Ksiega Psalmów 55:6

Polska Biblia Gdanska

Bojaźń ze drżeniem przyszła na mię, a okryła mię trwoga.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ap 12:14 : 14 I dano niewieście dwa skrzydła orła wielkiego, aby leciała od obliczności wężowej na pustynię, na miejsce swoje, gdzie by ją żywiono przez czas i czasy, i połowę czasu.
  • Ps 11:1 : 1 Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. W Panu ja ufam. Jakoż tedy mówicie duszy mojej: Ulatuj jako ptak z góry swojej?
  • Ps 139:9 : 9 Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na końcu morza,

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 55:7-8
    2 wersety
    86%

    7I rzekłem: Obym miał skrzydła jako gołębica, zaleciałbym, a odpocząłbym.

    8Otobym daleko zaleciał, a mieszkałbym na puszczy. Sela.

  • Iz 38:14-15
    2 wersety
    76%

    14Jako żóraw i jaskółka szczebiotałem, stękałem jako gołębica; oczy moje ku górze podniesione były, i rzekłem: Panie! gwałt cierpię, przedłuż mi żywota.

    15Ale cóż mam więcej rzec? Onci mi odpowiedział, i sam uczynił, że żyć będę mimo wszystkie lata swe po gorzkości duszy mojej.

  • Ps 55:4-5
    2 wersety
    75%

    4Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.

    5Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, złoty psalm Dawidowy, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. W Panu ja ufam. Jakoż tedy mówicie duszy mojej: Ulatuj jako ptak z góry swojej?

  • 9Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na końcu morza,

  • Ps 102:6-7
    2 wersety
    73%

    6Od głosu wzdychania mego przylgnęły kości moje do ciała mego.

    7Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.

  • 18Serce moje we mnie, któreby mię miało posilać w smutku, mdłe jest.

  • 7Zaprawdęć na cię wspominam, i na łożu mojem każdej straży nocnej rozmyślam o tobie.

  • Hi 6:8-9
    2 wersety
    71%

    8Bodajże się spełniła prośba moja! Niechże mi Bóg da, czego oczekuję!

    9Oby się Bogu podobało, żeby mię zniszczył, a żeby mię wyciął, rozpuściwszy rękę swoję!

  • Ps 120:5-6
    2 wersety
    71%

    5Niestetyż mnie, żem tak długo gościem w Mesech, a mieszkam w namiotach Kedarskich.

    6Długo mieszka dusza moja między tymi, którzy pokój mają w nienawiści.

  • 7Dokąd ujdę przed duchem twoim? a dokąd przed obliczem twojem uciekę?

  • 13Królowie z wojskami uciekali, uciekali: ale ta, która przyglądała domu, dzieliła łupy.

  • 4Albowiemeś ty był ucieczką moją, i basztą mocną przed twarzą nieprzyjaciela.

  • 8I rzeczesz: Którzyż to są, co się jako obłoki zlatują, i jako gołębie do okien swoich?

  • 13Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!

  • Hi 9:26-27
    2 wersety
    70%

    26Przeminęły jako prędkie łodzie, jako orzeł lecący do żeru.

    27Jeźli rzekę: Zapomnę narzekania mego, zaniecham gniewu swego, a posilę się:

  • 3Obym wiedział, gdziebym go mógł znaleść, szedłbym aż do stolicy jego.

  • Hi 10:18-20
    3 wersety
    69%

    18Przeczżeś mię z żywota wywiódł? Ach, bym był umarł, żeby mię było oko nie widziało!

    19Obym był, jakoby mię nie było! oby mię było zaraz z żywota do grobu zaniesiono!

    20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

  • 13Albowiembym teraz leżał i odpoczywał; spałbym i miałbym pokój,

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 4Boś mię wrzucił w głębokość w pośrodek morza, i rzeka ogarnęła mię; wszystkie nawałności twoje i powodzi twoje zwaliły się na mię.

  • 26Choć na nim chrzęści sajdak, i błyszczy się oszczep, i drzewce.

  • 23Jako cień, który ustępuje, uchodzić muszę; zganiają mię jako szarańczę.

  • 68%

    6Albowiem w śmierci niemasz pamiątki o tobie, a w grobie któż cie wyznawać będzie?

  • 13Gdym rzekł: Pocieszy mię łoże moje, i ulży mi narzekania mego pościel moja:

  • 8Jako ptak odlatuje od gniazda swojego: tak człowiek odchodzi od miejsca swego.

  • 10Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

  • 28Opuszczajcie miasta a mieszkajcie na skale, obywatele Moabscy! a bądźcie jako gołębica, która ściele gniazdo swoje na kraju dziury.

  • 2Izalim nie położył i nie uspokoił duszy mojej, jako dziecię odstawione od matki swej? odstawionemu dziecięciu była podobna we mnie dusza moja.

  • 52Łowili mię ustawicznie jako ptaka nieprzyjaciele moi bez przyczyny.

  • 18Przetożem rzekł: W gniaździe swojem umrę, a jako piasek rozmnożę dni moje.

  • 22Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.

  • 7Dusza nasza jako ptaszek uszła z sidła ptaszników; sidło się potargało, a myśmy uszli.

  • 15Obróciły się przeciwko mnie strachy, jako wiatr ściągają duszę moję; bo jako obłok przemija zdrowie moje.

  • 7Sprawiedliwość twoja, jako góry najwyższe; sądy twoje, jako przepaść wielka; ludzie i zwierzęta zachowuje, Panie!

  • 28Chodzę szczerniawszy, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.

  • 67%

    4Układęli się, tedy mówię: Kiedyż wstanę? a rychło pominie noc? i pełen bywam myślenia aż do świtania.

  • 13Wysłuchajże modlitwę moję, Panie! a wołanie moje przyjmij w uszy swoje, nie milcz na łzy moje; bomci ja przychodniem u ciebie, i komornikiem, jako wszyscy ojcowie moi. Sfolguj mi, abym się posilił, pierwej niżeli odejdę, a nie będzie mię.

  • 16Sprzykrzyłem sobie żywot, nie wiecznie będę żyw. Zaniechajże mię, bo marnością są dni moje.

  • 67%

    6Dni moje prędsze są, niż czółnek tkacki, i strawione są bez nadziei.