Ksiega Przyslów 13:12
Przewlekająca się nadzieja sprawia boleść serca, a spełnione życzenie jest jakby drzewem życia.
Przewlekająca się nadzieja sprawia boleść serca, a spełnione życzenie jest jakby drzewem życia.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
11Zmniejszy się bogactwo pochodzące z niczego; lecz pomnoży je ten, który zbiera na rękę.
7Gdyż drzewo ma jeszcze nadzieję; bo kiedy zostaje ścięte – odradza się na nowo, a jego pędy nie ustają.
8Chociaż w ziemi zestarzeje się jego korzeń, a pień obumiera w prochu
23Pragnieniem sprawiedliwych jest tylko dobro; nadzieją niegodziwych – zaciekłość.
25Troska w sercu człowieka je gnębi, ale życzliwe słowo je pociesza.
28Nadzieja sprawiedliwych uwieńczy się radością, a otucha niegodziwych zaginie.
13Kto lekceważy Słowo, temu się to policzy za winę; lecz będzie wynagrodzony ten, który szanuje przykazania.
4Gorąco pragnie, ale nie ma; lecz dusza gorliwych będzie nasycona.
19Zaspokojone pragnienie jest słodkie dla duszy; stronienie od złego jest wstrętne dla głupców.
14Ale za taką samą uważaj mądrość dla twej duszy. Jeśli ją pozyskałeś – masz przyszłość, a twa nadzieja nie zaginie.
18Bo naprawdę jest przyszłość, a twoja nadzieja nie zaginie.
13Wesołe serce wypogadza oblicze, a w strapieniu serca i duch znękany.
23Bojaźń przed WIEKUISTYM prowadzi do życia; kto ją posiada – spocznie syty i nie będzie nawiedzony przez nieszczęście.
30Życiem dla ciała jest spokojne serce, a namiętność zgnilizną w kościach.
25Pożądliwość próżniaka go zabija, bo jego ręce wzdragają się, by pracować,
12Niegodziwy tęskni za połowem złych; ale korzeń sprawiedliwych wyda swój plon.
12Błogosławiony mąż, co znosi doświadczenie, bo kiedy się stanie wypróbowanym otrzyma wieniec życia, który obiecał Pan tym, co go miłują.
3Gdyż dla tego widzenia jest jeszcze wyznaczona pora; ono się szybko zbliża do końca i nie zawiedzie. Gdyby się odwlekało – czekaj na nie, gdyż niewątpliwie nadejdzie oraz się nie opóźni!
12Uschła winorośl, zwiędło figowe drzewo, granat, palma, jabłoń oraz poschły wszystkie polne drzewa; tak, odeszła radość od wszystkich ludzkich synów.
30Owocem sprawiedliwego jest drzewo Życia; mędrzec zjednywa sobie dusze.
21Tych, którzy wypatrują śmierci a nie przychodzi; którzy jej poszukują pilniej niż skarbów.
11Wyrok za niecne postępki nie szybko zostaje wykonany, i dlatego wzbiera w nich odwaga synów ludzkich, aby spełniali niecności.
5Zamysły skrzętnego prowadzą do dostatku; a każdy, kto się gorączkuje, dochodzi tylko do nędzy.
12Pójdźcie dzieci oraz mnie posłuchajcie, a nauczę was bojaźni WIEKUISTEGO.
10Widzi to niegodziwy i się złości, zgrzyta zębami i ginie; znika pragnienie nieprawych.
15Lenistwo pogrąża w głęboki sen, więc dusza gnuśnego musi łaknąć.
7Zaprawdę, człowiek się błąka jak widmo i tylko z powodu marności czyni wrzawę; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.
7Ze śmiercią niegodziwego człowieka ginie jego nadzieja; także znika otucha silnych.
22Rozradowane serce przyspiesza uzdrowienie; a duch zgnębiony wysusza kości.
24Czego się obawia niegodziwy – to na niego przypadnie; a czego pragną sprawiedliwi – to im będzie dane.
5Ufam WIEKUISTEMU, ufa Mu moja dusza i wypatruję Jego słowa.
4Napawaj się WIEKUISTYM, a spełni życzenia twojego serca.
16Dorobek sprawiedliwego idzie na życie; zysk niegodziwego na grzech.
18Boleje we mnie serce, słabe jest ukojenie dla smutku!
13Nawet w śmiechu może zaboleć serce, a końcem radości bywa zgryzota.
5Gdy przed każdym wzniesieniem występuje obawa; po drodze zjawiają się straszydła i zakwita drzewo migdałowe; gdy szarańcza jest ociężałą, jak również przemija żądza. Bowiem człowiek idzie do swego wiecznego domu, a po ulicach krążą żałobnicy.
7Błogosławiony mąż, który polega na WIEKUISTYM i WIEKUISTY jest jego schronieniem !
8Będzie on jak drzewo zasadzone nad wodami, co zapuszcza swoje korzenie aż nad potok i nie czuje, kiedy nadchodzi żar; jego liść jest zielony i nie martwi się w roku suszy, nigdy nie przestając przynosić owocu.
4Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.
16Lepsza odrobina w bojaźni WIEKUISEGO, niż wielki skarb, a przy tym niepokój.
14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.
9Lepsze jest to, co widzą oczy niż to, za czym unosi się żądza; ale i to jest marnością oraz pogonią za wiatrem.
23Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.
25A skoro czegoś nie widzimy mamy nadzieję, wyczekując poprzez wytrwałość.
26I dobrze jest czekać w milczeniu na pomocWIEKUISTEGO.
12Choć stoi w swojej pierwszej świeżości oraz nie zostało skoszone – jednak więdnie szybciej niż każda inna trawa.
21Spuścizna zdobyta z początku szybko – nie będzie błogosławiona na końcu.
30Jasne spojrzenie rozwesela serce, a pomyślna wieść orzeźwia członki.
81Moja dusza spragniona jest Twojego zbawienia, ufam Twojemu słowu.
21Kto podąża za sprawiedliwością i miłosierdziem – znajduje życie, sprawiedliwość i cześć.