Ksiega Psalmów 106:12
A choć uwierzyli słowom jego, i wysławiali chwałę jego:
A choć uwierzyli słowom jego, i wysławiali chwałę jego:
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
9Bo zgromił morze Czerwone, i wyschło, a przewiódł ich przez przepaści, jako przez puszczę.
10A tak zachował ich od ręki tego, który ich miał w nienawiści, a wykupił ich z ręki nieprzyjacielskiej.
11W tem okryły wody tych, którzy ich ciążyli; nie został ani jeden z nich.
13Przecież prędko zapomnieli na sprawy jego, i nie czekali na rady jego.
24Wzgardzili też ziemią pożądaną, nie wierząc słowu jego.
32Ale w tem wszystkiem jeszcze grzeszyli, i nie wierzyli cudom jego;
31I uwierzył lud, i zrozumieli, że nawiedził Pan syny Izraelskie, a iż wejżał na utrapienie ich; i schyliwszy się, pokłon uczynili.
6A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;
21Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;
22I ofiarując ofiary chwały, niech opowiadają sprawy jego z wesołem śpiewaniem.
13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.
22Przeto, iż nie wierzyli Bogu, a nie mieli nadziei w zbawieniu jego.
2Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.
6Obrócił morze w ziemię suchą; rzekę przeszli suchą nogą; tameśmyć się weselili w nim.
30I weselą się, że ucichło; a tak przywodzi ich do portu pożądanego.
31Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.
32Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu, a w radzie starców niechaj go chwalą.
1Zaśpiewał tedy Mojżesz i synowie Izraelscy tę pieśń Panu, a rzekli mówiąc: Śpiewać będę Panu, iż wielmożnie wywyższon jest; konia i jezdnego jego wrzucił w morze.
44A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.
45Bo sobie wspomniał na przymierze swoje z nimi, a żałował tego według wielkiej litości swojej.
46Tak, że im zjednał miłosierdzie przed oczyma wszystkich, którzy ich byli pojmali.
9Śpiewajcie mu, grajcie mu, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.
21Zapomnieli na Boga, wybawiciela swego, który czynił wielkie rzeczy w Egipcie;
45Aby zachowali ustawy jego, a prawa jego przestrzegali. Halleluja.
19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
28Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
11Zapomnieli na sprawy jego, i na dziwne dzieła jego, które im pokazywał.
15Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.
7Pamięć obfitej dobroci twojej wysławiać, o sprawiedliwości twojej śpiewać będą, mówiąc:
4Aleś ty Święty, mieszkający w chwałach Izraelskich.
5W tobie nadzieję mieli ojcowie nasi; nadzieję mieli,a wybawiłeś ich.
2Tedy były napełnione weselem usta nasze, a język nasz radością; tedy mówiono między narodami: Wielmożne rzeczy Pan uczynił z nimi.
3Chwalcie imię jego na piszczałkach; na bębnie i na harfie grajcie mu.
8Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:
53Wodził ich w bezpieczeństwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)
7Ojcowie nasi w Egipcie nie zrozumieli cudów twoich, ani pamiętali na wielkość miłosierdzia twego; ale odpornymi byli przy morzu Czerwonem.
1Halleluja. Wysławiajcie Pana; albowiem dobry, albowiem na wieki miłosierdzie jego.
2Któż wysłowi niezmierną moc Pańską, a wypowie wszystkę chwałę jego?
35Przypominając sobie, iż Bóg był skałą ich, a Bóg najwyższy odkupicielem ich:
5I będą śpiewali o drogach Pańskich, a iż wielka jest chwała Pańska.
3I wyciągnął miecz z dołu szumiącego i z błota lgnącego, a postawił na skale nogi moje, i utwierdził kroki moje;
42Nie pamiętali na rękę jego, i na on dzień, w który ich wybawił z utrapienia;
3Tedyćby nas byli żywo pożarli w rozpaleniu gniewu swego przeciwko nam;
17Tedy śpiewał Izrael tę piosnkę: Wystąp studnio; śpiewajcież o niej;
12Oddajcie cześć Panu, a chwałę jego na wyspach opowiadajcie.
1Halleluja. Śpiewajcie Panu pieśń nową; chwała jego niechaj zabrzmi w zgromadzeniu świętych.
10Wionąłeś wiatrem twym, okryło je morze; połknieni są jako ołów w wodach gwałtownych.
43Przetoż wywiódł lud swój z weselem, a z śpiewaniem wybranych swoich.
10Uwierzyłem, dlategom mówił, chociażem bardzo był utrapiony.