22Bo nie umiem tytułować, by mię w rychle nie porwał stworzyciel mój.

  • 25Kogożbym innego miał na niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym upodobania nie mam.

  • 31Nie troszczcie się tedy, mówiąc: Cóż będziemy jeść? albo co będziemy pić? albo czem się będziemy przyodziewać?

  • 2Przecz wynakładacie pieniądze nie za chleb, a pracę swą na to, co nie nasyca? Słuchając słuchajcie mię, a jedzcie to, co jest dobrego, i niech się rozkocha w tłustości dusza wasza.

  • 17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.