Ksiega Psalmów 75:6
Nie podnoście przeciwko Najwyższemu rogów swych, a nie mówcie krnąbrnie,
Nie podnoście przeciwko Najwyższemu rogów swych, a nie mówcie krnąbrnie,
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
7Bo nie od wschodu, ani od zachodu, ani od puszczy przychodzi wywyższenie.
5Rzekę szalonym: Nie szalejcie, a niepobożnym: Nie podnoście rogów.
6Nie udawaj się za zacnego przed królem, a na miejscu wielmożnych nie stawaj;
7Bo lepiej jest, iż ci rzeką: Postąp sam: a niżeliby cię zniżyć miano przed księciem; co widują oczy twoje.
36Aby kto wywrócił człowieka w sprawie jego, Pan się w tem nie kocha.
37Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?
38Izali z ust Najwyższego nie pochodzi złe i dobre?
30Niemasz mądrości, ani rozumu, ani rady przeciwko Panu.
6Albowiem nie z prochu wychodzi utrapienie, ani z ziemi wyrasta kłopot.
22Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.
11Rozciągnij miłosierdzie twoje nad tymi, którzy cię znają, a sprawiedliwość twoję nad uprzejmymi sercem.
1Nie chlub się ze dnia jutrzejszego; bo nie wiesz, coć przyniesie dzień dzisiejszy.
2Niechaj cię kto inny chwali, a nie usta twoje; obcy, a nie wargi twoje.
9Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.
6Mówi w sercu swem: Nie będę wzruszony od narodu do narodu; bo się nie boję złego.
26Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.
3A zgromadził ich z ziem, od wschodu i od zachodu, od północy i od morza.
3Nie ufajcie w książętach, ani w żadnym synu ludzkim, w którym nie masz wybawienia.
13Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.
19Izali sobie będzie ważył bogactwa twoje? Zaiste ani złota, ani jakiejkolwiek siły, albo potęgi twojej.
6Aby poznali od wschodu słońca, i od zachodu słońca, iż niemasz żadnego oprócz mnie, Jam Pan, a niemasz żadnego więcej;
6Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża.
34
6Nie żywi niepobożnego,a u sądu ubogim dopomaga.
7Nie odwraca od sprawiedliwego oczów swoich; ale z królmi na stolicy sadza ich na wieki, i bywają wywyższeni.
23Tak mówi Pan: Niech się nie chlubi mądry z mądrości swojej, i niech się nie chlubi mocarz z mocy swojej, i niech się nie chlubi bogaty z bogactw swoich;
18Albowiem nie ten, co się sam zaleca, doświadczony jest, ale ten, którego Pan zaleca.
19Który nie ma względu na osoby książąt, i nie waży sobie więcej bogacza nad ubogiego; bo oni wszyscy są czynem rąk jego.
7Pan ubogiego czyni i zbogaca, uniża i wywyższa.
3Od wschodu słońca, aż do zachodu jego, niech będzie chwalebne imię Pańskie.
22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.
3Niemówcież napotem słów pysznych, a niech nie wychodzą słowa harde z ust waszych; albowiem Bóg jest umiejętności Panem, a nadawają się sprawy jego.
3I nie szanuj ubogiego przy sprawie jego.
10Uniżajcie się przed obliczem Pańskiem, a wywyższy was.
17Umarli nie będą chwalili Pana, ani kto z tych, co zstępują do miejsca milczenia.
16Ale oto, dobra ich nie są w rękach ich; przetoż rada niepobożnych daleka jest odemnie.
7Podnosi z prochu nędznego, a z gnoju wywyższa ubogiego,
8Zabawa koło ziemi ma pierwsze miejsce u wszystkich; i król roli służy.
29Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.
11Który sadza pokornych wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;
3Nie zmocni się człowiek z niezbożności; ale korzeń sprawiedliwych nie będzie poruszony.
19Bo nie będzie na wieki zapamiętany ubogi; oczekiwanie nędznych nie zginie na wieki.
6By też wstąpiła aż do nieba hardość jego, a obłoku się dotknęła głowa jego:
12A zgoła Bóg przewrotnie nie czyni, a Wszechmocny nie podwraca sądu.
4Niepobożny dla pychy, którą po sobie pokazuje, nie pyta się o Boga; wszystka myśl jego, że niemasz Boga.
8I mimo idący nie rzeką: Błogosławieństwo Pańskie niech będzie z wami; albo: Błogosławimy wam w imieniu Pańskiem.
35A wszyscy obywatele ziemi jako za nic poczytani są. Według woli swojej postępuje, z wojskiem niebieskiem i z obywatelami ziemi, a niemasz, ktoby wstręt uczynił ręce jego i rzekł mu: Cóż to czynisz?
25Wzbudzę od północy lud, ten przyciągnie; i od wschodu słońca, ten wzywać będzie imienia mego; oborzy się na książąt jako na błoto, a podepcze ich, jako garncarz glinę.
22Oto Bóg jest najwyższy w mocy swojej, któż tak nauczyć może jako on?
13Gdyby Bóg nie odwrócił gniewu swego, upadliby przed nim pomocnicy hardzi.