Ksiega Przyslów 31:20

Polska Biblia Gdanska

Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ef 4:28 : 28 Kto kradł, niech więcej nie kradnie, ale raczej niech pracuje, robiąc rękoma, co jest dobrego, aby miał skąd udzielać potrzebującemu.
  • Hbr 13:16 : 16 A dobroczynności i udzielania nie przepominajcie; albowiem się Bóg w takowych ofiarach kocha.
  • Hi 31:16-20 : 16 Jeźliżem odmówił ubogim, czego chcieli, a oczy wdowy jeźliżem zasmucił; 17 Jeźliżem jadł sztuczkę swoję sam, a nie jadała i sierota z niej; 18 (Albowiem sierota z młodości mojej rosła ze mną, jako u ojca; a jakom wyszedł z żywota matki mojej, byłem wdowie za wodza.) 19 Jeźliżem widział kogo ginącego dla tego, że szaty nie miał, a nie dałem żebrakowi odzienia; 20 Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;
  • Prz 22:9 : 9 Oko dobrotliwe, toć będzie ubłogosławione; bo udziela chleba swego ubogiemu.
  • Koh 11:1-2 : 1 Puszczaj chleb twój po wodzie; bo po wielu dniach znajdziesz go. 2 Daj cząstkę siedmiom albo ośmiom; bo nie wiesz, co złego będzie na ziemi.
  • Mk 14:7 : 7 Zawsze bowiem ubogie macie z sobą, i kiedykolwiek chcecie, możecie im dobrze czynić; ale mnie nie zawsze mieć będziecie.
  • Dz 9:39-41 : 39 Tedy wstawszy Piotr, szedł z nimi; a gdy przyszedł, wprowadzili go na salę i obstąpiły go wszystkie wdowy, płacząc i ukazując suknie i płaszcze, które im Dorka robiła, póki była z nimi. 40 A Piotr wygnawszy precz wszystkie, klęknął na kolana i modlił się, a obróciwszy się do onego ciała, rzekł: Tabito, wstań! a ona otworzyła oczy swoje i ujrzawszy Piotra, usiadła. 41 A on podawszy jej rękę, podniósł ją, a zawoławszy świętych i wdów, stawił ją żywą.
  • Dz 20:34-35 : 34 Owszem sami wiecie, że moim potrzebom i tych, którzy są ze mną, służyły te ręce, 35 Wszystkomci wam okazał, iż tak pracując, musimy podejmować słabe, a pamiętać na słowa Pana Jezusowe, że on rzekł: Szczęśliwsza jest rzecz dawać, niżeli brać.
  • Rz 10:21 : 21 Ale przeciwko Izraelowi mówi: Cały dzień wyciągałem ręce moje do ludu upornego i sprzeciwiającego się.
  • Rz 12:13 : 13 Potrzebom świętych udzielający, gościnności naśladujący.
  • Ps 41:1 : 1 Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
  • Ps 112:9 : 9 Rozprasza, i daje ubogim; sprawiedliwość jego trwa na wieki; róg jego wywyższy się w sławie.
  • Prz 1:24 : 24 Ponieważem wołała, a nie chcieliście; wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby uważał;
  • Prz 19:17 : 17 Panu pożycza, kto ma litość nad ubogim, a on mu za dobrodziejstwo jego odda.
  • Pwt 15:11 : 11 Boć się nie przebierze ubogich w ziemi waszej; dla tegoć rozkazuję, mówiąc: abyś szczodrze otwierał rękę twą bratu twemu, i nędznemu twemu, i ubogiemu twemu w ziemi twojej.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 31:9-19
    11 wersety
    86%

    9Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego.

    10Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?

    11Serce męża jej ufa jej, a na korzyściach schodzić mu nie będzie.

    12Dobrze mu czyni,a nie źle, po wszystkie dni żywota swego.

    13Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.

    14Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi żywność swoję.

    15I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.

    16Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.

    17Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.

    18Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.

    19Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.

  • Prz 31:21-31
    11 wersety
    78%

    21Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.

    22Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.

    23Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.

    24Płótno robi, i sprzedaje, także pasy sprzedaje kupcowi.

    25Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.

    26Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.

    27Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.

    28Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,

    29Mówiąc: Wiele niewiast grzecznie sobie poczynały; ale je ty przechodzisz wszystkie.

    30Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.

    31Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

  • Prz 3:16-17
    2 wersety
    71%

    16Przedłużenie dni w prawicy jej, a w lewicy jej bogactwa i zacność.

    17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.

  • Hi 31:19-21
    3 wersety
    71%

    19Jeźliżem widział kogo ginącego dla tego, że szaty nie miał, a nie dałem żebrakowi odzienia;

    20Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;

    21Jeźliżem podniósł przeciwko sierocie rękę swoję, gdym widział w bramie pomoc moję:

  • 4Ci bowiem wszyscy z tego, co im zbywało, wrzucili do darów Bożych, ale ta z niedostatku swego wszystkę żywność, którą miała, wrzuciła.

  • 1Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.

  • 25Izalim nie płakał nad dniem utrapionego? izali się nie smuciła dusza moja nad ubogim?

  • 4Do nędzy przywodzi ręka zdradliwa; ale ręka pracowita ubogaca.

  • 11Boć się nie przebierze ubogich w ziemi waszej; dla tegoć rozkazuję, mówiąc: abyś szczodrze otwierał rękę twą bratu twemu, i nędznemu twemu, i ubogiemu twemu w ziemi twojej.

  • 9Wdowy puszczałeś próżne, a sierót ramiona potarłeś.

  • 16Jeźliżem odmówił ubogim, czego chcieli, a oczy wdowy jeźliżem zasmucił;

  • 15Żywność jego będę obficie błogosławił, a ubogich jego nasycę chlebem.

  • Pwt 25:11-12
    2 wersety
    68%

    11Gdyby się powadzili z sobą dwaj jacy mężowie, a przybieżałaby żona jednego, aby wyrwała męża swego z ręki onego, co go bije, a ściągnąwszy rękę swą, uchwyciłaby go za łono jego,

    12Utniesz jej rękę, i nie zlituje się nad nią oko twoje.

  • 23Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie.

  • 8Przecież w lecie gotuje pokarm swój, a zgromadza w żniwa żywność swoję.

  • 14A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,

  • 31Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim.

  • 17Panu pożycza, kto ma litość nad ubogim, a on mu za dobrodziejstwo jego odda.

  • 5A która jest prawdziwie wdowa i osierociała, ma nadzieję w Bogu i trwa w prośbach i w modlitwach w nocy i we dnie.

  • 8Ale szczodrze otworzysz mu rękę twoję, i ochotnie pożyczysz mu, ile będzie potrzebował i czego by mu niedostawało.

  • 16Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje.

  • 16Izaliś dał pawiowi piękne skrzydła, a pierze bocianowi i strusiowi?

  • Prz 7:11-12
    2 wersety
    67%

    11Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

    12Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

  • 3A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.