Ksiega Przyslów 31:21

Polska Biblia Gdanska

Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 45:22 : 22 Dał z onychże wszystkich każdemu odmienne szaty; ale Benjaminowi dał trzy sta srebrników, i pięcioro szat odmiennych.
  • 2 Sm 1:24 : 24 Córki Izraelskie płaczcie nad Saulem, który was przyodziewał szarłatem rozkosznym, a który was ubierał w klejnoty złote na szaty wasze.
  • Prz 25:20 : 20 Jako ten, który zewłoczy odzienie czasu zimy, albo leje ocet na saletrę, taki jest ten, który śpiewa pieśni sercu smutnemu.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 31:22-31
    10 wersety
    86%

    22Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.

    23Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.

    24Płótno robi, i sprzedaje, także pasy sprzedaje kupcowi.

    25Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.

    26Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.

    27Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.

    28Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,

    29Mówiąc: Wiele niewiast grzecznie sobie poczynały; ale je ty przechodzisz wszystkie.

    30Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.

    31Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

  • Prz 31:10-20
    11 wersety
    78%

    10Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?

    11Serce męża jej ufa jej, a na korzyściach schodzić mu nie będzie.

    12Dobrze mu czyni,a nie źle, po wszystkie dni żywota swego.

    13Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.

    14Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi żywność swoję.

    15I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.

    16Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.

    17Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.

    18Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.

    19Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.

    20Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.

  • Hi 31:19-20
    2 wersety
    70%

    19Jeźliżem widział kogo ginącego dla tego, że szaty nie miał, a nie dałem żebrakowi odzienia;

    20Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;

  • Prz 7:11-12
    2 wersety
    69%

    11Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

    12Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

  • Prz 3:15-18
    4 wersety
    68%

    15Droższa jest nad perły, a wszystkie najmilsze rzeczy twoje nie zrównają się z nią.

    16Przedłużenie dni w prawicy jej, a w lewicy jej bogactwa i zacność.

    17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.

    18Drzewem żywota jest tym, którzyby się jej chwycili; a którzy się jej trzymają, są błogosławionymi.

  • 1Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.

  • 8Przecież w lecie gotuje pokarm swój, a zgromadza w żniwa żywność swoję.

  • 9Przyda głowie twojej wdzięczności, koroną ozdoby obdarzy cię.

  • Ps 45:13-14
    2 wersety
    66%

    13Tyryjczycy także z upominkami przed obliczem twojem kłaniać się będą, najbogatsi z narodów.

    14Wszystka zacność córki królewskiej jest wewnątrz, a szaty jej bramowane są złotem.

  • 16Izaliś dał pawiowi piękne skrzydła, a pierze bocianowi i strusiowi?

  • 7Nagich nocować przymuszają bez odzienia, którzy się nie mają czem nakryć na zimnie.

  • 25I wszystkie niewiasty dowcipnego serca rękami swemi przędły, a przynosiły co naprzędły, hijacynt, i szarłat, karmazyn dwa kroć farbowany, i biały jedwab.

  • 10Zstąpiłam do ogrodu orzechowego, abym oglądała owoce rosnące w dolinach; abym obaczyła, jeźli kwitną winne macice, a wypuszczająli pączki jabłonie granatowe.

  • 4Żona stateczna koroną jest męża swego; ale która go do hańby przywodzi, jest jako zgniłość w kościach jego.

  • 56Pieszczotliwa między wami, i w rozkoszy wychowana niewiasta, która ledwie nogą swoją dostępowała ziemi dla pieszczoty i rozkoszy, będzie zajrzała mężowi swemu własnemu i synowi swemu, i córce swojej.

  • 9Lepiej jest mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym.

  • 14A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,

  • 24Lepiej mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym.

  • 21I odpowiedziała; Jakoście powiedzieli, niechże tak będzie. Tedy je wypuściła, i poszli; i uwiązała sznur czerwony w onem oknie.

  • 14Dom i majętność dziedzictwem przypada po rodzicach; ale żona roztropna jest od Pana.

  • 6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.

  • 3Żona twoja będzie jako winna macica płodna po bokach domu twego; dziatki twoje jako latorośle oliwne około stołu twego.

  • 18(Ale ona miała na sobie pstrą suknią; albowiem w takowych sukniach chadzały córki królewskie, panny,) i wywiódł ją precz sługa jego, i zawarł drzwi za nią.

  • 21I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

  • 23Dla przemierzłej niewiasty, kiedy za mąż idzie, i dla dziewki, kiedy dziedziczy po pani swojej.