Ksiega Hioba 4:14

Polska Biblia Gdanska

Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ha 3:16 : 16 Gdym to słyszał, zatrząsnął się brzuch mój! na ten głos drżały wargi moje, zgniłość weszła w kości moje, i wszystekem się trząsł, słysząc, że mam odpocząć w dzień utrapienia, gdy przyciągnie na ten lud nieprzyjaciel, aby go przez wojnę wygładził.
  • Lk 1:12 : 12 I zatrwożył się Zacharyjasz ujrzawszy go, a bojaźń przypadła nań.
  • Lk 1:29 : 29 Ale ona ujrzawszy go, zatrwożyła się na słowa jego, i myślała, jakie by to było pozdrowienie.
  • Ap 1:17 : 17 A gdym go ujrzał, upadłem do nóg jego jako martwy. I włożył prawą rękę swoję na mię, mówiąc mi: Nie bój się! Jam jest on pierwszy i ostatni,
  • Hi 7:14 : 14 Tedy mię straszysz przez sny, i przez widzenia trwożysz mną.
  • Hi 33:19 : 19 Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.
  • Ps 119:120 : 120 Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.
  • Iz 6:5 : 5 I rzekłem: Biada mnie! jużem zginął, przeto, żem człowiek splugawionych warg, a mieszkam w pośrodku ludu, który ma splugawione wargi; a iż króla, Pana zastępów, widziały oczy moje.
  • Dn 10:11 : 11 I rzekł do mnie: Danijelu, mężu wielce przyjemny! miej wzgląd na słowa moje, które ja będę mówił do ciebie, a stój na miejscu swem, bom teraz posłany do ciebie. A gdy przemówił do mnie to słowo, stałem drżąc.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 4:15-16
    2 wersety
    85%

    15A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.

    16Stanął, a nie znałem twarzy jego, kształt tylko jakiś był przed oczyma memi; uciszyłem się, i słyszałem głos mówiący:

  • Ps 55:4-5
    2 wersety
    83%

    4Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.

    5Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.

  • 6Bo co sobie wspomnę, tedy się lękam, a strach zdejmuje ciało moje.

  • 4Ulękło się serce moje, strach mię ogarnął; noc rozkoszy moich obróciła mi się w lękanie.

  • 1Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego.

  • 13W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,

  • 120Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.

  • 14Tedy mię straszysz przez sny, i przez widzenia trwożysz mną.

  • 16Gdym to słyszał, zatrząsnął się brzuch mój! na ten głos drżały wargi moje, zgniłość weszła w kości moje, i wszystekem się trząsł, słysząc, że mam odpocząć w dzień utrapienia, gdy przyciągnie na ten lud nieprzyjaciel, aby go przez wojnę wygładził.

  • Hi 23:15-16
    2 wersety
    77%

    15Przetoż od oblicza jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go.

    16Bóg zemdlił serce moje, a Wszechmocny zatrwożył mną.

  • Hi 3:25-26
    2 wersety
    76%

    25Bo strach, któregom się lękał, przyszedł na mię, a czegom się obawiał, przydało mi się.

    26Nie byłem bezpieczny, anim się uspokoił, anim odpoczywał, a przecież na mię przyszła trwoga.

  • 75%

    5Miałem sen, który mię przestraszył, i myśli, którem miał na łożu mojem, a widzenia, którem widział, zatrwożyły mię.

  • 24Spojrzęli na góry, a oto się trzęsą, i wszystkie pagórki chwieją się.

  • 23Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.

  • 7Przed obliczem Pańskiem zadrżała ziemia, przed obliczem Boga Jakóbowego.

  • 15I przyszedł strach na obóz na polu, i na wszystek lud; straż też, i ci którzy byli wyjechali na zdobycz, lękali się, aż się ziemia trzęsła; bo była w strachu Bożym.

  • 21I wnijdzie w rozpadliny skalne, i na wierzchołki opok przed strachem Pańskim, i przed chwałą majestatu jego, gdy powstanie, aby potarł ziemię.

  • 73%

    5A teraz, gdy to na cię przyszło, niecierpliwie znosisz, a iż cię dotknęło, trwożysz sobą.

  • Hi 9:34-35
    2 wersety
    73%

    34Niech tylko zdejmie zemnie rózgę swoję, a strach jego niech mię nie straszy;

    35Tedy będę mówił, a nie będę się go bał; bom ja nie jest taki sam u siebie.

  • 21Rękę twoję odemnie oddal, a strach twój niech mną nie trwoży.

  • 73%

    6Tedy się jasność królewska zmieniła, a myśli jego zatrwożyły nim, i zwiąski biódr jego rozwiązały się, a kolana jego jedno o drugie się tłukły.

  • 4A ci, którzy strzegli grobu, drżeli, bojąc się go, i stali się jako umarli.

  • 21A tak straszne to było, co widzieli, że też Mojżesz rzekł: Uląkłem się i drżę.)

  • 72%

    4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

  • 16Którzy cię ujrzą, za tobą się oglądać, i przypatrywać ci się będą mówiąc: Onże to mąż, który trwożył ziemię? który trząsał królestwami?

  • 6Sami to ujrzawszy bardzo się zadziwili, a przestraszeni będąc prędko uciekali.

  • 11Służcie Panu w bojaźni, a rozradujcie się ze drżeniem.

  • 17Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.

  • 72%

    6On wzrusza ziemię z miejsca swego, a słupy jej trzęsą się.

  • 11Izali zacność jego nie ustraszy was? a strach jego nie przypadnie na was?

  • 11Zewsząd go straszyć będą strachy, a nacierać będą na nogi jego.

  • 7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.

  • 18I stanie się, że kto uciecze przed wieścią strachu, wpadnie w dół, a kto wylizie z dołu, pojmany będzie sidłem; bo upusty z wysokości otworzone będą a zatrząsną się grunty ziemi.

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 4Błyskawice jego oświecają okrąg świata, co widząc ziemia zadrżała.

  • 30Bójcie się oblicza jego wszystka ziemio, a będzie utwierdzony okrąg ziemi, aby się nie poruszył.

  • 3Chcą mię połknąć nieprzyjaciele moi na każdy dzień; zaprawdęć wiele jest walczących przeciwko mnie, o Najwyższy!

  • 8Tedy się wzruszyła, a zadrżała ziemia, a fundamenty nieba zatrząsnęły, i wzruszyły się dla gniewu jego.

  • 27Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie;

  • 5Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

  • 4Wielbijcie Pana ze mną, a wywyższajmy imię jego społecznie.

  • 5A widząc Saul obóz Filistyński, bał się, a ulękło się serce jego bardzo.

  • 5Tak zaiste mówi Pan: Słyszeliśmy głos strachu i lękania, i że niemasz pokoju.