Ksiega Przyslów 2:15
których ścieżki zostały skrzywione, i są chytrzy na swych manowcach.
których ścieżki zostały skrzywione, i są chytrzy na swych manowcach.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12by ocalić od drogi złego, od człowieka mówiącego przewrotność.
13Od tych, co opuszczają ścieżki prostoty, by chodzić drogami ciemności;
14którzy są radzi, gdy czynią zło i cieszą się przewrotnościami niecnego;
20Ohydą dla WIEKUISTEGO są przewrotni sercem; a Jego upodobaniem ci, co postępują uczciwie.
8Kręta jest droga wyrodnego człowieka; a czystego – prawą jest jego działalność.
15a ich nogi skore, by wylać krew;
16bieda i spustoszenie na ich drogach,
16Aby cię także ocaliła do cudzej kobiety; od obcej, która łagodnie przemawia;
15Mój synu! Nie udawaj się z nimi w drogę, powstrzymuj swoją nogę od ich ścieżki!
16Gdyż ich nogi zdążają ku złemu oraz się śpieszą, by rozlać krew.
14w którego sercu jest przewrotność i ustawicznie knuje zło oraz rozsiewa swary.
20Ale byś chodził drogą szlachetnych i przestrzegał ścieżek sprawiedliwych.
5Na drodze przewrotnego są ciernie i zasadzki; kto strzeże swego życia – od nich stroni.
9Kto chodzi w niewinności – idzie bezpiecznie; kto jednak skrzywia swe drogi – ten będzie skarcony.
12Nikczemnym jest człowiekiem, niecnym człowiekiem ten, co chodzi w matactwie ust;
7Ich nogi dążą ku złemu i spieszą, by przelać niewinną krew; ich zamysły – zamysłami bezprawia; klęska i ruina na ich ścieżkach.
8Drogi pokoju nie znają, a na ich manowcach nie ma prawa; pokrzywili sobie swoje ścieżki, zatem kto na nich postał – nie zaznał spokoju.
15Chcesz się trzymać odwiecznego szlaku, którym kroczyli ludzie fałszu?
2Kto obawia się WIEKUISTEGO chodzi w swojej prostocie; lecz lekceważy Go ten, kto chodzi krzywymi drogami.
3Prawych prowadzi ich uczciwość; a chytrość zmoże zdrajców.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
32Bo ten, który zboczył z prostej drogi jest ohydą dla WIEKUISTEGO a Jego życzliwość przy prawych.
6Chwieją się jej manowce, byś nie wyrównał sobie drogi życia; nie zdołasz jej poznać.
18Kto postępuje uczciwie – będzie wybawiony; a kto jest przewrotnych dróg – runie w jednej chwili.
13Przemądrych chwyta w ich własnej chytrości, więc zamysł przebiegłychjest chybiony.
15Zdrowy rozsądek zapewnia życzliwość, lecz droga zdrajców jest silna.
18Gdyż wraz ze swoim domem nachyla się ku śmierci, a jej manowce prowadzą do cieni.
14Nie wstępuj na ścieżkę niegodziwych i po drodze niecnych się nie przechadzaj.
15Opuść go, nie chodź obok niego; odwróć się od niego i przejdź.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
9Moje drogi zagrodził ciosem, a me ścieżki wywrócił.
25Niech ku jej drogom nie zboczy twoje serce; nie tułaj się po jej ścieżkach.
19A droga niegodziwych jest jak nocny mrok; nie wiedzą o co się potkną.
11Dzień i noc krążą po jego murach, a krzywda i bezprawie w jego wnętrzu.
15co opuściły prostą drogę, zostały wprowadzone na manowce oraz uległy drodze Balaama, syna Bosora, który zapragnął zapłaty niesprawiedliwości.
10Kto zwodzi prawych na złą drogę – ten sam wpadnie w swoją zasadzkę; jednak uczciwi odziedziczą bogactwo.
2Wielu też pójdzie za ich zgubą i będzie przez nich profanowana droga prawdy.
5Skaziło Mu się ku swej hańbie pokolenie krnąbrne i przewrotne, jakby nie byli Jego dziećmi.
33Jak pięknie urządzasz twoją drogę, aby szukać miłostek! W tym też celu uczysz twoich zdrożnych postępków.
9Efraim powie: Co mi odtąd po bałwanach? Bo Ja jeden wysłucham, spojrzę na niego; Ja stanę się dla niego jak stale zielony cyprys; ode Mnie znajdzie swój owoc.
18Ku nim zwracają się na swej drodze karawany – ciągną na pustkowie i giną.
8Który by chodził w towarzystwie ze złoczyńcami i obcował z niegodziwymi ludźmi?
29Twierdzą dla niewinnych jest postanowienie WIEKUISTEGO lecz trwogą dla złoczyńców.
29Okrutny człowiek uwodzi własnego towarzysza i prowadzi go na niedobrą drogę.
5Zaś tych, którzy zbaczają na swe manowce,oby WIEKUISTY wygubił razem ze złoczyńcami.Pokój Israelowi.
19Droga opieszałego jest jak cierniowy płot, a ścieżka prawych jest równa.
26Z proszącym o litość postępujesz miłosiernie, a z prawym mężem – nieskazitelnie.
18serca, co knuje zgubne zamysły; rączych nóg, by zdążać do złego;
29Niegodziwy człowiek czyni zuchwałym swe oblicze, zaś prawy prostuje swoje postępowanie.
9Droga niegodziwego jest ohydą dla WIEKUISTEGO, ale miłuje tego, co się ugania za sprawiedliwością.