Ksiega Psalmów 119:36
Nakłoń serce moje do świadectw twoich, a nie do łakomstwa.
Nakłoń serce moje do świadectw twoich, a nie do łakomstwa.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
37Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.
38Utwierdź wyrok twój słudze twemu, który się oddał bojaźni twojej.
31Przystałem do świadectw twoich; Panie! nie zawstydzajże mię.
32Drogą przykazań twoich pobieżę, gdy rozszerzysz serce moje.
33Naucz mię, Panie! drogi ustaw twoich, a będę jej strzegł aż do końca.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
35Daj, abym chodził ścieżką przykazań twoich, gdyż w tem jest upodobanie moje.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
4Nie nachylaj serca mego do złej rzeczy, abym nie czynił spraw niepobożnych z mężami czyniącymi nieprawość, i żebym się nie karmił rozkoszami ich.
111Za dziedzictwo wieczne wziąłem świadectwa twoje; bo są radością serca mego.
112Nakłoniłem serca mego ku wykonywaniu ustaw twoich ustawicznie, i aż do końca (żywota).
29Drogę kłamliwą oddal odemnie, a zakonem twoim udaruj mię.
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
58Modlę się przed obliczem twojem ze wszystkiego serca; zmiłujże się nademną według słowa twego.
59Uważyłem w myślach drogi moje, a obróciłem nogi moje ku świadectwom twoim.
5Oby wyprostowane były drogi moje ku przestrzeganiu praw twoich!
79Niech się obrócą do mnie, którzy się ciebie boją, i którzy znają świadectwa twoje.
80Niech będzie serce moje uprzejme przy ustawach twoich, abym nie był zawstydzony.
119Odrzucasz jako zużelicę wszystkich niezbożników ziemi; dla tego miłuję świadectwa twoje.
129Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.
2Błogosławieni, którzy strzegą świadectw jego, i którzy go ze wszystkiego serca szukają;
167Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
88Według miłosierdzia twego ożyw mię, abym strzegł świadectwa ust twoich.
149Panie! głos mój usłysz według miłosierdzia twego; według sądu twego ożyw mię.
69Uknowali hardzi kłamstwo przeciwko mnie; ale ja ze wszystkiego serca strzegę przykazań twoich.
70Serce ich zatyło jako sadło; ale się ja zakonem twoim cieszę.
8Marność i słowo kłamliwe oddal odemnie; ubóstwa i bogactwa nie dawaj mi; żyw mię tylko pokarmem według potrzeby mojej;
9Abym snać nasyconym będąc nie zaprzał się ciebie, i nie rzekł: Któż jest Pan? Albo zubożawszy żebym nie kradł, i nie brał nadaremno imienia Boga mego.
8Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.
14W drodze świadectw twoich kocham się więcej, niż we wszystkich bogactwach.
15O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.
16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
17Niech nie zajrzy serce twoje grzesznikom; ale raczej chodż w bojańni Pańskiej na każdy dzień;
127Dlatego umiłowałem rozkazania twoje nad złoto, a nad złoto najwyborniejsze.
76Niechajże mię, proszę, ucieszy miłosierdzie twoje według wyroku twego, któryś uczynił słudze twemu.
77Niechże na mię przyjdą litości twoje, abym żył; bo zakon twój jest kochaniem mojem.
43A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
133Drogi moje utwierdź w słowie twojem, a niech nademną nie panuje żadna nieprawość.
24Świadectwa twoje zaiste są mojem kochaniem, i radcami mymi.
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
125Sługamci ja twój, dajże mi zrozumienie; abym umiał świadectwa twoje.
18Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.
101Od wszelkiej złej drogi zawściągam nogi swoje, abym strzegł słowa twego.
2Spróbuj mię, Panie! i doświadcz mię: wypław ogniem nerki moje i serce moje.
19Salomonowi też, synowi memu daj serce doskonałe, aby strzegł przykazań twoich, świadectw twoich, i ustaw twoich, i czynił wszystko, i aby zbudował dom, dla któregom potrzebu zgotował.
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;