Ksiega Hioba 15:27

Biblia Gdanska (1632/1881)

Bo swe oblicze pokrył tłuszczem i fałdą obsadził swoje lędźwie.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 17:10 : 10 Zamknęli swoje tuczne serce, a ich usta przemawiają z wysoka.
  • Ps 73:7 : 7 Z otyłości wystąpiło ich oko; wezbrały urojenia ich serca.
  • Iz 6:10 : 10 Znieczul serce tego narodu, obciąż jego uszy i odwróć jego oczy, aby nie widział swoimi oczyma, nie słyszał uszami, nie rozumiał sercem oraz się nie nawrócił, aby był uzdrowiony.
  • Jr 5:28 : 28 Utuczyli się, zalśnili oraz wezbrali niegodziwymi zamiarami; nie poddają do sądu sprawy, nawet sprawy sierot a mają powodzenie; także prawa ubogich nie stawiają przed sądem.
  • Ps 78:31 : 31 Zatem spadł na nich gniew Boga i poraził otyłych, a młodzieńców Israela powalił.
  • Pwt 32:15 : 15 Więc roztył się Jakób i zhardział utył, spasł się, zaokrąglił – i porzucił Boga, który go stworzył oraz znieważył Opokę swojego zbawienia.
  • Hi 17:10 : 10 A wy wszyscy przyjdźcie na nowo, tylko przyjdźcie! Jednak nie znajdę wśród was mędrca.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 26Więc natrze na jego szyję grubymi grzbietami swoich tarcz.

  • 28Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

  • Ps 73:6-7
    2 wersety
    76%

    6Dlatego pycha opasuje ich karki i okrywa ich szata nieprawości.

    7Z otyłości wystąpiło ich oko; wezbrały urojenia ich serca.

  • Ps 17:10-11
    2 wersety
    75%

    10Zamknęli swoje tuczne serce, a ich usta przemawiają z wysoka.

    11Teraz otaczają nas na każdym kroku; zwracają swoje oczy, by nas powalić na ziemię.

  • Hi 41:22-23
    2 wersety
    71%

    22U spodu ma zębate skorupy, nimi zatacza ślad po mule.

    23Jak kocioł spienia głębię, a morze przeistacza jakby w wrzątek.

  • 19Zaś łoje, także z byka, ogon z barana i pokrywający go łój, nerki oraz przeponę wątroby;

  • Hi 33:20-21
    2 wersety
    70%

    20Chleb staje się zmierzłym w jego życiu i ulubiona strawa jego osoby.

    21Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.

  • Kpl 7:3-4
    2 wersety
    70%

    3Należy z niej przynieść cały jej łój; ogon i łój pokrywający trzewia,

    4obie nerki z łojem, co na nich jest, nad polędwicami oraz przeponę na wątrobie, którą kapłan wraz z nerkami oddzieli.

  • Kpl 3:9-10
    2 wersety
    70%

    9I przyniesie z ofiary opłatnej najlepszą jej część, jako ofiarę ogniową WIEKUISTEMU cały ogon, po odcięciu go do kości krzyżowej; łój pokrywający trzewia oraz cały łój, który jest nad trzewiami;

    10obie nerki z łojem, który jest na nich, na polędwicach, oraz przeponę, która jest na wątrobie i którą oddzieli wraz z nerkami.

  • Kpl 4:8-9
    2 wersety
    70%

    8Zdejmie też z cielca cały łój ofiary zagrzesznej łój pokrywający trzewia; cały łój, który jest nad trzewiami;

    9obie nerki z łojem, który jest na nich, nad polędwicami oraz przeponę na wątrobie, którą wraz z nerkami oddzieli;

  • 17Potem złożył on dar Eglonowi – królowi Moabu. Zaś Eglon był mężem bardzo otyłym.

  • Kpl 3:14-15
    2 wersety
    70%

    14Potem przyniesie z niej swoją ofiarę, jako ofiarę ogniową WIEKUISTEMU: Łój pokrywający trzewia i cały łój, który jest nad trzewiami;

    15także obie nerki z łojem, co jest na nich, nad polędwicami, i przeponę, która jest na wątrobie, i którą wraz z nerkami oddzieli.

  • 16Popatrz na siłę w jego biodrach, na moc w muskułach jego cielska.

  • 25Chciwy wznieca swary; a kto polega na WIEKUISTYM – będzie utuczony.

  • Kpl 3:3-4
    2 wersety
    69%

    3I kapłan przyniesie z opłatnej ofiary, jako ofiarę ogniową WIEKUISTEMU: Łój pokrywający trzewia oraz cały łój, który jest nad trzewiami;

    4także obie nerki wraz z łojem na nich, nad polędwicami, oraz przeponą na wątrobie co wraz z nerkami oddzieli.

  • 17I będą się paść baranki na pastwisku; a po opasłych, na pustkowiach będą się żywić przechodnie.

  • 8Pochwyciłeś mnie i to ma przeciwko mnie świadczyć! Tak, przeciw mnie występuje moja własna niemoc, oskarża mnie przed moim obliczem.

  • Hi 20:14-15
    2 wersety
    69%

    14jednak pokarm zamienia się w jego trzewiach w jaszczurzą żółć we wnętrzu.

    15Pochłonął bogactwa, ale musi je znowu wypluć; Bóg wyrzuci je z jego głodnego wnętrza.

  • 4I będzie owego dnia, że osłabnie chwała Jakóba, i zaniknie otyłość jego ciała.

  • 15Szczelnie przylega jego sadło, jakby na nim ulane, niewzruszone.

  • 69%

    6Lecz czy razem nie zaintonują o nim szyderczej pieśni, uszczypliwych baśni i gadek, mówiąc: Biada temu, który zgromadził cudze dobro i obarczył się zastawami! Bo na jak długi czas?

  • 15Więc roztył się Jakób i zhardział utył, spasł się, zaokrąglił – i porzucił Boga, który go stworzył oraz znieważył Opokę swojego zbawienia.

  • 12Łaknie go niedola, zaś u jego boku przygotowana jest klęska.

  • 16Dlatego Pan, WIEKUISTY Zastępów, ześle znędznienie na jego utuczonych, a pośród jego wspaniałości rozgorzeje pożoga, jak gdyby płomień ognia.

  • 19Nadto zdejmie z niego cały jego łój oraz puści z dymem na ofiarnicy.

  • 24jego kadzie napełnione są mlekiem, a szpik jego kości – napojony.

  • 16Tak i ciebie może wyciągnąć z paszczy niedoli; więc zamiast ciasnoty twym udziałem byłaby przestrzeń, zaś twój stół zastawiony pełnią tłustości.

  • Hi 20:20-21
    2 wersety
    68%

    20Zaprawdę, nie zaznawał pokoju w swoim wnętrzu, dlatego też nie zatrzyma niczego ze swych skarbów.

    21Nic nie uszło jego pożądliwości, dlatego jego dobro nie ma trwałości.

  • 24Ale może być użyty do wszelkiej potrzeby łój padliny i łój rozszarpanego; jednak jeść jadać go nie będziecie.

  • 23Choćby mu starczyło na napełnienie swojego wnętrza Bóg spuszcza na niego żar Swojego gniewu oraz zrasza go siarczystą swą wilgocią.

  • 24Znikam jak cień, co ustępuje; tułam się jak szarańcza.

  • 13I weźmiesz cały tłuszcz pokrywający trzewia, przeponę nad wątrobą, obie nerki i tłuszcz, który jest na nich, oraz puścisz z dymem na ofiarnicy.

  • 16A kiedy ów człowiek rzekł do niego: Zaraz puszczę z dymem łój wtedy sobie weźmiesz, czego zażądasz! Odpowiadał mu: Nie, daj zaraz; a jeśli nie – zabiorę przemocą!

  • 3Wyście zjadali tłuszcz, odziewaliście się wełną, a tuczne zarzynali! Lecz trzody nie paśliście!

  • 20Dlatego tak do nich mówi Pan, WIEKUISTY: Oto sam tu przybywam, bym sądził między jagnięciem tłustym, a jagnięciem chudym.

  • 17Rozgniewałem się z powodu jego grzesznej żądzy oraz go poraziłem, gniewnie się odwracając; a jednak szedłeś wiarołomnie drogą swojego serca.

  • 26Cały mrok zasadził się na jego skarby, pożera go ogień nie rozniecony przez ludzi; strawia szczątki w jego namiocie.

  • 10Płaszczy się, czai, aż owi nieszczęśnicy wpadną w jego moc.

  • 20Zaś chude, liche krowy pożarły siedem pierwszych, zdrowych krów.