Ksiega Hioba 7:14

Polska Biblia Gdanska

Tedy mię straszysz przez sny, i przez widzenia trwożysz mną.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Dn 2:1 : 1 Roku wtórego królowania Nabuchodonozora miał Nabuchodonozor sen, i strwożył się duch jego, i przerwał mu się sen jego.
  • Mt 27:19 : 19 A gdy on siedział na sądowej stolicy, posłała do niego żona jego, mówiąc: Nie miej żadnej sprawy z tym sprawiedliwym; bom wiele ucierpiała dziś we śnie dla niego.
  • Rdz 40:5-7 : 5 Tedy się onym obiema śnił sen, każdemu sen jego, jednejże nocy, każdemu według wykładu snu jego, podczaszemu i piekarzowi króla Egipskiego, którzy byli więźniami w domu więzienia. 6 A przyszedłszy do nich Józef rano, ujrzał je, a oto byli strwożeni. 7 I pytał dworzan Faraonowych, którzy byli z nim w więzieniu, w domu pana jego, mówiąc: Czemużeście dziś tak smutnej twarzy?
  • Rdz 41:8 : 8 A toć był sen. A gdy było rano, strwożony był duch jego; i posławszy wezwał wszystkich wieszczków Egipskich, i wszystkich mędrców jego, i opowiedział im Farao sny swoje; a nie było, kto by je wyłożył Faraonowi.
  • Sdz 7:13-14 : 13 Tam gdy przyszedł Giedeon, oto, niektóry powiadał towarzyszowi swemu sen, i rzekł: Oto śnił mi się sen, a zdało mi się, że bochen chleba jęczmiennego toczył się do obozu Madyjańskiego, i przytoczył się aż do namiotu, i uderzył weń, aż poległ, i wywrócił go z wierzchu, i upadł namiot. 14 Któremu odpowiedział towarzysz, jego i rzekł: Nic to nie jest innego, jedno miecz Giedeona, syna Joasowego, męża Izraelskiego; dał Bóg w rękę jego Madyjanity ze wszystkim obozem.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 4:13-15
    3 wersety
    77%

    13W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,

    14Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.

    15A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.

  • Hi 7:12-13
    2 wersety
    77%

    12Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?

    13Gdym rzekł: Pocieszy mię łoże moje, i ulży mi narzekania mego pościel moja:

  • 15A przetoż obrała sobie powieszenie dusz moja, a śmierć raczej, niż zostać w kościach.

  • 75%

    5Miałem sen, który mię przestraszył, i myśli, którem miał na łożu mojem, a widzenia, którem widział, zatrwożyły mię.

  • 15We śnie w widzeniu nocnem, gdy twardy sen przypada na ludzie gdy śpią na łożu:

  • 7Jeźli ucisk ubogiego, i zatrzymanie sądu i sprawiedliwości ujrzysz w której krainie, nie dziwuj się temu; bo wyższy wysokiego upatruje, a jeszcze wyżsi są nad nimi.

  • 4Ulękło się serce moje, strach mię ogarnął; noc rozkoszy moich obróciła mi się w lękanie.

  • Hi 23:15-16
    2 wersety
    73%

    15Przetoż od oblicza jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go.

    16Bóg zemdlił serce moje, a Wszechmocny zatrwożył mną.

  • 21Rękę twoję odemnie oddal, a strach twój niech mną nie trwoży.

  • Ps 55:4-5
    2 wersety
    73%

    4Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.

    5Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.

  • 6Bo co sobie wspomnę, tedy się lękam, a strach zdejmuje ciało moje.

  • Hi 22:10-11
    2 wersety
    72%

    10A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.

    11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

  • 34Niech tylko zdejmie zemnie rózgę swoję, a strach jego niech mię nie straszy;

  • 20Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz.

  • 7Oto strach mój nie zatrwoży cię, a ręka moja nie obciąży cię.

  • 4Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.

  • 7Od gromienia twego, o Boże Jakóbowy! twardo zasnęły i wozy i konie.

  • Hi 7:3-4
    2 wersety
    70%

    3Takiem ja prawem dziedzicznem wziął miesiące próżne, a nocy boleśne są mi naznaczone.

    4Układęli się, tedy mówię: Kiedyż wstanę? a rychło pominie noc? i pełen bywam myślenia aż do świtania.

  • 4Zaiste ty psujesz bojaźń Bożą i znosisz modlitwy do Boga.

  • 70%

    5A teraz, gdy to na cię przyszło, niecierpliwie znosisz, a iż cię dotknęło, trwożysz sobą.

  • 3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • 1Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego.

  • 69%

    3I rzekł król do nich: Miałem sen, i strwożył się duch mój, tak, że nie wiem, co mi się śniło.

  • 15I zatrwożył się we mnie Danijelu duch mój w pośród ciała mego, a widzenia, którem widział, przestraszyły mię.

  • 15Obróciły się przeciwko mnie strachy, jako wiatr ściągają duszę moję; bo jako obłok przemija zdrowie moje.

  • Pwt 28:66-67
    2 wersety
    69%

    66I będzie żywot twój jakoby zawieszony przed tobą, i będziesz się lękał w nocy i we dnie, i nie będziesz pewien żywota twego.

    67Rano rzeczesz: Któż mi da wieczór? a w wieczór rzeczesz: Któż mi da zaranie? dla trwogi serca twego, którą się zatrwożysz, i dla tego, na co oczyma twemi patrzeć musisz.

  • 7A teraz zemdlił mię; spustoszyłeś, o Boże! wszystko zgromadzenie moje.

  • 13Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!

  • 11Izali zacność jego nie ustraszy was? a strach jego nie przypadnie na was?

  • 16Jamci utrapiony, i prawie już umierający od gwałtu; ponoszę strachy twoje, i trwożę sobą.

  • 25Bo strach, któregom się lękał, przyszedł na mię, a czegom się obawiał, przydało mi się.

  • 20Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.

  • 7Dokąd ujdę przed duchem twoim? a dokąd przed obliczem twojem uciekę?

  • 22Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.

  • Prz 3:24-25
    2 wersety
    68%

    24Jeźli się układziesz, nie będziesz się lękał; a gdy się uspokoisz, wdzięczny będzie sen twój.

    25Nie ulękniesz się strachu nagłego, ani spustoszenia bezbożników, gdy przyjdzie.

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 11Kogożeś się obawiała i lękała, iżeś kłamała? Na mięś nie pomniała, aniś tego przypuściła do serca swego: dlategoż to, żem Ja milczał, a to z dawna, nie boisz się mnie?

  • 17Nie bądźże mi na postrach; tyś nadzieja moja w dzień utrapienia.

  • 120Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.

  • 21Tak zaiste i wy, bywszy nie jesteście; widząc utrapienie moje, lękacie się.

  • 17Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.