Ksiega Psalmów 116:10
Uwierzyłem, dlategom mówił, chociażem bardzo był utrapiony.
Uwierzyłem, dlategom mówił, chociażem bardzo był utrapiony.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
11Jam był rzekł w zatrwożeniu mojem: Wszelki człowiek kłamca.
13Wypadłem z pamięci jako umarły; stałem się jako naczynie stłuczone.
14Albowiem nasłucham się uszczypków od wielu; strachu dość zewsząd, gdy się naradzają wespół przeciwko mnie, chytrze przemyśliwając, aby odjęli duszę moję.
9Będę chodził ustawicznie przed oblicznością Pańską w ziemi żyjących.
13Mając tedy tegoż ducha wiary, tak jako napisane: Uwierzyłem, przetom też mówił; i my wierzymy, przeto też mówimy,
22Błogosławiony Pan! bo dziwnie okazał miłosierdzie swoje przeciwko mnie, jakoby w mieście obronnem.
13Bym był nie wierzył, że mam oglądać dobroć Pańską w ziemi żyjących, źleby o mnie było.
14Któreć ślubowały wargi moje, i wyrzekły usta moje w utrapieniu mojem.
67Pierwej niżem się był uniżył, błądziłem; ale teraz wyroku twego przestrzegam.
1Pieśń stopni. Wołałem do Pana w utrapieniu mojem, a wysłuchał mię.
3Chcą mię połknąć nieprzyjaciele moi na każdy dzień; zaprawdęć wiele jest walczących przeciwko mnie, o Najwyższy!
4Któregokolwiek mię dnia strach ogarnia, ja w tobie ufam.
11Boga wysławiać będę z słowa; Pana chwalić będę z słowa jego.
1Pieśń stopni. Bardzoć mię utrapili zaraz od młodości mojej, powiedz teraz Izraelu.
1Złota pieśń Dawidowa.
107Jestem bardzo utrapiony; o Panie! ożyw mię według słowa twego.
1Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.
15Ale cóż mam więcej rzec? Onci mi odpowiedział, i sam uczynił, że żyć będę mimo wszystkie lata swe po gorzkości duszy mojej.
50Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.
10Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela.
3Ogarnęły mię były boleści śmierci, a utrapienia grobu zjęły mię; ucisk i boleść przyszła na mię.
17Do niegom usty swemi wołał, a wywyższałem go językiem moim.
5By snać nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go; ażeby się nieprzyjaciele moi nie rodowali, gdybym się zachwiał.
16Albowiem na cię, Panie! oczekuję; ty za mię odpowiesz, Panie, Boże mój!
8Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem.
7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.
18Pokarałci mię Pan srodze; ale mię na śmierć nie podał.
2Panie! wywyższać cię będę; albowiem wywyższyłeś mię, a nie dałeś pociechy nieprzyjaciołom moim ze mnie.
30Będę Pana wielce wysławiał usty swemi, a w pośród wielu chwalić go będę.
20Wejrzyż, Panie, bomci utrapiona, wnętrzności moje strwożone są, wywróciło się serce moje we mnie, przeto, żem była bardzo odporna; na dworze miecz osieraca, a w domu nic niemasz jedno śmierć.
3W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.
4Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.
6Hardzi na mię zastawili sidło, i powrozy; rozciągnęli sieci przy ścieszce, a sidła swe zastawili na mię. Sela.
2Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.
3Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.
25Bo strach, któregom się lękał, przyszedł na mię, a czegom się obawiał, przydało mi się.
4Boś mię wrzucił w głębokość w pośrodek morza, i rzeka ogarnęła mię; wszystkie nawałności twoje i powodzi twoje zwaliły się na mię.
42Tak abym odpowiedź mógł dać samą rzeczą temu, który mi urąga, gdyż ufam w słowie twojem.
22Bomci ja jest ubogi i nędzny, a serce moje zranione jest w wnętrznościach moich.
5W ucisku wzywałem Pana; wysłuchał mię, i na przestrzeństwie postawił mię Pan.
4Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.
6Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.
5Oglądamli się na prawą stronę, a przypatruję się, niemasz ktoby mię znał; zginęła ucieczka moja, niemasz ktoby się ujął o duszę moję.
75Znam, Panie! iż są sprawiedliwe sądy twoje, a iżeś mię słusznie utrapił.
15Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.
21Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:
15Przeczże, o Panie! odrzucasz duszę moję, a zakrywasz oblicze twoje przedemną?
1Psalm Dawidowy. Sądź mię, Panie! Boć ja w niewinności mojej chodzę, a w Panu ufając, nie zachwieję się.
1Pieśń stopni. Z głębokości wołam do ciebie, o Panie!
1Miłuję Pana, iż wysłuchał głos mój, i prośby moje.