Ksiega Przyslów 30:1
Słowa Agura, syna Jaki, z Masy; oświadczenie mowy tego męża do Ityela i Uchala.
Słowa Agura, syna Jaki, z Masy; oświadczenie mowy tego męża do Ityela i Uchala.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Zaprawdę, ja jestem bardziej niedoświadczony, niż którykolwiek mąż i nie posiadam nawet rozumu pospolitego człowieka.
3Nie nauczyłem się też mądrości, więc jak miałbym posiadać wiedzę o Świętym?
1¶ Słowa Koheleta króla w Jeruszalaim, potomka Dawida.
2O, marność nad marnościami powiedział Kohelet; o, marność nad marnościami ! Wszystko jest marnością!
1¶ Przypowieści Salomona, syna Dawida, króla israelskiego.
2By poznawano mądrość i pouczanie, by pojmowano rozumne słowa.
1Słowa Lemuela, króla Masy, którymi napomniała go jego matka.
2Co ci mam powiedzieć, mój synu? Co, synu mojego łona? Co mam ci powiedzieć; temu, dla którego uczyniłam tyle ślubów?
3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.
4O, racz wysłuchać, abym mógł mówić; zapytam Cię, a Ty mnie oświeć.
1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:
1Oto również przysłowia Salomona, które spisali mężowie Chiskjasza, judzkiego króla.
20Przecież napisałem ci już prawidła, wraz z radami i objaśnieniami.
28Potem oświadczył człowiekowi: Oto bojaźńPana jest prawdziwą mądrością, a omijanie złego – rozumem.
1Słowo, które od WIEKUISTEGO doszło do Jeremjasza, głosząc:
20Mądrość – skąd ona przychodzi i gdzie jest miejsce poznania?
18Trzy rzeczy są dla mnie zbyt dziwne, a nawet cztery, których nie pojmuję:
15Co krzywe nie daje się wyprostować, a czego brakuje nie może wejść w rachubę.
16I pomyślałem w swoim sercu, i powiedziałem: Oto zdobyłem wielką i coraz wyższą mądrość, ponad wszystkich, którzy byli w Jeruszalaim przede mną; więc moje serce przejrzało pełnię mądrości oraz wiedzy.
17Ale kiedy zwróciłem moje serce ku temu, by sobie uświadomić czym jest mądrość i wiedza, szaleństwo i głupota poznałem, że to też jest pogonią za wiatrem.
17Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.
1Potem Elihu ciągnął dalej, mówiąc:
2Mądrzy, słuchajcie moich słów; a wy, rozumni, nakłońcie ku mnie ucho.
3Ja także mam rozum jakwy, nie jestem od was gorszy; i komu nie są znane podobne rzeczy?
12Ale mądrość – gdzie ją znaleźć? I gdzie jest siedlisko poznania?
12a, Kohelet, stałem się w Jeruszalaim królem nad Israelem.
13I zwróciłem moje serce ku temu, by mądrością zbadać oraz wyśledzić wszystko, co się dzieje pod niebem; ten czczy popęd, który Bóg złożył w synach ludzkich, aby się nim trapili.
16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.
10Kohelet starał się też wynaleźć wdzięczne powiedzenia słowa prawdziwe, napisane z prostotą.
1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:
1Słuchaj więc Ijobie mojej mowy, nastaw ucho na wszystkie moje słowa.
6By zrozumiano przypowieść i przenośnię, orzeczenia mędrców oraz ich głębokie mowy.
1Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.
25Zwróciłem się moim sercem, aby poznać, zbadać i poszukać mądrości oraz wyniku wszystkiego; lecz tylko po to, aby poznać, że niegodziwość jest głupotą, a głupota szałem.
16I rozmyślałem, by tego dociec; lecz daremna to praca w moich oczach.
13Szczęśliwy człowiek, który dostąpił Mądrości; człowiek, który pozyskał rozwagę.
34Rozumni ludzie mi zaświadczą i każdy mądry człowiek, co mnie słyszy,
8Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
9Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?
1Mój synu! Uważaj na Moją Mądrość; ku Mojej roztropności skłoń twe ucho,
2Któż to jest, co zaciemnia Mój plan bezmyślnymi słowami?
1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:
14Moją jest rada i sprawność; Ja jestem przenikliwością; Moją jest dzielność.
1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:
7i zauważyłem bezmyślnego młodzika pomiędzy niedoświadczonymi, zobaczyłem pomiędzy młodziakami.
7Powiedziałem sobie: Dni przemówią, a długie lata mądrość objawią.
1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:
1Potem doszło do mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:
1Zaprawdę, Mądrość woła, a roztropność podnosi swój głos.
1I Ijob dalej prowadził swoją pouczającą przypowieść, mówiąc: