1 Ksiega Samuela 2:9
Nóg świętych swoich ochrania, a niepobożni w ciemnościach zamilkną; bo nie w sile swojej będzie się mąż zmacniał.
Nóg świętych swoich ochrania, a niepobożni w ciemnościach zamilkną; bo nie w sile swojej będzie się mąż zmacniał.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
7On zachowuje uprzejmym prawdziwą mądrość; on jest tarczą chodzącym w szczerości,
8Aby strzegli ścieżek sądu; on drogi świętych swoich strzeże.
10Pan pokruszy przeciwniki swoje, a zagrzmi na nie z nieba; Pan będzie sądził granice ziemi, a da moc królowi swemu, i wywyższy róg pomazańca swego.
3Nie dopuści, aby się zachwiać miała noga twoja; nie drzemieć stróż twój.
29Droga Pańska jest mocą szczeremu; ale strachem tym, którzy broją złości.
30Sprawiedliwy się na wieki nie poruszy; ale niezbożnicy nie będą mieszkali na ziemi.
26Albowiem Pan będzie ufaniem twojem, a nogi twojej będzie strzegł od samołówki.
28Albowiem Pan miłuje sąd, a nie opuści świętych swoich, na wieki w straży jego będą; ale nasienie niepobożnych będzie wykorzenione.
17Albowiem ramiona niezbożników będą pokruszone; ale sprawiedliwych Pan podpiera.
9Będzie się trzymał sprawiedliwy drogi swojej; a kto ma czyste ręce, przyczyni mocy.
9Zachował przy zdrowiu duszę naszę, a nie dał się powinąć nodze naszej.
9Który pokrzepia słabego przeciwko mocarzowi, tak że ten osłabiały do twierdzy uchodzi.
6Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża.
9Światłość sprawiedliwych jasna: ale pochodnia bezbożnych zgaśnie.
8Przetoż powodzią prędką koniec uczyni miejscu jego, a nieprzyjaciół Bożych ciemności gonić będą.
14I zginie ucieczka od prędkiego, a mocarz nie pokrzepi mocy swojej, i duży nie wybawi duszy swojej;
34Równa nogi moje z jeleniemi, na wysokich miejscach moich stawia mię.
6Depcze je noga; nogi ubogiego, stopa nędzników.
3A podepczecie niezbożne, tak, że będą jako proch pod nogami waszemi w dzień, który Ja uczynię, mówi Pan zastępów.
5Owszem, światłość niepobożnych zgaśnie, i nie będzie świeciła iskra ognia ich.
6Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.
7Ściśnione będą kroki siły jego, a porazi go rada jego.
8Wzbudza z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, aby je posadził z książęty, a dał im stolicę chwalebną osiadać; albowiem Pańskie są grunty ziemi, a na nich założył świat.
6Nie żywi niepobożnego,a u sądu ubogim dopomaga.
10Po małej chwili alić niemasz niezbożnika; spojrzyszli na miejsce jego, alić go już niemasz.
22Przetoż ręka moja będzie stała przy nim, a ramię moje posili go.
20Pan jest w kościele świętobliwości swojej; umilknij przed obliczem jego wszystka ziemio!
10Wy, którzy miłujecie Pana, miejcie złe w nienawiści; on strzeże świętych swoich, a z ręki niepobożnych wyrywa ich.
23Jam rzekł w uciekaniu mojem: Odrzuconym jest od oczów twych; aleś ty wysłuchał głos modlitw moich, gdym wołał do ciebie.
2Błogosławiony, który ma baczenie na potrzebnego; w dzień zły wybawi go Pan.
2Aleć on też jest mądry, przetoż przywiedzie złe, a słów swoich nie odmieni; lecz powstanie przeciw domowi złośników i przeciwko ratunkowi tych, którzy broją nieprawość.
19Bo nie będzie na wieki zapamiętany ubogi; oczekiwanie nędznych nie zginie na wieki.
11Aleć Pan jest ze mną, jako mocarz straszny; przetoż ci, którzy mię prześladują, upadną, a nie przemogą; bardzo będą pohańbieni, że sobie niemądrze poczęli, hańba ich wieczna nie będzie zapamiętana.
22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.
33On jest Bogiem, który mię opasuje mocą, a czyni prostą drogę moję.
31Zakon Boga jego jest w sercu jego; przetoż nie zachwieją się nogi jego.
11Rozciągnij miłosierdzie twoje nad tymi, którzy cię znają, a sprawiedliwość twoję nad uprzejmymi sercem.
24Gdy padnie, nie stłucze się: albowiem Pan trzyma go za rękę jego.
19Panujący Pan jest siłą moją, który czyni nogi moje, jako nogi łani, i po miejscach wysokich poprowadzi mię. Przedniejszemu nad śpiewakami na muzycznem naczyniu mojem.
19Droga zaś niepobożnych jest jako ciemność; nie wiedzą, o co sií otrącić mogą.
29Tyś zaiste pochodnią moją, o Panie, a Pan oświeci ciemności moje.
10Przypada, przytula się, i rzuca się mocą swoją na wiele ubogich.
16Dajcie Panu, Bogu swemu, chwałę, pierwej niżby ciemności przywiódł,a pierwej niżby się obraziły nogi wasze o góry ciemne; i czekalibyście światłości, ale Bóg obróciłby je w cień śmierci i przemieniłby je w zaćmienie.
15I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone.
4Zaostrzają język swój, jako wąż; jad żmij pod wargami ich. Sela.
28Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.
34Aby kto starł nogami swemi wszystkich więźniów w ziemi;
9On będzie sądził okrąg ziemi w sprawiedliwości, i osądzi narody w prawości.
6Sprawiedliwość strzeże tego, który żyje bez zmazy; ale niezbożność podwraca grzesznika.
22Gładsze niż masło były słowa ust jego, ale walka w sercu jego: a mię kciejsze słowa jego niż olej, wszakże były jako miecze dobyte: