Ksiega Koheleta 1:7

Biblia Gdanska (1632/1881)

Wszystkie rzeki idą do morza, a jednak morze się nie zapełnia; do miejsca skąd wychodzą rzeki tam wciąż wracają.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 38:10-11 : 10 Gdy wyznaczyłem mu granicę, ustanowiłem zawory oraz wrota. 11 I powiedziałem: Dotąd wolno ci dojść, ale nie dalej, bo tu jest położona tama wzdęciu twoich fal.
  • Ps 104:6-9 : 6 Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami. 7 Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły. 8 Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś. 9 Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Koh 1:4-6
    3 wersety
    82%

    4Jedno pokolenie przychodzi, a drugie odchodzi; ale ziemia pozostaje na wieki.

    5Zaś słońce wschodzi i słońce znowu zachodzi, oraz zdąża do swego miejsca, gdzie ma wzejść.

    6Wiatr idzie, stale krążąc; idzie na południe, a zwraca się ku północy i wraca po swoich wirach.

  • Koh 1:8-10
    3 wersety
    80%

    8Wszystkie rzeczy się nużą i żaden człowiek tego nie opowie; oko nie nasyca się widzeniem, a ucho nie napełnia się słyszeniem.

    9To, co było to będzie, a co się stało to się stanie; zatem nie ma nic nowego pod słońcem.

    10Czy jest jakaś rzecz, o której by ktoś powiedział: Patrz, to coś nowego? Bo to już było dawno, w tych wiekach, które przeszły przed nami.

  • 11Jak wody ściekają do morza, a strumień opada i wysycha –

  • Ez 47:8-9
    2 wersety
    73%

    8I do mnie powiedział: Te wody toczą się ku obwodowi wschodniemu, spływają na step oraz wpadają do morza. A kiedy wpadają do morza wody stają się tam przydatne.

    9Dokądkolwiek dojdzie potok, każda żywa istota, co pełza – ożyje, i będzie wielkie mnóstwo ryb; bo gdy te wody tam dojdą – będą uzdrowione oraz wszystko ożyje, gdziekolwiek dojdzie ten potok.

  • 10Dlatego tam zwraca się Jego lud, choć ssą z nich pełnymi strumieniami.

  • Koh 12:7-8
    2 wersety
    71%

    7A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.

    8O, marność nad marnościami mówi Kohelet, wszystko jest marnością.

  • 7Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.

  • 15Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.

  • 7Człowiek podejmuje całą pracę dla jego ust; a jednak żądza nie może się nasycić.

  • 27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.

  • 20Wszystko idzie na jedno miejsce; wszystko powstaje z prochu i znowu wszystko w proch się zamienia.

  • 33Obrócił rzeki w pustynie, a źródła wód w suszę.

  • 7I znowu widziałem inną marność pod słońcem.

  • 7Niechaj zahuczy morze i wszystko, co je zapełnia; świat oraz jego mieszkańcy.

  • Koh 1:14-15
    2 wersety
    69%

    14Widziałem wszystkie sprawy, które się dzieją pod słońcem a oto wszystko jest marnością oraz pogonią za wiatrem.

    15Co krzywe nie daje się wyprostować, a czego brakuje nie może wejść w rachubę.

  • Ps 104:9-10
    2 wersety
    69%

    9Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.

    10Ty rozprowadzasz źródła po dolinach, więc się toczą między górami.

  • 16Czy twe źródła mają się przelewać na zewnątrz; strumienie twoich wód na publiczne place?

  • 16Lecz i to, że przez wszystkie swoje dni jadał w ciemności, mając wiele zgryzot; nadto jego chorobę i rozdrażnienie.

  • 3Kiedy chmury napełniają się deszczem, wtedy spuszczają go na ziemię. Gdy drzewo pada na południe, albo na północ gdziekolwiek drzewo upadło, tam zostaje.

  • 68%

    4Gromi morze i je wysusza, a wszystkim rzekom daje opaść. Więdnie Baszan i Karmel, a kwiat Libanu zasycha.

  • 16Nie było końca ludowi, wszystkim tym, na których czele stanął. A jednak nie cieszą się nim potomkowie i to jest marność oraz pogoń za wiatrem.

  • 10Bowiem jak z nieba spada deszcz, czy śnieg i tam nie wraca, ale nasącza ziemię, użyźnia ją, czyni płodną oraz dostarcza nasienia siejącemu, a strawy jedzącemu –

  • 10Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.

  • 11Czy źródło, z tego samego otworu, tryska słodką i gorzką wodą?

  • 11Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.

  • 9Jej miara jest dłuższa niż ziemia oraz szersza niż morze.

  • 16Czy dotarłeś do źródeł morza i przechadzałeś się po dnie otchłani?

  • 1Serce króla jest w ręku WIEKUISTEGO, tak jak potoki wody; kieruje nim, dokądkolwiek Mu się podoba.

  • 5Osiądą wody morza, a rzeka się wysuszy i wyschnie.

  • 14Głębina woła: We mnie jej nie ma; a morze powiada: Przy mnie jej nie ma.

  • 68%

    8Nie mogąc ugasić pragnienia, wleczono się z dwóch i trzech miast – do jednego miasta, aby się napić wody; jednak wy nie nawróciliście się do Mnie – mówi WIEKUISTY.

  • 5Co ci to morze, że uciekasz? Jardenie, że się cofasz wstecz?

  • 25To wielkie morze, rozległe na wszystkie strony; gdzie są płazy bez liczby, zwierzęta duże i małe.

  • 16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

  • 17przekonałem się w każdym dziele Boga, że człowiek nie jest w stanie doścignąć tego dzieła, które się spełnia pod słońcem. Człowiek, jakkolwiek by się trudził, aby dojść nie odkryje; nawet mędrzec, który sądzi, że je poznał jednak nie jest w stanie tego zbadać.

  • 2O, marność nad marnościami powiedział Kohelet; o, marność nad marnościami ! Wszystko jest marnością!

  • 1Puszczaj twój chleb na powierzchnię wód, a po upływie wielu dni znowu go znajdziesz.

  • 1Wszystko ma swoją porę, a każde przedsięwzięcie swój czas pod niebem.

  • 32Niech zaszumi morze i wszystko, co w nim jest; niechaj się rozraduje pole i wszystko, co na nim żyje.

  • 14Bowiem ziemia ma się napełnić poznaniem chwały WIEKUISTEGO jak wodami, co pokrywają dno morza.