Ksiega Psalmów 30:11
Wysłuchajże, Panie! a zmiłuj się nademną; Panie! bądź pomocnikiem moim.
Wysłuchajże, Panie! a zmiłuj się nademną; Panie! bądź pomocnikiem moim.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Tedyś odmienił płacz mój w pląsanie; zdjąłeś ze mnie wór mój, a przepasałeś mię radością. Przetoż tobie śpiewać będzie chwała moja, a milczeć nie będzie. Panie, Boże mój! na wieki wysławiać cię będę.
10Co za pożytek ze krwi mojej, gdybym zstąpił do dołu? Izali cię proch chwalić będzie? Iazali opowie prawdę twoję?
7Wieleć ich mówią: Któż nam da oglądać dobra? Ale ty, Panie! podnieś nad nami światłość oblicza twego.
1Psalm pieśni przy poświęceniu domu Dwidowego.
2Panie! wywyższać cię będę; albowiem wywyższyłeś mię, a nie dałeś pociechy nieprzyjaciołom moim ze mnie.
3Panie, Boże mój! wołałem do ciebie, a uzdrowiłeś mię.
28Oznajmiłeś mi drogi żywota, a napełnisz mię radością przed obliczem twojem.
7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.
8Będę się radował i weselił w miłosierdziu twojem, żeś wejrzał na utrapienie moje, a poznałeś uciśnienie duszy mojej.
8Bo wyrwał duszę moję od śmierci, oczy moje od płaczu, nogę moję od upadku.
3Opowiadać z poranku miłosierdzie twoje, i prawdę twoję na każdą noc,
4Na instrumencie o dziesięciu strunach, na lutni, i na harfie z śpiewaniem.
31Obróciła się w lament harfa moja, a instrument mój w głos płaczących.
1I rzeczesz dnia onego: Wysławiać cię będę, Panie! przeto, że będąc rozgniewany na mię, odwróciłeś zapalczywość gniewu twego, a ucieszyłeś mię.
15Ustało wesele serca naszego, pląsanie nasze w kwilenie się obróciło.
6Wielka jest chwała jego w zbawieniu twojem; chwałą i zacnością przyodziałeś go;
13Tedy się weselić będzie panna z pląsaniem, także młodzieńcy i starcy społem; albowiem kwilenie ich obrócę w radość, a pocieszę ich, i rozweselę ich po smutku ich;
8Oto się kochasz w prawdzie wewnętrznej, a skrytą mądrość objawiłeś mi.
10Weseląc weselić się będą w Panu, a dusza moja rozraduje się w Bogu moim; bo mię oblókł w szaty zbawienia, a płaszczem sprawiedliwości przyodział mię, jako oblubieńca ozdobnego chwałą, i jako oblubienicę ozdobioną w klejnoty swoje.
3Chwalcie imię jego na piszczałkach; na bębnie i na harfie grajcie mu.
20Który, acześ przypuścił na mię wielkie i ciężkie uciski, wszakże zasię do żywota przywracasz mię, a z przepaści ziemskich zasię wywodzisz mię.
21Rozmnożysz dostojność moję a zasię ucieszysz mię.
3I wyciągnął miecz z dołu szumiącego i z błota lgnącego, a postawił na skale nogi moje, i utwierdził kroki moje;
6Błogosławiony Pan; albowiem wysłuchał głos próśb moich.
7Pan jest mocą moją i tarczą moją, w nim, nadzieję ma serce moje, a jestem poratowany; przetoż się rozweseliło serce moje, a pieśnią moją chwalić go będę.
37Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak iż się nie zachwiały kostki moje.
36Dałeś mi też tarcz zbawienia twego, a prawica twoja podpierała mię, i dobrotliwość twoja uwielmożyła mię.
12Serce czyste stwórz we mnie, o Boże! a ducha prawego odnów we wnętrznościach moich.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
11Skórą i ciałem przyoblokłeś mię, a kościami i żyłami pospinałeś mię.
28Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.
4Abym przystąpił do ołtarza Bożego, do Boga wesela i radości mojej; i będę cię wysławiał na harfie, o Boże, Boże mój!
28Tyś jest Bóg mój; przetoż cię wysławiać będę, Boże mój! wywyższać cię będę.
5Śpiewajcież Panu święci jego, a wysłuchajcie pamiątkę świętobliwości jego.
13Błogosławieństwo ginącego przychodziło na mię, a serce wdowy rozweselałem.
11Weselcie się w Panu, i radujcie się sprawiedliwi, a wykrzykajcie wszyscy, którzyście serca szczerego.
22Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.
3Wielmożne rzeczy Pan uczynił z nami, z czegośmy się bardzo uradowali.
20I wywiódł mię na przestrzeństwo; wybawił mię; bo mię sobie upodobał.
14Pan jest mocą moją, i pieśnią moją; on był moim wybawicielem.
2Boś ty jest Bóg siły mojej. Przeczżeś mię odrzucił? a przecz smutno chodzę dla uciśnienia od nieprzyjaciela?
21Słysząć, że ja wzdycham, ale niemasz, ktoby mię pocieszył; wszyscy nieprzyjaciele moi słysząc o nieszczęściu mojem weselą się, żeś ty to uczynił, a przywiodłeś dzień przedtem ogłoszony; aleć będą mnie podobni.
34O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.
29Tyś zaiste pochodnią moją, o Panie, a Pan oświeci ciemności moje.
4Czas płaczu, i czas śmiechu; czas smutku, i czas skakania;
6A tak wywyższona będzie głowa moja nad nieprzyjaciołmi moimi, którzy są około mnie; i będę ofiarował w przybytku jego ofiary wykrzykania; będę śpiewał i chwały oddawał Panu.
14I skakał Dawid ze wszystkiej mocy przed Panem, a był Dawid obleczony w efod lniany.
29Tedy zaśpiewacie, jako gdy się w nocy obchodzi uroczyste święto, a rozweselicie się w sercu jako ten, który idzie z piszczałką, idąc na górę Pańską, do skały Izraelskiej;
3Wiele ich mówią o duszy mojej: Niemać ten ratunku od Boga. Sela.
39Poraziłem ich tak, iż nie mogli powstać; upadli pod nogi moje.