Ksiega Psalmów 107:30

Polska Biblia Gdanska

I weselą się, że ucichło; a tak przywodzi ich do portu pożądanego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • J 6:21 : 21 I wzięli go ochotnie do łodzi, a zarazem łódź przypłynęła do ziemi, do której jechali.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 107:21-29
    9 wersety
    87%

    21Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;

    22I ofiarując ofiary chwały, niech opowiadają sprawy jego z wesołem śpiewaniem.

    23Którzy się pławią na morzu w okrętach, pracujący na wodach wielkich:

    24Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.

    25Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.

    26Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

    27Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.

    28Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

    29Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.

  • Ps 107:31
    76%

    31Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

  • Ps 65:7
    75%

    7Który utwierdzasz góry mocą swoją, siłą przepasany będąc;

  • Jon 1:11-13
    3 wersety
    74%

    11Nadto rzekli do niego: Cóż z tobą uczynimy, aby się morze uspokoiło? Bo się morze im dalej tem bardziej burzyło.

    12Tedy rzekł do nich: Weźmijcie mię, a wrzućcie mię w morze, a uspokoi się morze przed wami, gdyż ja wiem, iż dla mnie to wzruszenie wielkie na was przyszło.

    13Ale oni mężowie robili wiosłami, chcąc się do brzegu dostać, wszakże nie mogli; bo się morze im dalej tem więcej burzyło przeciwko nim.

  • Mt 14:32
    74%

    32A gdy oni wstąpili w łódź, uciszył się wiatr.

  • Jon 1:15
    74%

    15Zatem wzięli Jonasza i wrzucili go w morze; i uspokoiło się morze od wzburzenia swego.

  • Iz 14:7
    73%

    7Teraz odpoczywa i jest w pokoju wszystka ziemia, wszyscy głośno śpiewają;

  • Ps 107:6-8
    3 wersety
    73%

    6A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;

    7I prowadził ich drogą prostą, aby przyszli do miasta, w któremby mieszkali.

    8Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:

  • Ps 78:53
    72%

    53Wodził ich w bezpieczeństwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)

  • Ps 107:13-15
    3 wersety
    72%

    13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.

    14Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.

    15Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

  • Mk 4:37-40
    4 wersety
    71%

    37Tedy powstała wielka nawałność wiatru, a wały biły na łódź, tak że się już napełniała.

    38A on na zadzie łodzi spał na wezgłówku; i obudzili go i mówili mu: Nauczycielu! nie dbasz, że giniemy?

    39A tak ocknąwszy się, zgromił wiatr, i rzekł morzu: Umilknij, a uśmierz się. I przestał wiatr, a stało się wielkie uciszenie.

    40Zatem rzekł im: Przecz jesteście tak bojaźliwi? Jakoż nie macie wiary?

  • Lk 8:23-24
    2 wersety
    71%

    23A gdy płynęli, usnął. I przypadła nawałność wiatru na jezioro, i łódź się zalewała, tak że byli w niebezpieczeństwie.

    24A przystąpiwszy, obudzili go, mówiąc: Mistrzu, mistrzu! giniemy. A on ocknąwszy się, zgromił wiatr i wały wodne, i uśmierzyły się, i stało się uciszenie.

  • Ps 89:9
    71%

    9Panie, Boże zastępów! któż jest jakoś ty, Pan mocny? bo prawda twoja jest około ciebie.

  • Mt 8:26-27
    2 wersety
    71%

    26I rzekł do nich: Przeczże jesteście bojaźliwi? o małowierni! Tedy wstawszy, zgromił wiatry i morze, i stało się uciszenie wielkie.

    27A ludzie się dziwowali, mówiąc: Jakiż to jest ten, że mu i wiatry i morze posłuszne są?

  • Ps 107:19
    71%

    19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

  • Wj 15:10
    70%

    10Wionąłeś wiatrem twym, okryło je morze; połknieni są jako ołów w wodach gwałtownych.

  • Hi 3:17
    70%

    17Tam niepobożni przestawają straszyć, i tam odpoczywają zwątleni w siłę.

  • Mt 8:24
    70%

    24A oto się wzruszenie wielkie stało na morzu, tak iż się łódź wałami okrywała; a on spał.

  • Ha 1:15
    69%

    15Wszystkie wędą wyciąga, zagarnia je niewodem swoim, i zgromadza je do sieci swoich; dlategoż się weseli i raduje.

  • Iz 32:17-18
    2 wersety
    69%

    17I będzie pokój dzieło sprawiedliwości, a skutek sprawiedliwości odpocznienie i bezpieczność aż na wieki.

    18Bo będzie mieszkał lud mój w przybytku pokoju, i w przybytkach bezpiecznych, i w odpoczywaniu spokojnem.

  • Hi 34:29
    69%

    29Gdy on sprawi pokój, któż go wzruszy? także, gdy skryje oblicze, któż go ujrzy? A to czyni tak całemu narodowi, jako każdemu człowiekowi,

  • Iz 24:14
    69%

    14Ci podniosą głos swój, wykrzykać będą, w zacności Pańskiej wykrzykać będą, i przy morzu.

  • Dz 27:13
    68%

    13A gdy powionął wiatr z południa, mniemając, że swego przedsięwzięcia dopięli, puściwszy się od brzegu, płynęli blisko Krety.

  • Dz 27:40-41
    2 wersety
    68%

    40A wyciągnąwszy kotwice, puścili się na morze; a rozpuściwszy zawiasy sterowe i podniósłszy żagiel po wietrze, mieli się do brzegu;

    41Ale napadłszy na miejsce, które miało z obu stron morze, otrącili okręt; a przodek okrętu uwięznąwszy, został nie ruszając się, lecz zad rozbijał się od gwałtownych wałów.

  • J 6:21
    68%

    21I wzięli go ochotnie do łodzi, a zarazem łódź przypłynęła do ziemi, do której jechali.

  • Ps 98:7
    68%

    7Niech zaszumi morze, i co w niem jest, okrąg świata, i mieszkający na nim.

  • Ps 106:12
    68%

    12A choć uwierzyli słowom jego, i wysławiali chwałę jego:

  • Ps 104:7
    68%

    7Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.

  • Mk 6:51
    68%

    51I wstąpił do nich w łódź, i uciszył się wiatr; a oni się sami w sobie nader zdumiewali i dziwowali.