Ksiega Hioba 3:7

Biblia Gdanska (1632/1881)

Tak, bodajby ta noc pozostała bezpłodną i nie przeniknął jej głos radości.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 13:20-22 : 20 Nigdy nie będzie zamieszkały, ani też zaludniony po wszystkie wieki; nie rozbije tam namiotu koczujący mieszkaniec stepu, ani nie będą tam odpoczywać pasterze. 21 Będą tam się wylegiwać zwierzęta stepu, a ich domy napełnią puchacze; mieszkać tam będą strusie oraz hasać kosmacze. 22 W jego zamkach zahuczą wyjce, a szakale w przybytkach rozkoszy. Bliskim jest czas jego nadejścia, a jego dni się nie odwloką.
  • Iz 24:8 : 8 Przycichła radość przy bębnach, ustała wrzawa ochoczych, przycichła radość przy cytrach.
  • Jr 7:34 : 34 W miastach Judy i na ulicy Jeruszalaim przerwę głos radości i głos wesela, głos oblubieńca i głos oblubienicy, bo ziemia obróci się w pustkowie.
  • Ap 18:22-23 : 22 Nie będzie już słyszany w tobie głos grających na kitarach, śpiewaków, flecistów i trębaczy; nie zostanie już w tobie znaleziony żaden artysta wszelkiego rzemiosła i nie będzie już w tobie usłyszany łoskot młyna. 23 Nie ukaże się w tobie już światło świecy i nie zostanie już w tobie usłyszany głos pana młodego, i panny młodej. Ponieważ twoi handlarze byli wielkimi panami ziemi, jako że twoimi czarami zostały zwiedzione wszystkie narody.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 3:2-6
    5 wersety
    89%

    2Potem się odezwał, mówiąc:

    3Bodajby zginął ten dzień, w którym się urodziłem oraz noc w której mówiono: Poczęty chłopiec.

    4Bodajby ten dzień pozostał ciemnym; bodajby się o niego nie pytał Bóg na wysokości, a także nie zaświecił nad nim jasny promień.

    5Bodajby zachmurzyła go ciemność oraz śmiertelna pomroka, zawisnął nad nim gęsty obłok i trwożyły go dzienne zaćmienia.

    6I ową noc – niech ją ogarnia mrok, by się nie zaliczała pomiędzy doby roku, i nie weszła w poczet miesięcy.

  • Hi 3:8-10
    3 wersety
    83%

    8Bodajby jej złorzeczyli zaklinacze losu, gotowi obudzić potwora.

    9Bodajby się zaćmiły jej gwiazdy brzasku, daremnie czekała na świt i nigdy nie zobaczyła słońca poranku.

    10Ponieważ nie zamknęła bram mojego matczynego łona oraz nie skryła nędzy przed mymi oczami.

  • 20Nie pożądaj tej nocy, która całe narody ma unieść ze swego miejsca.

  • Hi 7:3-4
    2 wersety
    74%

    3Tak wydzielono mi miesiące nędzy oraz doliczono noce utrapień.

    4Gdy się kładę, powiadam: Kiedy wstanę? A gdy wieczór się dłuży, jestem syty rzucania się aż do świtu.

  • Hi 18:5-6
    2 wersety
    72%

    5Bo jednak światło niegodziwego gaśnie, a płomień jego ogniska nie świeci.

    6W jego namiocie jasność się ściemnia, a jego pochodnia nad nim gaśnie.

  • 72%

    6Dlatego przyjdzie na was noc bez widzenia i ciemność bez proroctwa; dla tych proroków zajdzie słońce, a dzień im się zaćmi.

  • 9O zmierzchu, pod wieczór dnia, kiedy nastaje noc, czarna i ciemna.

  • 20Zaprawdę, dzień WIEKUISTEGO jest ciemnością, a nie światłem; on jest mroczny i bez jasności!

  • Hi 17:12-13
    2 wersety
    71%

    12Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności.

    13Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

  • 22do ziemi ciemnej jak północ, gdzie straszny mrok, zamieszanie, i tylko sama północ przyświeca.

  • Hi 3:16-17
    2 wersety
    71%

    16Albo czemu jak zagrzebany płód, nie byłem jak niemowlęta, które nigdy nie ujrzały światła?

    17Niegodziwi zaprzestali tam fukać, a wyczerpani z sił znajdują tam pokój.

  • 10jednak nikt nie powiada: Gdzie jest Bóg, mój Stwórca, który i w noc nieszczęścia obdarza pochwalnymi pieśniami,

  • 18Od światła wyrzucają go do ciemności; wypędzają go z okręgu świata.

  • 16Niech owemu mężowi się powiedzie, jak miastom, które zburzył WIEKUISTY, i nie pożałował; niech z rana słyszy krzyk, a w czasie południa wojenną wrzawę.

  • Hi 24:16-17
    2 wersety
    70%

    16W ciemności włamują się do domów, które za dnia wyznaczyli; nie chcą znać światła.

    17Bowiem śmiertelny mrok jest dla nich wspólnie porankiem, bo dobrze są obeznani ze strachami śmiertelnej pomroki.

  • 20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

  • 23Przecież wszystkie jego dni są cierpieniem, a zgryzota jego zajęciem; nawet w nocy nie odpoczywa jego serce. To też jest marność.

  • 17Ponieważ nie czułem się zniweczony ani widokiem ciemności, ani moim obliczem, które pokryło nieszczęście.

  • 14Czas wieczoru – a oto trwoga! Już przed porankiem – a go nie ma. Takim jest udział naszych łupieżców oraz los naszych grabieżców.

  • 30W ów dzień zahuczy nad nim jak huk morza. A gdy popatrzą na ziemię – tu ciemność, w jej chmurach zaćmiony księżyc i słońce.

  • 20Po co On obdarza światłem nędzarzy, a życiem rozgoryczonych w duchu?

  • 15Ten dzień będzie dniem gniewu, dniem niedoli i ucisku, dniem grozy i spustoszenia,dniem ciemności i mroku, dniem chmury i mgły.

  • 13W chwili marzeń, po nocnych widziadłach, gdy ludzi opada głęboki sen,

  • 11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

  • 2Zanim jeszcze zaćmi się słońce, światło, księżyc i gwiazdy, a po deszczu znowu powrócą chmury.

  • 11A gdybym powiedział: Przecież ukryje mnie ciemność – i nocą stanie się światło wokół mnie.

  • 10Z sadów znikła radość oraz wesele, i w winnicach się nie radują, ani nie wykrzykują. Ten, co obsługiwał prasę nie tłoczy wina w tłoczniach; wstrzymałem radosny okrzyk.

  • 10Gdyż gwiazdy niebios oraz ich konstelacje nie przyświecają swoim blaskiem, zaćmiło się słońce przy swoim wschodzie, a księżyc nie daje jaśnieć swojemu światłu.

  • 4choć ten przyszedł w marności i do ciemności odchodzi, i ciemnością pokryte jest jego imię.

  • 14Pośród jasnego dnia zderzają się z ciemnością i w południe macają jakby w nocy.

  • 11Na ulicach słychać ubolewanie nad winem, zamroczyła się wszelka radość i znikła uciecha kraju.

  • 17Noc przewierca we mnie me kości, lecz i żyły nie mają pokoju.

  • 23Jestem człowiekiem, którego ścieżka została zakryta, którego Bóg zewsząd ogrodził.

  • 20Dosięgną go strachy jak powodzie, w nocy uprowadzi go nawałnica.

  • 68%

    2On mnie prowadził i zaprowadził w mrok, bez światła.

  • 22I spojrzy na ziemię, a tu niedola i pomroka, gęste tumany i zwarta ciemność.

  • 14Przeklęty dzień w którym się urodziłem; dzień, w którym urodziła mnie moja matka, niech nie zostanie błogosławionym!

  • 17Bo nie zakwitnie figowiec i nie będzie plonu na winoroślach; pochyli się pęd oliwnika, a łany nie dostarczą już pożywienia; z owczarni znikną owce i nie będzie rogacizny w oborach.

  • 4Odurzone jest moje serce oraz przeraża mnie strach; wieczór mojej rozkoszy zamieniono mi w grozę.