Ksiega Psalmów 36:4
Słowa ust jego są nieprawość i zdrada; nie chciał rozumieć, aby dobrze czynił.
Słowa ust jego są nieprawość i zdrada; nie chciał rozumieć, aby dobrze czynił.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawida, sługi Pańskiego.
2Przewrotność niepobożnego świadczy w sercu mojem: Niemasz bojaźni Bożej przed oczyma jego.
3Bo sobie pobłaża w oczach swoich, aby wykonał nieprawość swoję aż do obmierzenia.
8Kto myśli źle czynić, tego złośliwym zwać będą.
1Biada tym, którzy wymyślają nieprawość, i knują złe na łożach swoich, a na świtaniu rano do skutku je przywodzą, gdyż to jest w mocy rąk ich.
14Przewrotności są w sercu jego, myśli złe na każdy czas, a zwady rozsiewa.
15Przetoż prędko przyjdzie upadek jego; nagle skruszony będzie bez uleczenia.
30Kto mruga oczyma swemi, zmyśla przewrotności; a kto rucha wargami swemi, broi złe.
7Usta jego pełne są złorzeczeństwa, i chytrości, i zdrady; pod językiem jego uprzykrzenie i nieprawość.
8Siedzi, czyhając we wsiach, w skrytościach zabija niewinnego; oczy jego upatrują ubogiego.
3Bo się chlubi niezbożnik w pożądliwościach duszy swojej, a łakomy błogosławi sobie a draźni Pana.
4Niepobożny dla pychy, którą po sobie pokazuje, nie pyta się o Boga; wszystka myśl jego, że niemasz Boga.
16Boć oni nie zasną, aż co złego zbroją; ani się uspokoją, aż kogo do upadku przywiodą;
11Z ciebie wyszedł ten, który złe myśli przeciwko Panu, radca złośliwy.
14Zgotował nań broń śmiertelną, a strzały swoje na prześladowników przyprawił.
15Oto rodzi nieprawość, bo począł boleść; ale porodzi kłamstwo.
2Albowiem serce ich myśli o drapiestwie, a wargi ich mówią o uciśnieniu.
2Aleć on też jest mądry, przetoż przywiedzie złe, a słów swoich nie odmieni; lecz powstanie przeciw domowi złośników i przeciwko ratunkowi tych, którzy broją nieprawość.
18Serca, które knuje myśli złe; nóg, które się kwapią bieżeć ku złemu;
32Wypatruje niepobożny sprawiedliwego, i szuka jakoby go zabił;
4Panie! rano usłysz głos mój; ranoć przedłożę modlitwę moję, i będę wyglądał pomocy.
2Wyrwij mię, Panie! od człowieka złego, od męża okrutnego strzeż mię;
15Nie czyń zasadzki, niezbożniku! na przybytek sprawiedliwego, a nie przeszkadzaj odpocznieniu jego.
14Którzy się radują, gdy czynią złe, a weselą się w złośliwych przewrotnościach;
3Co złego robią rękoma, chcą, aby to za dobre uszło; książę podatków żąda, a sędzia z datku sądzi, a kto możny jest, ten mówi przewrotność duszy swojej, i w gromadę ją plotą.
27Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.
2Gdy przyszedł Doeg Edomczyk, i oznajmił Saulowi, mówiąc: Dawid przyszedł do domu Achimelechowego.
3Przeczże się chlubisz ze złości, o mocarzu! miłosierdzie Boże trwa każdego dnia.
7Skąpego też usiłowania złe są: bo chytrze obmyśla, jakoby wniwecz obrócił utrapionych słowy kłamliwemi, i mówił przeciwko nędznemu przed sądem.
5Aby strzelali z skrytości na niewinnego; niespodzianie nań strzelają, a nikogo się nie boją.
11Plemię ich z ziemi wygubisz, a nasienie ich z synów ludzkich.
26Nienawiść zdradliwie bywa pokryta; ale odkryta bywa złość jej w zgromadzeniu.
10Dusza niezbożnego pragnie złego, a przyjaciel jego nie bywa wdzięczny w oczach jego.
12Zle myśli niepobożny przeciwko sprawiedliwemu, i zgrzyta nań zębami swemi.
20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.
24Ten, co kogo nienawidzi, za inszego się udaje wargami swemi; ale w sercu swojem myśli o zdradzie.
20Izali z tobą towarzyszy stolica nieprawości tych, którzy stanowią krzywdę miasto prawa?
35Poczęli kłopot, a porodzili nieprawość; a żywot ich gotuje zdradę.
22Izali nie błądzą, którzy wymyślają złe? a miłosierdzie i prawda należy tym, którzy wymyślają dobre.
36Aby kto wywrócił człowieka w sprawie jego, Pan się w tem nie kocha.
16Albowiem nogi ich ku złemu bieżą, i spieszą się na wylanie krwi.
20Albowiem nie mówią o pokoju; ale przeciwko spokojnym na ziemi zdradliwe słowa zmyślają.
4Pan dla siebie samego wszystko sprawił, nawet i niezbożnika na dzień zły.
6Nieprzyjaciele moi mówili źle o mnie: Kiedyż wżdy umrze, a zginie imię jego?
21Roztrąca niepłodną, która nierodziła, a wdowie nie czyni dobrze.
11Uporny tylko złego szuka, dla tego poseł okrutny będzie nań zesłany.
29Nie knuj złego przeciwko bliźniemu twemu, gdyż on z tobą dowiernie mieszka.
19Usta twoje rozpuszczasz na złe, a język twój składa zdrady.
26Myśli złego są obrzydliwością Panu! ale powieści czystych są przyjemne.
7Nogi ich bieżą do złego, i kwapią się na wylanie krwi niewinnej. Myśli ich są myśli nieprawości; spustoszenie i starcie jest na drogach ich.