ምሳሌ ሰሎሞን 24:7

Amharic KJV

ለሰነፍ ጥበብ ከፍ ብዬ ነው፤ በበር ላይ አፉን አይከፍትም።

ተጨማሪ ምንጮች

ሌሎች ትርጉሞች

የተጠቀሱ አይቶች

  • ምሳ 14:6 : 6 የሚያፌዝ ሰው ጥበብን ይፈልጋል ግን አያገኘውም፤ ለሚረዳ ሰው ግን እውቀት ቀላል ነው።
  • መዝ 10:5 : 5 መንገዶቹ ሁልጊዜ ከባድ ናቸው፤ ፍርዶችህ ከዓይኑ ሳይታዩ ከፍ ብለው አሉ፤ ጠላቶቹንም ሁሉ ንቀት ያደርጋቸዋል.
  • 1 ቆሮ 2:14 : 14 ነገር ግን ሰው በተፈጥሮው የእግዚአብሔር መንፈስ ነገሮችን አይቀበልም፤ ለእርሱ ሞኝነት ይመስላሉ፤ ሊያውቃቸውም አይችልም ምክንያቱም እነዚህ መንፈሳዊነት በመለያየት ብቻ ይገባሉ።
  • መዝ 92:5-6 : 5 እግዚአብሔር ሆይ፣ ሥራህ እንዴት ታላቅ ናቸው! አሳብህም እጅግ ጥልቅ ነው። 6 ደንዳና ሰው አያውቅም፤ ሞኝም ይህን አያስተውልም።
  • ኢዮብ 5:4 : 4 ልጆቹ ከመዳን ሩቅ ናቸው፤ በበር ላይ ይጨቈናሉ፤ የሚያድናቸውም የለም።
  • ኢዮብ 29:7-9 : 7 ወደ ከተማው በር ስወጣ፣ መቀመጫዬንም በመንገድ ላይ ስዘጋጅ ነበር። 8 ወጣቶች አዩኝ ይሸሸጉ ነበር፤ ሽማግሌዎችም ይነሱ ይቆሙ ነበር። 9 አለቆች ከመናገር ይቆሙ ነበር፤ እጃቸውንም በአፋቸው ላይ ይጫኑ ነበር። 10 ክቡራን ሰዎች ፀጥ ይበሉ ነበር፤ ምላሳቸውም ለአፋቸው ጣር ይጣበቅ ነበር። 11 የሰማኝ ጆሮ እኔን ባረከች፤ ያየኝም ዐይን ምስክር ሰጠኝ። 12 ምክንያቱም የጮኸውን ድሀ አዳንኩ፤ የአባት የሌለውንም እና ረዳት የሌለውን ሰው ረዳኩ። 13 ለመጥፋት ዝግጁ የነበረው ሰው የባረከኝ በረከት በላዬ መጣ፤ የመበለትንም ልብ በደስታ እንዲዘምር አደረግሁ። 14 ጽድቅን ለበስሁ እና እንደ ልብስ አለበሰኝ፤ ፍርዴም እንደ መጐናጸፊያ ልብስ እና እንደ አክሊል ነበር። 15 ለዕውር ዐይን ሆንሁ፤ ለአንካሳም እግር ሆንሁ። 16 ለድሀ አባት ሆንሁ፤ ያላወቅሁትንም ጉዳይ ፈልጌ አወቅሁ። 17 የክፉውን መንጫፎች ሰበርሁ፤ ምርኮውንም ከጥርሱ አስለቀቅሁ። 18 ከዚያም እንዲህ አልሁ፤ በጎጆዬ እሞታለሁ፤ ዕድሜዬም እንደ አሸዋ ይብዛል። 19 ሥርዬ በውሃ አጠገብ ተዘረጋ ነበር፤ ጠልም ሌሊት ሙሉ በቅርኔ ላይ ይቆይ ነበር። 20 ክብሬ በውስጤ አዲስ ነበር፤ ቀስቴም በእጄ ይታደስ ነበር። 21 ሰዎች ለእኔ ጆሮ ይሰጡ ነበር፤ ይጠብቁኝ ነበር፤ ምክሬንም ሲሰሙ በዝምታ ይቆዩ ነበር። 22 ቃሌ ከወጣ በኋላ እንደገና አይናገሩም ነበር፤ ንግግሬም በላያቸው ይወርድ ነበር። 23 እንደ ዝናብ ይጠብቁኝ ነበር፤ እንደ መጨረሻው ዝናብ አፋቸውን ሰፊ ይከፍቱ ነበር። 24 ላቸው ስሳቅ አላመኑም፤ የፊቴንም ብርሃን አላዋረዱትም። 25 መንገዳቸውን እኔ እወስን ነበር፤ አለቃ እንደ ሆንሁ ተቀመጥሁ፤ በሠራዊት መካከል እንደ ንጉሥ ኖርሁ፤ እንደ ሐዘንተኞችን የሚያጽናና አንድ ሰው እንዳለ ነበር።
  • ኢዮብ 31:21 : 21 በበሩ ላይ ድጋቴ እንዳለ ሲታይ በያለ አባት ላይ እጄን ከነሣሁ;
  • ምሳ 15:24 : 24 ለጠቢቡ የሕይወት መንገድ ወደ ላይ ነው፤ ከታች ካለው ሲኦል ራቅ ዘንድ።
  • ምሳ 17:24 : 24 ጥበብ ለግንዛቤ ያለው ሰው በፊቱ ናት፤ የሞኝ ዓይኖች ግን በምድር ዳር ላይ ናቸው።
  • ምሳ 22:22 : 22 ድሀ ስለ ድሀነቱ አታቅምም፤ ተጨቆና ያለውንም በበር አታስጨንቅ.
  • ምሳ 31:8-9 : 8 ድምፅ የሌላቸውን ስለ ጉዳዳቸው አንደበትህን ክፈት፤ ለጥፋት ፍርድ የተፈረደባቸው ሁሉ ስለ ክርክራቸው ተናገር. 9 አንደበትህን ክፈት፤ በጽድቅ ፍርድ አድርግ፤ የድሆችንና የችግኞችን ጉዳይ ጠብቅ.
  • ኢሳ 29:21 : 21 ቃል ብቻ ምክንያት ሰውን ወንጀለኛ የሚያደርጉ፣ በደጅ የሚገሥጽንን ሰው ለማጥለው ወጥመድ የሚዘርጉ፣ ጻድቁንም ስለ ከንቱ ነገር ከመንገዱ የሚያታልሉ ናቸው።
  • አሞ 5:10 : 10 በደጅ የሚገሥጽን ይጠላው፥ በቀና የሚናገርንም ይጸያፉት።
  • አሞ 5:12 : 12 የተለያዩ መተላለፊያችሁንና ኃይለኛ ኃጢአታችሁን አውቃለሁ፤ ጻድቁን ያስጨንቋሉ፥ ስጦታ ይቀበላሉ፥ ድሀውንም በደጅ ከመብቱ ያወጣሉ።
  • አሞ 5:15 : 15 ክፉን ጥሉ፥ መልካሙን ውደዱ፥ ፍርድንም በደጅ አቋሙ፤ ምናልባት እግዚአብሔር የሠራዊት አምላክ በዮሴፍ ቀረ ላይ ይራራል።

ተመሳሳይ አይቶች (AI)

እነዚህ አይቶች በAI የሚመራ ትርጓሜና አካባቢ መሠረት ያለው የትርጓሜ ተመሳሳይነት በመጠቀም ተገኝተዋል። አንዳንድ ጊዜ ውጤቶቹ ያልተጠበቁ ግንኙነቶችን ሊያካትቱ ይችላሉ።

  • ምሳ 23:9
    80%

    9ለሰነፍ በጆሮ አትናገር፤ የቃልህን ጥበብ ይናቅላል.

  • ምሳ 14:6-8
    3 አይቶች
    79%

    6የሚያፌዝ ሰው ጥበብን ይፈልጋል ግን አያገኘውም፤ ለሚረዳ ሰው ግን እውቀት ቀላል ነው።

    7በእርሱ ውስጥ የእውቀት ቃል ካልታየ ከሞኝ ሰው ፊት ራቅ።

    8የጥንቃቄ ሰው ጥበብ መንገዱን መረዳት ነው፤ የሞኞች ሞኝነት ግን ማታለያ ነው።

  • ምሳ 17:24
    78%

    24ጥበብ ለግንዛቤ ያለው ሰው በፊቱ ናት፤ የሞኝ ዓይኖች ግን በምድር ዳር ላይ ናቸው።

  • ምሳ 10:14
    78%

    14ጠቢባን እውቀትን ይከማቻሉ፤ የሞኞች አፍ ግን ጥፋትን ቅርብ ያደርጋል.

  • ምሳ 14:33
    78%

    33ጥበብ በማስተዋል ያለው ሰው ልብ ውስጥ ትቀመጣለች፤ በሞኞች መካከል ያለው ግን ይገለጣል።

  • ምሳ 12:23
    77%

    23ጠንቃቃ ሰው እውቀትን ይሸፍናል፤ የሞኞች ልብ ግን ሞኝነትን ይነግራል።

  • ምሳ 29:11
    77%

    11ሰነፍ ልቡ ያለውን ሁሉ ያፍራል፤ ጥበበኛ ግን እስከ ኋላ ይይዛዋል.

  • ምሳ 17:28
    77%

    28ሞኝም ሲዝም ጥበብ ያለው ተብሎ ይቈጠራል፤ ከንፈሩን ሲዘጋ ግንዛቤ ያለው ሰው ተብሎ ይቆጠራል።

  • ምሳ 14:24
    76%

    24የጥበበኞች አክሊል ሀብታቸው ነው፤ የሞኞች ሞኝነት ግን ሞኝነት ብቻ ነው።

  • ምሳ 13:16
    76%

    16እያንዳንዱ ጠንቃቃ ሰው በእውቀት ይሠራል፤ ሞኝ ግን ሞኝነቱን ያፈራል።

  • ምሳ 17:16
    76%

    16ለጥበብ ልብ ሳይኖረው እያለ፥ ጥበብን ለማግኘት ዋጋ በሞኝ እጅ ለምን ነው?

  • ምሳ 15:2
    76%

    2የጠቢብ ምላስ እውቀትን በትክክል ይጠቀማል፤ የሞኞች አፍ ግን ሞኝነትን ይፈስሳል።

  • ምሳ 12:15
    76%

    15የሞኝ መንገድ በዓይኖቹ ትክክል ይመስለዋል፤ ምክርን የሚሰማ ግን ጥበበኛ ነው።

  • መክብ 10:3
    75%

    3እንዲሁም ሞኝ በመንገድ ሲመላለስ ጥበቡ ይታጠቃለት፤ ራሱ ሞኝ መሆኑንም ለሁሉም ያሳያል።

  • ምሳ 14:3
    75%

    3በሞኝ አፍ ውስጥ የትዕቢት በትር አለ፤ የጥበበኞች ከንፈሮች ግን እነርሱን ይጠብቃሉ።

  • ምሳ 26:4-5
    2 አይቶች
    75%

    4አንተም እንደ እርሱ እንዳትሆን ሞኝን እንደ ሞነነቱ አትመልስ።

    5እሱ በራሱ ሐሳብ ጠቢብ እንዳይመስለው ሞኝን እንደ ሞነነቱ መልስለት።

  • ምሳ 15:14
    75%

    14ማስተዋል ያለው ልብ እውቀትን ይፈልጋል፤ የሞኞች አፍ ግን በሞኝነት ይመገባል።

  • ምሳ 10:8
    75%

    8በልቡ ጠቢብ ትእዛዛትን ይቀበላል፤ ተናጋሪ ሞኝ ግን ይወድቃል.

  • ምሳ 15:7
    75%

    7የጠቢባን ከንፈሮች እውቀትን ይበትናሉ፤ የሞኞች ልብ ግን እንዲሁ አያደርግ።

  • ምሳ 15:21
    74%

    21ጥበብ የሌለው ለሞኝነት ደስ ይለዋል፤ ማስተዋል ያለው ግን ቀና ይመላለሳል።

  • መክብ 10:12-15
    4 አይቶች
    74%

    12የጠቢብ ሰው አፍ ቃላት ጸጋ ያላቸው ናቸው፤ የሞኝ ከንፈሮች ግን ራሱን ያጠፋሉ።

    13የአፉ ቃላት ጀማሪያ ሞኝነት ነው፤ የንግግሩ መጨረሻ ግን ክፉ እብድነት ነው።

    14ሞኝ ደግሞ ቃል ብዙ ነው፤ ምን እንደሚሆን ማንም ሊነግር አይችልም, ከእርሱ በኋላ የሚሆነውንም ማን ሊነግረው ይችላል?

    15ሞኞች ሥራ እያንዳንዳቸውን ያደክማል, ምክንያቱም ወደ ከተማ እንዴት እንደሚሄዱ አያውቁም።

  • መክብ 9:17
    74%

    17ጥበበኞች ቃላት በዝምታ ይሰማሉ ከሞኞች መካከል የሚገዛው ጩኸት ይልቅ.

  • ምሳ 18:2
    74%

    2ሰነፍ በማስተዋል ሀሴት አያደርግም፤ ነገር ግን ልቡ የራሱን ነገር እንዲገልጥ ብቻ ይፈልጋል።

  • ምሳ 18:6-7
    2 አይቶች
    74%

    6የሰነፍ ከንፈሮች ወደ ግጭት ይገባሉ፤ አፉም መታ ይጠራል።

    7የሰነፍ አፍ ጥፋቱ ነው፤ ከንፈሮቹም ለነፍሱ ወጥመድ ናቸው።

  • ምሳ 16:22
    74%

    22ማስተዋል ላለው የሕይወት ምንጭ ነው፤ የሞኞች መመሪያ ግን ሞኝነት ነው.

  • መክብ 7:4-5
    2 አይቶች
    74%

    4የጥበበኛ ልብ በየሐዘን ቤት ነው፤ የሞኞች ልብ ግን በእልልታ ቤት ነው።

    5የጥበበኛን ገሥጻ መስማት ከሞኞች ዘፈን ሰው ማዳመጥ ይሻላል።

  • ምሳ 19:1
    73%

    1በቅንነቱ የሚሄድ ድሀ ከከንፈሩ ጠመዝማዛ ሆኖ የሚኖር ሞኝ ይልቅ ይሻላል።

  • ምሳ 1:20-21
    2 አይቶች
    73%

    20ጥበብ በውጭ ትጮኻለች፤ በመንገዶች ድምፅዋን ትናገራለች።

    21በሕዝብ የሚገናኝበት መሰብሰቢያ ስፍራ፣ በደጆች መግቢያዎች ላይ ትጮኻለች፤ በከተማ ውስጥ ቃላቷን ትናገራለች እያለች።

  • ምሳ 10:21
    73%

    21የጻድቃን ከንፈሮች ብዙዎችን ያመግባሉ፤ ሞኞች ግን ጥበብ ስለሌላቸው ይሞታሉ.

  • ምሳ 10:23
    73%

    23ለሞኝ ክፉ ማድረግ መዝናናት ይመስለዋል፤ አስተዋይ ሰው ግን ጥበብ ይኖረዋል.

  • ምሳ 26:12
    72%

    12በራሱ ሐሳብ ጠቢብ የሚመስል ሰውን አየህ? ከእርሱ ይልቅ ለሞኝ የተሻለ ተስፋ አለ።

  • ምሳ 14:16
    72%

    16ጥበበኛ ይፈራ ከክፉ ይርቃል፤ ሞኝ ግን ይናደድ እርግጠኛም ይሆናል።

  • ምሳ 8:5
    72%

    5እናንተ ቀላል ሰዎች ሆይ፣ ጥበብን ተረዱ፤ እናንተ ሞኞችም ተረዳ ልብ ያላችሁ ሁኑ።

  • መዝ 92:6
    72%

    6ደንዳና ሰው አያውቅም፤ ሞኝም ይህን አያስተውልም።

  • 1 ቆሮ 3:19
    72%

    19የዚህ ዓለም ጥበብ በእግዚአብሔር ዘንድ ሞኝነት ነው፤ ምክንያቱም ‘ጥበበኞችን በራሳቸው ተንኮል ይይዛል’ ተብሎ ተጽፏል።

  • ምሳ 24:6
    72%

    6ምክር በጥበብ ሲሆን ጦርነትህን ትከናውናለህ፤ የምክር ሰጪዎች ብዛት ውስጥም መዳን አለ።

  • ምሳ 19:10
    72%

    10ደስታ ለሞኝ አይገባውም፤ ከዚያ ይልቅ አገልጋይ በአለቆች ላይ እንዲገዛ እጅግ የማይገባ ነው።

  • ምሳ 9:13
    72%

    13ሞኝ ሴት ድምፅ ከፍ ታደርጋለች፤ ቀላል ነች፥ ምንም አታውቅም።

  • ምሳ 14:18
    72%

    18ቀላል ሰዎች ሞኝነትን ይወርሳሉ፤ ጥንቃቄያማ ግን በእውቀት አክሊል ይለበሳሉ።

  • ምሳ 26:9
    71%

    9እሾህ ወደ ሰካራ እጅ እንደሚገባ፣ እንዲሁ ምሳሌ በሞኞች አፍ ውስጥ ነው።

  • ምሳ 17:7
    71%

    7የተመጣጠነ ንግግር ለሞኝ አይገባም፤ ከዚያ ይልቅ ሐሰተኛ ከንፈር ለአለቃ አታገባም።