2 Ksiega Samuela 22:39

Polska Biblia Gdanska

I wyniszczyłem je, i poprzebijałem je, tak iż nie powstaną: upadli pod nogami mojemi.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ml 4:3 : 3 A podepczecie niezbożne, tak, że będą jako proch pod nogami waszemi w dzień, który Ja uczynię, mówi Pan zastępów.
  • Ps 18:37 : 37 Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak, że się nie zachwiały golenie moje.
  • Ps 110:1 : 1 Psalm Dawidowy. Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, dokąd nie położę nieprzyjaciół twoich podnóżkiem nóg twoich.
  • Ps 110:5-6 : 5 Pan po prawicy twojej potrze królów w dzień gniewu swego. 6 Będzie sądził narody, i wszystko napełni trupami; potłucze głowę nad wielą ziem panującą.
  • Ps 118:10-12 : 10 Wszystkie narody ogarnęły mię; ale w imieniu Pańskim wygubiłem ich. 11 Częstokroć mię ogarnęły; ale w imieniu Pańskiem wygubiłem ich. 12 Ogarnęły mię jako pszczoły, ale zgasły jako ogień z ciernia; bo w imieniu Pańskiem wytraciłem ich.
  • Ml 4:1 : 1 Bo oto, przychodzi dzień pałający jako piec, w który wszyscy pyszni, i wszyscy czyniący niezbożność będą jako ciernisko, a popali je ten dzień przyszły, mówi Pan zastępów, tak, że im nie zostawi ani korzenia ani gałązki.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 18:36-40
    5 wersety
    93%

    36Dałeś mi też tarcz zbawienia twego, a prawica twoja podpierała mię, i dobrotliwość twoja uwielmożyła mię.

    37Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak, że się nie zachwiały golenie moje.

    38Goniłem nieprzyjaciół moich, a doścignąłem ich: i nie wróciłem się, ażem ich wytracił.

    39Poraziłem ich tak, iż nie mogli powstać; upadli pod nogi moje.

    40Tyś mię opasał mocą ku bitwie; powstawających przeciwko mnie obaliłeś pod mię.

  • 2 Sm 22:37-38
    2 wersety
    88%

    37Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak iż się nie zachwiały kostki moje.

    38Goniłem nieprzyjacioły moje, i wytraciłem je, a nie wróciłem się, ażem je wyplenił.

  • 2 Sm 22:40-41
    2 wersety
    84%

    40Tyś mię przepasał mocą ku bitwie, a powaliłeś pod mię powstające przeciwko mnie.

    41Nadto podałeś mi szyję nieprzyjaciół moich, którzy mię mieli w nienawiści, i wykorzeniłem je.

  • 43I potarłem je jako proch ziemi, jako błoto na ulicach podeptawszy je, rozmiotałem je.

  • 2Gdy się zbiorą przeciwko mnie złośnicy, aby pożarli ciało moje; przeciwnicy moi, i nieprzyjaciele moi sami się potknęli i upadli.

  • 42Wołalić, ale nie był, ktoby ich wybawił; do Pana, ale ich nie wysłuchał.

  • Ps 118:10-13
    4 wersety
    74%

    10Wszystkie narody ogarnęły mię; ale w imieniu Pańskim wygubiłem ich.

    11Częstokroć mię ogarnęły; ale w imieniu Pańskiem wygubiłem ich.

    12Ogarnęły mię jako pszczoły, ale zgasły jako ogień z ciernia; bo w imieniu Pańskiem wytraciłem ich.

    13Bardzoś potężnie na mię nacierał, abym upadł; ale Pan poratował mię.

  • 2 Sm 22:48-49
    2 wersety
    73%

    48Bóg jest, który mi dawa pomsty, a podbija narody pod mię.

    49Który mię wywodzi od nieprzyjaciół moich, a nad tymi, którzy powstają przeciwko mnie, wywyższasz mię, od człowieka niepobożnego wybawiasz mię.

  • 7A w wielkości Majestatu twego podwróciłeś przeciwniki twoje; puściłeś gniew twój, który je pożarł jako słomę.

  • 8Jedni w wozach, a drudzy w koniach ufają; ale my na imię Pana, Boga naszego, wspominamy.

  • Ps 73:18-19
    2 wersety
    73%

    18Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

    19Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

  • 6I podeptałem narody w gniewie swym, a opoiłem je w zapalczywości mojej, i uderzyłem o ziemię mocarzy ich.

  • 72%

    3Rozweselę się, i rozraduję się w tobie; będę śpiewał imieniowi twemu, o Najwyższy!

  • 6Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemią chwała twoja.

  • 16Wyschła jako skorupa moc moja, a język mój przysechł do podniebienia mego; nawet w prochu śmierci położyłeś mię.

  • 12Niech nie następuje na mię noga pysznych, a ręka niepobożnych niech mię nie uwodzi. Tam, gdzie upadli, którzy czynili nieprawość, porażeni są, i nie mogli powstać.

  • 5Tyś sam król mój, o Boże! sprawże wielkie wybawienie Jakóbowi.

  • 14Pomarli, nie ożyją; martwymi będąc nie powstaną, przeto, żeś ich nawiedził i wykorzenił, i wygładził wszystkę pamiątkę ich.

  • 12Po prawicy mojej młodzikowie powstawają, nogi moje potrącają, i torują na przeciwko mnie drogi zginienia swego.

  • 11Gdziekolwiek idziemy, obtoczyli nas; oczy swe nasadzili, aby nas potrącili ku ziemi.

  • 27Jakoż polegli mocarze, a poginęła broń wojenna!

  • 10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

  • 11Aleć Pan jest ze mną, jako mocarz straszny; przetoż ci, którzy mię prześladują, upadną, a nie przemogą; bardzo będą pohańbieni, że sobie niemądrze poczęli, hańba ich wieczna nie będzie zapamiętana.

  • 22Zwołałeś strachów moich zewsząd, jako w dzień uroczystego święta, a nie był w dzień zapalczywości Pańskiej, ktoby uszedł a żyw został; którychem na ręku piastowała i wychowywała, tych nieprzyjaciel mój wyniszczył.

  • 31Przetoż wyleję na nich gniew mój, ogniem popędliwości mojej wyniszczę ich; drogę ich na głowę ich obrócę, mówi panujący Pan.

  • 22Niech będzie słyszany krzyk z domów ich, gdy na nich nagle wojsko przywiedziesz; bo ukopali dół, aby mię ułapili a sidła ukryli na nogi moje.

  • 37I padnie jeden na drugiego jako od miecza, choć ich nikt gonić nie będzie; ani się ostoicie przed nieprzyjacioły waszymi.

  • 47Żyje Pan, błogosławiona opoka moja; przetoż niech będzie wywyższony Bóg zbawienia mego.

  • 30Bo w tobie przebiegłem wojsko, w Bogu moim przekroczyłem mur.

  • 13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.

  • 29Ty zaiste rozświecisz pochodnię moję; Pan, Bóg mój, oświeci ciemności moje.

  • 34Równa nogi moje z jeleniemi, na wysokich miejscach moich stawia mię.

  • 71%

    2Choćby się zakopali w ziemię, i stamtądby ich ręka moja wzięła; choćby wstąpili aż do nieba, i stamtądby ich stargnął.

  • 16Albowiem na cię, Panie! oczekuję; ty za mię odpowiesz, Panie, Boże mój!

  • 2Bardzoć mię utrapili od młodości mojej, wszakże mię nie przemogli.

  • 14Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.

  • 7Owszem będziecie gonić nieprzyjacioły wasze, i upadną przed wami od miecza.

  • 9Mówił nieprzyjaciel: Będę gonił, dogonię; będę dzielił łupy; nasyci się ich dusza moja, dobędę miecza mojego, wygładzi je ręka moja.

  • 26Niech będzie mieszkanie ich puste, w namiotach ich niech nikt nie mieszka.