Lamentacje 3:33
Bo nie ze Swojego serca trapi oraz zasmuca synów ludzkich.
Bo nie ze Swojego serca trapi oraz zasmuca synów ludzkich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
31Gdyż Pan nie odtrąca na wieki.
32A jeżeli zasmucił znowu się zmiłuje, według pełni Swej łaski.
23Bo nie wkłada na kogoś więcej, by przed Bogiem ukazał się na sąd.
9Nie na zawsze się gniewa, nie na wieki chowa urazę.
10Nie według naszych grzechów nam świadczy, nie według naszych nieprawości nam odpłaca.
34Kiedy się pod stopami gnębi wszystkich więźniów ziemi,
22Przy nim wytrwa Ma ręka, a Moje ramię go zasili.
38Czyż nie z ust Najwyższego wychodzi zarówno bolesne, jak i szlachetne?
39Czemu człowiek utyskuje póki żyje mąż, co cierpi za swoje grzechy?
22Zaś jeśli będziesz kogoś gnębił i kiedy do Mnie zawoła wysłucham jego wołania.
23Wtedy zapłonie Mój gniew i zabiję was mieczem; wasze żony będą wdowami, a wasze dzieci sierotami.
17Oto szczęśliwy człowiek, którego karci Bóg. Zatem karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj.
18Bo On rani, ale i leczy; uderza, lecz Jego ręce uzdrawiają.
11Mój synu! Nie pogardzaj napomnieniem WIEKUISTEGO i nie uprzykrzaj sobie Jego doświadczenia.
12Bo kogo WIEKUISTY miłuje – tego karci, jako Ojciec, co kocha swego syna.
12Zaprawdę, Bóg niegodziwie nie działa, Wszechmocny nie wykrzywia sądu.
1Ja jestem tym mężem, co widział nędzę pod biczem Jego zagniewania.
24Chwalcie Go, bogobojni, czcij Go cały rodzie Jakóba; korzcie się przed Nim wszyscy z nasienia Israela.
6Niedola nie wyrasta z prochu, ani nędza nie wschodzi z ziemi.
5Nie dzielą mozołu sług i wraz z ludźmi nie bywają trapieni.
38A On, miłosierny, odpuszczał ich winę i ich nie zgładzał; często odwracał Swój gniew i nie pobudzał całej Swojej zapalczywości.
30Nie spieraj się z nikim bez powodu, gdy nic złego ci nie wyrządził.
26Karać grzywną sprawiedliwego to jest niedobra sprawa; a bić szlachetnych – to urąga wszelkiej słuszności.
28Lecz doprowadzili do Niego krzyk biednego, by usłyszał skargę ubogich.
10Dlatego mnie posłuchajcie, rozumni mężowie: U Boga niemożliwa jest niegodziwość, u Wszechmocnego – niesprawiedliwość.
13Czemu zatem prowadziłeś z Nim spór? Przecież On wszystkich spraw nie objawia.
35Nie uwzględni żadnego okupu oraz się nie ukoi, choćbyś składał i liczne dary.
13Wywołuje je jako karcącą rózgę, bądź jako owoc ziemi, bądź jako znak Jego łaski.
19BÓG jest bliskim tym złamanym w sercu; wspomaga skruszonych w duchu.
21nikomu nie pozwolił, aby ich uciskał i z ich powodu karał królów;
18Aby tego nie ujrzał WIEKUISTY i na ten widok tak się obruszył, że odwrócił od niego swój gniew.
17Bo niegodziwość rozpali się jak ogień, pochłonie głóg i ciernie, i rozżarzy się w gęstwinach lasu, więc zakłębią się w unoszącym się dymie.
17Miłosierny człowiek sam sobie dobrze świadczy; a okrutny dręczy swe własne ciało.
21Uważaj, byś się nie zwracał ku niecności, bo ją sobie wybrałeś bardziej niż niedolę.
1Psalm Dawida na wspomnienie.
14Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, z ich powodu karcił też królów,
23Ale Wszechmocnego – Jego nie dościgniemy; On jest wzniosły potęgą, sądem i pełnią sprawiedliwości; nikogo nie gnębi.
12Tak mówi WIEKUISTY: Aczkolwiek w pełnej sile i tak liczni, to jednak będą ścięci i zginą. Zaś tobie odpowiem: Już więcej cię nie ukorzę!
19Bywa też na swym łożu karmiony cierpieniem, a w jego członkach jest uporczywa walka.
20Po co On obdarza światłem nędzarzy, a życiem rozgoryczonych w duchu?
24Ale czyż każdy nie wyciąga jeszcze ręki w upadku; albo czy ginąc, nie podnosi jeszcze błagalnego krzyku?
25Czy nie płakałem nad udręczonym przez los; czy moja dusza nie bolała nad ubogim?
44Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę.
21On, co to nękał niepłodną, która nie rodziła, a wdowie nie świadczył nic dobrego.
22Póki żyw tylko nad nim samym boleje jego cielesna natura, tylko nad nim samym smuci się jego dusza.
8Zaniechaj gniewu i porzuć zapalczywość; nie obruszaj się, bo to prowadzi do złego.
10gdy Bóg widział ich postępki, że odwrócili się od swojej niecnej drogi WIEKUISTY użalił się nad złem, którym zagroził, że je na nich sprowadzi. I tego nie uczynił.
18Któż jak Ty, Bóg, który przebacza winę i odpuszcza występek szczątkowi Swojego dziedzictwa? Nie utwierdza na zawsze Swego gniewu, ponieważ On pragnie łaski.
43Okryłeś się gniewem oraz nas ścigałeś; zabijałeś nas bez litości.
29To wszystko Bóg spełnia z człowiekiem – dwukrotnie i trzykrotnie,