Ksiega Przyslów 30:24
Są na ziemi cztery drobne istoty, a jednak przemądre:
Są na ziemi cztery drobne istoty, a jednak przemądre:
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
28jaszczurka, którą możesz złapać ręką, a jednak przebywa w królewskich pałacach.
29Są trzy stworzenia, które wspaniale kroczą; cztery, co mają wspaniały chód:
25Mrówki – lud bezsilny, co latem przygotowuje swoją żywność;
26góralki – lud słaby, a jednak w skale urządza swoje mieszkania;
18Trzy rzeczy są dla mnie zbyt dziwne, a nawet cztery, których nie pojmuję:
21Pod trzema rzeczami ziemia drży, a pod czteroma nie może wytrzymać:
22Pod niewolnikiem, który zostaje królem; pod nikczemnikiem, który jest syty chleba;
23pod nienawidzącą, gdy jeszcze idzie za mąż i służebnicą, gdy odziedzicza po swej pani.
24Jak liczne są Twoje dzieła, WIEKUISTY,wszystkie urządziłeś w mądrości, ziemia jest pełną Twych własności.
25To wielkie morze, rozległe na wszystkie strony; gdzie są płazy bez liczby, zwierzęta duże i małe.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
3Dom bywa zbudowany mądrością, a utwierdzony roztropnością.
4Także pokoje przez rozwagę napełniają się wszelkim kosztownym i przyjemnym mieniem.
5Mądry człowiek jest siłą, a mąż roztropny objawia moc.
7Pierwszą rzeczą jest Mądrość; nabieraj mądrości i całym swoim dobytkiem nabieraj roztropności.
13To widziałem jako mądrość pod słońcem, a ukazała mi się wielką:
14Małe miasto oraz nieliczni w nim mężowie. A naprzeciwko nadciągnął wielki król, otoczył je oraz zbudował przeciw niemu potężne baszty.
11Bo lepszą jest mądrość niż korale; nie dorównują jej żadne klejnoty.
12Ja, Mądrość, przebywam przy przezorności i rozporządzam rozwagą.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
24Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.
12Ale mądrość – gdzie ją znaleźć? I gdzie jest siedlisko poznania?
6Leniwcze, idź do mrówki, przypatruj się jej drogom, abyś nabrał mądrości.
19Mądrość daje mądremu więcej obrony, niż dziesięciu mocarzy, którzy są w mieście.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
13Lepszy młodzieniec ubogi, a mądry niż król stary, a głupi, który już jest niezdolny przyjmować przestrogi.
4Nie wysilaj się na zbieranie bogactw; zaniechaj tego z własnej swojej rozwagi.
24Dalekim jest, co dalekim było, oraz głębokim, tak, głębokim. Kto to zbada?
8Bo jaką ma wyższość mądry nad głupcem? Tą, którą ma ubogi, co umie sobie radzić wobec życia.
30Nie ma mądrości, rozumu, ani rady wobec WIEKUISTEGO.
4Bogactwo, cześć i życie idzie za pokorą i bogobojnością.
4Czy nie znasz tej odwiecznej prawdy, wiadomej od chwili ustanowienia człowieka na ziemi,
20Mądrość – skąd ona przychodzi i gdzie jest miejsce poznania?
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
32Zaś ja patrzałem, zwróciłem na to moją uwagę, a widząc to, powziąłem stąd przestrogę.
12Doszło mnie potajemne słowo, a me ucho zachwycił cichy szept.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
16Więc pomyślałem: Lepsza jest mądrość niż moc; choć mądrość ubogiego bywa wzgardzoną, a jego słowa nie znajdują posłuchu.
14Ale za taką samą uważaj mądrość dla twej duszy. Jeśli ją pozyskałeś – masz przyszłość, a twa nadzieja nie zaginie.
24A cały świat pragnął zobaczyć Salomona, aby usłyszeć jego mądrość, którą Bóg złożył w jego sercu.
23Starannie doglądaj stanu twoich stad oraz miej pieczę nad trzodami.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
12Mądrość przebywa u sędziwych, a podczas długiego życia – i roztropność.
15Od Aluki. Dwie niewiasty: Dawaj, dawaj! Trzy – nie mogą być nasycone; cztery – nigdy nie powiedzą: Dosyć!
1Mądrość kobiet buduje ich dom, lecz głupota burzy go swoimi rękami.
11który czyni nas mądrzejszymi od bydląt ziemi oraz rozumniejszymi od ptactwa nieba?